Alle Kapitel von ขอโทษที...นางร้ายคนนี้ไม่คลั่งรักอีกต่อไป: Kapitel 141 – Kapitel 150

หลังจากตกลงกันได้แล้ว เหยาเหยาก็ให้เวินอวิ๋นซีพักที่เรือนสี่ประสานต่ออีกสักระยะ ทั้งนี้ก็เพื่อดูพฤติกรรมของอาสาว เวลาแค่สองสัปดาห์ไม่สามารถเปลี่ยนนิสัยของหล่อนได้ทั้งหมดอยู่แล้ว“แน่ใจเหรอว่าจะให้หล่อนพักกับเราที่นี่” คุณย่าหยงมองเวินอวิ๋นซีที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ลานบ้านใต้ต้นทับทิม“แม่ ทำไมพูดแบบนั้นละครับ นั่นอาเล็กของแม่เสี่ยวเหยานะครับ” พ่อหยงตำหนิแม่ของตัวเองที่พูดแบบนั้นต่อหน้าลูกสะใภ้“ทำไมจะพูดไม่ได้ อย่าลืมว่าหล่อนทำอะไรไว้กับเหยาเอ๋อร์บ้าง หลานสะใภ้อย่าเข้าใจย่าผิดนะ ย่าไม่ได้รังเกียจคนในครอบครัวของหลานหรอกนะ เพียงแต่ว่ากับคนนี้” คุณย่าหยงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจที่จะพูดต่อ เพราะไม่ว่าจะแก้ตัวยังไงท่านก็ยังมีอคติกับหล่อนอยู่ดี“ฉันเข้าใจค่ะ แต่ว่าคุณพ่อกับคุณย่าวางใจได้ รอให้จัดการเรื่องเรียนที่เซี่ยงไฮ้เรียบร้อยก่อน แล้วก็จะให้หล่อน้ายออกทันที เพียงแต่ว่าก่อนที่จะส่งไปให้อยู่ไกลหูไกลตา ก็อยากมั่นใจก่อนว่าหล่อนคิดได้แล้วจริงๆ”“อืม แม่เสี่ยวเหยาพูดถูก ก่อนหน้าที่อยูเมืองเป่ยยังมีถิงโจวคอยดูแลไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง ทว่าหลังจากนี้ต้องไปอยู่ไกลถึงเซี่ยงไฮ้ ไม่มีคนคอยคุมก็อาจจะเป็น

ดูเหมือนว่าการคาดการณ์ของจวิ้นเจี๋ยจะเป็นจริง เรื่องที่อารองเริ่มถ่ายโอนทรัพย์สินไปเป็นของตัวเอง เริ่มจากการที่ท่านทะเลาะกับคุณย่าหยง เช้าวันถัดมาก็อ้างว่าธุรกิจที่เซินเจิ้นมีปัญหาต้องรีบกลับไปดูแลด่วนเรื่องที่สร้างคลื่นลมแรงของตระกูลหยงอีกอย่างก็คือ เดือนเดียวกันนั้นสวีข่ายก็ลาออกจากทหาร โดยให้เหตุผลว่าอยากพาภรรยากลับไปบ้านเกิด“พวกเขาได้มาปรึกษาคุณหรือเปล่าคะ” เหยาเหยาเพิ่งรู้ข่าวจากสามีก็ตอนที่เขาเดินทำหน้าทะมึนเข้าเรือนสี่ประสานมานี้เองจวิ้นเจี๋ยส่ายหน้า พร้อมทั้งถอนหายใจหาย กระทั่งลูกสาวที่มักจะมาออดอ้อนเวลาที่พ่อของเธอกลับจากทำงาน เขายังบอกให้พี่เลี้ยงพาลูกสาวออกไปก่อน เพราะมีเรื่องสำคัญจะคุยกับภรรยา“เรื่องนี้คุณพ่อกับคุณย่ารู้หรือเปล่าคะ”“วางใจเถอะ ถึงพวกเขาจะปฏิเสธคำสั่งของอารองไม่ได้ แต่ก็คงไม่ถึงขั้นไม่มาบอกกล่าวพวกเราหรอก” เขามั่นใจว่ายังไงน้องสาวก็ต้องมาเหยาเหยามีสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด เนื่องจากเธอดูธุรกิจที่เมืองหลวงเป็นหลัก ถึงขั้นย้ายที่อยู่ของบริษัทมาประจำการที่เมืองหลวงไปแล้ว ส่วนสาขาที่เมืองเป่ยก็ให้น้องสามีดูแล ให้ค่าตอบแทนเป็นส่วนแบ่งตามผลกำไรในแต่ละเดือนไ

คุณชายใหญ่หยงกลับมาเซินเจิ้นแค่วันเดียว ก็กลายเป็นข่าวใหญ่ เมื่อเขาแจ้งความเรื่องอารองยักยอกทรัพย์เป็นของตัวเองจำนวนมาก โดยครั้งนี้มีนายใหญ่อย่างคุณย่าหยงเป็นคนแจ้งความด้วยตัวเอง“เอาแบบนี้จริงๆ เหรอคะ” เหยาเหยาถามสามีที่นั่งเล่นตุ๊กตาเป็นเพื่อนลูกสาวอยู่“อืม” เขาตอบแบบไม่ใส่ใจเหยาเหยาคอตก เป็นห่วงก็แต่หยงอ้ายเยี่ยนกับน้องเขยที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว ถูกหลอกเพราะเอาอาการป่วยมาอ้าง จนสวีข่ายต้องลาออกจากข้าราชการ ซึ่งเป็นงานที่เขาภาคภูมิใจ“พาคุณหนูไปกินนมนอน” จวิ้นเจี๋ยสั่งคนงานที่มารับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงให้ลูกสาวเขาชั่วคราว“ค่ะ”เหยาเหยามองลูกสาวที่ตาปรือเพราะง่วงนอน แต่กลับส่ายหน้าไม่ยอมให้พี่เลี้ยงจำเป็นเข้าใกล้ เจ้าก้อนหลมเลือกที่จะปีนมานั่งบนตักของผู้เป็นพ่อ ไม่ถึงนาทีก็ผล็อยหลับไปคนงานสาวมีสีหน้ากระอักกระอ่วน เนื่องจากบรรยากาศในคฤหาสน์หยงตอนนี้อึมครึมจนแทบหายใจไม่ออก จวิ้นเจี๋ยเลือกที่จะโบกมือไล่คนงานออกไป จัดท่าทางให้ลูกสาวนอนในอ้อมแขนของเขาในท่าที่สบายที่สุด“เยี่ยนเอ๋อร์เป็นยังไงบ้างคะ”“วางใจเถอะ ผมไม่ได้โกรธจนหน้ามืดตามัวขนาดนั้น ย่าเองก็รู้จักนิสัยของเธอดี”เหยาเหยาฟังแล้ว

ตุลาคม 1986เสียงโทรศัพท์ทางไกลดังแผดขึ้นภายในห้องนอนของเหยาเหยาที่เรือนสี่ประสาน ทำลายความเงียบสงัดของเวลายามค่ำคืน เธอวางถ้วยน้ำชาลงก่อนจะรับสาย ปลายสายคือเสียงที่คุ้นเคยทว่าแฝงไปด้วยพลังงานที่พลุ่งพล่านกว่าทุกครั้ง"เหยาเหยา ฉันเองนะ อวิ๋นซี"เสียงของเวินอวิ๋นซีดังชัด แม้จะมีเสียงรบกวนจากสัญญาณทางไกลเป็นระยะ เธอถูกส่งตัวไปเรียนต่อด้านการเงินและการจัดการที่มหาวิทยาลัยฟู่ตั้นในเซี่ยงไฮ้ได้ครบปีแล้ว และดูเหมือนลมทะเลจากอ่าวผู่ตงจะทำให้เธอกลายเป็นคนใหม่"เธอคงนึกไม่ถึงแน่ว่าเซี่ยงไฮ้ตอนนี้มันบ้าคลั่งแค่ไหน ที่นี่ไม่ใช่แค่ปารีสแห่งตะวันออก แต่มันคือลาสเวกัสของประเทศชัดๆ การเรียนที่ฟู่ตั้นทำให้ฉันรู้ว่าตำราเก่าๆ ในเมืองเป่ยมันใช้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เหยาเหยาโลกกำลังหมุนด้วยตัวเลขบนกระดาน ไม่ใช่จำนวนวัวควายในทุ่งหญ้า"เหยาเหยายิ้มน้อยๆ พลางเอนตัวพิงพนักหัวเตียง "ดูเหมือนการไปอยู่เซี่ยงไฮ้จะทำให้อาเล็กกลายเป็นนักปฏิวัติไปแล้วนะ แล้วเรียนเป็นยังไงบ้าง"แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจบางคำที่อาสาวพูด ปารีสคืออะไร ลาสเวกัสคือที่ไหนก็ตาม“มันยอดเยี่ยมมาก แต่สิ่งที่ฉันจะบอกกับเธอมันสำคัญกว่าเกรดเฉลี่ย เหยาเ

หนึ่งเดือนหลังจากนั้น ข่าวการขยับตัวของกองทุนตระกูลเวินในปักกิ่งไม่ได้เป็นความลับนานนัก เมื่อผลกำไรก้อนแรกจากการลงทุนในหุ้นอุตสาหกรรมที่เซี่ยงไฮ้ดีดตัวสูงขึ้นภายในเวลาเพียงสี่สัปดาห์ ตัวเลขกำไรที่โอนกลับเข้าสู่บัญชีบริหารจัดการของเหยาเหยาทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนไปถึงเมืองเป่ยทางด้านตระกูลเวินตอนนี้ ภายในห้องทำงานพ่อเวิน กระแทกถ้วยชาลงบนโต๊ะจนน้ำชากระเด็นโดนเอกสารข้างๆ ใบหน้าของท่านแดงก่ำด้วยความโกรธระคนริษยา"เอาเงินกองทุนไปเล่นหุ้นที่เซี่ยงไฮ้อย่างนั้นเหรอ เวินอวิ๋นซีชักจะกล้าหาญเพิ่มขึ้นทุกวัน" ท่านพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ทำให้อารองที่เป็นคนบอกข่าวนั่งหน้าซีดอยู่ฝั่งตรงข้าม“แต่พี่ใหญ่ เงินกองทุนก็เหยาเอ๋อร์ไม่อนุมัติ น้องเล็กก็ไม่สามารถทำอะไรได้นะครับ” อารองกำลังจะบอกว่าเป็นเพราะลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของพี่ชายต่างหากที่เป็นคนก่อเรื่อง ไม่ใช่เวินอวิ๋นซีที่มีแค่ชื่อแต่กลับไม่มีสิทธิ์ในการบริหารจัดการกองทุนมรดกที่คุณปู่เวินทิ้งเอาไว้ให้“เหยาเอ๋อร์ ลูกคนนี้” พ่อเวินนึกถึงลูกสาวที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง แต่ก็เลี้ยงมาตั้งแต่ลืมตาดูโลก ถึงจะทะเลาะกันจนถึงขั้นตัดขาด แต่ลึกๆ ในใจยัง