Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

“เฮ้อ… เมื่อไหร่งานเลี้ยงจะจบเสียที ถ้าข้าไม่เข้าไปยุ่งกับแม่ทัพหลิวหยางและเย่วชิง เรื่องราวจะเปลี่ยนไปจริงหรือไม่กันนะ” เฟยหลิงนั่งหน้าหงอยอยู่เพียงลำพัง แม้จะพยายามบอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่าความรู้สึกห่วงหาอาทรที่มีต่อแม่ทัพหลิวหยางเป็นเพียงผลจากบทละครในนิยาย แต่หัวใจกลับไม่ยอมเชื่อฟังง่าย ๆ “ข้าเปล่า

หวังหย่งเอ่ยสมทบด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว “ข้าคงจะเชื่อคำพูดของเด็กเลี้ยงแกะอย่างเจ้าได้กระมัง?” “เจ้าก็เป็นเพียงสตรีร้ายกาจ ต่อให้เปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกไปเพียงใด จิตใจที่เต็มไปด้วยความริษยาก็ยังเหมือนเดิม” ทั้งสองคนไม่แม้แต่จะถามว่าสิ่งใดเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เพียงเห็นเฟยหลิงอยู่ข้างเย่วชิง ก็พากัน

เพราะตามปกติแล้ว ต่อให้บุรุษตรงหน้าหล่อเหลาปานเทพเซียนเพียงใด นางก็ไม่เคยชายตามอง ไม่เคยหวั่นไหว และไม่เคยรู้สึกเขินอายกับบุรุษผู้ใดมาก่อน หรือว่านางกำลังลืมแม่ทัพหลิวหยางได้แล้วจริง ๆ? เฟยหลิงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนดวงตาจะค่อย ๆ เปล่งประกายขึ้นมา “มันต้องใช่สิเพราะข้าไม่ได้รักเขาจากใจจริงตั

เฟยหลิงชะงัก ก่อนรีบเดินเข้าไปหลบมองอยู่ด้านข้าง ชายผู้นั้นกำลังก้มลงถอดสลักล้อรถม้าออกทีละน้อย ท่าทางมีพิรุธอย่างเห็นได้ชัด “ลู่ชิว ทำอย่างไรกันดี นั่นรถม้าของใครกัน” “นั่นสิเจ้าคะ ร้องตะโกนให้คนมาช่วยจับพวกมันดีหรือไม่เจ้าคะ” “ก็ดีสิ รีบ—” ยังไม่ทันพูดจบ กลุ่มคนก็เดินเข้ามาทางรถม้าพอดี ช

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังศาล น้ำเสียงไม่ดังนัก ทว่ากลับทำให้ทั้งห้องเงียบลงในทันที “ข้ามีทั้งหลักฐานและพยานที่อยู่ในเหตุการณ์ตัวจริง คุณหนูจางเฟยหลิงไม่ใช่ผู้บงการเรื่องนี้” ทุกคนหันไปตามเสียงนั้นพร้อมกัน “องค์รัชทายาท!” ร่างสูงในฉลองพระองค์ปักลายมังกรทองก้าวเข้ามาอย่างสงบนิ่ง แววตาคมกริบ