All Chapters of เรื่องสั้น (จบในตอน): Chapter 31 - Chapter 40

ปึก! เสียงแก้วกระทบโต๊ะเสียงดัง ฝีมือของชายหนุ่มที่พึ่งจะโดนผู้หญิงปฏิเสธมา หนุ่มแบดบอยสุดหล่อเจ้าของผับหรูแห่งนี้ชื่อมาติน เขาหล่อ เขารวย เพอร์เฟคไปเสียทุกอย่าง แต่เขากลับโดนผู้หญิงที่สถานะทางสังคมต่างกันกับเขาลิบลับปฏิเสธอย่างไม่ใยดี แถมยังปฏิเสธต่อหน้ากลุ่มนักศึกษาตั้งมากมาย น่าเจ็บใจจริงๆ “แค่ผู้หญิงไม่เอา จำเป็นต้องหงุดหงิดขนาดนั้นเลยหรอวะ” เสียงของฟาโรห์แซวเพื่อนสนิทอย่างมาตินด้วยท่าทางยียวน “มึงก็ไปแซวมัน ยัยนั่นท่าทางง่ายจะตาย อีกไม่นานก็คงมาสยบใต้ร่างมันแน่นอน” แดเนียลเพื่อนสนิทอีกคนก็อปปี้ประโยคที่มาตินเคยพูดไว้ ก่อนที่จะโดนผู้หญิงปฏิเสธ “สัส! เงียบไปเลยพวกมึง คนยิ่งหงุดหงิดอยู่” มาตินได้แต่กรอกเหล้าเข้าปากแก้หงุดหงิด ก่อนที่สายตาจะมองไปเห็นหญิงสาวที่ปฏิเสธเขาอย่างไม่ใยดี เธอมากับกลุ่มเพื่อนสนิทของเธอ และหนึ่งในนั้นมีหญิงสาวที่เป็นแฟนเก่าของเขาอยู่ด้วย (แฟนเก่าที่คบกันตั้งแต่มอปลาย) “นั่นมันแฟนเก่าและว่าที่แฟนใหม่มึงหนิ สงสัยงานนี้จะมีรถไฟชนกัน ฮ่าๆ” แดเนียลยังคงแซวเพื่อนอย่างอารมณ์ดี และเรื่องนี้ต้องเป็นประเด็นไปอีกนาน เพราะกลุ่มของพวกเขาไม่เคยมีใครโดนผู

@วันต่อมา สาวๆ นั่งทำรายงานอยู่ข้างตึกคณะหลังจากที่อาจารย์ยกเลิกคลาส มีนากับทิชาช่วยกันค้นหาข้อมูลส่วนแอนนาก็ตอบไลน์ลูกค้าที่ไม่ได้รับสินค้าตามกำหนด ส่วนจีน่านั่งฟุบหน้ากับโต๊ะอย่างหมดสภาพ เพราะเมื่อคืนเธอแทบไม่นอนทั้งคืน “ยัยจี! แกไปอดหลับอดนอนมาจากไหนยะ!” แอนนาแซวจีน่าที่สภาพอิดโรยกว่าที่ควรจะเป็น ทั้งๆ เมื่อคืนก็กลับก่อนเพื่อน “….” คนถูกถามยังคงนิ่ง ไร้ซึ่งคำตอบ “ให้ตอบแทนป่ะ?” มีนาผู้เห็นเหตุการณ์บอกออกไป “แกรู้?” แอนนาละสายตาจากหน้าจอไปมองหน้ามีนาด้วยท่าทางสนใจ “แน่นอน” ไม่ใช่แค่รู้หรอกนะ เธอเห็นเต็มสองตาว่าจีน่าลงมาจากรถของมาตินในตอนเช้าตรู่ ไม่ต้องถามก็รู้ว่าไปทำอะไรกันมา “เล่าสิ รออะไรหล่ะ” แอนนาวางมือถือแล้วยกมือขึ้นท้าวคางตั้งใจฟังมีนาเล่าอย่างออกนอกหน้า ต่างจากทิชาที่ตั้งใจทำงานตรงหน้า “ยัยจีแอบไปแซ่บกับผัวเก่ามาจ้าาาา ท่าทางจะหนักด้วย” มีนาบอกไปตามสิ่งที่เห็นและความน่าจะเป็น “ตินหน่ะเหรอ” “มันก็มีผัวคนเดียวป่ะ?” “แรดมากกกก ไหนบอกว่าเลิกเด็ดขาด แล้วทำไมถึงกลับไปแซ่บกันได้” “ก็ผัวเก่าแซ่บขนาดนั้น ใครจะไปทนไหว ฮ่าๆ” สองสาวผู้ไร้ประส

แดเนียลขับรถกลับมาที่คอนโดอย่างอารมณ์ดี หลังจากไปส่งทิชาเสร็จ ขณะที่แดเนียลเปิดประตูเข้าห้อง เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นมา “ว่า” แดเนียลกรอกเสียงไปตามปกติ เมื่อเห็นว่าเป็นมาตินที่โทรมา (ทำเหี้ยไรอยู่ ออกมาดื่มเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ๊) “มึงไปผับเหรอ กูนึกว่ามึงจะนอนกกเมียอยู่ห้องซะอีก” แดเนียลกระแนะกระแหนเพื่อน เพราะตั้งแต่มาตินกลับไปคบกับจีน่า มาตินก็เอาแต่ตามติดจีน่าจนไม่ค่อยมาดื่มกับเพื่อนเหมือนเมื่อก่อน (ก็อยากทำอยู่หรอก แต่วันนี้เมียกูเสือกนัดกับเพื่อนไว้ มาฉลองอะไรกันไม่รู้) ฉลองกับเพ่ือนในกลุ่มงั้นเหรอ? แดเนียลทบทวนคำพูดของมาติน ก่อนจะนึกขึ้นมาไว้ว่าวันนี้ทิชาก็รีบไปธุระ หรือว่าจะเป็น... (ทิชาก็มานะ ท่าทางจะเมาแล้วด้วย ไม่มาทำคะแนนหน่อยเหรอวะ) “เดี๋ยวไป!” ติ๊ด! แดเนียลกดตัดสายแล้วรีบเดินออกจากห้องทันที ‘หึ! ไปธุระงั้นเหรอ’ แดเนียลรู้สึกโกรธหญิงสาวราวกับแฟนหนุ่มกำลังหวงแฟน ทั้งๆ ที่ความจริงแล้ว ไม่ได้เป็นอะไรกัน .. >>อีกด้าน ทิชาถูกเพื่อนลากขึ้นมาเต้นด้วยกันทั้งๆ ที่เธอไม่เคยเต้นมาก่อน สามสาวที่เมาได้ที่เต้นกันอย่างสนุกสุดเหวี่ยง จีน่าที่ได้รับอิส

# หลายวันต่อมา “เธอรับทำรายงานใช่มั้ย” เพื่อนร่วมคณะเดินเข้ามาถามที่ทิชาที่กำลังนั่งทำรายงานอยู่ที่มุมประจำของเธอ “ใช่” ทิชาตอบด้วยน้ำเสียงปกติ แต่แววตาของเธอแสดงออกถึงความดีใจที่เธอกำลังจะมีงานทำ หลังจากที่พักไปช่วงหนึ่ง ตอนนี้เธอกลับมารับงานแล้ว ที่ทิชากลับมารับทำรายงานอีก เพราะเธอตั้งใจจะหารายได้เองเหมือนเมื่อก่อน เธอไม่รบกวนเงินของแดเนียล แม้ว่าเขาจะเต็มใจให้ก็ตาม แต่เธอก็ไม่อยากถูกมองว่าคบกับเขาเพราะเงิน “งั้นทำให้เราด้วยนะ” “ได้สิ หัวข้ออะไรเหรอ” “เราจำไม่ได้อะ เดี๋ยวส่งให้ในไลน์ได้มั้ย ขอไลน์...” ชายหนุ่มกำลังจะขอไลน์ทิชา แต่เสียงของใครบางคนก็แทรกขึ้นมาซะก่อน “ขอไลน์เมียคนอื่น ถามผัวเขาหรือยังวะ!” แดเนียลบอกเสียงเข้ม แล้วมองชายหนุ่มที่คุยกันทิชาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ท่าทางของเขาทำให้ทิชารู้ได้ทันทีว่าเขากำลังเข้าใจผิดแล้วกำลังหึงเธอ ตั้งแต่วันที่เธอยอมเป็นของเขา เขาก็แสดงความหึงหวงเธอมากๆ มากจนไม่ให้เธอไปไหนกับเพื่อนเลย เรียนเสร็จก็ต้องกลับกับเขา ซึ่งทิชาเองก็ไม่ได้ว่าอะไร เธอคิดว่าที่เขาหวง… อาจจะเป็นเพราะรักเธอมาก… เหมือนที่เธอรักเขามาก… “แดน

ปัง! ปัง! ปัง! แดเนียลยังคงทุบประตูห้องอย่างบ้าคลั่ง เมื่อแฟนสาวหายเข้าไปในห้องเกือบชั่วโมงแล้ว ทำให้เขากระวนกระวายใจอยากจะคุยกับเธอจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว ออด~ ‘ใครมาตอนนี้วะ!’ เจ้าของมองไปยังประตูด้วยอารมณ์หงุดหงิด แต่ก็ยอมเดินไปเปิดประตู พอเปิดประตูออกไป ก็เจอมาตินกับจีน่ายืนอยู่หน้าห้อง “มาทำไม?” แดเนียลมองหน้ามาตินสลับกับจีน่าที่มองเขาด้วยสายตาแปลกๆ “ถอย!” แต่จีน่าเดินกระแทกไหล่เจ้าของห้องเข้าไปหาเพื่อนของเธอทันที ใช่แล้ว! ทิชาโทรบอกให้จีน่ามารับเธอไปจากที่นี่ ก็อก! ก็อก! “ชา ฉันเอง! ออกมาได้แล้ว” พอได้ยินเสียงของจีน่า ทิชาก็เปิดประตูออกมาทันที จีน่ามองใบหน้าแดงก่ำที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักของเพื่อนรักด้วยท่าทางตกใจ และรู้สึกผิดในเวลาเดียวกัน ถ้ารู้ว่าทิชาจะเป็นสภาพนี้ เธอไม่เอาเรื่องนี้มาบอกทิชาเลย แต่อีกใจก็ไม่อยากให้เพื่อนตกเป็นเหยื่อของพวกผู้ชายที่เห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่น “ไปกันเถอะ” ทิชาบอกเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงเบาหวิวไร้เรี่ยวแรง แล้วเดินตรงไปยังประตูที่สองหนุ่มกำลังยืนคุยกัน ทันทีที่เห็นทิชาออกมาจากห้อง แดเนียลก็รีบก้าวเดินเข้ามาหาเธอท