All Chapters of เมียลับมาเฟียร้าย : Chapter 21 - Chapter 30

เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันแชต ทำให้เจนนินทร์หยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาดู ก่อนจะถอนลมหายใจออกมาอย่างหนัก เมื่อเห็นว่าเป็นใครที่เป็นผู้ทักเข้ามา เจนนินทร์มองชื่อบิดาตัวเองบนหน้าจอมือถือด้วยแววตาเรียบนิ่ง ก่อนจะเก็บมือถือเข่ากระเป๋าสะพายไว้ดังเดิม และเริ่มกลับมาสนใจงานตรงหน้าต่อหลังจากแผลที่แขนจากการถูกหมากัดเริ่มหายดี เจนนินทร์ก็กลับมาฝึกงานต่อ และวันนี้ก็เป็นวันสิ้นสุดของการฝึกงานที่ครบ 3 เดือนของเจนนินทร์แล้ว เธออดใจหายไม่ได้เพราะพี่ๆ ในแผนกน่ารักมาก น่ารักจนเจนนินทร์อยากจะทำงานที่นี่ต่อ หากลูกเจ้าของบริษัทไม่ใช่แฟนหนุ่มของแอลลี่ และผู้เป็นสามีไม่ยื่นข้อเสนอให้เจนนินทร์ไปทำงานที่บริษัทของอีกฝ่าย " น้องเจนวันนี้ฝึกงานวันสุดท้ายแล้วนี่ พวกพี่ขอเลี้ยงฉลองส่งท้ายเราหน่อยนะ " ปานวดีเอ่ยรั้งสาวรุ่นน้องเอาไว้ เพราะคิดว่าหากเจนนินทร์ฝึกงานแล้วเสร็จคงไม่น่าจะได้เจอกันอีก ยิ่งดูจากมีบอดีการ์ดมารับมาส่งที่ตึกทุกวัน การเข้าไปทักทายสาวรุ่นน้องหรือเข้าถึงตัวเธอนั้นคงเป็นเรื่องยากมาก" วันนี้เหรอคะพี่วดี "" ใช่เราว่างหรือเปล่าล่ะถ้าไม่ว่างก็นัดเป็นวันอื่นก็แล้วกัน "" หนูขอโทรหาสามีก่อนนะคะ" หย

“เมียงอนเหรอ” มิลเลอร์ชะโงกหน้าอ่านแชตรุ่นพี่หนุ่มอย่างถือวิสาสะ กระตุกยิ้มออกมาอย่างขบขัน เมื่อคนตายด้านอย่างรุ่นพี่แพ้ทางเมียเด็กอย่างราบคาบ ซ้ำเมียก็กำลังงอนอยู่ตอนนี้ “กลับไปค่อยง้อ” ยกมือหนานวดขมับตัวเองเบาๆ ยอมรับว่าตอนนี้เอเดนเหนื่อยมาก อยากจะหยุดพักงานสักเดือนเพื่อพาเมียเด็กไปเที่ยว ทั้งที่ก่อนหน้าไล่เคลียร์ไปเยอะพอสมควรแล้ว แต่ก็เหมือนงานยังคงไหลเข้ามาไม่หยุดสักที “ เปิดตัวได้แล้วเมียเฮียจะได้สบายใจ รับรู้ว่าเฮียไม่มีนอกมีในทุกอย่างมันเป็นแค่งาน หรือว่าเฮียไม่คิดจะจริงจังกับเธอ ” “การกระทำกูเหมือนไม่จริงจังหรือไง” ไม่สบอารมณ์ที่รุ่นน้องกระแนะกระแหนใส่ตนเอง“ไม่รู้สิผมมันคนที่เข้าใจอะไรยากซะด้วย ไม่รู้ว่าเมียเฮียกำลังคิดเหมือนกันกับผมไหม เฮียรู้อะไรไหมว่าตอนนี้เฮียทำกับเมีย ไม่ต่างจากนักโทษวีไอพีเลยนะ ฝึกงานเสร็จให้คนของตัวเองไปดักรอหน้าบริษัท แล้วพากลับไปซุกตัวที่หอคอย รู้ไหมว่าป้าเฌอกับลุงอีธาน เขารอคอยเฮียพาเมียไปเปิดตัวจนใจจะขาดแล้ว ”“ก็กูยังไม่ว่าง ” มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ แม้แต่อาหารแต่ละมื้อจะทานพร้อมกันยังยาก“อะไรคือความไม่ว่าง? บ้างานเกินไปแล้วเมียเฮียไม

เช้าวันใหม่ที่แสนสดใส แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง บรรยากาศทั้งห้องต่างอบอวลไปด้วยความอบอุ่นเจนนินทร์และเอเดนเผลอหลับไปด้วยกันบนโซฟา หลังจากที่เมื่อคืนดูหนังด้วยกันจนเกือบเช้าเนื่องจากเจนนินทร์นอนไม่หลับ เพราะปวดท้องประจำเดือนหนักมากเอเดนลืมตาตื่นขึ้นก่อนแม้จะนอนไปไม่กี่ชั่วโมงก็ตาม สิ่งแรกที่เจอเมื่อยามลืมตาตื่นนั้นยังคงเป็นภรรยาสาว ที่ยังคงหลับใหลอยู่ข้างๆ ไร้ท่าทีจะรู้สึกตัวตื่นเอเดนเฝ้ามองใบหน้าสวยด้วยความรักใคร่ของเธออยู่เช่นนั้น ก่อนจะกดริมฝีปากจูบขมับบางอย่างอ่อนโยน และค่อยๆ ดันตัว ลุกขึ้นจากโซฟา หลังจากจัดท่าห่มผ้าให้เจนนินทร์ได้นอนในท่าที่สบาย เดินมุ่งหน้าเข้าไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการตนเองวันนี้เป็นวันแรกที่เอเดนเลือกที่จะเข้าครัวทำหน้าที่สามี รังสรรค์มื้อเช้าไว้รอภรรยาสาวตื่นขึ้นมาทานด้านบิดามารดาอย่างเฌอลิณณ์และอีธานที่ตื่นก่อนหน้า ได้แต่จิบกาแฟมองลูกชายด้วยความงุนงงอย่างไม่คิดอยากจะเชื่อสายตา“คลั่งรักเมียเวอร์” เฌอลิณณ์เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางขนลุกคนพอง“เราไปกันเถอะปล่อยให้ลูกอยู่กับเมียมันไป” โดยอีธานไม่ลืมตะโกนบอกลูกชายที่อยู่ในครัว ว่าเย็นนี้มีนัดทานมื้อเย็นร่วมก

ท่ามกลางเกลียวคลื่นสีฟ้าครามและหาดทรายขาวละเอียดของมัลดีฟส์ เอเดนและภรรยาอย่างเจนนินทร์ ได้มาใช้เวลาพักผ่อนด้วยกันเป็นครั้งแรก และการมาเที่ยวครั้งนี้เอเดนตั้งใจจะพาภรรยาสาวมาอยู่นานเลยก็ว่าได้ และตอนกลับไทย เอเดนจะต้องได้เบบี้น้อยติดท้องของภรรยาสาวกลับไปด้วย"ตัวเล็กชอบที่นี่ไหม" เอเดนเอ่ยถามภรรยาสาวขณะที่เขาและเธอ นั่งบนเปลญวนใต้ร่มเงาของต้นปาล์ม พื้นที่รอบข้างไร้เงานักท่องเที่ยวคนอื่นจะเข้ามารบกวน เนื่องจากมาเฟียหนุ่มทำการเหมาทั้งสถานที่ จะมีก็เพียงแค่บอดีการ์ดที่ทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยอยู่ห่างๆ เพียงเท่านั้น" ชอบมากค่ะ ที่นี่สวยงามราวกับในฝันเลย เจนเคยคิดจะเก็บเงินมาน่ะ แต่ก็นั่นแหละเก็บไม่พอสักทีเลยไม่ได้มา "เจนนินทร์กล่าวด้วยดวงตาเป็นประกาย อดขำกับความคิดตัวเองไม่ได้ ก่อนเจอเอเดนเจนนินทร์ลำบากมากเอเดนยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ดีใจที่ได้พาภรรยาที่รักมาเที่ยวที่นี่ ทั้งสองคิดว่าจะใช้เวลาหลายวันในการผ่อนคลายบนชายหาด ทำกิจกรรมว่ายน้ำในน้ำทะเลใสแจ๋วเพื่อดูปลา และเพลิดเพลินกับอาหารทะเลแสนอร่อยจนกว่าจะจุใจ“กลับที่พักไหม” ทันทีที่พระอาทิตย์ใกล้จะตก ลมทะเลก็เริ่มที่จะแรงขึ้น พร้อมกับอ

น่าแปลกที่เจนนินทร์นั่งทำงานไปเรื่อยๆ พอคิดถึงหน้าสามีอย่างเอเดน อาการวิงเวียนศีรษะก่อนหน้านั้นก็มลายหายไปทันที จนเจนนินทร์ต้องรีบต่อสายหาสามีด้วยความคิดถึง แต่ก็เหมือนอีกฝ่ายก็น่าจะมีความรู้สึกไม่ต่างไปจากเธอ ถึงได้เปิดประตูโผล่เข้ามาในห้องทำงานเธอในทันที“คิดถึงมากเลยครับ”ก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาหาผู้เป็นภรรยา ดึงเธอให้ลุกจากเก้าอี้ทำงาน ก่อนจะเป็นฝ่ายนั่งลงแทนแล้วค่อยดึงภรรยาสาวนั่งลงบนตักของตนเองอีกที“หนูก็คิดถึงเฮีย หืม….ตัวหอมจังเลยกลิ่นหอมสะอาดเหมือนอาบน้ำวันล่ะสิบรอบ” แนบหน้าเข้ากับซอกคอหนาของผู้เป็นสามีสูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคยเข้าปอดซ้ำๆ ด้วยความหลงใหล“แปลกๆ นะเรา” โน้มลงไปกัดแก้มนุ่มภรรยาสาวด้วยความมันเขี้ยว คนอะไรจับตรงไหนก็เนียนก็นุ่มไปหมด ซ้ำยังยื่นมือมาบีบขย้ำหน้าอกภรรยาสาวไปด้วยระหว่างพูด“อย่าบีบแรงค่ะหนูคัดเต้าอยู่”“ครับ วันนี้คุณธิดาแจ้งว่าตัวเล็กไม่สบายทั้งวัน โหมงานหนักเกินไปหรือเปล่า” นิ้วเรียวเกี่ยวปอยผมที่หลุดร่วงลงมาบดบังใบหน้าสวย ขึ้นทัดหูให้อย่างอ่อนโยน การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของผู้เป็นสามี ทำเอาเจนนินทร์ถึงกับใจสั่นไม่หยุด ความรักความใส่ใจที่ไม่เคยได้จากที่ไหน แม