บททั้งหมดของ เมียลับมาเฟียร้าย : บทที่ 11 - บทที่ 20

“ทะ ทำอะไรของคุณ”“เฮียจุ๊บหอยเมียแล้วมันจะทำไม”“.........” เจนนินทร์ได้แต่กรีดร้องในใจด้วยความเขินอาย คนบ้าอะไรพูดลามกได้หน้าตายแบบนี้ “ลามกที่สุด!” เธอจะเป็นไบโพล่ากับการกระทำของเอเดนแล้ว เดี๋ยวก็ทำเธอโกรธ เดี๋ยวก็ทำเธอเขินอาย เขากำลังเล่นกับใจเธอมากเกินไปแล้ว“หึ! ฉันลามกได้มากกว่านี้เด็กน้อย แต่ตอนนี้ขอฉันเข้าไปในตัวเธอก่อน ปวดจนมันจะระเบิดอยู่แล้ว” สะบัดผ้าห่มออกจากร่างพวกเขาทั้งสอง ด้วยความรู้สึกที่รำคาญ ก่อนจะกำท่อนลำตัวเองปัดป่ายไปตามร่องแยก ที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำหวานสีใสไหลทะลักออกมาเปรอะเปื้อนทั่วทั้งร่องนุ่มการกระทำของสามีหนุ่ม ทำเอาเจนนินทร์กัดริมฝีปากล่างตัวเองแน่น ไม่รู้ตัวเลยว่าท่าทางของเธอ มันยิ่งปลุกเร้าเสือร้าย ที่กำลังกระหายเหยื่อเนื้อนุ่มๆ เนียนๆ ขนาดไหน“ไม่กัดปากตัวเองครับ” เอื้อมนิ้วหัวแม่มือนวดคลึงริมฝีปากภรรยาสาวเบาๆ เพื่อให้เธอคลายความตึงเครียดลง ก่อนจะโน้มริมฝีปากตนเองลงไปบดจูบกับริมฝีปากอิ่มภรรยาสาวแทนสอดแทรกเรียวลิ้นร้อน กระวัดเลียดูดดุนไปทั่วทั้งโพรงปาก คว้านชิมความหอมหวานที่ตนหลงใหล กลิ่นมินต์อ่อนๆ บวกกับความหวานของน้ำยาบ้วนปาก ที่คละเคล้าไปกับน้ำลายของ

วันต่อมา…..มาเฟียหนุ่มเบนสายตาหันไปจ้องมองร่างเล็กของภรรยาสาว ที่กำลังวิ่งขึ้นลงบันไดบ้านไม่หยุด สาเหตุก็คงเกิดจากที่เจ้าตัว กำลังจะเข้าฝึกงานไม่ทันเนื่องจากตื่นสาย ซ้ำยังลืมนั้นลืมนี่หยิบจับสิ่งของไม่ครบสักที ก่อนไปยังไม่วายหันหน้ามามองค้อนใส่ผู้เป็นสามีอย่างตน แน่นอนว่าการกระทำของอีกฝ่าย ที่กำลังชักสีหน้าระบายอารมณ์หงุดหงิด ไม่ได้ทำให้เอเดนรู้สึกสะทกสะท้านเลยสักนิด“หนูจะโกรธคุณเอเดน” เด็กสาวหันมาคาดโทษ คนที่กำลังนั่งไขว่ห้างยังโซฟา พร้อมกับยกกาแฟขึ้นมาจิบอย่างสบายใจ ไร้ปฏิกิริยากับประโยคคาดโทษของภรรยาสาวเมื่อครู่งอนก็งอนไปสิใครเขาสนกัน ยิ้มมุมปากไปกันท่าทางร้อนรนภรรยา แต่แอบขัดใจที่ตื่นมาอีกฝ่ายไม่เรียกสรรพนามว่าเฮียเหมือนเดิมเช่นเมื่อคืน“ก็ตัวเล็กดื้อ”“อย่ามาเรียกหนูแบบนี้นะ คนนิสัยไม่ดีหนูบอกให้หยุดให้หยุดก็ไม่ฟัง หนูหมดแรงจนตื่นสายเลยเห็นไหมเนี่ย”“แล้วใครกันที่มันเอาแต่เรียกเฮียขา เฮียขา พอตื่นเช้ามาเรียกผัวว่าคุณห่างเหินราวกับคนอื่น”“คนนิสัยไม่ดี” มุ่ยหน้าใส่สามีตนเอง แต่ก็ไม่ลืมที่จะเดินมาหอมแก้มพร้อมกับแบมือขอเงินจากสามี ทำราวอีกฝ่ายไม่ต่างไปจากผู้ปกครอง หากเจอกัน

19.00 นเจนนินทร์เดินฮำเพลงเดินเข้ามาในบ้านด้วยความรู้สึกที่สุดแสนจะอารมณ์ดี เมื่อได้ทานของอร่อย หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการฝึกงาน ที่ไม่ต่างจากการไปออกรบทุกครั้ง ที่ย่างกายเข้าบริษัทบอดีการ์ดอย่างนที รู้ว่าวันไหนที่เจ้านายสาวอย่างเจนนินทร์อารมณ์ไม่ดี จะต้องเอาใจเธอเช่นไร วันนี้นทีเลยเลือกที่จะพาเจนนินทร์ไปกินซีฟู๊ดร้านเด็ด พร้อมกับบิงซูทุเรียนร้านโปรดก่อนพากลับเข้าบ้าน ซึ่งการเอาใจแบบนี้แน่นอนว่าเจนนินทร์ชอบมากเจนนินทร์มุ่งหน้าไปยังห้องดูหนังเป็นสถานที่แรก เพราะเธออยากผ่อนคลายอารมณ์ก่อนจะกลับขี้นห้องและอาบน้ำเข้านอน แต่ยังก้าวขาไปไม่ทันถึงไหนเรียวขาสวยก็เป็นอันต้องหยุดชะงัก เมื่อเสียงขู่ของสุนัขตัวใหญ่สองตัว ที่กำลังยืนประจันหน้าพร้อมกับแยกเขี้ยวขู่ใส่เธอเจนนินทร์ถึงกับขาสั่นผับๆ เมื่อความทรงจำเกือบ 2 เดือนก่อนมันแล่นเข้ามาในหัว ภาพสุนัขทั้งสองตัวกำลังช่วยกันรุมขย้ำเหยื่อ แล้วเธอจะเป็นเหมือนผู้ชายคนนั้นไหม ที่ต้องถูกสองสุนัขดุร้ายจัดการจนตายแล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาสองตัวนี้มันหายไปไหน ถึงได้โผล่มาโดยที่เธอไม่ทันได้เตรียมใจตั้งรับแบบนี้ หรือเอเดนกำลังใช้วิธีนี้กำจัดเธอทางอ้อมเพราะเ

อีกด้าน....ณ เชียงใหม่“ฝากขอบคุณพ่อกับแม่ด้วยนะน้องคุณ” เป็นเฌอลิณณ์ที่เอ่ยกับลูกชายเพื่อนสนิท ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ต่างจากพูดกับผัวตัวเองลิบลับ จนอีธานได้แต่กลอกตามองบนใส่เมียตัวเอง“ไม่เป็นไรครับป้าเฌอ พ่อกับแม่บอกว่าทานเสร็จแล้ว รบกวนป้าเฌอกับลุงอีธานไปปล่อยแก่ที่ไร่ชาของเราด้วยนะครับ”“ใครแก่ป้าไม่เคยแก่” เฌอลิณณ์ว่าให้ลูกชายเพื่อด้วยจริตตัวแม่ ส่วนเอเดนได้แต่มองทุกคนบนโต๊ะด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดในใจ เขาอยากจะวาบหายกลับกรุงเทพมันซะเดี๋ยวนี้ตอนนี้เลยก็ว่าได้ ใจแกร่งของมาเฟียหนุ่มมันว้าวุ่นไปหมดเอเดนทั้งรู้สึกคิดถึงและเป็นห่วงเมียเด็กตัวเอง แทบไม่เป็นอันทำอะไรได้แต่คิดว่าทำไมเจนนิทร์ถึงไม่รับโทรศัพท์ หรือตอบข้อความของตนเองเลย หรือว่าน้อยใจที่เขาไม่ได้ดูแลเธอที่โรงพยาบาล จนกระทั่งเสียงของ มิรัน ดังขึ้นเรียกสติของเอเดนให้กลับมาสนใจบทสนทนาสนุกสนานบนโต๊ะอาหารต่อ“นั่นน่ะสิครับป้าเฌอยังสวยอยู่เลยถึงจะอายุเยอะแล้วก็เถอะ”“มิรันจ๊ะไม่ทราบว่าหนูเป็นลูกฉลามกับมิรินจริงๆ ใช่ไหม ทำไมถึงได้ผ่าเหล่าผ่ากอขนาดนี้ หืมมมมมม” จิกตาใส่หลานรักอย่างคาดโทษ จะด่าว่าปากหมาก็กลัวเสียภาพลักษณ์คุณป้าใจดี“มิ

เจนนินทร์ถึงกับตาลุกวาว แทบไม่อยากจะเชื่อสายตา ว่าตนเองนั้นจะเป็นคนรวยเพียงเพราะมีสามี ยอดเงินเกือบร้อยล้าน รวมทั้งหุ้นของบริษัทที่เธอกำลังฝึกงานถึง 30 เปอร์เซ็นต์ ต่อให้วันหนึ่งเธอจะถูกเอเดนเฉดหัวทิ้งเหมือนหมาก็ยอมค่ะ ถ้าเธอจะได้ทรัพย์สินเยอะขนาดนี้“สีหน้าเปลี่ยนเลยนะ” เอเดนมองคนที่กำลังตื่นเต้นกับทรัพย์สินตรงหน้าตัวเอง“ตื่นเต้นสิ หนูพึ่งได้มีโอกาสเป็นคนรวยครั้งแรกเลยนะ” เจนนินทร์คิดว่าตัวเอง ไม่ควรโลกสวยขนาดที่จะโง่ปฏิเสธเงินที่เอเดนเต็มใจให้“หวังว่าเฮียคงไม่มองว่าหนูหน้าเงิน” ไม่พูดเปล่ายังล้วงเอาธนบัตรปึกใหญ่ในกระเป๋าตนเองมาแสร้งซับน้ำตา การกระทำของคนตัวเล็กเรียกรอยยิ้มบนริมฝีปากหนาได้เป็นอย่างดี“ไร้สาระ”เจนนินทร์ปล่อยสามีได้ทำงาน เธอเลือกที่จะมานอนเหยียดตัวรอเงียบๆ ที่โซฟา ขดตัวอยู่ใต้ผ้าคลุมที่นทีเป็นจัดหามาเตรียมไว้ให้ ซึ่งเจนนินทร์นอนเล่นยังไม่ถึง 20 นาทีเลยด้วยซ้ำ ก็มีหมอประจำของที่นี่ เข้ามาทำการล้างแผลที่แขนให้เจนนินทร์“แผลยังโดนน้ำไม่ได้นะครับ” เอ่ยแจ้งภรรยาเจ้านายน้ำเสียงสุภาพ หลังจากจัดการบาดแผลขนแขนเธอแล้วเสร็จ“มันจะเป็นแผลเป็นไหมคะ” แน่นอนว่าเจนนินทร์กังวลเรื่อง