All Chapters of เรื่องสั้น (จบในตอน): Chapter 21 - Chapter 30

@ สองวันต่อมา หญิงสาวก้าวเข้ามาในห้องเรียนด้วยท่าทางประหม่าเพราะสายตาหลายสิบคู่กำลังจับจ้องมาที่เธอ อาจจะเป็นเพราะว่าวันนี้… เธอไม่ได้ใส่แว่นแล้วยังปล่อยผมยาวสลวยแตกต่างจากทุกวัน “นึกยังไงถึงไม่ใส่แว่น” เสียงของจีน่าสาวสวยสุดฮอตเพื่อนสนิทที่ต่างกันสุดขั้วของสมายด์ แต่ถึงจะนิสัยต่างกันแต่ทั้งสองคนก็คบกันมานาน และในกลุ่มของเธอยังมีอิงฟ้าอีกคนที่ยังไม่มา “คะ… แค่อยากลองเปลี่ยนสไตล์ดูบ้าง” สมายด์ตอบเพื่อนรักด้วยท่าทางประหม่า เพราะเธอเองยังไม่ชินกับการไม่มีแว่นอยู่บนใบหน้า จริงๆ แล้วแม่ของเธอซื้อคอนเทคเลนส์มาให้ตั้งนานแล้วแหละ แต่เธอไม่เคยคิดที่จะใส่ แต่ตอนนี้... เธออยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้าง… “ให้มันได้อย่างสิ จะได้สมกับอยู่แก้งค์นางฟ้า แต่จะเปลี่ยนทั้งทีต้องไปให้สุด” “ยังไงเหรอ” “เดี๋ยวฉันจัดการให้” จีน่าใช้เวลาที่รออาจารย์เข้ามาสอนจัดการแต่งหน้าให้เพื่อนรักอย่างสุดฝีมือ จนเพื่อนๆ มองกันใหญ่ รวมถึงมาร์คด้วย เขามองเธอด้วยสายตานิ่งเรียบไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้านิ่งเรียบเขารู้สึกหงุดหงิดแค่ไหน สองวันแล้วที่เขาไม่ได้ติวกับเธอ มิ

ตึก! ตึก! ตึก! หญิงสาวในชุดนอนกระโปรงสีชมพูลายการ์ตูนแมววิ่งร้องไห้ออกมาจากบ้านในช่วงกลางดึก เธอวิ่งออกมาโดยไม่สนใจว่าทางที่เธอไปมันจะมืดและอันตรายแค่ไหน เพราะตอนนี้เธออยากจะหนีจากเรื่องเลวร้ายที่เธอพึ่งจะพบเจอมา ภาพของคุณพ่อที่เธอเคารพรักกำลังมีเซ็กส์กันกับสาวใช้อยู่ในห้องครัวยังติดอยู่ในหัวของเธอ ทำให้เธอรับไม่ได้จริงๆ ถ้าเธอไม่หิวน้ำ เธอคงไม่รู้ว่าพ่อของเธอทำอะไรลับหลังแม่ หมับ! แต่อยู่ๆ เธอก็วิ่งไปชนผู้ชายคนหนึ่งเข้า ไอรีนมองหน้าผู้ชายตรงหน้าด้วยสายตานิ่งเรียบ แล้วพยายามเดินหลบเลี่ยงออกไป “ร้องไห้ทำไมเหรอคนสวย” แต่ผู้ชายตรงหน้ากลับเดินมาขวางหน้าเธอไว้แล้วยังยกมือขึ้นมาจับที่ปลายคางของเธอ ความใกล้ชิดทำให้เธอได้กลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่จากตัวเขาจนเธอเวียนหัวไปหมด “ขอทางด้วยค่ะ” “ขอทางงั้นเหรอ ได้อยู่แล้วสำหรับคนสวยๆ แต่พี่ขอเอาน้องก่อนได้มั๊ย แลกเปลี่ยนกัน... มันส์ทั้งคู่” หมับ!! ชายขี้เมากระชากแขนเธอให้เดินตามทันทีที่พูดจบ “ไม่! ปล่อยฉัน อร๊าย! ช่วยด้วย!” ไอรีนพยายามสลัดแขนออก พร้อมกับร้องตะโกนให้คนช่วย โดยไม่รู้ว่าแถวนี้มันไม่มีบ้านสักหลัง แล้ว

หญิงสาวรู้สึกตัวในช่วงสายของอีกวัน เพราะเสียงที่ดังมาจากด้านนอก เธอค่อยๆ ดันตัวลุกขึ้นพร้อมกับมองไปรอบๆ ห้องที่จัดไม่ค่อยเป็นระเบียบนัก ช่างเข้ากับลุคแบดๆ อย่างเจ้าของห้องเหลือเกิน เพียงแค่คิดถึงชายหนุ่ม... ร่างกายของหญิงสาวก็ร้อนลุ่มขึ้นมา เพราะความเสียวซ่านที่เขามอบให้เมื่อคืน “นี่ฉันเสียตัวให้จอมพลจริงๆ เหรอเนี่ย!!!!” เธอไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นเลยสักนิด และก็คงไม่มีใครเชื่อว่าลูกคุณหนูอย่างเธอจะเสียตัวให้ผู้ชายอันตรายที่ทำตัวเป็นนักเลงหาเรื่องคนอื่นไปทั่วอย่างเขา ... แต่เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธความจริงได้ เพราะคราบน้ำกามของเขาติดเต็มตัวเธอไปหมด โดยเฉพาะตรงหว่างขา และเธอกับเขาก็ไม่ได้มีอะไรแค่ครั้งเดียวด้วย ไม่งั้นคงไม่เลอะไปทั้งตัวขนาดนี้ เห็นอย่างนั้น... หญิงสาวจึงค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงแล้วเข้าไปชำระร่างอยู่ในห้องน้ำทันที > อีกด้าน ตอนนี้จอมพลยุ่งกับการตรวจเช็คสภาพรถที่เพื่อนกำลังจะเอาไปแข่งในวันพรุ่งนี้ แต่ถึงจะยุ่งยังไงในหัวของเขาก็ยังนึกถึงหญิงสาวที่นอนอยู่ในห้องตลอดเวลา ไม่รู้ว่าตื่นหรือยัง แต่ขณะที่กำลังจอมพลกำลังจะเอารถไปลอง เสียงเพื่อนของเขาก

ปัง!! เสียงประตูห้องปิดลง ก่อนที่ร่างสูงจะเดินสำรวจรอบๆ ห้องหรู ที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีชมพูสดใส ราวกับห้องเด็กประถม จากนั้นก็ถือวิสาสะเดินตรงไปยังห้องนอนโดยที่เจ้าของห้องกำลังเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าใบใหญ่ ราวกับจะไปอยู่เป็นเดือน แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร ถ้าหากเธอจะอยู่ด้วยกันตลอดไป จอมพลหยิบรูปถ่ายของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดู แต่ยังไม่ทันได้ดู เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นมา “ใคร?” จอมพลหันไปถามหญิงสาวที่กำลังหน้าสงสัย เพราะเธอเองก็ไม่รู้ว่าใครมาเคาะประตู “ไม่รู้… นายอยู่ในนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันออกไปดูก่อน” ไอรีนวางกระเป๋าลงแล้วเดินออกจากห้องนอนไปยังหน้าห้อง เธอส่องดูที่ตาแมวดูเป็นใคร ‘คุณแม่’ ไอรีนเบิกตากว้างเมื่อเห็นผู้เป็นแม่ยืนอยู่หน้าห้อง “ไอรีน!! เปิดให้แม่เดี๋ยวนี้นะ!!” เมื่อได้ยินคำพูดที่ดุดันกว่าปกติของผู้เป็นแม่ ไอรีนถึงกับทำตัวไม่ถูก “ใคร?” จอมพลถามขึ้นมาขณะที่ไอรีนกำลังใช้ความคิด ถ้าแม่เข้ามาเจอจอมพล ต้องซวยแน่ๆ “แม่ฉันเอง! นายช่วยไปอยู่ตรงระเบียงก่อนนะ นะนะ” ไอรีนอ้อนชายหนุ่มด้วยท่าทางร้อนรน “ทำไมต้องไปด้วยวะ!!” “ไปเถอะน่า... เดี๋ยว

# หนึ่งเดือนต่อมา ไอรีนกับจอมพลคบกันอย่างเปิดเผย ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด แทบจะตัวติดกันเลยก็ว่าได้ ที่ไหนมีจอมพลที่นั่นก็ต้องมีไอรีน ที่ไหนมีไอรีนที่นั่นก็ต้องมีจอมพล จะเว้นก็แต่เวลาเข้าเรียน… ที่ไม่สามารถเข้าเรียนด้วยกันได้ ครืด~ มือถือในกระเป๋าสั่นเตือนเมื่อมีข้อความเข้า ไอรีนละสายตาจากอาจารย์หันไปหยิบมือถือออกมาดู พอเห็นว่าเป็นแฟนหนุ่ม ไอรีนก็รีบกดอ่านทันที JP000 เรียนเสร็จหรือยัง ไอรีนขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อได้อ่านคำถามของแฟนหนุ่ม เธอพึ่งเข้าเรียนได้สองชั่วโมงเอง อีกตัั้งหลายชั่วโมงกว่าจะเที่ยง ทำไมเขาถึงถามแบบนั้น IREEN ยังไม่เสร็จ JP000 อีกนานมั๊ย IREEN อีกประมาณ2ชั่วโมง หลังจากที่เธอตอบไป ก็ไม่มีข้อความกลับมาอีก จนไอรีนต้องส่งข้อความกลับไปถาม IREEN มีอะไรหรือเปล่า JP000 ออกมาหาหน่อยดิ IREEN ไปได้ไง รีนเรียนอยู่ ไอรีนตอบไปพร้อมแนบรูปถ่ายอาจารย์ที่กำลังสอนอยู่ แต่อีกฝ่ายก็ยังเร่งเร้าให้ออกไป JP000 แค่20นาทีก็ไม่ได้เหรอ IREEN จะให้ออกไปทำไม มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ไอรีนเริ่มไม่สบายใจขึ้นมา หรือว่าแอบไปทำอะไรไม่ดีมาหรือเปล่า JP000 อยา