EP.24 แกล้ง

“ว้าวแสดงดีมากเลย” คำเอ่ยชมของผู้เป็นมารดา เรียกสติให้มาเฟียหนุ่มตวัดสายตาออกจากมือภรรยาสาว ก่อนเจ้าหล่อนจะสะบัดมือออกจากการจับกุมของตนเอง พร้อมกับย้ายตัวไปนั่งยังโซฟาตัวเดียวกับมารดาด้วยความไว  ทำเอาเอเดนถึงกับทำหน้าไม่ถูก 

“แบบนี้มามี้รับหนูเป็นนางเอกในสังกัดแล้วใช่ไหมคะ ” ขยับตัวเข้าหามารดาของเอเดน สวมกอดเอวท่านด้วยความออดอ้อนด้วยความสนิทสนม 

“ฮะ!” เอเดนได้แต่มองภาพตรงหน้าด้วยความงุนงง

“แน่นอนมี้รับหนูเข้าไปเป็นนางเอกในสังกัดมี้ สวยๆ แบบนี้คงมีแฟนคลับหล่อๆ ติดตรึม ” ประโยคหลังตั้งใจเอ่ยกระแนะกระแหนใส่เอเดน เพราะรู้สึกหมั่นไส้ลูกชายตนเอง  ที่ไม่ยอมพาลูกสะใภ้ไปแนะนำตัวสักที 

“ใครอนุญาต”

“หนูอนุญาตตัวเองค่ะ เห็นชอบดารานางแบบนักไม่ใช่เหรอคะ เฮียควรยินดีกับหนูนะ   นี่หนูอยากเป็นดารา เพราะเห็นเฮียชอบควงไม่เว้นแต่ละวันเลยนะเนี่ย ” เจนนินทร์แย้งผู้เป็นสามีอย่างลอยหน้าลอยตา 

“แล้วบอกตอนไหนว่าอยากให้เมียตัวเองเป็นแบบนั้นกันเล่า” เอ่ยแย้งภรรยาสาวเสียงอ่อน หันไปส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากบิดา แต่อีกฝ่ายกับทำตัวราวกับว่ามองไม่เห็นลูกชาย

“แด๊ด”

“ไม่เกี่ยวเคลียร์กันเอาเอง” อีธานสวนกลับด้วยความไว้ 

“ถ้าหนูเจนไม่อยากที่จะมีสามีเป็นลูกชายของมามี้ มี้ก็พร้อมที่จะแนะนำหลานชายให้หนูรู้จักนะ อ่า.....อยากเช่นเจ้าตะวันอย่างนี้ ที่รักว่าดีไหม”

แม้เวลาจะล่วงเลยไปเกือบตี 1 แต่คนแก่ทั้งสอง ยังไม่มีทีท่าว่าจะง่วงหนาวหาวนอนแต่อย่างใด ซ้ำยังสร้างความวุ่นวายให้ลูกชายตนเองอย่างเอเดนไม่เลิก

“เลิกยุ่งวุ่นวายกับเมียผมสักที แก่แล้วเขาไม่ให้เข้านอนเกิน 4 ทุ่มนะครับ”

“ต๊าย! ไอ้เด็กนี่แก่กล้าดียังไงมาว่าพ่อกับแม่แกแก่ ” เฌอลิณณ์ลุกขึ้นชี้หน้าด่าลูกชายอย่างคาดโทษ สิ่งที่เธอรับไม่ได้ที่สุดคือมีคนปรักปรำว่าตัวเองแก่ แม้อายุเธอจะเข้าเลข 5 แล้วก็เถอะ

“ลุกยืนเร็วเดี๋ยวก็หน้ามืดเอาหรอก” เป็นอีธานที่ปรามภรรยา ที่กำลังมีทีท่าโกรธลูกหน้าแดงก่ำ

เอเดนอาศัยช่วงชลมุลวุ่นวาย ฉกเอาเมียตนเองกลับคืน อุ้มเจนนินทร์หนีหายกลับขึ้นห้องนอน ทิ้งความวุ่นวายให้ผู้เป็นพ่อบุญธรรมเผชิญชะตากรรมคนเดียว

“เฮียปล่อยหนูนะ” เจนนินทร์ดีดดิ้นเพื่อให้ตนเองหลุดออกจากวงแขนของสามีหนุ่ม ความรู้สึกน้อยใจ เสียใจตีตื้นขึ้นมาเอาเสียดื้อๆ เพียงเพราะเห็นหน้าอีกฝ่าย

“หนูกำลังเข้าใจเฮียผิด” เอเดนวางภรรยาสาวลงบนเตียงเบาๆ ก่อนจะตามไปคร่อมร่างเล็กเอาไว้ในวงแขน เพื่อกันไม่ให้เธอหนี

“.........” เจนนินทร์เลือกที่จะเมินสามีตนเอง ตอนนี้เธอเหม็นขี้หน้าเอเดนมาก บวกกับอารมณ์วันนั้นของเดือน ยิ่งสร้างความรุนแรงเพิ่มขึ้นในใจ  พร้อมกับความคิดที่ว่าสามีไม่รักตนเอง 

“ดาราคนนั้นเฮียให้จีโน่มันดิวมาให้ลูกค้า เฮียไม่ได้เอาใครมาใกล้ทั้งนั้น ตัวเล็กดูกล้องในห้องก็ได้”

“ล่ะ แล้วทำไมพี่นทีห้ามหนูไม่ให้เข้าไป เหมือนเฮียกำลังทำอะไรผิดอยู่ในนั้น”

“มันห้ามน่ะถูกแล้ว อย่าไปโกรธนทีมันเลย” พลิกตัวลงมานอนบนเตียง ก่อนที่จะยกเจนนินทร์ขึ้นมานอนบนตัว ลูบศีรษะทุยเล็กของผู้เป็นภรรยาอย่างปลอบโยน ด้านเจนนินทร์ได้แต่แนบแก้มนุ่มอิงซบไปกับอกแกร่งสามีหนุ่มอย่างออดอ้อน และมันก็เป็นสิ่งที่เอเดนชอบให้ภรรยาสาวทำกับตนเองเป็นอย่างมาก

“ตัวเล็กจำจุดเริ่มต้นที่เราเจอกันได้ไหม”

“.........” เจนนินทร์ได้แต่พยักหน้างึกๆ ให้กับคำถามของผู้เป็นสามี รอฟังอีกฝ่ายพูดด้วยใจที่จดจ่อ

“เฮียทะเลาะกับนักการเมืองคนหนึ่งน่ะ มันชอบทำตัวเป็นหมาลอบกัดกับเฮีย ส่งไอ้ขยะพวกนั้นมาเผาผับ ซ้ำยังเอายาเสพติดมากระจายในผับของเฮียอีกด้วย หลายครั้งเฮียถูกดักยิง และนี้คือสาเหตุ ที่เฮียไม่ให้ตัวเล็กนั่งรถไหนมาไหนด้วย เคยสังเกตไหมว่าใน 1 เดือน ตัวเล็กสลับเปลี่ยนหมุนเวียนรถกี่คัน”

บีบแก้มนุ่มภรรยาเบาๆ มันเขี้ยวเด็กขี้งอน

“มะ ไม่รู้ค่ะ” เอาจริงๆ เจนนินทร์ไม่เคยสังเกตเลย รู้แต่ว่าทุกคันเป็นสีดำ ติดฟิล์มดำทึบ จะมีแค่ซูเปอร์คาร์ หรือ ไฮเปอร์คาร์ เท่านั้นที่จะมีสีฉูดฉาด

“งั้นก็รู้ไว้ทุกอย่างที่เฮียทำไป มันย่อมมีเหตุผลและคำนึงถึงหนูเป็นหลัก ส่วนเรื่องควงผู้หญิงเฮียจ้างพวกเธอตามติดไปด้วยเท่านั้น เพราะมันสามารถใช้ประโยชน์เวลาต้องการปลีกตัวออกมาจากเลาจน์ได้ดีที่สุด ตั้งแต่มีตัวเล็กเฮียไม่เคยยุ่งกับพวกเธอ ก่อนที่เจอตัวเล็กอาจจะมีบ้างที่ไปต่อกัน”

“หยุดพูดได้แล้วนี่เฮียกำลังอธิบาย หรือกำลังจะสร้างประเด็นใหม่ให้หนูโกรธเพิ่ม” ลุกออกจากตัวสามี ทุบกำปั้นเล็กลงกลางอกของเอเดนจนเกิดเสียงดังปึก แต่ฝ่ายที่ถูกทุบกับหัวเราะราวกับว่าชอบใจนักหนา

“ขยันสร้างเรื่องให้โกรธเหลือเกินนะไอ้แก่ ” เจนนินเค้นเสียงลอดไรฟันว่าให้สามีอย่างคาดโทษ

“วะ ว่าไงนะ” เอเดนแทบไม่อยากจะเชื่อหูตนเอง ให้ตายความอ่อนหวานความสดใส เมียเด็กตนหายไปไหนก่อน นี่มันร่างมารชัดๆ

“ปล่อยได้แล้วจะไปอาบน้ำนอน” ดันมือหนาที่กำลังโอบประคองเอวคอดตนเองออกอย่างไม่สบอารมณ์

“หางเสียงไปไหนตัวเล็ก”

“ไปเที่ยวอารมณ์ดีเดี๋ยวก็กลับ”

“ฮะ! นี่เรากำลังกวนตีนเฮียเหรอนี่กัดนมแม่ง” ยื่นใบหน้าเข้าไปหาเต้าอวบภรรยาสาว ก่อนจะงับเข้าที่เนื้อนุ่ม ที่โผล่พ้นชุดเดรสเซ็กซี่สีแดงเพลิงที่เจนนินทร์กำลังสวมใส่

“อือ.......เจ็บ หยุดได้แล้วหนูเป็นประจำเดือน ถ้าเฮียมีอารมณ์หนูไม่ช่วยนะ”

“โคตรใจร้ายกับผัวเลยวะ” ไม่ว่าเปล่ามือหนายังบีบเคล้นอกอิ่ม เมียสาวไม่เลิกซ้ำยังคงเพิ่มความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

“ฝ่าไฟแดงได้ไหมอะ”

“ไม่ได้” เจนนินทร์ถลึงตาใส่คนหน้ามึน ปัดมือหนาออกจากหน้าอกของตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง  มุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ เมื่อเริ่มรู้สึกง่วงเกินจะทนไหว

ด้านเอเดนก็ปลีกตัวออกมาจากห้อง จำได้ว่าภรรยาสาวจะเจ็บท้อง ต้องจิบน้ำอุ่นและทานยาแก้ปวดประจำเดือน เอเดนไม่รู้ว่ายาอยู่ไหน จึงเตรียมเพียงน้ำอุ่นใส่แก้วเก็บอุณหภูมิกลับขึ้นไปให้เจนนินทร์เพียงเท่านั้น

วันนี้ภรรยาสาวอาบน้ำนานผิดปกติ เพราะเอเดนที่ขึ้นมาจากห้องครัว นั่งเล่นมือถือต่อ  เจนนินทร์ก็ยังคงไม่ออกมาจากห้องน้ำสักที

“ตัวเล็กเสร็จหรือยัง” เพราะเป็นห่วงจึงไปยืนเกาะประตูห้องน้ำอย่างใจจดใจจ่อ

“เสร็จแล้ว เฮียมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้” เปิดประตูออกมาเจอผู้เป็นสามีเฝ้ามองเธอ ด้วยใจที่จดจ่อ

“เป็นห่วงเห็นอาบน้ำนาน เตรียมน้ำอุ่นเอาไว้ให้แล้วนะ แล้วยาหนูอยู่ไหนทำไมเฮียหาไม่เจอ”

“ในกระเป๋าสะพายใบล่าสุดค่ะ แต่งตัวเสร็จหนูออกไปกิน ขอบคุณสำหรับน้ำนะคะ”

“อืม...” โน้มใบหน้าเข้าไปกดจูบข้างขมับบางภรรยา ก่อนจะเป็นฝ่ายปลีกตัวออกไปอาบน้ำบ้าง

🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾