Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 65

พิมพ์ชนกนั่งแท็กซี่กลับบ้านในสภาพน้ำตานองหน้า ทำเอาเหล่าสาวใช้และคนงานในบ้านต่างตกใจไปตาม ๆ กัน ร่างบางเปิดประตูห้องนอนได้ก็รีบลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ออกมากางบนเตียง กวาดเอาเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้จำเป็นบางส่วนยัดใส่กระเป๋าสีดำลวก ๆ เป็นตายร้ายดีอย่างไรจะไม่ขอทนอยู่กับคนเจ้าชู้หลายใจเด็ดขาด! “ฮึก ฉันเกลียดคุณ! สารเลว!” คนเจ็บช้ำด่าทอไม่ขาดปาก ดวงตากลมโตบวมช้ำ รถคันหรูจอดเทียบหน้าคฤหาสน์ ลูเซียโน่รีบวิ่งขึ้นห้องไม่สนสายตาใคร เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด เมียรักกำลังเก็บเสื้อผ้าเตรียมหนีไปจากเขา “ปล่อยนะ อย่ามายุ่งกับฉัน!” พิมพ์ชนกตวาดใส่คนที่ปรี่เข้ามารื้อข้าวของออกจากกระเป๋าเดินทางของเธอ สรรพนามห่างเหินกระตุกอารมณ์ขุ่นมัว ลูเซียโน่เกลียดเวลาที่หล่อนทำเสียงแข็งใส่ “ข้าวฟังก่อน เรื่องเดียน่าฉันอธิบายได้” เขาจับแขนเธอยึดไว้ พิมพ์ชนกส่ายหน้าไปมา ภาพที่เขานัวเนียกับผู้หญิงคนนั้นยังติดตาราวกับใครฉายหนังซ้ำ “เดียน่าต้องการยั่วยวนให้ฉันกลับไปคืนดีด้วย แต่ฉันไม่สนใจ ฉันไล่เขาไปแล้ว” “โกหก!” สาวเจ้าสวนทันควัน แสยะยิ้

“บะ บ้า คุณทำอะไรเนี่ย?!” “ข้าวจ๋า อย่ากลัว” อารมณ์ของเขารุ่มร้อนเกินกว่าจะบรรจงถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นเหมือนอย่างที่แล้วมา ฝ่ามือหยาบกร้านบีบขยำสองเต้ากลมกลึง ยอดปทุมถันเด่นหราอวดความชมพูสด เรียกร้องสัมผัสจากเขาไปเติมเต็ม วินาทีแห่งการลิ้มลองมาถึงแล้ว เขาบีบอกอวบให้แนบชิดติดกัน จากนั้นก็ปาดลิ้นละเลงอย่างตะกละตะกลาม “อ๊า” พิมพ์ชนกแหงนหน้าขึ้นปล่อยเสียงครางลั่นห้อง ฝ่ามือหยาบกร้านวางบนเนินเนื้ออูม แทรกแซงนิ้วร้ายเข้าสู่ร่องสวาทของเมียรัก ออกแรงดุนดันเป็นจังหวะเร่าร้อนดิบเถื่อน เขาต้องการให้บทรักครั้งนี้เต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่กระนั้นก็แฝงไปด้วยความอ่อนโยน “อื้อ” เมียเด็กหอบหายใจสะท้าน หน้าท้องแบนราบแขม่วขึ้นลงตามจังหวะนิ้วร้าย ผู้กุมบังเหียนละริมฝีปากจากเต้าอวบหลังจากดูดกลืนจนพอใจ สายตาฉ่ำปรือจดจ้องสตรีเพศที่เริ่มมีน้ำใสเหนียวคละเคล้า เห็นเช่นนั้นก็รีบเร่งจังหวะนิ้วส่งเธอขึ้นสวรรค์ก่อนสเต็ปแรก พิมพ์ชนกกรีดร้องปลดปล่อยความเสียวซ่านผ่านสายน้ำพุ่งกระจาย ลูเซียโน่ไม่คิดว่าเมียรักจะร้อนแรงถึงเพียงนี้ ชายหนุ่มรีบนั่งตรงหว่างขาเรียว แหงน

“หมายความว่ายังไงใบข้าว?” “ก็หมายความว่า… เตรียมตัวเป็นคุณพ่อลูกสองได้แล้วนะคะ” ถือเป็นข่าวดีที่สุดในรอบปีเลยก็ว่าได้ ลูเซียโน่เบิกตากว้าง มองหน้าภรรยาอย่างไม่อยากเชื่อ “มะ หมายความว่า ฉัน ฉันกำลังจะ ธะ เธอ” เขาดีใจจนเรียบเรียงคำพูดผิดถูกมั่วไปหมด “ค่ะ ข้าวตั้งท้องได้สองเดือนกว่าแล้วค่ะ” เสียงเฮกึกก้องทันทีที่นายหญิงเอ่ยจบ ลูเซียโน่น้ำตาไหลอาบแก้ม กวักมือเรียกร่างบางให้เข้ามาหา พิมพ์ชนกเดินไปสวมกอดสามีและลูกชาย เขาบรรจงจูบหน้าผากมนอย่างรักใคร่ “ฉันดีใจที่สุดเลยข้าว เป็นข่าวดีที่สุดจริง ๆ” การที่ได้รู้ว่าจะมีทายาทเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน ช่างเป็นพรที่วิเศษและยอดเยี่ยมเหลือเกิน “ต้นน้ำลูก หนูกำลังจะมีน้องแล้วนะคะ” พิมพ์ชนกบอกกับลูกชาย อีกฝ่ายพอได้ยินคำว่า น้อง ก็ยิ้มกว้าง ตื่นเต้นยิ่งกว่าคนเป็นพ่อซะอีก “น้องของต้นน้ำ น้องเมื่อไหร่จะเกิดครับ น้องเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย?” คำถามมากมายหลั่งไหลเป็นสายน้ำ “แล้วต้นน้ำอยากได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ” ลูเซียโน่ย้อนถาม เด็ก