Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

เขายังสอดใส่ตอนนี้ไม่ได้ เขาต้องการปลุกเร้าพิมพ์ชนกให้มากที่สุด อยากให้เธอรู้ว่าเขารักเธอมากแค่ไหน ลูเซียโน่นั่งชันเข่าตรงปลายเท้าเล็ก จับสองขาเรียวแยกออกกว้าง เผยโฉมกุหลาบงามที่เพิ่งถูกนิ้วของเขาทักทายไม่กี่วินาทีที่แล้ว มันช่างเย้ายวนชวนให้ใจคนมองสั่นไหว สายตาลูเซียโน่พร่ามัว เขาคิดถึงตัวตนของเธอเหลือเกิน ชายหนุ่มโน้มหน้าดอมดมกลิ่นอันสดชื่น สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด พิมพ์ชนกผงกศีรษะมองผู้ชายที่ดมกายเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลมหายใจร้อนเป่ารดทำให้เธอขนลุกเกรียว “ขอกินได้ไหม” น้ำเสียงแหบพร่าคล้ายคนไม่ได้สติ พิมพ์ชนกกัดริมปากพยักหน้าอนุญาต ลิ้นอุ่นร้อนไล้เลียสตรีเพศทันที กระดกปลายลิ้นเขี่ยติ่งกระสัน พิมพ์ชนกทิ้งตัวนอนราบแอ่นอกเกร็งตัวยามเขาแหวกกลีบแคมแดงแจ๋สอดทแยงปลายลิ้นดูดดึงเกสรด้านใน เธอร้องครางเสียงหลง สองมือกำผ้าปูที่นอนแน่น สัมผัสของเขาเป็นไปอย่างเนิบนาบแต่ร้อนแรง แม้ไม่ได้หิวกระหายเหมือนทุกครั้งแต่เขาก็ทำให้เธอสุขสมไม่น้อย “อร่อยมาก คิดถึงเหลือเกิน” ลูเซียโน่พูดชิดดอกไม้งาม ชายหนุ่มห้อปลายลิ้นให้เล็กลงเพื่อสอดใส่รูสวาทได้สะดวก เสียงดูดกลืนน้ำรักดังลั่นห้อ

“พอแล้วค่ะ คุณรังแกข้าวมาทั้งคืนแล้วนะคะ” พิมพ์ชนกร้องห้ามผู้ชายกระหายรักที่ก้มหน้าดูดกลืนเต้างามไม่หยุด เขาปิดปากเธอโดยการจูบแลกลิ้นรับอรุณยามเช้า “ก็เธอหวานไปทั้งตัวแล้วจะให้อดใจไหวได้ยังไง ฉันต้องไปต่างจังหวัดเป็นอาทิตย์เลยนะ ขอตักตวงหน่อยเถอะ” ลูเซียโน่ไม่ยอมหยุดง่าย ๆ แยกเรียวขางามออกว้างแล้วกดมังกรยักษ์ที่ยังแข็งปังเข้าสู่ช่องทางรักปิดสนิท หลอมกายเป็นหนึ่งเดียวกับเธอสำเร็จ พิมพ์ชนกมองค้อนคนกินจุจอมเอาแต่ใจ “รอบเดียวพอนะคะ” พิมพ์ชนกยอมจำนน ลูเซียโน่เดินหน้ามอบความเสียวให้เมียรักอย่างต่อเนื่อง ร่างบางบิดเร้ากระสันซ่าน เขาปลุกกระตุ้นเธอจนเมามันส์ ตักตวงดั่งปากว่าจริง ๆ หญิงสาวหมดเรี่ยวแรงหลับคาลิ้นสากที่เก็บกวาดน้ำหวานหลังเสร็จกิจ “ข้าวจ๋า… ฉันต้องไปแล้วนะ” ความจริงเขาไม่อยากไปเลย ถ้าทำได้อยากยกเลิกงานทุกอย่างแล้วอยู่กับเธอให้สมปรารถนา กว่าจะงอนง้อได้สำเร็จกินเวลาเป็นเดือน ๆ พอได้แม่เนื้อหวานกลับสู่อ้อมอก งานสำคัญก็แทรกแซงความสุขจนได้ “ข้าวเตรียมกระเป๋าให้แล้วค่ะ อยู่ในตู้” หล่อนบอกเส

“งั้นมึงก็เตรียมตัวตายได้เลย” ปัง! เสียงปืนดังขึ้นสร้างความสะพรึงให้กับทุกฝ่าย กระสุนเจาะเข้าที่หน้าผากคนปากดีร่างร่วงหล่นพื้น พิมพ์ชนกเบิกตากว้างกับภาพแสนโหดร้าย หล่อนหันไปมองผู้กระทำ ลูเซียโน่ถือปืนค้างนิ่งแสยะยิ้มมุมปาก ใบหน้าดุดันกวาดมองผู้บุกรุกคฤหาสน์ของตน ชายหนุ่มเล็งปืนไปยังเสี่ยวิชัยเป็นรายต่อไป “ยะ อย่านะเว้ย!” เสี่ยวิชัยรีบวิ่งไปหลบหลังลูกน้องที่เหลือ ลูเซียโน่ไม่ได้มาตัวคนเดียวเหมือนออสติน บอดี้การ์ดของเขารายล้อมพร้อมคุ้มกันเจ้านายเต็มที่ สายตาคมเหลือบมองใบหน้าหวาน เห็นรอยเลือดที่มุมปากก็รู้ทันทีว่าเป็นฝีมือของใคร ความโกรธทวีคูณจนกราดยิงลูกน้องของเสี่ยวิชัยล้มตายไปหลายคน “กรี๊ด!!!” พิมพ์ชนกและมารตีกรีดร้องเสียงหลง “มึงกล้าดียังไงมาแตะต้องเมียกู!” ลูเซียโน่กระชากคอเสื้อของไอ้เสี่ยไร้น้ำยา พอเห็นลูกสมุนถูกยิงตายต่อหน้าต่อตามันก็รีบยกมือไหว้ร้องขอชีวิต “ยะ อย่าทำอะไรฉันเลย ฉันขอโทษ” “ระยำเอ๊ย!!!” คนเลือดร้อนไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น สาวหมัดใส

“ขอบใจนายมากนะที่ช่วยใบข้าว” ลูเซียโน่นัดเจอกับออสตินเพื่อขอบคุณเขาโดยเฉพาะ ภายในห้องทำงานกว้างใหญ่ได้ยินเสียงลมหายใจของอีกฝ่ายชัดเจน “ฉันดีใจที่นายเลือกบอกกับฉันว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย” ลูเซียโน่มองหน้าน้องชาย ออสตินแสยะยิ้มนิด ๆ “กลัวว่าผมจะแค้นฝังใจแล้วพาลไปลงกับคุณข้าวเหรอ?” น้ำเสียงประชดประชันกล่าว “ฉันรู้ว่านายไม่ทำแบบนั้น นายไม่มีวันทำร้ายพิมพ์ชนก” ลูเซียโน่รับรู้มาตลอดว่าออสตินแอบชอบเมียของเขา “ผมไม่ได้สารเลวเหมือนพี่ไง” ออสตินชี้หน้าดุดัน เรื่องในอดีตชวนให้อารมณ์มาคุ “แต่ทั้งหมดที่ฉันทำไปก็เพื่อต้องการช่วยนาย” ลูเซียโน่ทนสายตาชิงชังของน้องชายไม่ไหวอีกแล้ว ออสตินและเขาเคยรักใคร่กลมเกลียว แต่เพราะเรื่องนั้นทุกอย่างจึงเปลี่ยนไป “ไอ้คาเตอร์มันไม่ได้แสนดีอย่างที่แกคิด” “หุบปาก!” ออสตินตะคอกเสียงดัง แววตากรุ่นโกรธระคนเคียดแค้น “พี่ไม่มีสิทธิ์พูดจาต่ำ ๆ กับเพื่อนของผม” คนรักเพื่อนยิ่งชีพชี้หน้าสั่ง และก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้อง ลูเซียโน่ก็หยุดเขาไว้ด

ณ ประเทศฮ่องกง ออสตินมองรูปภาพของชายหญิงคู่หนึ่งผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมกว้างด้วยรอยยิ้ม เขาวางมือถือลงข้างตัว ลูเซียโน่และพิมพ์ชนกปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้ว ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่คิด หญิงสาวรักผู้ชายคนนั้น แม้ว่าพี่ชายจะเคยร้ายกาจกับสาวน้อยสารพัด แต่เธอก็เลือกที่จะให้อภัย นอกเหนือจากความรักออสตินมั่นใจว่าส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะความดีของลูเซียโน่ที่ชัดเจนกับเธอเสมอมา จากคนที่ไม่คิดจริงจังกับใครเลือกที่จะหยุดหัวใจไว้ที่เด็กสาวแก้มใส แม้ดูเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อหากมันก็เกิดขึ้นแล้ว ใครจะคิดว่าคนบ้าอำนาจจะได้คู่ครองเป็นสาวน้อยวัยแรกรุ่นที่มีอายุห่างกันเป็นรอบ นี่แหละความรัก… เหมือนที่เขารู้สึกกับพิมพ์ชนกอย่างไรเล่า แม้รู้อยู่เต็มอกว่าเธอเป็นผู้หญิงของลูเซียโน่แต่ก็ยังรัก แต่ความรักของเขาไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้แก่ใคร เขาไม่คิดอยากครอบครองเธออย่างไร้เหตุผล เขาปรารถนาที่จะเห็นเธอมีความสุข คาดหวังว่าในอนาคตเธอจะมีแต่รอยยิ้มที่สดใส ชีวิตของพิมพ์ชนกลำบากมามาก เขาเชื่อว่าลูเซียโน่จะดูแลและทะนุถนอมร่างบางอย่างดีที่สุด และเขาก็เชื่อว่าทั้งสองจะอยู่ด้ว