#3

Lily's POV

Pangatlong araw ko na sa mansyon ngunit ngayon ko pa lang makikita ang sinasabi nilang misteryosong amo na si Don Damien. Ang sabi ng ibang mga katulong sa kusina habang naghahanda kami ng almusal, mainitin daw ang ulo nito tuwing umaga at halos ayaw na may nakikitang tao sa paligid.

"Inday, dahan-dahan ka sa paglalagay ng kutsara," pabulong na paalala sa akin ng katulong na si Rosa habang nanginginig ang mga kamay nito. "Kapag nag-ingay 'yan, baka ipatapon ka sa swimming pool nang nakatali."

"Naku, Rosa, 'wag kang matakot! Baka naman gutom lang 'yung amo natin kaya mainit ang ulo. Painumin natin ng salabat!" biro ko habang inaayos ang tray.

Ngunit natigil ang pag-uusap namin nang marinig ang mabibigat at seryosong mga yabag mula sa ikalawang palapag. Ang dating maingay na kaluskos sa kusina at living room ay biglang napalitan ng nakatatakot na katahimikan. Lahat ng mga bodyguard na nakatayo sa hallway ay agad na yumuko at inilagay ang mga kamay sa likod.

Lumabas mula sa dulo ng grand staircase ang isang lalaki.

Napanga-nga ako. Literally. Muntik ko nang mabitawan ang hawak kong punasan dahil sa nakikita ko. Bumaba si Damien Halbert Palma habang nakasuot ng isang nakapakakinis at perfectly tailored na itim na suit. Bumabakat sa suit na 'yon ang napakalapad niyang dibdib at matitigas na balikat na parang inukit mula sa purong bato. Taglay niya ang pumatay-matang kagwapuhan matangos ang ilong na parang pwedeng pumatay ng langaw sa katisohan, matatalim at malamig na mga matang kulay abo, at panga na tila inukit ng mismong diyos ng kadiliman.

Pero hindi lang 'yon. Ang buong aura niya ay nakatatakot. Malamig, madilim, at may dalang peligro na parang anumang oras ay pwede kang sakmalin ng isang gutom na halimaw.

Nang makababang ganap si Damien sa pinakababang baitang, huminto siya at dahan-dahang inilibot ang kanyang mga mata sa paligid. Ang lahat ng kasambahay at bodyguard ay nakayuko ang ulo sa lupa, takot na makipagpalitan ng tingin sa kanya.

Maliban sa akin.

Nakatayo ako roon, nakatingin nang diretso sa kanya habang nakabuka ang bibig ko. Tinitigan ko ang buo niyang katawan mula sa matataas niyang binti, patungo sa kanyang makapal na dibdib, hanggang sa napakagwapo niyang mukha. At sa hindi maipaliwanag na dahilan, habang tinititigan ko ang matayog at matigas niyang tindig, may isang nakakalokang salita ang agad na pumasok sa utak ko.

Mr. Daks.

"Diyos ko, Inday..." bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahang lumalaki ang mga mata ko. "Kaya pala ang taas ng p***o at ang paninindigan nitong bahay... kasi ang amo mismo, dakila!"

Napansin ni Damien ang titig ko. Dahan-dahang bumaling ang kanyang kulay abong mga mata sa akin. Kumunot ang kanyang noo at nagpakawala siya ng isang napakalamig na aura na pwedeng magpagelo sa buong Maynila. Ngunit sa halip na yumuko ako at humingi ng paumanhin sa kawalan ng galang, pumasok ang marumi kong imahinasyon. Tinitigan ko ang mapupula at mamahaling mga labi ni Mr. Daks. Ang sarap siguro niyan halikan, 'no? Amoy mamahaling tabako at pera!

"Sino siya?" malamig at baritone na boses ni Damien na yumanig sa buong living room. Ang boses niya ay parang nakakalasing na musika na dumaloy sa likod ng tainga ko.

"A-Ah, Sir... siya po si Inday, ang bagong kasambahay na nakuha mula sa agency," mabilis na sagot ni Donya Consolacion habang nakayuko.

Tinitigan ako ni Damien mula ulo hanggang paa. Ang tingin niya ay tila sumusuri kung may halaga ba ako sa loob ng bahay na ito. "Make sure she knows her place. I don't like people staring at me like I'm some kind of display."

Tumalikod siya at naglakad patungo sa kanyang study room. Habang nakatitig ako sa malapad niyang likod at sa magandang hulma ng kanyang pwet habang naglalakad, hindi ko napigilang mapangiti nang malawak.

"Haba ng legs... tiyak na mahaba rin ang alaga," bulong ko habang kinikilig na itinataas ang aking mga balikat. Lagot ka sa akin, Mr. Daks. Hindi ako uuwi sa probinsya hangga't hindi ko nakukuha ang halik mo!

Nang makapasok na siya sa kanyang Study Room at marinig ang pabalagbag na pagsasara ng p***o, tila ba nakahinga nang maluwag ang lahat ng tao sa living room. Ang mga bodyguard ay unti-unting umayos ng tayo ngunit nanatiling seryoso, habang si Rosa naman ay mabilis na lumapit sa akin at pinalo ang balikat ko gamit ang basahan.

"Diyos ko ka, Inday!" pabulong ngunit pasigaw na sermon sa akin ni Rosa habang nanginginig pa ang mga pisngi. "Gusto mo ba talagang makasuhan o kaya ay maipalamon sa mga pating sa Manila Bay?! Narinig mo ba kung paano ka niya tinitigan?! Konting-konti na lang, papatayin ka na ng amo natin sa pamamagitan ng tingin!"

"Naku, Rosa," sagot ko habang hinahawakan ang aking dalawang pisngi na nag-iinit sa kilig. "Kung ganyang kagwapo naman ang papatay sa akin, bakit hindi? Ang sarap kaya niyang tingnan! Naalala mo ba 'yung panga niya? Pwedeng pamputol ng kahoy sa sobrang sharpness!"

"Baliw ka talaga!" dagdag pa ni Rosa habang napapailing at nagmamadaling kinuha ang tray ng kape. "Maglinis ka na lang sa kusina bago ka pa makita ulit ni Donya Consolacion at ikaw ang ihain sa almusal!"

Bahagya akong natawa at dumiretso na sa kusina upang maghugas ng mga plato, pero hanggang sa paghawak ko ng sponge at sabon, mukha pa rin ni Mr. Daks ang lumulutang sa mabula kong palanggana. Iba ang dating ng lalaking iyon. Hindi siya tulad ng mga lalaki sa probinsya namin na kapag nanliligaw ay dinadaan sa gitara at harana; si Damien, konting tingin lang, parang ginigiba na ang pader ng puso mo.

Habang nagpupunas ako ng counter, pumasok ang mayordomang si Donya Consolacion. Nakataas na naman ang kanyang dalawang kilay na parang magkasalubong na highway.

"Inday," malamig niyang tawag sa akin.

"Opo, Donya!" mabilis kong tugon habang iniaangat ang aking mga kamay na may bula pa ng sabon.

"Inuutusan ka ng Don na dalhan siya ng bagong timplang kape sa kanyang study room," panimula ng mayordoma, at tinitigan ako mula ulo hanggang paa nang may kasamang pag-aalala at babala. "Siguraduhin mong hindi ka gagawa ng kahit anong katangahan. Huwag ka ring magtatagal sa loob. Ipagtimpla mo siya, ibigay mo ang tasa, at mabilis kang lumabas."

Biglang tumalon ang puso ko sa tuwa! Pagkakataon ko na naman 'to upang makalapit sa paborito kong amo! "Naku, Donya, iyon lang ba? Ako pa! Master’s Degree po ako sa pagtitimpla ng kape! Creamer, asukal, at pagmamahal kukumppletuhin ko para sa kanya!"

Hindi na lang sumagot ang matanda at napairap na lamang habang lumalabas ng kusina.

Agad kong inihanda ang mamahaling tasa na may gintong paligid. Bawat galaw ko ay dahan-dahan ngunit puno ng excitement. Nang maihanda ko na ang kape, dahan-dahan kong inilagay ito sa tray at inayos ang aking sarili sa salamin ng kusina. Inayos ko ang aking buhok at binuksan nang bahagya ang mga button ng aking kwelyo konti lang naman, para hindi mukhang masyadong sakal!

Naglakad ako patungo sa Study Room sa dulo ng hallway. Pagdating ko sa tapat ng napakalaking pintuan na gawa sa mahogany, huminga muna ako nang malalim.

"Pasok," narinig kong baritone na boses mula sa loob.

Dahan-dahan kong inikot ang doorknob at pumasok. Ang silid ay napakalaki, puno ng matataas na bookshelf na may libu-libong libro, at amoy mahal na leather at cigar. Sa dulo ng silid, nakaupo si Damien sa likod ng kanyang dambuhalang mesa, abala sa pagbabasa ng ilang papeles habang nakakabit ang isang mamahaling salamin sa kanyang ilong.

"Kape niyo po, Bossing Mr. D este, Don Damien," pacute kong boses habang dahan-dahang lumalapit.

Hindi siya tumingin sa akin. "Just put it on the table and leave."

Inilagay ko ang tasa sa gilid ng kanyang mesa. Ngunit sa halip na umalis agad tulad ng utos ni Donya Consolacion, nanatili akong nakatayo sa harap ng mesa niya, nakatitig sa kanyang mukha habang seryoso siyang nagbabasa. Ang salamin sa kanyang ilong ay lalong nagpapakita ng kanyang katisohan at katalinuhan.

Dahan-dahan niyang ibinaba ang hawak niyang ballpen at inangat ang kanyang mga mata sa akin. Tinanggal niya ang kanyang salamin at itinapon ito sa mesa.

"Hindi ka pa ba aalis?" tanong niya habang ang kanyang boses ay tila nagbabanta.

"A-Ah... tinitingnan ko lang po kung sakto 'yung timpla," paawa kong sagot habang ipinapakita ang aking pilyang ngiti. "Baka po kasi masyadong matamis o kaya masyadong matapang... tulad mo."

Kunot-noong tinitigan ako ni Damien. Halatang nagtitimpi siya ng galit sa kawalan ko ng galang, ngunit may kaunting gulat din sa kanyang mga mata dahil sa lakas ng loob ko.

"You have five seconds to disappear from my sight," malamig niyang utos habang nakatitig nang diretso sa akin.

"Sabi ko nga po, lilipad na!" mabilis kong sagot habang kumakaway pa nang bahagya at patakbong lumabas ng p***o.

Nang maikabit ko ang p***o mula sa labas, napasandal ako sa pader habang hawak ang dibdib kong mabilis ang pagtibok. Natawa ako nang mahina. Lagot ka talaga sa akin, Mr. Daks... konting tiyaga na lang, bibigay ka rin sa charms ng isang Inday Alvarez!