جميع فصول : الفصل -الفصل 40

เหว่ยหลงจ้องกรอบหน้าสวยของภรรยา ดวงตาที่เคยดุดันบัดนี้เต็มไปด้วยไฟปรารถนา เขาปรารถนาจะครอบครองเธอไปทั้งตัว... คนทั้งคู่สบสายตากันพักหนึ่ง ดวงตาสีน้ำตาลฉ่ำจ้องเขาโดยที่ไม่ได้เอ่ยคำใด ปลายนิ้วแกร่งเกลี่ยข้างแก้มสีระเรื่อ “ถ้าไม่ต้องการก็แค่ผลักฉันออก” ตามด้วยเสียงทุ้มต่ำนุ่มๆ เขาเคลื่อนใบหน้าลงป

ผิงผิงตื่นตระหนกร้องขอจนแทบสะอื้น “แต่เฮียยังไม่อิ่มเลย...” คำแทนตัวเองของเขาทำคนสวยนิ่งไป...เพิ่งจะรู้ว่าคนอย่างชางเหว่ยหลงก็รู้จักอ้อนเป็นเหมือนกัน เธอเชื่อแล้วว่านกของสามีมันยังขันได้ดีอยู่ และไม่ควรท้าทายอำนาจของมันเลยจริงๆ ช่วงเช้าของอีกวัน บ้านของเหว่ยหลงที่เคยเงียบสงบยามนี้มีแขกคนพิเศ

วันนั้นก็ว่าสวยมากแล้ว...วันนี้กลับยิ่งสวยมากขึ้นกว่าเดิม เป็นเสียงในความคิดของหยางซูเหวินเมื่อเห็นภรรยาของเหว่ยหลงเดินนวยนาดลงมาจากบันได เหว่ยหลงมองตามสายตาพราวระยับเมื่อเห็นว่าซูเหวินมองภรรยาของเขานานเกินไป ความไม่พอใจจึงปรากฏขึ้นในนัยน์ตาคู่คม เขากดเสียงต่ำเป็นการเตือน “เมียฉัน” “ก็แน่สิเมี

ในห้องที่กว้างขวางแต่ให้ความรู้สึกที่อึดอัด และเย็นยะเยือกไปพร้อมๆ กัน หลี่เชียนหรี่ตามองไพ่ในมือ ค่อยๆ ดึงมันออกมาช้าๆ หัวใจของเขาเต้นระทึก เมื่อเห็นแล้วว่าเขามีไพ่ดี รอยยิ้มจึงค่อยๆ กว้างขึ้น “ของฉันแหม่มสี่ตัว” แล้วตบไพ่ลงบนโต๊ะ ความรู้สึกตึงเครียดกลับมาหวือหวาเหมือนเก่า คู่ต่อสู้ตรงหน้าเขามีแว

เมื่อเราสนใจในตัวใครมากขึ้น เราจะเริ่มอยากรู้เรื่องของอีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น เหว่ยหลงเองก็เช่นกัน แฟ้มเอกสารรวมถึงข้อมูลบ้านเด็กกำพร้าถูกวางเรียงรายบนโต๊ะทำงาน โดยที่ทั้งหมดทั้งมวลมีเพียงข้อมูลของผิงผิงเท่านั้น มีบางอย่างไม่ถูกต้อง คิ้วหนาขมวด ตาคมจดจ้องประวัติเดิมของภรรยาก่อนที่หลี่เชียนจะทำการลบภูมิหล