#5

Lily's POV

Ikalawang linggo ko na sa mansyon at masasabi kong medyo nakaka-adjust na ako sa ugali ng aking among si Mr. Daks. Kahit na napakasungit at laging nakasimangot, napansin kong hindi naman siya totoong nananakit ng katulong nananakot lang gamit ang kanyang baritone na boses na paborito kong pakinggan araw-araw.

Hapon na at medyo tahimik ang mansyon dahil umalis si Damien kasama ang kanyang mga alipores para sa isang sinasabi nilang "business meeting." Hawak ko ang aking kulay rosas na feather duster at ang aking mamahaling panlinis habang naglalakad sa ikalawang palapag.

Habang nagpupunas ako ng mga frame ng painting sa dulo ng hallway, napansin ko ang isang pintuan na kulay itim na gawa sa mabigat na kahoy. Nakasara ito ngunit napansin kong may kaunting celang nakaawang sa trangka.

"Aba... nakabukas?" bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahang lumalapit.

Naalala ko ang babala ng mayordoma na huwag papasok sa mga nakalock na p***o. Pero dahil likas akong usyosa at curious kung anong klaseng karangyaan pa ang itinatago ni Mr. Daks sa bahay na 'to, dahan-dahan kong itinulak ang p***o gamit ang aking siko.

Gumawa ng maliit na tunog ang p***o. Pumasok ako sa loob at agad na sumalubong sa akin ang amoy ng lumang leather, mamahaling tabako, at amoy ng bakal. Malaki ang silid, walang bintana, at napapalibutan ng mga dimmer lights na kulay dilaw.

Ngunit nang umikot ang tingin ko sa pader, muntik na akong mapatili.

"Diyos ko Marimar!" napahawak ako sa aking dibdib.

Ang buong pader ng silid ay napapalibutan ng mga salamin na lalagyan kung saan nakasabit ang napakaraming armas! May mga maliliit na baril, matataas na kalibre tulad ng M16, at mga sniper rifles na nakikita ko lang sa mga pelikula ni Fernando Poe Jr.! Sa gitna ng kwarto ay may isang malaking wooden desk kung saan nakapatong ang ilang bote ng mamahaling whiskey at mga bala ng baril.

"Ano 'to? Armory ng mga sundalo?" bulong ko habang nanginginig ang aking mga daliri. Dito ko tuluyang napatunayan na hindi lang simpleng negosyante si Mr. Daks isa siyang totoong boss ng mga sindikato! at malamang sa malamang baka isa siyang....MAMATAY TAO!

Pero sa halip na tumakbo ako palabas, nanaig ang kabaliwan ko. Inilabas ko ang aking lumang Touchscreen phone mula sa bulsa ng aking apron.

"Pang-F******k story rin 'to, pampasikat sa probinsya!" sabi ko sa sarili ko habang lumalapit sa isang dambuhalang baril na nakapatong sa mesa. Inayos ko ang aking buhok, humawak sa bote ng whiskey gamit ang kanang kamay, at humawak sa dulo ng baril gamit ang kaliwang kamay.

Nag-flash ang camera ng phone ko!

"Ay, pusa!" gulat kong bulong nang marealize kong nakabukas ang flash. Mabilis kong itinago ang phone sa aking bulsa at nagmadaling tumalikod para lumabas. Ngunit dahil sa aking pagmamadali, natabig ng siko ko ang isang mamahaling kristal na baso sa ibabaw ng mesa!

Nabasag ang baso sa marmol na sahig! At kasabay ng pagkabagbag ng baso ay ang mabilis na pagtunog ng mabibigat na yabag ng sapatos sa labas ng hallway!

"May tao sa loob!" sigaw ng isang boses ng bodyguard sa labas.

Nawalan ako ng lakas sa tuhod. "Hala ka, Inday! Katapusan mo na!"

Dahil sa matinding takot na mabaril at maipakain sa mga pating, mabilis akong dumapa at nagtago sa ilalim ng malaking wooden desk sa gitna ng kwarto. Ikinulong ko ang aking mga tuhod sa aking dibdib at itinakip ang dalawa kong kamay sa aking bibig habang hawak ang aking hininga.

Bumukas ang p***o nang napakalakas. Pumasok ang dalawang pares ng itim na sapatos, kasunod ang isang mas malaki at kilalang-kilalang sapatos na balat.

Si Mr. Daks. Nakabalik na siya. NAKU PO IDAY! MUKHANG MAMAMATAY KA NG WALA SA ORAS.