EP.23 ตายน้ำตื้น

“เมียงอนเหรอ” มิลเลอร์ชะโงกหน้าอ่านแชตรุ่นพี่หนุ่มอย่างถือวิสาสะ กระตุกยิ้มออกมาอย่างขบขัน เมื่อคนตายด้านอย่างรุ่นพี่แพ้ทางเมียเด็กอย่างราบคาบ  ซ้ำเมียก็กำลังงอนอยู่ตอนนี้  

“กลับไปค่อยง้อ” ยกมือหนานวดขมับตัวเองเบาๆ ยอมรับว่าตอนนี้เอเดนเหนื่อยมาก อยากจะหยุดพักงานสักเดือนเพื่อพาเมียเด็กไปเที่ยว  ทั้งที่ก่อนหน้าไล่เคลียร์ไปเยอะพอสมควรแล้ว  แต่ก็เหมือนงานยังคงไหลเข้ามาไม่หยุดสักที 

“ เปิดตัวได้แล้วเมียเฮียจะได้สบายใจ  รับรู้ว่าเฮียไม่มีนอกมีในทุกอย่างมันเป็นแค่งาน  หรือว่าเฮียไม่คิดจะจริงจังกับเธอ ” 

“การกระทำกูเหมือนไม่จริงจังหรือไง” ไม่สบอารมณ์ที่รุ่นน้องกระแนะกระแหนใส่ตนเอง

“ไม่รู้สิผมมันคนที่เข้าใจอะไรยากซะด้วย ไม่รู้ว่าเมียเฮียกำลังคิดเหมือนกันกับผมไหม เฮียรู้อะไรไหมว่าตอนนี้เฮียทำกับเมีย   ไม่ต่างจากนักโทษวีไอพีเลยนะ  ฝึกงานเสร็จให้คนของตัวเองไปดักรอหน้าบริษัท แล้วพากลับไปซุกตัวที่หอคอย  รู้ไหมว่าป้าเฌอกับลุงอีธาน เขารอคอยเฮียพาเมียไปเปิดตัวจนใจจะขาดแล้ว ”

“ก็กูยังไม่ว่าง ” มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ  แม้แต่อาหารแต่ละมื้อจะทานพร้อมกันยังยาก

“อะไรคือความไม่ว่าง? บ้างานเกินไปแล้วเมียเฮียไม่สำคัญหรือไง แล้วการเปิดตัวว่าคบกับเมียมันต้องใช้ความว่างขนาดนั้นเลยเหรอ  ” มิลเลอร์เลิกคิ้วถามรุ่นพี่ด้วยความไม่เข้าใจ  “ ถ้าเฮียคำนึงถึงความปลอดภัย ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะดูแลเมียไม่ได้ เฮียก็ปล่อยให้ผู้ชายคนอื่นเขามาดูแลเมียเฮียแทนเถอะ  ปล่อยเธอไปหาคนที่พร้อมจะยกย่องเชิดชูเกียรติเธอ ขอร้องเถอะเก่งไปเสียทุกอย่าง อย่ามาตายน้ำตื้นให้คนอื่นสมเพชเพราะเรื่องแค่นี้เลยเฮีย”

“.........”

“ไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบผู้ชายไม่ชัดเจนหรอกนะ ลูกน้องก็มีตั้งเยอะตั้งแยะแค่ดูแลนายหญิงคนเดียว พวกมันจะทำไม่ได้เลยหรือไง แล้วไอ้ สส.วสันต์ มันไม่กล้าทำอะไรไปมากกว่านี้หรอกเชื่อเถอะ ถามหน่อยตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา เคยพาเมียไปกินข้าวนอกบ้านกี่ครั้ง ไปเดินห้างด้วยกันกี่หน เมียเฮียชอบกินอะไรเคยรู้บ้างหรือเปล่า ไม่ใช้เอาแต่โยนเงินให้เธอ แล้วให้ลูกน้องเป็นคนทำหน้าที่ใส่ใจเธอแทน”

“กูรู้แล้ว” เอ่ยตอบมิลเลอร์น้ำเสียงเหนื่อยอ่อน ทุกอย่างมันเป็นที่มิลเลอร์พูดเอเดนไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับความชอบภรรยาสาวเลย เพราะเขารักเธอมาก เลยกลายเป็นกลัวไปหมด ซ้ำเจนนินทร์ ยังเข้ามาเป็นรักแรกของตนเอง ที่ไม่ใช่แค่ความชอบหรือถูกใจเหมือนที่เคยรู้สึกกับจันทร์เจ้า

“รู้แล้วควรทำยังไงครับเลิกทำงานแล้วกลับไปหาเมียเนอะ”

“ช่วงนี้ฝากดูงานแทนหน่อยนะ จะพาเมียไปเที่ยว”

“ไปเถอะเดี๋ยวผมสลับกับไอ้ซันมาดูให้ ใช่ไหมซัน” ตวัดสายตาไปหารุ่นน้องที่นั่งดื่มเงียบๆ อยู่อีกมุมโซฟา หลังจากคู่ค้าและเด็กออกไปจากห้องหมดแล้ว

“ครับ” มีเพียงเสียงนิ่งขานรับกลับมาเพียงเท่านั้น ตามนิสัยคนพูดน้อย

“งั้นกูกลับแล้ว” เอ่ยลารุ่นน้องทั้งสอง ก่อนจะลุกออกไปจากห้องรับรองด้วยความเร็ว “เตรียมคลิปกล้องตอนกูคุยงานกับคู่ค้าให้กูด้วย กูจะเอาไปยืนยันความบริสุทธิ์กับเมีย” เอ่ยสั่งจีโน่ระหว่างมุ่งหน้าไปยังเส้นทางลับเพื่อไปขึ้นรถกลับบ้าน

“คุณเอเดนค่ะ” นางแบบสาวที่มาดักรอเจอเอเดน รีบวิ่งเข้ามาหามาเฟียหนุ่มอย่างมีความหวัง จะบอกว่าตั้งแต่รับงานเป็นคู่ควงไฮโซหนุ่ม มีวันไหนที่เจ้าหล่อนจะไม่คิดถึงอีกฝ่าย และไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเจอตัวไฮโซหนุ่มคนนี้

“จัดการด้วย” เอเดนชะงักฝีเท้าเพียงนิด ก่อนจะหันไปสั่งจีโน่อย่างตัดความรำคาญ

“คุณเอเดนค่ะเดี๋ยวก่อนค่ะ”

“รบกวนออกไปด้วยครับ อย่าให้พวกเราต้องใช้กำลัง”

“คุณฉันชอบเจ้านายคุณจริงๆนะคะ” พะแพงเว้าวอนต่อบอดีการ์ดอย่างจีโน่ เพื่อขอความเห็นใจ

“นั้นมันคือสิ่งที่คุณต้องจัดการกับความรู้สึกของตัวเองครับ นายผมไม่มีความจำเป็นที่ต้องมารับผิดชอบ”

“ใจร้ายที่สุด!! ไม่คิดจะเปิดโอกาสให้ฉัน ได้พิสูจน์ความรักเลยเหรอคะ”

“ฮะ” จีโน่ถึงกับมึนงงแค่ไม่รักตอบก็กลายเป็นคนใจร้ายแล้วเหรอวะ ผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าหรือเปล่า ก่อนจะส่ายหน้าเดินผ่านเจ้าหล่อนไปอย่างไม่คิดจะใส่ใจ ปล่อยให้การ์ดของผับกันเธอเอาไว้   ไม่ให้ตามไปถึงรถที่มีเจ้านายกำลังนั่งอยู่

“เป็นแค่นางแบบกระจอกกระจอก แต่กลับมาวิ่งไล่ตามผู้ชายอย่างคุณเอเดนเนี่ยนะ เธอเอาสมองส่วนไหนคิด” แอลลี่ที่แอบมองสถานการณ์ตั้งแต่แรก เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดูถูก

“แล้วแกมายุ่งอะไรด้วยถ้าฉันเดาไม่ผิด แกก็คงชอบคุณเอเดนไม่ต่างจากฉันอีไฮโซ ” แน่นอนว่าคนดังอย่างแอลลี่ ไม่แปลกที่นางแบบอย่างพะแพงจะรู้จัก

“เขาเป็นของฉัน” แอลลี่สวนกลับอย่างลอยหน้าลอยตา แน่นอนว่าเธอสามารถแย่งสามีน้องสาวอย่างเจนนินทร์มาได้สบายมาก

“ถ้าจะทะเลาะกันรบกวนออกไปด้านนอกผับด้วยครับ” การ์ดที่เริ่มจะรำคาญสองสาว เอ่ยปากไล่น้ำเสียงเรียบนิ่ง

“นี่!” แอลลี่หันมาชี้หน้าการ์ดอย่างไม่ยอม ด้านพะแพงกับสายหน้าน้อยๆ  เดินออกไปจากผับเงียบๆ  เพราะไม่คิดจะทำตัวปัญญาอ่อนโวยวายเหมือนไฮโซประสาทแดกอย่างแอลลี่แน่นอน 

“จับโยนออกไป”

“ปล่อยฉันอีพวกขี้ข้า” แอลลี่สะบัดตัวออกจากมือหนาของการ์ด ก่อนจะเดินออกจากคลับไปด้วยความรู้สึกหัวเสีย เพราะเธอก็ตั้งใจมาดักรอเอเดนไม่ต่างจากนางแบบโนเนมคนนั้น

อีกด้าน...

“นายครับเจ้าสัววิรัตน์ติดต่อมาขอเข้าพบเป็นครั้งที่ 5 แล้วครับ พรุ่งนี้นายจะนัดรับไหม” จีโน่แจ้งตารางงานเจ้านาย ก่อนอีกฝ่ายจะหยุดพักงานยาวๆ เพื่อพาภรรยาสาวไปเที่ยวพักผ่อนที่ต่างประเทศ

“ตอบรับไปกูก็อยากเคลียร์อะไรที่มันคาราคาซังสักที” อยากรู้จุดประสงค์เหมือนกันว่านัด ถี่ๆ แบบนี้ต้องการอะไร และเหมือนฝ่ายนั้นจะเริ่มคุกคามเจนนินทร์มากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งข้อนี้มาเฟียหนุ่มทนไม่ได้เป็นอย่างมาก

“ได้ครับ”

เมื่อเดินทางกลับมาถึงคฤหาสน์ เอเดนถึงกับขมวดคิ้วยุ่งเมื่อทั้งรถทั้งคนของบิดามารดาบุญธรรม อยู่ที่บ้านของตนเอง ร้อยวันพันปีท่านทั้งสองไม่เคยก้าวก่าย หรือเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวลูกชาย  แล้ววันนี้ลมอะไรหอบพวกท่านมา

“เอเดนลูกรัก” เฌอลิณณ์กรีดยิ้มพร้อมกับเอ่ยทักลูกชายบุญธรรมเสียงหวาน ทำเอาเอเดนนั้นถึงกับขนลุกซู่ไปทั่วทั้งหลัง แต่ยังวางท่าหน้านิ่งเดินไปนั่งลงข้างเมียเด็กของตนเอง  ที่น่าจะถูกจับมานั่งสอบสวนสักพักใหญ่ๆแล้ว 

“มี้แด๊ดสวัสดีครับ จะมาบ้านทำไมไม่บอกผมก่อนล่ะ แล้วนี่แกล้งอะไรเมียผมหรือเปล่า ”

“จะมาบ้านลูกตัวเองต้องบอกก่อนหรือไง ” อีธานเอ่ยถามลูกชายเสียงนิ่ง

“นั้นสิมี้จะมาบ้านลูกชายก็ไม่เห็นแปลก” หญิงวัยกลางคนเอ่ยตอบลูกชาย ท่าทางอีกฝ่ายเต็มไปด้วยจริต 

ด้านเจนนินทร์เกร็งสั่นจนแทบไม่เป็นตัวเองแล้ว 

“ เด็กใหม่เหรอ ” คำถามของผู้เป็นพ่ออย่างอีธาน ทำเอาเอเดนแทบอยากจะพาเมียวาบหนีหาไปจากห้องรับรองแขกของบ้าน

เมีย  เขาบอกว่าเมีย  ท่านทั้งสองไม่เข้าใจตรงไหน 

“ลูกต้องรีบจัดการผู้หญิงคนนี้นะ เพราะแม่จะให้ลูกหมั้นกับหนูจันทร์เจ้า ” น้ำเสียงแข็งกร้าวจากผู้เป็นมารดาของชายหนุ่ม ทำเอาเจนนินทร์ถึงกับจิกเล็บลงบนหน้าขาของตนเองเต็มแรง 

“เจนอย่าหยิกตัวเอง” เอเดนรีบคว้ามือของภรรยาตนเองเอาไว้ เพื่อให้อีกฝ่ายเลิกหยิกตนเอง

🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾