Alle Kapitel von MAID TO QUEEN OF BILLIONAIRE: Kapitel 61 – Kapitel 70

Hindi ko maalis ang tingin ko kay Daniel. Biglang bumigat ang dibdib ko.Siya ang may hawak ng tunay na susi.Lumapit si Adrian at humarang sa pagitan namin.“Daniel, ilabas mo ang susi.”Matalim ang boses niya habang nakahanda ang katawan.Hindi gumalaw si Daniel.“Hindi ko puwedeng ibigay.”Napakunot ang noo ko.“Bakit?”Tumingin siya sa akin.“Dahil kapag nakuha mo iyon, malalaman mo kung sino ang unang nag-utos sa akin.”“Sabihin mo na ngayon.”Lumapit ako, pero agad akong hinawakan ni Adrian sa braso.“Mira, huwag.”Tumingin ako sa kanya.“Hindi ako tatakbo.”Bahagya niyang pinisil ang kamay ko.“Alam ko.”Huminga ako nang malalim at muling hinarap si Daniel.“Kung wala kang ginawang masama, sabihin mo ang totoo.”Napayuko siya. Saglit siyang napapikit.“Hindi ko alam kung kaya ninyo.”“Subukan mo.”Dahan-dahan niyang inilabas ang isang maliit na kahon mula sa loob ng kanyang jacket.Bumukas iyon.Nandoon ang isang lumang susi na may markang korona.Nanlaki ang mga mata ni Victor

Parang tumigil ang buong mundo nang marinig ko ang sinabi ni Rafael.“Kapag nalaman niya, mawawala ang lahat.”Hindi ko maintindihan.Ano ang mawawala?Ang relasyon namin?Ang tiwala?O ang mismong buhay na pinili kong buuin?Lumapit ako kay Rafael.“Sabihin mo sa akin.”Umiling siya habang nakayuko.“Hindi ko kaya.”“Papa.”Mas tumindi ang boses ko.“Tingnan mo ako.”Dahan-dahan siyang tumingin sa akin. Kita ko ang sakit sa kanyang mukha.“Hindi Santos ang tunay mong pangalan.”Napapikit ako.“Alam ko na.”“Hindi rin Valdez.”Napatingin ako kay Victor.“Kung ganoon, ano?”Hindi siya sumagot.Lumapit si Adrian at hinawakan ang kamay ko.“Mira, anuman iyon, hindi kita iiwan.”Tumingin ako sa kanya.“Pero bakit ayaw nilang malaman mo?”Hindi siya agad nakasagot.Si Rafael ang nagsalita.“Dahil ang tunay mong pangalan ay konektado sa isang taong kinatatakutan ng mga Valdez.”Nanlamig ako.“Sino?”Huminga siya nang malalim.“Ang unang tagapagtatag ng Crown.”Napatigil si Victor.“Rafael.”

Hindi ako makagalaw.Nakatitig lang ako sa lumang litrato habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mukha ng batang lalaki.Alexander.Hindi ko man maalala ang lahat, alam kong siya iyon.Ang batang minsang humawak sa kamay ko habang itinuturo kung paano buksan ang Crown.“Kapag lumaki ka, Mira, ikaw ang magbubukas nito para sa akin.”Napahawak ako sa sentido ko.“Naalala ko na siya,” bulong ko.Agad lumapit si Adrian at hinawakan ang balikat ko. “Mira.”Napatingin ako sa kanya. Kita ko ang pag-aalala sa mga mata niya.“Alexander,” sabi ko. “Naalala ko ang mukha niya.”Nanigas ang ekspresyon ni Adrian.“Sigurado ka?”Tumango ako. “Oo.”Napalingon si Victor sa pinto. “Kung ganoon, mas kailangan nating kumilos.”“Bakit?” tanong ko.Humakbang si Marina palapit sa akin. Namumutla siya.“Dahil sinabi ko sa iyong huwag kang magpapakita sa kanya.”“Pero bakit, Mama?”Saglit siyang nag-atubili bago huminga nang malalim.“Dahil hindi ko alam kung ano ang nangyari kay Alexander pagkatapos

Kabanata 48 — Ang Babaeng Nasa LarawanHindi ko maalis ang tingin ko sa larawan.Isang babae.Mahaba ang buhok. Malamig ang mga mata. May maliit na peklat sa ilalim ng kaliwang mata.Hindi ko siya kilala.Pero bakit parang kilala siya ng buong katawan ko?“Mira,” tawag ni Adrian.Hindi ako sumagot.Lumapit siya at hinawakan ang kamay ko.“Anong naaalala mo?”Huminga ako nang malalim.“Isang silid.”Napatingin sa akin si Rafael.“Anong silid?”“Madilim. May Crown. Nandoon ako noong bata ako.”Pinikit ko ang mga mata ko.May isa pang larawan na pumasok sa isip ko.Ako.Labing-isang taong gulang.Nakatayo sa harap ng isang babae.Hawak niya ang balikat ko.“Hindi mo dapat sinabi kay Alexander ang tungkol dito.”Napadilat ako.“Siya iyon.”Lumapit si Marina.“Sino?”“Tita…”Hindi ko alam kung bakit iyon ang unang salitang lumabas sa bibig ko.Nanigas si Marina.Napatingin siya kay Victor.“Naalala na niya.”Agad akong humarap sa kanya.“Siya ba ang babaeng iyon?”Hindi sumagot si Marina.

Kabanata 50 — Ang Reyna ng Sarili Kong Buhay Nakatitig ako sa Crown. FINAL ACTIVATION AVAILABLE. MIRA — CHOOSE. Sa loob ng maraming taon, akala ko kailangan kong malaman kung sino talaga ako bago ko malaman kung ano ang gusto kong maging. Pero ngayon, malinaw na sa akin. Hindi ako ang mga pangalang itinago sa mga dokumento. Hindi ako ang mga kasinungalingang sinabi ng pamilya. Hindi ako ang Project Mirror. At lalong hindi ako ang Crown. Ako si Mira. At ako ang pipili. “Mira,” mahinang tawag ni Adrian. Humarap ako sa kanya. Nakita ko ang takot sa mga mata niya. Hindi para sa sarili niya. Para sa akin. “Anuman ang piliin mo,” sabi niya, “susundan kita.” Bahagya akong ngumiti. “Hindi.” Napakunot ang noo niya. “Hindi kita susundan.” Lumapit ako sa kanya at hinawakan ang kamay niya. “Magkasama tayong lalakad.” Ngumiti siya. At sa unang pagkakataon, hindi ko na naramdaman na kailangan kong pumili sa pagitan ng sarili ko at ng taong mahal ko. Maaari pala akong magkar