บททั้งหมดของ Devil Bad Boy กับดักรักร้ายของนายปีศาจ : บทที่ 71 - บทที่ 80

84

บทที่ 27.1 - ความจริงที่ซ่อนเร้น (แค่คนเคยรัก)

วันนี้ฉันเข้ามาที่บริษัทฯ เพื่อมาทำเรื่องลาออกให้เรียบร้อย ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากเพราะฉันได้เซ็นสัญญากับทางบริษัทฯ ไปแล้วเป็นระยะเวลาสามปี หากฉันไม่ทำตามข้อตกลงตามสัญญาฉันก็ต้องถูกฟ้องร้อง แต่ที่ฉันมาไม่ใช่เพราะอวดดีหรืออะไร เพียงแต่ฉันต้องการเข้ามาต่อรองกับท่านประธานอย่างไฮเฟล“คุณคิดดีแล้วใช่ไหม” ไฮเฟลถอนหายใจถามเสียงเข้ม ร่างสูงนั่งมองใบหน้าหวานที่หม่นหมองลงจนเห็นได้ชัด“ค่ะ ฉันคิดดีแล้ว” ฉันยืนยันเสียงหนักแน่น ไม่เคยมีครั้งไหนที่ฉันจะแน่ใจเท่ากับการตัดสินใจในครั้งนี้อีกแล้ว“ผมคงรั้งคุณไว้ไม่ได้แล้วสินะ” คนพูดคอตก“อย่ารั้งฉันเลยค่ะ ฉันทนอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้จริงๆ”“แล้วเรื่องสัญญาระหว่างคุณกับบริษัทฯ ล่ะ คุณก็รู้ว่าถ้าคุณผิดข้อตกลงมันจะส่งผลยังไง” ไฮเฟลยกเรื่องสัญญาขึ้นมาอ้างใช่ว่าจะข่มขู่ แต่เขาเป็นห่วงเธอเท่านั้น“ถ้าคุณจะฟ้อง ก็ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเข้าใจ” ฉันยิ้มยินดี กฎมันก็ต้องเป็นกฎ ในเมื่อฉันเป็นคนผิด ฉันก็ต้องเป็นฝ่ายรับผิดชอบ“ทำไมคุณถึงคิดว่าผมจะฟ้องคุณล่ะ” ไฮเฟลถามเหมือนผิดหวังนิดๆ “สำหรับคุณผมไม่มีทางทำแบบนั้น” สายตาจริงจังมองเธอ ฉันสัมผัสได้ถึงความจริงใจที่เขามีให้มาโ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 27.2 - ความจริงที่ซ่อนเร้น (ลักพาตัว)

“ไม่ต้องได้ไง แกบ่นอยากกินยำปลากระป๋องตั้งแต่เมื่อวานแล้วไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวฉันลงไปซื้อปลากระป๋องที่เซเว่นข้างล่างแปบ”“เคๆ งั้นฝากซื้อขนมขึ้นมาด้วยนะ หิวน่ะ เก็บของย้ายหอนี่เหนื่อยสุดๆ” น้ำใสสั่งเพิ่ม“จ้าแม่” ฉันขานรับเสียงหวานฉันเดินเข้าประตูเซเว่นที่มีพนักงานหน้าตาหล่อใสวัยมัธยมปลายคอยทักทายตลอดเวลา ไม่อยากจะเมาส์ น้องผู้ชายคนนี้เคยขอเบอร์ฉันด้วยแหละเมื่อปีที่แล้ว แต่ฉันเห็นว่าเด็กไปเลยไม่ให้ ยังไม่อยากโดนจับข้อหาพรากผู้เยาว์น่ะ“พี่สาวมาซื้ออะไรครับ” เด็กหนุ่มถามเสียงร่าเริงในสายตาฉันน้องเขาดูเป็นเด็กน้อยดีนะ เหมาะกับการเป็นน้องชายมากกว่าเป็นแฟน“ก็ซื้อเรื่อยเปื่อย เดี๋ยวไปพี่ขอไปดูของก่อนนะ”ฉันรีบตัดบทแล้วเดินไปหยิบตะกร้าใบเล็กขึ้นมาคล้องแขน ลำพังแค่ปลากระป๋องอย่างเดียวไม่จำเป็นต้องใช้ตระกร้าหรอก แต่ขนมนมเนยที่ยัยน้ำใสฝากซื้อเนี่ยสิ ไม่รู้ว่าตะกร้าเดียวนี่จะพอใส่ไหม เห็นตัวเล็กๆ เพียวๆ แบบนั้น ยัยนั่นกินจุยิ่งกว่าผู้ชายซะอีกใช้เวลาเพียงไม่นานฉันก็เลือกซื้อของทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ก่อนออกมาจากเซเว่นจึงแวะซื้อไอติมแท่งกินหนึ่งแท่งแก้ร้อน ประเทศไทยนี่ยังไงนะ ค่ำขนาดนี้อากาศยังไม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 27.3 - ความจริงที่ซ่อนเร้น (ในที่สุดก็ได้รู้เหตุผลของคนใจร้าย) (จบตอน)

“ใช่ไอรีน ผู้ชายคนนี้เป็นน้องชายแท้ๆ ของฉันเอง ไง อึ้งไปเลยล่ะสิ ฮ่าๆ” ผมหัวเราะออกมาราวกับคนบ้า“นาย เรื่องจริงเหรอ?” ไอรีนถามเสียงสั่น ซันนี่ไม่ตอบเพียงแต่พยักหน้ายอมรับ“คนหลอกลวง” เสียงหวานตัดพ้อ“ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณ ผม…” ซันนี่ไม่รู้ว่าจะแก้ตัวว่ายังไง งานนี้เขาผิดเต็มประตู“งั้นเรื่องที่นายไปตามหาฉันที่มหา’ลัย ก็เป็นแผนของนายสองคนใช่ไหม” ไอรีนถามต่อ ซันนี่พยักหน้ายอมรับอีกเช่นเคย“เริ่มฉลาดขึ้นแล้วสินะ” ผมกระซิบที่ข้างใบหูเล็ก“ทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นแผนของฉันตั้งแต่ต้น การที่ทำให้เธอเข้ามาอยู่ที่บริษัทฯ ได้ มันย่อมหาทางเล่นงานได้ง่ายกว่า จริงไหม”ผมอธิบายด้วยรอยยิ้มเหี้ยม เนื้อตัวของคนในอ้อมกอดสั่นเทาราวกับลูกแมวตัวน้อยๆ“แล้วทำไมไฮเฟล อย่าบอกนะว่าเขาก็รวมหัวกับพวกนายหลอกฉันอีกคน!”“ไม่ใช่นะครับ พี่ไฮเฟลเขาไม่ได้หลอกคุณ แต่ที่พี่เขาไม่ได้พูดเรื่องผมก็เป็นเพราะว่า…” ซันนี่ก้มหน้าพูดเสียงอ่อน “พี่เขาก็ไม่รู้เช่นกันว่ามีผมเป็นน้องชายอีกคน”“ไอ้เวรนั่นมันจะไปรู้อะไร! วันๆ ก็เอาแต่เลียแข้งเลียขาคุณพ่อ หึ แต่ก็อย่างว่านะ ขนาดพ่อแท้ๆ ยังไม่รู้เลยว่ามีลูกชายคนเล็ก แล้วนับประสาอะไรกับ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 28 - อดีตที่ไม่เคยรู้ (จิตวิญญาณแตกสลาย) (จบตอน)

“ฉันตอบแทนเธอได้” ไฮเฟลย่างกรายเข้ามาในห้องพร้อมกับร่างบางแสนเซ็กซี่ หญิงสาวผู้เป็นที่รู้จักดีของทุกคนคริสตัล “แกมาได้ยังไง” ซีโร่ถามเสียงเข้ม ก่อนจะเบนสายตาน่ากลัวไปยังซันนี่ “แกเป็นคนบอกมันเหรอ”“ผมขอโทษครับ แต่ผมไม่อยากให้พี่ทำผิดมากไปกว่านี้”ซันนี่ยอมจำนน“แกมัน” ซีโร่กัดฟันกรอด“ปล่อยคุณไอรีนซะ เธอไม่ได้ทำอะไรผิดทั้งนั้น” ไฮเฟลสั่ง“มึงอย่ามาเสือก! กูจะจัดการกับยัยฆาตกรปากแข็ง มึงไม่มีสิทธิ์มายุ่ง” ซีโร่พูดจาหยาบาคายใส่ชายหนุ่มอีกคน“ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ยุ่ง ในเมื่อเรื่องนี้ฉันเองก็มีส่วนผิด!”ไฮเฟลเสียงดังบ้าง เขาพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง“มึงหมายความว่ายังไง” ซีโร่ถามพลางขมวดคิ้ว“ฉันรู้ว่าใครเป็นคนฆ่าแม่ของนาย” ไฮเฟลเอ่ยเสียงเรียบทุกคนอึ้งไปตามๆ กัน“คุณกำลังจะพูดอะไร หุบปากไปเลยนะ” คริสตัลนางแบบสาวหันไปตะคอกคนข้างกาย ใบหน้าสวยคมฉายแววตื่นตระหนก“เธอนั่นแหละที่ต้องหุบปาก!” ไฮเฟลชี้หน้าสั่ง “มันถึงเวลาที่ฉันควรต้องพูดความจริงสักที”“ไฮเฟล!” คริสตัลเรียกชื่อชายหนุ่มเสียงดัง“ความจริงอะไร พูดมาดิวะ!” ซีโร่ตะคอกถาม มือหนายังคงกำเส้นผมสลวยของไอรีนเอาไว้แน่น ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 29 - รู้สึกผิด (รับกรรมที่ก่อไว้อย่างสาสม) (จบตอน)

[บันทึกพิเศษ: ไฮเฟล]หลังจากที่ทุกอย่างคลี่คลายจนหมดสิ้น บ้านทั้งหลังก็เหลือเพียงผมกับซีโร่ ผมเดินเข้าไปใกล้ร่างสูงที่กำลังนั่งกินเหล้าอย่างเอาเป็นเอาตาย“เหล้ามันไม่ได้ช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้นหรอกนะ” ผมนั่งลงข้างๆ คนที่เพิ่งผ่านเรื่องราวแสนเลวร้าย“กลับไป ฉันอยากอยู่คนเดียว” ซีโร่ออกปากไล่ผมถอนหายใจ เพราะรู้อยู่แล้วว่าซีโร่เป็นพวกหัวรั้นคงไม่ยอมฟังอะไรง่ายๆ“ฉันขอโทษ” ผมเอ่ยเสียงเรียบ“เรื่อง?” เขาถามพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ไม่รู้ว่าเป็นแก้วที่เท่าไหร่สำหรับวันนี้“เรื่องแม่ใหญ่” ผมหยุดพูดพลางมองเสี้ยวหน้าของคนข้างกาย “ทั้งๆ ที่ฉันก็รู้มาตลอดว่าใครเป็นคนฆ่าท่าน แต่ฉันกลับไม่เคยบอกอะไรนายเลย”“นายรู้ทุกเรื่องเลยหรือเปล่า” ซีโร่ถามในสิ่งที่อยากรู้“ใช่ ฉันรู้ทุกเรื่อง” ผมยอมรับ“รวมถึงเรื่องที่คุณแม่…” ซีโร่ไม่สามารถพูดมันออกมาได้ ความจริงข้อนี้สร้างความปวดร้าวให้กับหัวใจของเขา“ใช่ รวมถึงเรื่องนั้นด้วย” ผมรู้ดีว่าเขาหมายถึงเรื่องอะไรคนที่มองว่าแม่เป็นนางฟ้ามาตลอดชีวิตอย่างซีโร่คงตกใจไม่น้อยสำหรับความจริงที่ได้รับรู้“ตอนที่แม่ใหญ่ย้ายออกจากบ้าน ระยะเวลาแค่ไม่กี่ปีคุณพ่อก็เริ่มนอกใจแม่ข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 30.1 - ผู้ชายคนนี้กำลังจะตาย (ชีวิตที่ขาดเธอ)

หนึ่งเดือนต่อมา“เฮ้อ เสร็จสักที”ฉันนั่งลงกับโซฟาอย่างหมดแรงหลังจากที่เพิ่งจัดห้องใหม่เสร็จ วันนี้เป็นวันแรกที่เราสองคนย้ายหอใหม่ ค่อนข้างโอเคเลยล่ะ ห้องใหญ่ วิวสวย แถมเจ้าของหอยังใจดีอีกต่างหาก ไม่เหมือนยัยป้ามหาประลัยที่หอเก่าฉัน หน้าก็ยักษ์ ใจก็ดำ!“แก ไปหาไรกินกันไหม” น้ำใสเอ่ยถามขึ้น“ไปดิ ว่าแต่กินไรดีอะ” ฉันถามต่อ“บุปเฟต์ไหม เหนื่อยๆ แบบนี้มันต้องจัดของหนักหน่อยปะวะ” น้ำใสแลบลิ้นหิวกระหาย“ดีๆ งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ”“เดี๋ยว” ยัยน้ำใสรีบวิ่งมาขวางหน้าฉัน “ขอฉันอาบก่อน ข้าศึกมันบุกมายังหน้าประตูเมืองแล้วเพื่อน” คนพูดยิ้มแหยๆ“ยี้ รีบไปเลย น่าเกลียด” ฉันเบ้ปากใส่ระหว่างที่นั่งรออาบน้ำต่อจากยัยน้ำใสฉันก็เปิดทีวีดูรายการนั่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย แต่แล้วก็ไปสะดุดอยู่ที่ช่องๆ หนึ่ง ที่พิธีกรพูดเกี่ยวกับความรักของหญิงรักหญิง หรือที่ใครๆ หลายคนเรียกว่าเลสเบี้ยน ฉันอมยิ้มกับหัวข้อที่ทางรายการยกขึ้นมาเป็นกระเด็น เพราะเมื่ออาทิตย์ก่อนยัยน้ำใสเพิ่งจะสารภาพกับฉันว่ามันเป็นเลส และที่แย่ไปกว่านั้นก็คือยัยนี่ดันชอบฉันตอนแรกที่รู้บอกเลยว่าตกใจมาก ตกใจถึงขนาดร้องไห้ออกมาเลย เพราะคิดว่าเราสองคนค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 30.2 - ผู้ชายคนนี้กำลังจะตาย (ความทรมานกัดกินหัวใจ) (จบตอน)

มันก็แน่ล่ะ ความผิดที่น้องชายตนกระทำต่อร่างบางมันหนักหนาสาหัสเหลือเกิน หากเธอจะไม่ให้อภัย ไม่กลับมาหา เขาก็ไม่มีสิทธิ์ไปบังคับอะไรได้ แค่ไอรีนบอกว่าไม่โกรธไม่เกลียด มันก็มากพอแล้วสำหรับซีโร่“แสดงว่าคุณไอรีนจะไม่กลับมา” ซันนี่สรุป“อืม” ไฮเฟลพยักหน้า“เราไปบอกเธออีกทีไหมครับ ไปบอกเธอว่าตอนนี้พี่ซีโร่กำลัง…” ซันนี่ยังพูดไม่ทันจบ เสียงเข้มแหบห้าวของใครคนหนึ่งก็ดังแทรกขึ้น“ไม่ต้องหรอกซันนี่” ร่างสูงใหญ่ที่สภาพย่ำแย่เดินลงบันไดมาจากชั้นสอง ชายหนุ่มได้ยินทุกถ้อยคำที่สองพี่น้องสนทนาซึ่งคำตอบของไอรีน ช่างบาดลึกเข้าไปในจิตใจเหลือเกิน!“ซีโร่/พี่ซีโร่” สองเสียงประสานขึ้นพร้อมกัน ซีโร่เดินมานั่งที่โซฟาขนาดใหญ่ มือหนายังไม่วายหอบขวดเหล้าลงมาด้วย สองพี่น้องมองหน้ากันอย่างเหนื่อยใจกับสภาพที่เห็น“ไม่ต้องไปยุ่งกับเขาหรอก” น้ำเสียงเข้มเอ่ยอย่างเจ็บปวด ริมฝีปากหยักยิ้มเยาะตัวเอง มือหนาตั้งท่าจะยกขวดเหล้าเข้าปาก แต่ก็ถูกห้ามจากผู้เป็นน้องชาย“พอเถอะครับพี่ พี่ดื่มมันมามากแล้วนะครับ” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความห่วงใย“ปล่อยพี่!” ซีโร่สะบัดแขนออก แล้วยกเหล้าเข้าปากทันที แต่กลับพบเพียงความว่างเปล่าของขวดแก้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 31.1 - ภารกิจทวงหัวใจ (ความในใจของผู้ชายร้ายกาจ)

[บันทึกพิเศษ: ซีโร่] ตอนนี้ผมกำลังนั่งรอไอรีนอยู่ที่รถ ผมมาถึงหอพักใหม่ของเธอตั้งแต่ตีห้าครึ่งเพราะกลัวว่าจะมาไม่ทันเห็นเธอตื่นไปเรียนหนังสือแต่เช้า แปลกใจใช่ไหมล่ะ ว่าทำไมผมถึงรู้ตารางเรียนของไอรีน นั่นเป็นเพราะทั้งซันนี่และไฮเฟลช่วยกันสืบกิจวัตรประจำวันของไอรีนให้กับผม ผมรู้แม้กระทั่งว่าในแต่ละวันเธอจะต้องเรียนวิชาอะไรบ้าง เข้าและเลิกเรียนกี่โมงดูโรคจิตใช่ไหม ผมยอมรับว่าการกระทำของผมมันเข้าข่ายไอ้โรคจิต แต่มันก็ไม่มีทางเลือกไหนดีไปกว่านี้อีกแล้วผมนั่งมองไปยังประตูบานแก้วของหอพักแห่งนั้น หวังเหลือเกินให้คนที่เปิดมันออกมาเป็นเจ้าของร่างบางที่ผมคิดถึง ผมอยากเห็นหน้าเธอ อยากได้ยินเสียง และก็อยาก กอดเธอแต่มันคงเป็นไปไม่ได้หรอก ไอรีนคงไม่ยอมให้คนเลวๆ อย่างผมสัมผัสตัวเธอแน่ ผมก็หวังสูงเกินไป ที่มาวันนี้หากเธอยอมคุยด้วยผมก็ดีใจแล้ว“ทำไมยังไม่ออกมาอีกนะ” ผมพึมพำกับตัวเองนี่ก็ปาเข้าไปหกโมงครึ่งจะเจ็ดโมงอยู่แล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววของคนที่ผมอยากเจอ หรือว่าเธอกำลังไม่สบายพอคิดอะไรแบบนั้นผมก็อดเป็นห่วงคนตัวเล็กไม่ได้“หรือว่าเราจะขึ้นไปดูที่ห้อง”ผมถามตัวเอง และก่อนที่หัวของผมจะเตลิดเปิดเป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 31.2 - ภารกิจทวงหัวใจ (เรื่องระหว่างเรามันจบลงแล้ว) (จบตอน)

“กลับไปซะ ถ้าการที่นายมาในวันนี้เพื่อต้องการขอโทษ ฉันก็ยินดียกโทษให้ และขอให้เรื่องราวระหว่างเราจบลงแต่เพียงเท่านี้ กรุณาต่างคนต่างอยู่ อย่ามาวุ่นวายกับฉันอีกเลย ฮึก ขะ ขอให้ฉันได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเหมือนคนอื่นๆ ยะ ฮึก อย่ามายุ่งกับฉันอีกเลย ฮือๆ” ร่างบางพูดไปร้องไห้ไป เสียงสะอื้นของคนตัวเล็กเปรียบเสมือนเป็นน้ำกรดที่ราดรดหัวใจแกร่ง ซีโร่กำหมัดแน่น ร่างสูงเองก็สะอื้นไห้ไม่ต่างไปจากเธอ“เธอให้โอกาสฉันไม่ได้เหรอ” พูดพลางกับจะเดินเข้าไปใกล้ร่างเล็ก แต่ไอรีนก็ขยับหนีตามเคย “ไอรีน อย่าทำกับฉันแบบนี้”เสียงเข้มจะขาดใจ“บอกว่าอย่าเข้ามาไง!” ฉันตวาดใส่ รีบวิ่งหนีคนตัวโต แต่ซีโร่ก็รีบวิ่งเข้ามากอดฉันจากทางด้านหลัง“ฉันรักเธอนะไอรีน ขอร้องล่ะ ให้โอกาสฉันเถอะนะ ให้โอกาสฉันเถอะ” ชายหนุ่มขอร้องเสียงสะอื้น เขาทนไม่ไหวจริงๆ เพียงแค่เห็นไอรีนเดินหันหลังให้ขาสองข้างมันก็แทบไม่มีเรี่ยวแรงให้ยืนต่อ หากชีวิตนี้ต้องไร้เธอข้างกายแล้วเขาจะอยู่ยังไง“ปล่อย!” ฉันดิ้นรนในอ้อมแขนแกร่ง“อย่าทิ้งฉันเลยนะ อย่าทิ้งฉัน ในชีวิตนี้ฉันไม่เคยรักใครเท่าเธออีกแล้ว นอกจากแม่ก็มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้น ฉันรักเธอไอรีน ฉันรั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 32.1 - แผนชิงความรักกลับคืน (นี่ฉันถูกขังอยู่กับเขาสองคน?)

“อื้อ” เสียงหวานครางอือในลำคอ เปลือกตาทั้งสองข้างค่อยๆ ปรือขึ้นมองไปรอบๆ กายอย่างช้าๆ สิ่งที่ปรากฏก็คือห้องนอนขนาดใหญ่ของใครสักคนหนึ่งที่เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพงกลิ่นเหล้า และ กลิ่นบุหรี่ คละคลุ้งเต็มไปหมด“ที่นี่ที่ไหนกัน?” ฉันยันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งพิงกับหัวเตียง รู้สึกมึนหัวคล้ายจะอาเจียน ยิ่งได้กลิ่นเหล้ากับกลิ่นบุหรี่ด้วยแล้วก็ยิ่งรู้สึกอยากจะอ้วกซะให้รู้แล้วรู้รอดฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้อง นี่มันไม่ใช่ห้องของฉันนี่ แล้วฉันอยู่ที่ไหนกัน แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง คำถามมากมายผุดขึ้นภายในหัว แต่แล้วฉันก็ได้รับคำตอบจาก“น้อยหน่าเอาเหล้ามาอีกดิ”สะ เสียงนี้มัน ฉันหันไปตามเสียงก็พบเข้ากับร่างสูงที่นอนคว่ำหน้าอยู่ตรงพื้นห้อง ด้วยสภาพที่เมาเละ!“ซีโร่” ฉันอุทานเบาๆ กับตัวเองนะ นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมซีโร่ถึงมาอยู่ตรงนี้“น้อยหน่า!”จู่เสียงเข้มก็ตวาดลั่นห้อง ทำเอาร่างบางสะดุ้งโหยงไม่ได้การละ ฉันต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ไม่รอช้าฉันก็รีบพยุงร่างกายอันเหนื่อยล้าของตัวเองไปที่หน้าประตูห้อง ฉันจำได้แล้ว นี่มันห้องนอนบ้านพักตากอากาศที่ภูเก็ตนี่น่าแกรกประตูเปิดไม่ออก!“
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
456789
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status