Lahat ng Kabanata ng Once Your Wife, Now Your Dream: Kabanata 41 - Kabanata 50

A QUIET KIND OF CAREParang lalong lumamig ang kamay ni Elise habang hinihintay ang susunod na sasabihin ng neonatologist. Hindi niya namalayang napahigpit na pala ang hawak niya kay Jason. Masakit pa ang katawan niya at mabigat pa rin ang ulo, pero halos hindi niya iyon iniinda. Ang mahalaga lamang sa kanya ay malaman kung ano ang nangyayari sa anak nila.Ipinaliwanag ng doktor na stable ang kondisyon ni Hope at maganda ang response nito sa respiratory support. Dahil ipinanganak ito nang thirty-five weeks, kailangan pa nitong manatili sa NICU nang ilang araw para patuloy na mabantayan ang paghinga, feeding at iba pang karaniwang mino-monitor sa premature babies. Sa ngayon, wala silang nakikitang nakababahalang komplikasyon. Kailangan lamang nilang bigyan ng panahon ang bata para tuluyang lumakas.Habang nakikinig, unti-unting nawala ang takot sa mukha ni Elise. Patuloy na dumadaloy ang luha sa pisngi niya, pero sa pagkakataong iyon ay may maliit nang ngiti sa mga labi niya. Ilang ora

OUR FIRST NIGHT HOMELumipas ang mga sumunod na araw na halos pare-pareho ang routine ni Elise.Maaga siyang gumigising, kumakain at umiinom ng gamot bago magpunta sa ospital para makita si Hope. Madalas ay kasama niya si Riza o ang papa niya, lalo na kapag may klase si Jason.Bumalik na rin kasi sa school si Jason. Marami itong kailangang habulin dahil ilang araw din itong halos hindi nakapasok noong maagang manganak si Elise. Pero sa bahay muna nina Elise sila nanatili. Mas panatag ang lahat na may kasama silang matatanda habang nagpapagaling si Elise at hinihintay nilang makauwi si Hope.Kapag maaga natatapos ang klase ni Jason, dumidiretso ito sa ospital. Madalas ay naaabutan niyang nakaupo si Elise sa tabi ng incubator, tahimik na pinagmamasdan ang anak nila. Lalapit lamang ito, hahalik sa noo niya at uupo sa tabi niya.Unti-unti namang lumalakas si Hope.Dahil premature itong ipinanganak, hindi minadali ng mga doktor ang pagpapauwi sa kanya. Dumaan muna siya sa mga kinakailangan

THE LIFE OUTSIDEHindi tinanong ni Elise si Riza tungkol sa tawag na narinig niya.Ilang beses iyong bumalik sa isip niya, lalo na kapag nakikita niyang hawak ni Riza ang cellphone habang nasa study area. Wala naman siyang dahilan para magtanong. Hindi rin niya gustong magmukhang nakikinig sa pribadong usapan nito.Pero may isang bagay na hindi niya maalis sa isip.Bakit sila ang pinag-uusapan?Hindi lamang si Hope ang nabanggit niya noong araw na iyon. Narinig niya rin ang pangalan niya at ni Jason, pati ang tungkol sa klase nito. Masyadong maraming alam ang taong nasa kabilang linya para sabihing simpleng kakilala lamang iyon.Gayunpaman, hindi na niya iyon pinansin. Marami siyang ibang bagay na kailangang isipin, at habang lumilipas ang mga buwan, mas marami ring pagbabago kay Hope ang inaabangan nila.Mas matagal na itong gising sa araw at mas interesado na sa mga nangyayari sa paligid. Kapag naririnig ang boses ni Elise, mabilis nitong hinahanap kung saan siya nanggagaling. Kay J

AFTER THE CELEBRATIONHabang tumatagal ang reception, mas lalong naramdaman ni Elise kung gaano kalayo ang nangyari sa simpleng binyag na una niyang naisip para kay Hope. Patuloy ang pagdating ng mga bisita, may nagpapakuha ng litrato kasama ang bata, may mga ninong at ninang na kailangan nilang batiin, at may mga kakilala ng pamilya Monteverde na lumalapit sa kanila para makipagkuwentuhan. Sa dami ng tao at ingay sa loob ng restaurant, halos hindi na niya maramdaman ang solemnity ng okasyon.Hindi naman pangit ang celebration. Kung tutuusin, halatang pinaghandaan iyon nang husto. Masarap ang pagkain, maganda ang lugar, at mukhang nag-e-enjoy ang lahat. Ang hindi lang maintindihan ni Elise ay kung bakit habang mas nagiging masaya ang paligid, mas lalo siyang nakakaramdam ng pagod.Napansin din niyang marami sa mga bisita ay hindi niya talaga kilala. May ilan pang pagkatapos bumati ay dumiretso na sa kani-kanilang grupo at halos hindi na muling lumapit kay Hope. Sa isang table, naroon

WHOSE DECISION IS IT?Hindi na muling pinatikim ng pagkain kay Hope ang mama ni Jason, pero hindi na rin bumalik sa dati ang mood sa mesa.Sinubukan nilang ipagpatuloy ang pagkain. May nagkuwento tungkol sa trabaho, may nagtanong kay Jason tungkol sa school, pero ramdam ni Elise ang paminsan-minsang tingin ng biyenan.Hindi siya nagsalita.Ayaw niyang doon sila magkaroon ng eksena.Pagkatapos kumain, siya na ang kumuha kay Hope. Nang magpaalam silang umuwi, maayos pa rin siyang nagmano at nagpasalamat.Tahimik din siya sa sasakyan.Ilang minuto silang nasa biyahe bago napansin iyon ni Jason.“Galit ka?”“Hindi.”Napabuntong-hininga si Jason. “Elise.”Napatingin siya rito. “Ano?”“Kanina pa kita tinatanong.”Hindi na siya umiwas. “Hindi ko nagustuhan 'yung ginawa mo kanina.”“Alin?”“Sinabi ko nang huwag munang pakainin si Hope. Tapos sinabi mong okay lang.”Napahawak si Jason sa manibela. “Hindi naman sa kinakampihan ko si Mama. Ang sinasabi ko lang, sobrang konti lang naman.”“Iyon n