Lahat ng Kabanata ng คุณเลขากับสามีทิพย์ [ Comedy 18++]: Kabanata 1 - Kabanata 10

“พะ... พะ... พี่สายใจอย่าบอกนะคะว่า...” ใบเฟิร์นชี้หน้าตัวเอง ตาโตเท่าไข่ห่านหัวหน้าฝ่ายขายวัยดึกพยักหน้าช้าๆ พร้อมกับรอยยิ้มกว้าง เพื่อเป็นการยืนยันว่าสิ่งที่เธอคิดนั้นถูกต้องที่สุด“ยินดีด้วยจ้ะยัยเฟิร์น! แกได้เลื่อนขั้นไปเป็นเลขาบอสสุดหล่อเป็นการชั่วคราวแล้ว! รีบไปพบคุณวิกรณ์ที่แผนกบุคคลด่วนเลย!”“เฮ้ยยยย!” ใบเฟิร์นร้องลั่น เพื่อนร่วมแผนกต่างพากันส่งเสียงเกรียวกราว บางคนก็อิจฉา บางคนก็โล่งอกที่ไม่ใช่ตัวเองที่ต้องไปรับมือกับเจ้านายจอมเนี้ยบใบเฟิร์นก้าวขาไม่ออก ราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน นี่มันเรื่องตลกร้ายอะไรกัน? เธอเพิ่งจะรู้ข่าวว่า ‘สามีทิพย์’ มีคู่หมั้นจนอกหักดังเป๊าะไปเมื่อห้านาทีที่แล้ว แต่ตอนนี้ เธอกลับถูกฟ้าผ่ากลางกบาลให้ต้องไปทำงานแนบชิดติดขอบโต๊ะกับเขางั้นเหรอ!? บริษัท SYK พร็อพเพอร์ตี้ เป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ ที่บริหารโดยบอสแทนไท หนุ่มลูกครึ่งไทย-เยอรมัน ในตำแหน่งรองประธาน ส่วนท่านประธานนั้นก็ยังคงเป็นคุณเมธัส บิดาของเขาส่วนคุณประภา คุณแม่ของเขานั้นไม่ได้เข้ามามีส่วนร่วมในบริษัท แต่มักจะออกงานการกุศลกับเพื่อนๆ และงานสังคมต่างๆตามถนัด ทำให้สนิทกันกับคุณแม่ข

“นี่ๆ ยัยนาตยา พูดให้มันดีๆ หน่อย ของฉันคนเดียวซะเมื่อไหร่เล่า... บอสอะ ของส่วนรวมของสาวๆ ทั้งบริษัทต่างหากย่ะ! แค่นี้ก่อนนะ ฉันจะจัดของต่อแล้ว บายยย”ใบเฟิร์นกดตัดสายเพื่อนสนิท ทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนโซฟาตัวใหม่เอี่ยม พลางทอดสายตามองเพดานห้องอย่างเหม่อลอยการเป็นเลขาชั่วคราวครั้งนี้ อาจจะเป็นโอกาสทองให้เธอได้โกยเงินโอทีและเบี้ยเลี้ยง เพื่อเอามาโปะค่าคอนโดให้หมดไวขึ้น เพราะเงินเดือนและสิทธิพิเศษของเลขาผู้บริหารนั้น มากกว่าเงินเดือนประจำบวกค่าคอมมิชชันแสนน้อยนิดของเธอรวมกันเสียอีก (เพราะค่าคอมฯ ฝ่ายขายต้องหารแบ่งกันทั้งแก๊ง ไม่ว่าใครจะทำยอดได้ก็ตาม)เอาล่ะใบเฟิร์น! เพื่อเงิน เพื่อคอนโด และเพื่อรอยยิ้มมุมปากของสามีทิพย์ (ที่มีเจ้าของแล้ว) วันจันทร์นี้... แกต้องรอด!เช้าวันจันทร์ที่แสนสดใส (หรือเปล่า?) ใบเฟิร์นก้าวออกจากลิฟต์บนชั้นสูงสุดของตึก SYK พร็อพเพอร์ตี้ ซึ่งเป็นอาณาเขตของผู้บริหารระดับสูง บรรยากาศบนชั้นนี้ช่างแตกต่างจากแผนกขายที่เธอเคยอยู่ราวฟ้ากับเหว ที่นี่เงียบสงบ หรูหรา พื้นปูด้วยพรมหนานุ่มซับเสียงฝีเท้า และแอร์ก็เย็นฉ่ำจนขนลุกซู่หญิงสาวในชุดเดรสทำงานสีเบจเรียบร้อยกำสายกระเป๋าสะ

โดนตอกกลับด้วยแฟกต์คนรวยเข้าไป ใบเฟิร์นถึงกับสะอึก แต่ก็ยังทำหน้าเชิด“ก็ได้ค่ะ! ไม่ทานก็ไม่เป็นไร ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ เลยยัยใบเฟิร์นเอ๊ย”เธอทำท่าฮึดฮัด พูดจบก็ทำท่าจะยกถาดอาหารกลับออกไปจริงๆ“เดี๋ยว!!” มือหนาเอื้อมมาจับขอบถาดไว้“ฉันบอกเธอหรือยังว่าจะไม่ทานน่ะฮะ?”“เอ้า! ก็เห็นบ่นเสียยืดยาวเลยนี่คะ”“วางไว้เถอะ...” แทนไทถอนหายใจ ก่อนจะมองสำรวจอาหารในกล่อง“ว่าแต่... เธอแบ่งอาหารในส่วนของเธอมาให้ฉันเยอะขนาดนี้ แล้วเธอจะทานอะไรล่ะคุณเลขา?”“โหย ไม่ต้องห่วงเลขาคนนี้เลยค่ะบอส! ข้าวเหนียวส้มตำปูปลาร้ารถเข็นข้างบริษัท แซ่บอีหลีเด้อค่ะ!” เธอทำตาโตยกนิ้วโป้งคอนเฟิร์มความอร่อย แทนไทส่ายหน้าอย่างระอา“ทำไมเธอไม่ไปทานอาหารดีๆ ในโรงอาหารพนักงาน หรือร้านอาหารข้างล่าง?”“เลขาขี้เกียจเข้าคิวรอค่ะบอส คนเยอะยังกับแจกฟรี อีกอย่าง... วันนี้นึกอยากกินส้มตำปูปลาร้าแซ่บๆ เผ็ดๆ ให้ตาค้างด้วยค่ะ จะได้มีแรงมาปั่นงานให้บอสไงคะ”“ระวังตัวไว้เถอะ ถ้ากินของพวกนั้นแล้วเธอท้องเสียจนทำงานไม่ได้ ฉันจะหักเงินเดือนเธอสามเท่าเลยคอยดู!” เจ้านายหนุ่มคาดโทษ“หูยยย! หักสามเท่าเลยหรือคะบอส โหดร้ายที่สุด! แต่นานๆ กินที กระเ

[“เธอนั่นแหละรีบวิ่งเอามาให้ฉัน! อย่าช้าเกินยี่สิบนาทีล่ะ ถ้าฉันรอนานเกินเวลานี้ ฉันจะหักเงินเดือนเธอ นาทีละร้อย!”]“ห๊ะ! บอส! เดี๋ยวสิคะ...”ติ๊ด!สั่งเสร็จก็ชิงกดตัดสายไปดื้อๆ ทิ้งให้ใบเฟิร์นยืนอ้าปากค้าง ยี่สิบนาทีในเวลาเร่งด่วนช่วงเย็นของถนนสุขุมวิทเนี่ยนะ!? ขับรถยนต์ไปมีหวังติดแหง็กอยู่หน้าตึกนั่นแหละ งานนี้คงต้องพึ่งพาสกิล ‘แว้นสก๊อย’ สวมวิญญาณซ้อนพี่วินมอเตอร์ไซค์ปากซอยเสียแล้วล่ะ!ใบเฟิร์นวิ่งวุ่นไปทั่วห้องแต่งตัว ฉวยชุดกีฬาแบรนด์เนมและนาฬิกาเรือนหรูใส่ถุงผ้าดิบลดโลกร้อนที่ถือติดมือมา ส่วนพวกถุงเท้า รองเท้าผ้าใบ เธอเดาว่าคงมีสำรองอยู่ในรถตู้ประจำตำแหน่งของเขาอยู่แล้ว หญิงสาวใส่เกียร์หมาโกยแน่บลงลิฟต์ วิ่งหน้าตั้งออกไปหน้าคอนโด แล้วกระโดดซ้อนท้ายพี่วินมอเตอร์ไซค์ บิดฝ่าดงรถติดมุ่งหน้าไปยังปั๊มน้ำมันเป้าหมายทันทีณ ปั๊มน้ำมันหน้าปากซอย รถตู้หรูคันสีดำสนิทจอดติดเครื่องรออยู่ตรงจุดนัดพบใบเฟิร์นกระโดดลงจากมอเตอร์ไซค์รับจ้าง วิ่งกระหืดกระหอบไปเคาะกระจกรถรัวๆ สภาพของเลขาสาวในตอนนี้เรียกได้ว่า ‘ย่ำแย่ที่สุด’ เท่าที่แทนไทเคยเห็นมาผมที่เคยดัดลอนสวยงามบัดนี้ยุ่งเหยิงเป็นรังนกกระจอกเทศ

“แล้วนี่ฉันก็ซื้อกับข้าวกับขนมมาให้ ทานเป็นเพื่อนหน่อย ถือซะว่าตอบแทนที่เธอแบ่งข้าวกลางวันของเธอให้ฉันกินเมื่อตอนบ่ายก็แล้วกัน” เขาบุ้ยใบ้ไปทางถุงอาหารบนโต๊ะ“งั้นบอสรอแป๊บนะคะ ฉันขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน เดี๋ยวจะออกมาจัดใส่จานให้ค่ะ” เธอกระชับผ้านวมผืนหนาที่พันรอบตัวให้แน่นขึ้น กะจะหมุนตัวเดินเชิดๆ เข้าห้องนอนไปเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อย แต่ทว่า... สเต็ปเท้าของสาวซุ่มซ่ามมักจะทำงานไม่สัมพันธ์กับสมองเสมอ เพียงแค่ก้าวเท้าไปได้แค่สองก้าว ปลายเท้าของเธอก็ดันไปเหยียบเข้ากับชายผ้านวมที่ลากพื้นอยู่เต็มแรง!ตุ้บ!... “โอ๊ยยยย!”ใช่แล้ว... แม่เลขาทาสของบอส ล้มหน้าคว่ำลงไปกองกับพื้นพรมเป็นที่เรียบร้อย สภาพเหมือนหนอนชาเขียวในดักแด้ลายเสือดาว ใบเฟิร์นพยายามดิ้นขลุกขลักๆ จะลุกก็ลุกไม่ได้เพราะผ้านวมมันพันแข้งพันขาไปหมด แทนไทที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ถึงกับอึ้งไปสามวินาที ก่อนจะหลุดปล่อยก๊ากออกมาเสียงดังลั่นแบบไม่ต้องรักษามาดประธานบริษัทกันอีกต่อไป“ฮ่าๆๆๆๆ! ใบเฟิร์นเอ๊ยยย!”ชายหนุ่มหัวเราะจนน้ำตาเล็ด เดินเข้าไปช่วยประคองดึงยัยหนอนชาเขียวให้ลุกขึ้นมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนพื้น “นี่แหละน้าที่เขาบอกว่า... ไม