All Chapters of พันธนาการรัก แค้นสามหัวใจ: Chapter 1 - Chapter 10

พันธนาการรัก แค้นสามหัวใจตอนที่ 2 หลังคืนแห่งเปลวไฟ คืนนั้น… หลังจากงานเลี้ยงเล็ก ๆ ภายในครอบครัวจบลง ทุกคนต่างแยกย้ายกันพักผ่อน มีเรียหลับอยู่บนเตียงนุ่มในห้องของตัวเอง ตุ๊กตาหมีตัวโปรดถูกวางอยู่ข้างหมอน ใบหน้าเล็กยังคงมีรอยยิ้ม เพราะกำลังฝันถึงวันหยุดที่จะมาถึง เธอไม่รู้เลยว่า… คืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายที่เธอจะได้หลับในห้องนี้ กลิ่นควันบางอย่างลอยเข้ามา เด็กหญิงขมวดคิ้ว ร่างเล็กขยับตัวไปมา ก่อนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น "แค่ก...แค่ก..." มีเรียไอออกมา ควันสีดำเริ่มลอยเข้ามาภายในห้อง เด็กหญิงลุกขึ้นจากเตียงอย่างตกใจ "เกิดอะไรขึ้น..." ทันใดนั้น ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างแรง ปัง!!! "คุณหนู!!!!" เสียงหญิงชราดังขึ้น แม่บ้านประจำตระกูลวิ่งเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด "คุณหนู ต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ค่ะ!!!!" มีเรียมองหญิงตรงหน้าอย่างสับสน "ป้า...เกิดอะไรขึ้นคะ" แต่ก่อนที่เธอจะได้รับคำตอบ เสียงระเบิดก็ดังขึ้น ตู้ม!!!! พื้นทั้งห้องสั่นสะเทือน เสียงกรีดร้องดังไปทั่วทั้งคฤหาสน์ เปลวไฟสีแดงกำลังลุกลามจากชั้นล่างขึ้นมาอย่างรวดเร็ว "ไฟไหม้!!!!" เสียงคนตะโกนดังวุ

ตอนที่ 4 ชื่อใหม่ บ้านใหม่ แม่ใหม่ สามวันต่อมา ข่าวการเสียชีวิตของครอบครัวเมธาวินยังคงถูกนำเสนอไม่หยุด ภาพคฤหาสน์ที่เหลือเพียงซากดำไหม้ปรากฏอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์แทบทุกฉบับ ส่วนชื่อของ ‘มีเรีย เมธาวิน’ ถูกระบุไว้ในฐานะทายาทวัยเจ็ดขวบผู้สูญหายและคาดว่าเสียชีวิตในกองเพลิง ในเวลาเดียวกัน เด็กหญิงที่ทั้งประเทศคิดว่าตายไปแล้วกลับนั่งอยู่บนเครื่องบินส่วนตัวลำหนึ่ง กำลังเดินทางออกจาก ประเทศไทยโดยไม่มีชื่อของเธอปรากฏอยู่ในรายชื่อผู้โดยสาร “เราจะไปไหนคะ” “ไปหาคนที่จะดูแลหนูได้ดีกว่าลุง” มีเรียหันมองธนาอย่างตกใจ “ลุงไม่ไปกับหนูเหรอคะ” “ลุงต้องกลับมาจัดการบางอย่างที่นี่” เขายิ้มอย่างอ่อนแรง “แต่ลุงจะไปหาหนู ลุงสัญญา” ความกลัวปรากฏในดวงตาของเด็กหญิงอีกครั้ง เธอเพิ่งสูญเสียพ่อกับแม่ และตอนนี้คนเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่กำลังจะส่งเธอให้ใครอีกคน “หนูไม่อยากไป...” ธนาขยับเข้าไปกอดหลานสาว “ฟังลุงนะ คนที่เรากำลังไปหาเป็นญาติฝ่ายแม่ของหนู หนูเรียกเธอว่าป้าแคทเธอรีนได้ เธอรู้ทุกอย่าง และไว้ใจได้” “ป้าจะรักหนูไหมคะ” ธนาหลับตาลง ความเจ็บแ

ตอนที่ 6 เด็กชายสองคนแห่งตระกูลเมธาวิน หลายปีหลังคืนแห่งเปลวไฟ... ชื่อของ มีเรีย เมธาวิน ค่อย ๆ เลือนหายไปจากความทรงจำของผู้คน สำหรับโลกภายนอก เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบคนนั้นได้จากไปพร้อมกับครอบครัวในคืนที่คฤหาสน์เมธาวินถูกไฟไหม้ ไม่มีใครรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ ไม่มีใครรู้ว่าเธอเติบโตขึ้นมาในอีกชื่อหนึ่ง และไม่มีใครรู้ว่า ในคืนเดียวกันนั้น ยังมีเด็กชายอีกคนหนึ่งที่ถูกพรากทุกอย่างไปเช่นกัน คณิณ... เด็กชายวัยแปดขวบที่สูญเสียมารดาในกองเพลิง เด็กชายที่ไม่มีใครตามหา เด็กชายที่ถูกทิ้งไว้กับคำถามมากมายว่า เหตุใดชีวิตของเขาถึงต้องเปลี่ยนไปเพราะเหตุการณ์ในคืนนั้น หลายเดือนหลังจากนั้น...สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าแห่งหนึ่ง เสียงเด็กหลายคนกำลังเล่นกันอยู่ในสนามดังขึ้นท่ามกลางแสงแดดยามบ่าย แต่เด็กชายคนหนึ่งกลับนั่งอยู่เพียงลำพังใต้ต้นไม้ใหญ่ หนังสือในมือถูกเปิดค้างไว้ แต่สายตาของเขาไม่ได้มองตัวหนังสือแม้แต่น้อย คณิณยังคงจำภาพในคืนนั้นได้ มือของแม่ที่ผลักเขาออกจากเปลวไฟ เสียงร้องบอกให้เขาวิ่ง และเด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่งที่จับมือเขาเอาไว้ “อย่ากลัวนะ” “ฉันจะช่วยนาย” คำพูดนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำ แ

ตอนที่ 8 เด็กชายสองคนแห่งตระกูลเมธาวิน มี 18+++คืนหนึ่ง...ฝนตกหนักจนเสียงหยดน้ำกระทบหน้าต่างดังไปทั่วห้อง คณิณนั่งอยู่บนโซฟา เงียบกว่าปกติ มาร์คเดินออกมาจากห้อง ก่อนหยุดมอง“เป็นอะไร” มาร์คถาม“ไม่มีอะไร” คณินตอบ“นายพูดแบบนี้ทุกครั้งที่มีอะไร” มาร์คพูดเสียงดุคณิณยิ้มบาง “นายรู้จักฉันดีเกินไปแล้ว”มาร์คนั่งลงข้างเขา “ก็เพราะนายเป็นคนสำคัญของฉัน”คำพูดธรรมดา แต่กลับทำให้ห้องทั้งห้องเงียบลง คณิณมองใบหน้าของคนตรงหน้า คนที่อยู่กับเขาในวันที่ไม่มีใคร คนที่ยื่นมือมาให้เขาในวันที่เขาไม่เหลืออะไรคืนนั้นฝนยังไม่ยอมหยุด เสียงหยดน้ำกระทบกระจกดังเป็นจังหวะช้า ๆ ราวกับกำลังเคาะเรียกบางสิ่งที่ทั้งคู่เก็บงำมานานเกินควรมาร์คนั่งลงข้างคณิณบนโซฟา ระยะห่างเหลือเพียงลมหายใจ อากาศในห้องอบอวลด้วยความชื้นและกลิ่นฝนที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างที่เปิดค้างไว้เล็กน้อย แสงโคมอ่อนสาดลงบนใบหน้าทั้งสอง ทำให้เงาของพวกเขากลายเป็นหนึ่งเดียวบนผนังคณิณไม่ได้หันหนี เขามองมาร์คตรง ๆ ดวงตาที่เคยซ่อนทุกอย่างไว้ลึก ๆ ตอนนี้กลับเปิดเผยจนน่าหวั่นไหว “นายพูดแบบนั้น…” คณิณกระซิบเสียงแผ่ว “แล้วจะทำยังไงต่อ”มาร์คไม่ตอบด้วยคำพูด

ตอนที่ 10 วันที่ Lady M กลับเมืองไทยเครื่องบินส่วนตัวสีขาวแตะรันเวย์ของสนามบินในกรุงเทพมหานครอย่างนุ่มนวล ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่สาดผ่านกระจกเข้ามาภายในห้องโดยสาร หญิงสาวที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างไม่ได้ขยับตัวในทันที ดวงตาคู่งามทอดมองออกไปยังเมืองเบื้องหน้าอย่างเงียบงันประเทศไทย...สถานที่ซึ่งเธอจากไปเมื่อตอนอายุเพียงเจ็ดขวบสถานที่ซึ่งพรากพ่อ แม่ บ้าน และชื่อเดิมของเธอไปในคืนเดียวนิ้วเรียวยกขึ้นแตะล็อกเก็ตที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อโดยไม่รู้ตัว สิ่งของชิ้นเล็กที่ติดตัวเธอมาตลอดหลายปี เป็นเพียงไม่กี่อย่างที่ยังยืนยันว่า ก่อนจะเป็น มีเรีย เคน ก่อนจะเป็นนักธุรกิจหญิงที่คนในวงการเรียกขานว่า Lady Mเธอเคยมีอีกชื่อหนึ่ง มีเรีย เมธาวิน ชื่อของเด็กหญิงที่คนทั้งประเทศเชื่อว่าตายไปแล้วในกองเพลิง“คุณมีเรียคะ ถึงแล้วค่ะ”เสียงของผู้ช่วยทำให้หญิงสาวหลุดจากภวังค์มีเรียละมือออกจากล็อกเก็ต ก่อนหยิบแว่นกันแดดขึ้นมาสวม สีหน้าที่เมื่อครู่ยังมีร่องรอยของความรู้สึกกลับเปลี่ยนเป็นสุขุมเยือกเย็นอย่างรวดเร็ว“รถพร้อมหรือยัง”“พร้อมแล้วค่ะ”“นักข่าวล่ะ”“มีอยู่ด้านหน้าเล็กน้อยค่ะ ข่าวการเดินทางกลับประเทศไทยของ Lad