บททั้งหมดของ BIHAG NG MAPANG-AKIT KONG BOSS: MR. DAKS (SSPG): บทที่ 1 - บทที่ 10

Lily's POV Nakalulula. Iyon ang pumasok sa utak ko nang pumarada ang lumang FX na nasakyan ko mula sa pier papunta rito sa sinasabi nilang eksklusibong subdibisyon sa gitna ng Maynila. Akala ko sa probinsya lang namin may matataas na bakod, pero iba 'to. Ang mansyon na nasa harap ko ngayon ay mukhang kulungan ng mga multong mayayamang ayaw nang lumabas. Kulay itim at abo ang pader, matataas ang itim na bakal na tarangkahan, at may mga tunay na barbed wire pa sa tuktok!"Manong, sigurado ka bang bahay 'to at hindi Bilibid?" tanong ko sa driver habang inaayos ang pagkakahawak sa luma kong bag na maong na tinalian pa ni Nanay ng kulay rosas na panyo para daw hindi mawala."Baba na, Inday. Diyan ang address na ibinigay ng agency," malamig na sagot sa akin ni Manong habang itinuturo ang gate gamit ang kanyang nguso.Pagkababa ko pa lang, agad na lumapit ang dalawang lalaking nakasuot ng barong tagalog. Akala ko nga mga bisita o kaya'y sasayaw ng pandanggo sa ilaw, pero nang lumapit sila,

Damien's POVMasakit ang ulo ko. Ang mga papeles mula sa aming illegal shipping operation sa Timog ay may malaking kulang, at ang mga tauhan ni Harold Salvador ay patuloy na nagpaparamdam sa aming mga teritoryo sa pier. Sa gitna ng matinding stress na ito, ang huling bagay na kailangan ko ay isang bagong kasambahay na mukhang hindi nakakaunawa ng simpleng utos.Nakalagay ang dalawa kong kamay sa ibabaw ng aking mahogany desk habang nakaupo sa aking leather chair sa loob ng study room. Sa harap ko, nakatayo ang bagong katulong si Inday. Nakasuot siya ng simpleng maid uniform na medyo maluwag sa kanya, ngunit hindi ko maikakaila na may likas siyang ganda: kayumangging balat, malalaking mata, at mga labing laging tila may gustong sabihin."Pakinggan mong mabuti ang mga alituntunin sa bahay na ito," malamig kong panimula habang binabasa ang listahan mula sa aking folder. "Unang-una, bawal ang maingay sa hallways lalo na kapag nagtatrabaho ako. Pangalawa, bawal ang pakialamero sa mga kwart

Lily “Inday” Alvarez’s POVClang!Ayan na. Yari na. Ang shunga mo talaga, Lily! Sa dinami-dami ng pwedeng matabig sa nakatagong kwarto na 'to, bakit iyong mamahaling crystal glass pa na mukhang mas mahal pa sa buong barangay namin sa probinsya?!Hindi pa man nakakalapag sa sahig ang mga nabasag na bubog, narinig ko na ang mabibigat at mabilis na yabag ng paa galing sa labas. Parang yabag ng higanteng galit na ewan.Bumukas ang pinto.At doon, iniluwal ng kadiliman ang aking napakagwapo, napakatangkad, pero napakasungit na amo si Mr. Daks. O si Damien Halbert Palma, para pormal."What the hell are you doing here?!" sigaw niya. Ang lalim ng boses, parang lindol na gumigiba sa pundasyon ng buong mansyon."A-amo! Nagpupunas lang po ako ng... ng alikabok sa mga baril niyo! Baka kasi kalawangin, sayang naman!" pautal-utal kong dahilan habang nakataas ang dalawa kong kamay, hawak pa rin ang lumang basahan na dala ko.Hindi man lang iyon pinansin ni Damien. Sa isang mabilis at matulin na gala

Lily "Inday" AlvarezNakalagay sa silver tray ang tatlong baso ng malamig na orange juice. Naka-straight ang likod ko, nakangiti ako nang pilit, at pilit kong ginagayang maging pormal kagaya ng mga maid sa mga Tagalog teleserye."Kaya mo 'to, Inday. Isang milyong piso ang sweldo, huwag kang shunga ngayon," bulong ko sa sarili ko habang naglalakad patungong grand living room.Pero nagbago ang ikot ng mundo ko nang marinig ko ang isang boses. Hindi iyon ang baritone at malamig na boses ng amo kong si Damien Halbert Palma o mas kilala sa sarili kong utak bilang si "Mr. Daks." Mas magaan ang boses na ito, may halong panunuya at peligro."You’re playing a dangerous game, Damien. The underground shipment in Subic? Mine now. At kapag hindi ka pa sumuko, isusunod ko 'yang mamahaling kumpanya mo," wika ng lalaking nakaupo sa leather sofa.Siya si Harold Ace Salvador. Guwapo, makisig, nakatatakot ang ngiti, at halatang malakas din ang amoy ng pera. Ang pangunahing karibal ni Mr. Daks sa undergr

Lily "Inday" AlvarezIsang buwan na ang nakalipas mula nang magsimula ako bilang stay-in maid at personal na "parusahan" ng aking nakatatakot ngunit napakagwapong amo na si Damien Halbert Palma. At ngayong araw na ito... ang pinakahihintay ng bawat mamamayang Pilipino ANG SWELDO DAY!Nakatayo ako sa loob ng napakalaking opisina ni Damien sa itaas na palapag ng mansyon. Nakaupo siya sa kanyang swivel chair, nakasalamin na may manipis na gold frame, at seryosong nagbabasa ng mga kontrata."Amo Mr. Daks... baka naman po?" pambubola ko habang ginagalaw-galaw ang dalawa kong kamay sa harap niya na parang nanlilimos ng barya. "September 12 na po ngayong araw. Sabi mo isang milyon ang sweldo ko buwan-buwan?"Tumingin sa akin si Damien mula sa ibabaw ng kanyang salamin. May kinuha siyang isang kulay itim na envelope mula sa kanyang drawer at inilagay ito sa ibabaw ng glass desk."Here," malamig niyang wika.Mabilis kong kinulit ang sobre at binuksan ito. Lumabas ang isang tsekeng nakapangalan