Alle Kapitel von สัมผัสร้ายเจ้านายพี่ชาย: Kapitel 41 – Kapitel 50

ตอนที่ 41 ทดลองคบ2การคุยงานกับกรัมกรุ๊ปใช้เวลาไม่นานนัก และเมื่อศึกษาคอนเซ็ปต์ของงานแล้ว สองวันต่อมา ปลายฝัน ก็ตัดสินใจที่จะเป็นก็อปปี้ไรเตอร์ให้ตามเงื่อนใขที่ตกลงกันไว้ ด้วยเห็นว่านี่เป็นโอกาสหนึ่งที่จะทำให้มีการขยายช่องทางของนิยายอีโรติกของตัวเองด้วย“ผมดีใจมากครับ ที่คุณปรายร่วมงานกับเรา”วิช เอ่ยอย่างที่ใจตัวเองคิด หลังจากได้ข้อตกลงกันแล้ว“ปรายก็ดีใจเช่นกันค่ะ ไม่นึกว่านักเขียนโนเนมตัวเล็กๆอย่างปราย จะมีโอกาสได้ร่วมเขียนงานให้กับองค์กรใหญ่อย่างกรัมกรุ๊ป ขอบคุณมากนะคะที่ให้โอกาสปราย”โอกาสคือสิ่งสำคัญในชีวิต เมื่อเจอแล้วเธอก็ต้องไขว่คว้าให้ได้ และไม่อยากจะให้หลุดลอยไป..(อยู่ไหนครับ?)เสียงทุ้มนุ่มหูถามเมื่อเธอกดรับสาย“คุณปุณณ์!”ปลายฝัน ใจเต้นระส่ำอย่างไม่ทราบสาเหตุแค่เพียงได้ฟังเสียงของเขา ไม่แน่ใจว่าการไม่พบเจอกันเพียงเวลาไม่กี่วันทำให้เธอหวั่นไหวได้เพียงนี้(ครับ)“กลับมาแล้วเหรอคะ? ตั้งแต่เมื่อไหร่?”เธอเอ่ยถาม พยายามข่มเสียงให้ปกติที่สุด ไม่อยากให้เขาจับน้ำเสียงได้ว่าเธอตื่นเต้นแค่ไหน(เพิ่งถึงครับ ปรายอยู่ไหน?)“อยู่ออฟฟิศกรัมกรุ๊ปค่ะ”(คุยงานเส

ตอนที่ 43 ทดลองคบ4*NC ประตูลิฟต์เปิดออกเขาจึงจูงมือเธอเดินมายังห้องพักหรูสวีท และเมื่อ ปลายฝัน เดินเข้าไปด้านในก็ต้องตกตะลึงในความหรูหรา แม้คราวที่แล้วตอนทดลองครั้งที่สองเขาจะเคยพาเธอมาอีกที่หนึ่ง แต่ห้องนี้ดูสวยกว่าหลายเท่า“สวยจังเลยค่ะ” เธอเกาะขอบโซฟาและหันมองวิวด้านล่างผ่านกระจกห้องอย่างตื่นตาตื่นใจ จน ปุณณ์ ต้องแอบอมยิ้มออกมา“ครับสวยมาก”เขาโอบเอวเธอจากด้านหลัง รวบผมยาวสลวยให้ไพล่อีกฝั่ง ก่อนจะโน้มหน้าหล่อเหลาลงซุกซอกคอขาวระหง และขบเม้มไล้ไปตามไหล่ลาด ฝากฝังรอยสีกุหลาบจางๆไว้ตามเนินเนื้อ“คุณปุณณ์หมายถึงวิวใช่มั้ย?”“หมายถึงปรายครับ”“อื้อ”ปลายฝัน เกร็งตัวแน่นยามเมื่อถูกเรียวปากของเขาประทับไปแต่ละจุด มือหนาเขาตรึงเอวคอดไว้แน่น เพียงเท่านี้ร่างบางก็สั่นสะท้านไปด้วยความความวาบหวาม“รู้มั้ยตั้งแต่เห็นปรายเดินเข้ามาในชุดนี้ ทำให้ผมอยาก..”ปุณณ์ กระซิบเสียงแหบพร่าชุดเดรสแนบเนื้อถูกถลกสูง มือหนาเขาไล้เข้ายังผิวเนียนละเอียดของเธอ ตั้งแต่โคนขาอ่อน ยังแผ่นหน้าท้องแบนราบ และบีบเคล้นยังสองเต้าอวบอิ่มและสะกิดที่ปิดจุกให้พ้นทาง“คะ..คุณปุณณ์!”

ตอนที่ 45 ความรู้สึกในใจที่เริ่มก่อตัว2“คุณต่างหากที่ควรเลิกยุ่งวุ่นวายกับคุณปุณณ์ได้แล้ว!”เอ่ยเสร็จ ปลายฝัน ก็เหยียดกายลุกขึ้น เพราะอยากจะออกไปนั่งรอที่รถมากกว่า เริ่มรู้สึกรำคาญสาวไฮโซคนนี้เต็มทน ทว่าอีกฝ่ายกลับยืนขวางกันไว้ไม่ให้เธอเดินออกไปไหน แถมส่งสายตาเกรี้ยวกราดให้ ด้วยที่ผ่านมายังไม่เคยมีใครกล้ายอกย้อนและขึ้นเสียงใส่หล่อนแบบนี้ แม้จะมาทำงานที่นี่ในระดับพนักงานแต่ทุกคนก็ล้วนเกรงใจ เพราะรู้ว่าคือลูกสาวเพื่อนสนิทของคุณชาญชัย“จะไปไหนยะ! นี่กล้าขึ้นเสียงกับฉันเลยเหรอ? อย่าคิดว่าแอบกินกับพี่ปุณณ์แล้วฉันจะไม่กล้านะ ฉันจะฟ้องคุณอาชาญชัยว่าเธอเป็นคนยังไง คุณอาฟังฉันทุกเรื่องอยู่แล้ว”หล่อน เอ่ยเสียงสูง ขณะที่ปลายฝันได้แต่ส่ายหน้าอย่างระอา เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเหมือนจะคุยไม่รู้เรื่อง“ถอยออกไปเถอะค่ะ ดิฉันว่าเราคุยกันคนละประเด็นละ”“สั่งฉันเหรอ? คิดเหรอว่าแซ่บกับพี่ปุณณ์แค่ไม่กี่ครั้งแล้วเขาจะจริงจังกับเธอ ฉันเห็นพี่ปุณณ์คั่วมาหลายคนแล้ว ขนาดยัยไลลาคนสวยได้แค่กันไม่กี่ครั้ง พี่ปุณณ์ยังเขี่ยทิ้งเลย เขาเบื่อง่ายจะตาย แล้วอย่างเธอ....”สายตาเหยียดหยาม ไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้า

ตอนที่ 47 ความรู้สึกในใจที่เริ่มก่อตัว4“ปรายยังอยากจะกลับมาคบพี่อีกมั้ย”ถ้อยคำของของเพื่อนพี่ชาย ทำให้ ปลายฝัน ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะวางขวดน้ำในมือลง พร้อมถอนหายใจออกมา หากเป็นเมื่อก่อนตอนสองสามปีที่แล้ว เธออาจจะดีใจที่ได้ยินคำนี้ เพราะตอนนั้นเธอรอคอยอย่างมีความหวังว่าเขาจะกลับมาเอ่ยถามประโยคนี้ อย่างไร เตวิช ก็เป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่อบอุ่น สุภาพ และเข้าใจเธอมากที่สุดมาตลอดในเวลาที่ผ่านมาทว่าตอนนี้ เธอไม่ได้คิดแบบนั้นแล้ว“ปรายว่าเราเป็นพี่เป็นน้องกันเหมือนเดิมดีกว่าค่ะ”หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง และสบตากับอีกฝ่ายด้วยแววตาเรียบนิ่ง นั่นทำให้ เตวิช หัวเราะออกมาในลำคอเพื่อนน้องสาวแสนจืดชืดขี้แยคนนั้น ไม่มีอีกแล้วซินะ!“พี่ก็แค่ถามดู เพราะพี่อาจจะไม่หมั้นกับขวัญแล้ว”“นั่นคงเป็นปัญหาของพี่เต้เอง ไม่น่าจะเกี่ยวกับปราย อีกอย่างยังไงตอนนี้พี่เต้ก็ยังไม่ได้เลิกกับแฟน แค่มีปัญหาระหองระแหงกัน มาพูดจากับปรายแบบนี้ ดูไม่แฟร์กับแฟนพี่เต้เลยนะคะ”อย่างไงเธอก็ไม่ชอบการเป็นมือที่สามของใคร และสัญญากับตัวเองมาตลอดว่าจะไม่เป็นเด็ดขาดและเธอไม่ชอบนักผู้ชายที่คบเผื่อเลือกแบบนี้“ก็...

ตอนที่ 49 คนพิเศษ2ไม่แน่ใจว่าทั้งสองคุยอะไรกันบ้าง เพราะหลังจากที่ ปลายฝัน ตั้งสติได้และผุดลุกนั่งบนโซฟา ปุณณ์ ก็บอกให้เธอเข้ามาทำงานในห้องของตัวเองที่อยู่ชั้นล่าง และเขาขอตัวคุยกับพี่ชายของเธอตามลำพังเอง พร้อมบีบมือส่งกระแสความอุ่นซ่านให้คล้ายเป็นการสร้างกำลังใจ ทำให้เธอยอมทำตามอย่างว่าง่ายหญิงสาวจึงยอมเข้ามานั่งในห้องทำงาน ทว่าก็ไม่มีสมาธิที่จะเขียนและคิดงานแต่งานใด ได้แต่เงี่ยหูคอยฟังว่าด้านนอกคุยกันว่าอย่างไร ทว่าก็ไม่มีเสียงโวยวายอะไรเลยแม้แต่น้อยผ่านไปราวเกือบชั่วโมงได้ ประตูห้องทำงานชั้นล่างของเธอก็ถูกเคาะ ก่อนที่จะได้ยินเสียงนุ่มทุ้มหูของ ปุณณ์ เอ่ยบอกเบาๆ“ปรายครับออกมาทานข้าว จะได้กินยา”“ค่ะ อ๊ะ..”เธอรีบลุกพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว ลืมไปว่าตัวเองยังปวดสะโพกอยู่ นั่นทำให้หน้าสวยบิดเหยเกด้วยความเจ็บปวด จนปุณณ์ ต้องปรี่เข้ามาประคองและปรามเบาๆ“ระวังครับ ไม่เห็นต้องรีบเลย”“คุยกับพี่เป้ว่าไงคะ?”เธอแอบกระซิบถามเขาเบาๆ เมื่อเหลือบไปเห็นพี่ชาย ง่วนอยู่กับการจัดวางอาหารใส่จานบนโต๊ะสำหรับสามที่“คุยเรียบร้อยแล้วครับ ไม่ต้องกังวล”“ปรายมานั่งๆ พี่อุ่นข้าวหน้าเป