EP.22 ไม่อ่อนโยน

วันนี้เอเดนมีคุยงานกับหุ้นส่วนที่ผับกับลูกค้า หลังจากเจนนินทร์โทรมาขออนุญาต มาเฟียหนุ่มถึงให้ภรรยาพาเพื่อนมาเลี้ยงส่งท้ายฝึกงานที่ผับของตนเอง

“ไปจัดห้องรับรองไว้ให้เจนนินทร์กับเพื่อน ถ้ากูคุยงานยังไม่เสร็จ แล้วเจนนินทร์เลิกสังสรรค์กับเพื่อนก่อน ก็พาเธอกับบ้านเลยไม่ต้องรอ บอกคนเฝ้าลีโอกับโคบี้ด้วยว่าห้ามพาเข้ามาในบ้านใหญ่” หลังจากเช็กกล้องภายในบ้าน หมาทั้งสองเล่นแทะลูกบิดประตูจนพัง ทำให้หลุดออกมาจากห้องทำร้ายเจนนินทร์ได้  ไม่รู้ว่าหมาหรือปลวกเล่นแทะประตูไม้ราคาแพงจนพังเสียหายหมด 

และเอเดนไม่ต้องการให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นอีก

“ครับนาย” จีโน่ขานรับก่อนที่จะหมุนตัวออกไปจัดการตามคำสั่ง ของผู้เป็นเจ้านาย

นานหลายนาทีจีโน่กลับเข้ามาในห้องทำงานของผู้เป็นเจ้านายอีกครั้ง หลังจากลูกค้าของเอเดน เริ่มพากันทยอยเข้าห้องรับรองสุดหรูแล้วเช่นกัน

“นายครับลูกค้ามาครบแล้วคุณซันชายน์คุณมิลเลอร์ก็ด้วยครับ  ส่วนคุณต้นกล้าวิดีโอคอนเฟอเรนซ์เหมือนเดิม ” จีโน่เอ่ยแจ้งผู้เป็นเจ้านาย เมื่ออีกฝ่ายยังคงก้มหน้าก้มตาทำงานไม่เลิก “วันนี้นายจะรับผู้หญิงเหมือนเดิมไหม” จีโน่ชั่งใจเรื่องนี้อยู่นาน ว่าควรถามเจ้านายของตนเองไหม เพราะกลัวนายหญิงจะเข้ามาเจอ และพานเข้าใจกันผิดไปอีก

เอเดนเกรงกลัวอันตรายที่อาจเกิดขึ้นกับเจนนินทร์ หากเธอปรากฏตัวในฐานะภรรยาของมาเฟีย เอเดนจึงซ่อนเธอไว้ในความลับ  เขาเองก็ยังไม่พร้อมที่จะเปิดตัว เพราะฝ่ายตรงข้ามยังตามลอบกัดมาเฟียหนุ่มไม่เลิก

ในขณะเดียวกันเอเดนก็ควงนางแบบสาวสวยหลายคน ไปงานสังคมหรือคุยธุรกิจเพื่อสร้างภาพลักษณ์ว่าเขาเป็นหนุ่มโสดที่ไร้พันธะ และไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงพวกนั้นเลยนอกจากให้ผู้หญิงพวกนั้นยืนเคียงข้าง

อีกด้าน .....

เจนนินทร์ย่างกายเข้ามาในผับของผู้เป็นสามีครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง มุ่งหน้าไปยังห้องรับรองสุดหรูที่ทางสามีสั่งให้ลูกน้องจัดเตรียมไว้ให้ ระหว่างเดินสายตาของเจนนินทร์สะดุดกับร่างระหงของดาราสาว ที่จีโน่กำลังเดินนำเข้าไปยังห้องรับรองอีกห้องที่อยู่อีกฝั่ง

“มีอะไรหรือเปล่าครับนายหญิง” นทีเอ่ยทักเมื่อเห็นเจ้านายสาวชะงักเท้าไม่ยอมก้าวเดินต่อ

“ห้องนั้นคือห้องอะไรคะ” ชี้ไปยังห้องที่จีโน่พาดาราสาวเข้าไป และหวังว่ามันจะไม่ใช่แบบที่เธอคิด เพราะรอบนี้เธอคงไม่ยอมเอเดนแน่นอน

“ห้องรับรองนี้แหละครับ เอาไว้คุยงานสังสรรค์แบบส่วนตัว เหมือนนายหญิงกับเพื่อนๆ”

“เจนอยากไปดูค่ะ” ตวัดสายตามองนทีอย่างกดดัน

“ผมว่านายหญิงเข้าไปหาเพื่อนก่อนดีกว่า” นทีพยายามที่จะโน้มน้าวความสนใจไปอีกทาง เอาแล้วเจ้านายสร้างเรื่องอีกแล้วนทีคิดในใจ แม้จะรู้ว่าเจ้านายไม่ได้เล่นกับผู้หญิงอื่น แต่หากนายหญิงเห็นขึ้นมาแล้วเกิดหึงหวงเจ้านายจะทำยังไงต่อ

เจนนินทร์หันกลับมาสนใจรุ่นพี่ที่กำลังสังสรรค์อยู่ในห้องก่อนหน้า พับความสงสัย ที่มีในใจเอาไว้ก่อน ครั้งนี้เธอต้องจับให้ได้คาหนังคาเขา

บรรยากาศหรูหราของห้องรับรองสุดหรูภายในผับ แสงไฟสลัวและเสียงเพลงอันไพเราะสร้างบรรยากาศอันแสนเย้ายวนใจ เจนนินทร์ และเพื่อนๆ ออกมาวาดลวดลายใส่เสียงเพลงด้วยกันเป็นครั้งแรก สาวสายผู้สง่างามในชุดเดรสเซ็กซี่สีแดงเพลิง กำลังเพลิดเพลินกับค่ำคืนอันแสนพิเศษของเธอ

“ขอให้เส้นทางหลังจากนี้ของน้องสาวสุดที่รักของพวกเรา ราบรื่น สมปรารถนาทุกอย่างนะ ” ปานวดีเอ่ยอวยพรพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้น ตามด้วยคนอื่นๆ ที่ยื่นมาชนแก้ว

เคล้ง!

“ขอบคุณทุกคนมากเลยนะคะ” เจนนินทร์โค้งศีรษะเอ่ยขอบคุณทุกคน ที่มาร่วมเลี้ยงส่งเธอในวันนี้

“นี่เป็นของขวัญเล็กๆ น้อยๆ จากพวกพี่น่ะ” การ์ตูนยื่นถุงกระดาษแบรนด์หรูส่งให้รุ่นน้องสาว

“เกรงใจพี่ๆ มากเลยค่ะ แต่ก็ขอบคุณพี่ๆ มากเช่นกันนะคะที่เอ็นดูเจน”

“มาๆ ดื่มต่อ” ชบารุ่นพี่ในแผนกเอ่ยขึ้น ทำให้บรรยากาศในห้องเริ่มกลับมาครึกครื้นอีกครั้ง และเป็นเจนนินทร์ที่ขอปลีกตัวออกมาจากพี่คนอื่นเงียบๆ

เนื่องจากเจนนินทร์ยังรู้สึกคลางแคลงใจ กับสิ่งที่เธอเห็นก่อนหน้าไม่หาย เธอจะต้องอกแตกตายแน่  หากไม่ได้เห็นทุกอย่างและกระจ่างต่อสายตา

“นายหญิงเข้าไปรอที่ในห้องดีกว่าครับ” เมื่อเห็นผู้เป็นเจ้านายสาวเปิดประตูออกมา ซ้ำยังเตรียมมุ่งหน้า ไปยังห้องรับรองที่เจ้านายกำลังคุยงานอยู่ บอดีการ์ดหนุ่มรีบปรามเจ้านายสาวเอาไว้ในทันที  เพราะในนั้นมีแต่ลูกค้านายทุนวีไอพี  ที่กำลังคุยงานและใช้เรือนร่างของผู้หญิงผ่อนคลาย  หากเจ้านายสาวเข้าไปเห็นเหตุการณ์ในห้องต้องช็อกมากแน่ๆ  แม้จะมั่นใจว่าเจ้านายตนเองไม่มีทางยุ่งกับผู้หญิงในนั้นแน่นอน  

“ทำไมถึงได้เอาแต่ห้ามเจนค่ะ หรือว่าเจ้านายพี่กำลังทำอะไรกับดาราสาวคนนั้นอยู่ในห้องนั้น” เจนนินทร์เป็นคนน่ารักอ่อนหวาน หากแต่ไม่ใช่ตอนนี้ที่เธอกำลังมีความรู้สึกโกรธ บวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไป มันยิ่งทำให้เจนนินทร์ใจกล้าและพร้อมที่จะท้าชนกับทุกสิ่งอย่าง หากมันเป็นอย่างที่เธอคิดเธอก็พร้อม  ที่จะถอยออกจากเอเดนอย่างไม่ลังเล

“นายหญิงรอกลับไปถามนายที่บ้านดีกว่านะครับ เพราะผมก็ไม่สามารถที่จะปล่อยให้นายหญิงเข้าไปรบกวนนายคณะคุยงานได้เหมือนกัน ” นทีเอ่ยกับเจนนินทร์น้ำเสียเข้มขึ้น ทำเอาเจนนินทร์ที่ไม่เคยได้เห็นอีกด้านของพี่เลี้ยงหนุ่มถึงกับชะงัก

“อย่างนั้นเหรอคะ” เจนนินทร์ตวัดสายตามองนที ดวงตาคลอหน่วยไปด้วยน้ำตา เธอพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนที่จะยกมือเช็ดน้ำตาออกพวกลวกๆ แล้วกลับเข้าไปในห้องดังเดิม ทำเอาบอดีการ์ดหนุ่มถึงใจกระตุกวูบ ยกมือลูปหน้าตัวเองแรงๆ อย่างคิดไม่ตก

“ซวยแล้วกู” นทีพึมพำกับตัวเองเบาๆ ถอนให้ใจออกซ้ำๆ อย่างคิดไม่ตก รีบหยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความหาจีโน่เพื่อรายงานทุกอย่าง ที่เกิดขึ้นก่อนหน้า เพื่อที่จีโน่จะรายงานให้เจ้านายรับมือกับภรรยาตัวเอง

หลังจากเจนนินทร์กลับเข้าไปด้านในห้อง รุ่นพี่บางคนก็ขอทยอยกลับไปบ้างบางส่วนแล้ว และในที่สุดงานเลี้ยงก็เลิกเร็วกว่ากำหนด เนื่องจากสีหน้าไม่สู้ดีของตัวเจนนินทร์เอง

“น้องเจนเมาแล้วใช่ไหมคะ” การ์ตูนหันมาถามรุ่นน้องด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง

“เจนเป็นประจำเดือนค่ะ ไม่คิดว่าจะมาวันนี้ เริ่มเจ็บท้องหน่วงๆ แล้วด้วย” มันเป็นแบบนั้นจริงๆ ความโชคดีที่เธอคิดว่าร่างกายแปลกและเข้าห้องน้ำไปเช็ก และมีผ้าอนามัยติดกระเป๋ามาด้วย ไม่งั้นเธอจะต้องแ่แน่ๆ 

“งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อน ไว้มีโอกาสครั้งหน้าเราค่อยนัดกันใหม่นะ”

“เดินทางกลับอย่างปลอดภัยนะคะทุกคน เจนขอตัวลาก่อน” ยกมือไหว้ทุกคนก่อนจะหมุนตัวออกไปจากห้องในทันที ทำเอานทีที่รออยู่รีบลนลานตามเจ้านายสาวออกไปจากผับติดๆ 

ตลอดการนั่งรถเดินทางกลับคฤหาสน์ บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความอึมครึมตลอดทาง เป็นนทีที่ต้องเอ่ยปากง้องอนเจ้านายสาวเป็นการด่วน  ส่วนองศาขอไม่ยุ่งส่งกำลังใจช่วยเพื่อนและนั่งขับรถต่อไปอยย่างเงียบๆ 

“นายหญิงแวะทานข้าวต้มร้านประจำไหมครับ”

“.......” เจนนินทร์ยังคงเมินเฉยต่อคำถาม มองออกไปนอกกระจกรถ ราวกับว่าเสียงของนทีเป็นเสียงนกเสียงกา ไม่ยอมปริปากสนทนาด้วยแม้นทีจะคอยถามไถ่ตลอดการนั่งรถกลับ

“เดี๋ยวผมแวะร้านสะดวกซื้อให้นะครับ ผมรู้ว่านายหญิงต้องกินไอศกรีมชาเขียวก่อนนอน เดี๋ยวผมจะซื้อไปให้เยอะๆ เวลานายหญิงหงุดหงิดกินแล้วจะได้อารมณ์ดี” นทีังคงไม่ยอมแพ้ 

“เอาไป” เจนนินทร์ที่ทนฟังเสียงพี่เลี้ยงหนุ่มพูดไม่ไหว เปิดกระเป๋าหยิบเหรียญ 5 บาทยื่นให้อีกฝ่าย ด้วยความหงุดหงิด

“5 บาทเอาให้ผมทำไมครับ ถ้าเป็นค่าไอศกรีมเดี๋ยวผมเลี้ยงเองพอดีเงินเดือนผมออก” ยืนอกตอบเจ้านายสาวด้วยความภาคภูมิใจ แม้แต่องศาที่กำลังขับรถยังกลอกตาใส่เพื่อนตัวเองด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ในความขี้โม้

“ เปล่าให้พี่เอาไว้อมจะได้หยุดพูดสักที!!! ”

“หึ!” องศาถึงกับกลั้นขำเอาไว้ไม่ไหว ส่วนนทีได้แต่นั่งหน้าเหวอ  อย่างทำตัวไม่ถูก บทเจ้านายสาวจะไม่น่ารักไม่อ่อนโยน ก็ทำเอาพี่เลี้ยงหนุ่มไปไม่ถูกเช่นกัน

🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾