All Chapters of สามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ: Chapter 61 - Chapter 70

พวกพ้องคนอื่น ๆ ในโต๊ะถึงได้กระจ่างแจ้ง ที่แท้เซี่ยหยุนจงก็ไม่ได้ตั้งใจจะเรียกถังหนิงมาตั้งแต่แรก ทว่าตั้งใจจะมาปั่นประสาทเฉินเยี่ยนเหิงต่างหากพวกเขาทุกคนต่างรู้ดีว่า เซี่ยหยุนจงแอบชอบซ่งจืออยู่กระทั่งเซี่ยหยุนจงยังยอมทำอะไรเพื่อซ่งจือตั้งมากมาย ในตอนนั้นที่ซ่งจือประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนต้องเดินทางไปรักษาตัวที่ประเทศ M ก็เป็นเซี่ยหยุนจงที่เฝ้าติดตามดูแล ทั้งที่ในตอนนั้นภรรยาของเขากำลังตั้งครรภ์อยู่แท้ ๆ เขากลับไม่แยแส และเมื่อบินไปประเทศ M เขาก็แทบไม่กลับมาอีกเลยจนกระทั่งซ่งจือยอมเดินทางกลับมา เขาถึงบินกลับตามหลังมาด้วย*หลังจากถังหนิงเดินพ้นออกมาด้านนอก เธอสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดลึก ๆ เพื่อปลอบประโลมจิตใจให้กลับมาสงบลงเธอปลีกตัวไปทานอาหารเพียงลำพัง พอกินเสร็จก็เดินทางตรงไปยังบ้านตระกูลเซี่ย เพื่อทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้ด้วยการพาเซี่ยจิงเมี่ยวไปเที่ยวสวนสนุกชีสวี่ส่งกระเป๋าใบหนึ่งให้แก่เธอ “ข้างในนี้มีแก้วน้ำของเมี่ยวเมี่ยว รวมถึงทิชชู่เปียก ทิชชู่แห้ง ผ้าเช็ดหน้าผืนเล็ก กับเสื้อผ้าสะอาดอีกชุดหนึ่งนะคะ”“แล้วผ้าเช็ดหน้าผืนนี้เอาไว้ทำอะไรเหรอคะ” ถังหนิงเอ่ยถามด้วยความสงสั

ถังหนิงพลันรู้สึกนึกเสียใจขึ้นมาที่ตวัดสายตาสวนกลับไป เพราะการทำแบบนั้นไม่ต่างอะไรจากการหยอกล้อบริหารเสน่ห์เธอหลุบสายตาต่ำลง ไม่อยากสนใจเขาอีกแม้แต่แวบเดียวซ่งอวี้อันยื่นมือส่งรูปถ่ายใบนั้นให้แก่เฉินเยี่ยนเหิง “คุณพ่อ คุณแม่”ซ่งจือรีบเอ่ยปากปรามขึ้นทันควัน “เสี่ยวอัน แม่บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกแบบนี้”ทว่าชายหนุ่มกลับเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เด็กอยากเรียกว่าอะไรก็ปล่อยให้เรียกไปสิ”ถังหนิงพลันก้าวเท้าเดินตรงเข้าไป “งั้นเหรอ?”เฉินเยี่ยนเหิงจ้องมองเธอเขม็งเธอยื่นมือไปคว้ารูปถ่าย ‘ครอบครัวพ่อแม่ลูก’ ใบนั้นมา แล้วลงมือฉีกมันออกเป็นชิ้น ๆ ต่อหน้าต่อตาคนทุกคนเธอรู้สึกว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอพยายามไร้ตัวตนต่อคนทั้งสองคนนี้มากพอแล้ว นับว่าให้เกียรติมากเกินพอแล้ว ทว่าพวกเขากลับขยันวิ่งเข้ามาหาเรื่องตบหน้าเธอถึงที่อยู่เรื่อยหลังจากฉีกขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เธอก็ขว้างเศษรูปถ่ายพวกนั้นใส่หน้าชายหนุ่มอย่างแรง“ในเมื่อคุณอยากเป็นพ่อคนขนาดนั้น ก็รีบเซ็นสัญญาหย่าให้มันจบ ๆ ไปซะ ต่อไปคุณจะทำอะไร ฉันก็ไม่สนใจอีก”ซ่งจือยืนอยู่ข้าง ๆ จ้องมองเฉินเยี่ยนเหิงด้วยสายตางุนงง เธอไม่เคยคาด

ทันทีที่ข้อความนี้ถูกเผยแพร่ออกไป กระแสร้อนแรงบนโลกออนไลน์ก็ยิ่งปะทุเดือดพล่านขึ้นยิ่งกว่าเดิมใคร ๆ ต่างก็มองออกทันทีว่าข้อความของถังหนิงไม่ได้มีความจริงใจในการช่วยชี้แจงสยบข่าวในทางกลับกัน มันกลับยิ่งแฉให้เห็นชะตากรรมอยุติธรรมที่เธอต้องเผชิญในช่วงเวลานั้นให้แจ่มชัดยิ่งขึ้นทุ่มเทซ้อมมาเนิ่นนาน พอใกล้จะถึงวันแสดงจริงกลับโดนเด้งออกง่าย ๆ ด้วยคำพูดเพียงคำเดียวเรื่องนี้ยิ่งเติมเชื้อไฟจุดชนวนความโกรธแค้นของบรรดาชาวเน็ตให้โหมกระหน่ำยิ่งขึ้นไปอีกถังหนิงเดิมทีคิดว่าเฉินเยี่ยนเหิงจะต้องบุกมาคิดบัญชีเธออย่างแน่นอนทว่ากลับไม่มีเลยหลังจากทานอาหารเย็นกับศาสตราจารย์เสร็จ เธอก็เดินทางกลับมายังอู๋ถงจินอ้านจริงอยู่ที่ใจจริงเธอไม่อยากกลับมาที่นี่เลยสักนิด แต่การที่เฉินเยี่ยนเหิงไม่ได้ติดต่อมา กลับทำให้เธอรู้สึกแปลกใจ ยามอยู่บนรถ เธอส่งข้อความไปสอบถามหมอเจ้าของไข้ของคุณยายและคุณตา ปลายสายต่างยืนยันว่าท่านทั้งสองปกติดี ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นยิ่งทำให้เธอไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ยามที่กลับมาถึงบ้าน ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือเฉินเยี่ยนเหิงในเสื้อเชิ้ตสีขาว แขนเสื้อถูกถกขึ้นมาถึงบริเ

ความทรงจำของเธอที่มีต่อหยางเจ๋ออีนั้นมีอยู่น้อยนิดถังหนิงคิดไปเองเพียงแค่ว่า หยางเจ๋ออีไม่อยากให้เฉินเยี่ยนเหิงรู้ว่าเขายื่นความช่วยเหลือให้เธอ เธอจึงตกปากรับคำไปแต่โดยดีภายในห้องวีไอพีถังหนิงผลักประตูเดินเข้าไป ข้างในมีเฮ่อเจียหลี่และหยางเจ๋ออีนั่งอยู่ก่อนแล้ว เธอถือโทรศัพท์มือถือเดินตรงเข้าไป โดยที่ถ่ายโอนไฟล์อัดเสียงนั้นลงมาไว้ในโทรศัพท์เรียบร้อยแล้วทันทีที่เฮ่อเจียหลี่เห็นหน้าเธอ เขาก็ขมวดคิ้วแน่นพลางลุกขึ้นยืนในทันใดถังหนิงเองก็ไม่รู้เลยสักนิดว่าตนเองไปทำอะไรให้ ถึงทำให้เขาเกิดความรู้สึกเกียจชังได้ถึงขนาดนี้“หยางเจ๋ออี นายเรียกฉันมา แล้วยังเรียกถังหนิงมาทำไม? นายบ้าไปแล้วหรือไง ถึงได้ไปยื่นมือช่วยยัยนี่?” เฮ่อเจียหลี่จ้องมองเขาเขม็งหยางเจ๋ออีเอ่ย “ฉันไม่ได้ช่วยเธอ ฉันแค่ช่วยคนแก่ที่น่าสงสารคนหนึ่ง ซูหล่างผลักพ่อแท้ ๆ ของตัวเองจนล้มเจ็บหนักกลายเป็นเจ้าชายนิทรา นายกลับไปยื่นประกันตัวคนประเภทนี้ เพียงเพื่อต้องการจะตั้งตนเป็นศัตรูงัดข้อกับถังหนิง นายคิดว่าสิ่งที่นายทำมันถูกต้องแล้วอย่างนั้นเหรอ?”เฮ่อเจียหลี่กลับฟังเหตุผลเหล่านั้นไม่เข้าหูเลยสักนิด “แล้วทีถังหนิงมันปั่น

เด็กสาวคนนั้นในที่สุดก็อดใจเอ่ยทักไม่ไหว “สวัสดีค่ะ ขอช่องทางติดต่อหน่อยได้ไหมคะ?” สองมือของเธอกุมโทรศัพท์มือถือไว้แน่น ดวงตาทอประกายแพรวพราวจ้องมองเฉินเยี่ยนเหิงอย่างคาดหวังถังหนิงไม่ได้หันกลับไปมอง แต่จากน้ำเสียงของเด็กสาวคนนั้น พลันทำให้เธอนึกถึงตัวเองในอดีตขึ้นมา ตัวเธอในตอนนั้นก็เคยใช้น้ำเสียงอ่อนหวานเอ่ยพูดคุยกับเฉินเยี่ยนเหิงแบบนี้เช่นเดียวกันถังหนิงในวัยนั้นเคยปักใจเชื่อว่าเฉินเยี่ยนเหิงเป็นคนที่แสนดีกว่าใคร ใครเล่าจะไปคาดคิด สุดท้ายแล้วมันก็ไม่อาจเอาชนะดอกไม้แรกแย้มในใจ และธาตุแท้ดิบของเพศชายไปได้อยู่ดี“ผู้หญิงที่ยืนข้าง ๆ คุณ คือภรรยาของผมเองครับ” น้ำเสียงทุ้มต่ำกังวานของชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างเด่นชัดและน่าฟังอย่างยิ่งเด็กสาวพลันตกอยู่ในภาวะกระอักกระอ่วน เธอรีบเบือนสายตากลับมามองทางถังหนิงแวบหนึ่งอันที่จริง ตั้งแต่ตอนที่ถังหนิงก้าวเข้ามา เธอก็สังเกตเห็นแล้ว เพราะรูปลักษณ์ภายนอกของถังหนิงนั้นโดดเด่นและสะดุดตาอย่างมาก ยามที่ชายหนุ่มยื่นมือไปขวางประตูลิฟต์ในตอนแรก เธอเองก็แอบสงสัยว่าทั้งสองคนเป็นอะไรกัน ทว่าพวกเขากลับไม่มีแม้แต่การสบสายตาหรือเอ่ยบทสนทนากันเลยสักคำเธอถึ