All Chapters of MAID TO QUEEN OF BILLIONAIRE: Chapter 41 - Chapter 50

Hindi ko inalis ang tingin ko kay Adrian.Nasa screen pa rin ng cellphone ko ang mensahe.MIRA, HUWAG KANG MAGTIWALA KAY ADRIAN.Isang simpleng pangungusap, pero sapat para guluhin ang isip ko.Napansin ni Adrian ang pagbabago ng mukha ko.“Ano iyon?” tanong niya. Lumapit siya sa akin.Ipinakita ko ang cellphone.Tahimik niyang binasa ang mensahe.“Alam kong darating ito,” sabi niya. Mahina siyang napabuntong-hininga.“Darating ang alin?”“Ang pagtatangkang sirain ang tiwala mo sa akin.”Napatingin si Isabella sa screen.“Hindi ito random.”“Bakit?” tanong ko.“Dahil alam ng nagpadala na ikaw ang pinakamadaling pagdudahan ngayon.”Napakunot ang noo ko.“Pinakamadaling pagdudahan?”“Hindi dahil mahina ka,” mabilis niyang dagdag. “Kundi dahil marami kang hindi alam.”Tumango si Adrian.“May punto siya.”Napalingon ako sa kanya.“Kung ganoon, sabihin mo na lahat.”Tahimik siya.“Walang kulang.”Umupo si Adrian sa harap ko.“Limang taon na ang nakalipas, nagsimula ang problema sa Foundati

Hindi ko maalis ang tingin ko kay Daniel.Nakatayo siya sa kabilang bahagi ng mesa, maputla ang mukha habang nakatitig sa akin. Sa ilalim ng mesa, patuloy na kumikislap ang maliit na pulang ilaw ng recorder.“Daniel,” tawag ko. “Ano ang alam mo?”Hindi siya sumagot agad. Napahawak siya sa likod ng upuan.“Mira, pakinggan mo muna ako.”“Matagal na akong nakikinig.”Humakbang ako palapit.“Ngayon, gusto ko ng katotohanan.”Napabuntong-hininga siya.“Ang pangalan mo ay nasa file bago pa kita nakilala.”Napakunot ang noo ko.“Paano?”“Dahil hindi ako ang gumawa ng file.”“Kung hindi ikaw, sino?”Tumingin siya kay Adrian.“Ang ama niya.”Nanigas si Adrian.“Anong ibig mong sabihin?”“Limang taon na ang nakalipas, pinadala sa akin ni Mr. Valdez ang isang listahan. Mga pangalan ng taong maaari niyang pagkatiwalaan.”“Kasama ako?”“Hindi ka pa kasama noon.”Lumapit ako sa mesa.“Kung ganoon, bakit may litrato ko?”“Dahil may ibang taong nagdagdag ng pangalan mo.”Tahimik ang silid.“Sinong ta

Hindi ko agad ginalaw ang folder na nasa harapan ko.Nakatitig lang ako sa pangalan ko na nakasulat sa makapal na itim na letra.MIRA SANTOS — ORIGINAL IDENTITY.Humigpit ang hawak ko sa gilid ng mesa. Parang may malamig na kamay na dumampi sa batok ko.“Mira, huwag mo itong buksan nang mag-isa.”Napalingon ako kay Adrian. Nakakunot ang noo niya habang papalapit sa akin.“Bakit?” tanong ko, hindi inaalis ang tingin sa folder.Huminto siya sa tabi ko at maingat na hinawakan ang balikat ko.“Dahil hindi ko alam kung ano ang makikita natin.”Napatitig ako sa kamay niya. Kahit nanginginig ako, gumaan nang kaunti ang dibdib ko dahil naroon siya.“Pero pangalan ko ang nandito.”Tumango siya.“Alam ko.”Hinugot ko ang folder at inilapag sa mesa.“Bubuksan ko.”Huminga nang malalim si Adrian bago tumango.“Kasama mo ako.”Dahan-dahan kong binuksan ang unang pahina.Isang lumang dokumento ang nakalagay roon. May petsang limang taon na ang nakalipas.Nabasa ko ang unang linya.“Subject identifi

Hindi ko agad napigilan ang sarili ko nang mabasa ko ang huling mensahe sa screen.“Huwag mong hanapin si Marina Santos.”Lalo lamang akong hinila ng babalang iyon papunta sa katotohanan.“Buksan mo ulit.”Mabilis kong itinuro ang computer habang nakatitig kay Adrian.Umupo siya at pinindot ang ilang keys. Ngunit bago pa niya maibalik ang file, nag-blackout ang screen.“May nag-delete.”Napakunot ang noo ni Adrian habang sinusubukan niyang ibalik ang system.Lumapit ako sa kanya.“May backup.”Tumango si Daniel.“Meron. Pero kailangan natin ng administrator access.”Napatingin kaming lahat kay Isabella.“May access ka ba?”Umiling siya.“Dati. Pero matagal nang binawi.”“Kung ganoon, sino ang mayroon ngayon?”Tahimik si Daniel.“Leonardo.”Nanlamig ang mga kamay ko.“Kung hawak niya ang access, alam niyang hinahanap natin ang nanay ko.”Tumayo si Adrian at humarap sa akin.“Hindi tayo pupunta kay Leonardo nang hindi naghahanda.”“Hindi ko gustong maghintay.”Lumapit ako sa kanya at ma

Hindi ko maalis ang tingin ko sa lalaking nakatayo sa dilim.Hawak niya ang litrato ni Mama.Hindi ko makita nang malinaw ang mukha niya, pero pamilyar ang boses.“Sino ka?”Lumapit si Adrian at bahagyang humarang sa harapan ko.“Hindi mo kailangang malaman.”Umigting ang panga ni Adrian.“Kung alam mo kung nasaan si Marina, sabihin mo ngayon.”Bahagyang ngumiti ang lalaki.“Ganiyan ka pa rin, Adrian. Laging gusto mong kontrolado ang lahat.”Nanigas si Adrian.“Kilala mo ako?”“Mas matagal kaysa iniisip mo.”Sumikip ang dibdib ko.“Nasaan ang nanay ko?”Tumingin siya sa akin.“Mas mahalagang malaman mo kung bakit ka niya pinrotektahan.”“Hindi sapat iyan.”Humakbang ako pasulong, ngunit agad akong pinigilan ni Adrian.“Mira, huwag.”Hinawakan niya ang braso ko.Hindi ako umatras.“Buong buhay kong naghahanap ng sagot.”Tumingin ako sa lalaki.“Kung may alam ka, sabihin mo.”Matagal siyang natahimik bago inilapag ang litrato sa mesa.“Ang nanay mo ay hindi tumakas.”Napahigpit ang hawa