All Chapters of HIS UNWANTED SLAVE : Chapter 41 - Chapter 50

Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Paano niya nalaman na balak ko nang sabihin? Parang kanina pa niya ako pinapanood. Parang kabisado niya ang bawat paghinga ko."Who is it?" Mabilis kong pinatay ang screen. Sa sobrang taranta ko, halos mahulog pa ang cellphone sa kamay ko at tumama sa tiles ng kusina."Wala po," sagot ko agad. Pilit kong pinatatag ang boses ko kahit na naghahabulan na ang tibok ng puso ko sa dibdib at parang sasabog na ito sa lakas.Kael's eyes narrowed. Tinitigan niya ako nang maigi, yung tingin na parang kaya niyang basahin lahat ng kasinungalingan na pilit kong itinatago sa mukha ko. Humakbang siya palapit nang dahan-dahan at mas lalo akong napaatras nang bahagya sa kitchen island para lang magkaroon ng distansya sa pagitan naming dalawa."You just received a message," sabi niya. Hindi ito tanong. Sigurado siya sa nakita niya at alam kong hindi ko siya maloloko."Training group lang po," pagdadahilan ko at pilit na ngumiti. Alam kong hindi kumbinsido ang n

Kinabukasan, pinilit kong huwag isipin ang nangyari kagabi sa mansion kahit mahirap dahil paulit-ulit sa isip ko. Kahit hindi ko maalis sa isip ko ang anino sa CCTV at ang huling message na "I'm watching you right now," kailangan kong mag-focus dahil araw na ng final round ng culinary competition na pinaghandaan namin ng matagal.Pagdating namin sa venue na malaki at maraming tao, agad kong nakita si Liam na naghihintay sa entrance na nakasuot ng chef uniform at seryoso ang mukha. Nang mapansin niya ang mukha ko na medyo namumutla at pagod dahil hindi ako nakatulog, alam niyang may mali at may nangyari kagabi, pero hindi na siya nagtanong at hinayaan niya lang ako. Alam niyang kailangan kong manatiling kalmado para sa competition ngayon.Pumasok kami sa competition hall kung saan naghihintay ang mga judges at iba pang finalists na kabado rin. Mas tahimik ang paligid kumpara sa mga naunang rounds dahil mas mataas na ang pressure at lahat ay seryoso na. Isang pagkakamali lang sa luto, p

Hindi ko alam kung bakit hindi ko maalis sa isip ko ang nangyari kanina sa madilim na hallway ng venue. Kung hindi dumating si Vanessa sa tamang oras at sumigaw, hindi ko alam kung ano ang maaaring nangyari sa akin at kung hanggang saan aabot ang ginawa ng lalaking iyon. Tahimik kaming naglalakad palabas ng building na matao at maingay pa rin dahil sa competition habang nakahawak siya sa braso ko na mahigpit na parang inaalalayan ako. "Are you sure you're okay?" tanong niya na mahina at seryoso habang tinitingnan ang balikat ko. Tumango ako na mahina at pilit ngumiti kahit masakit pa ang balikat ko sa pagkakatama sa pader. "Medyo masakit lang yung balikat ko pero kaya ko naman," sagot ko na mahina at totoo na masakit pa rin. "Then don't force yourself. You just won a competition. You should be celebrating, not dealing with something like this," sabi niya na mahina at totoo na dapat ay masaya ako ngayon at hindi natatakot. Napangiti ako nang kaunti sa sinabi niya na parang nag-a

Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakatulala sa mga larawan sa cellphone ko habang nakaupo ako mag-isa sa dilim ng kwarto ko at nakapatay ang ilaw.Isa-isa kong tinitigan ang mga iyon nang may takot na bumabalot sa buong katawan ko at nanginginig ang mga kamay ko. Nasa mansion ako sa mga kuha na kuha mula sa malayo, nasa labas ng training center habang palabas ako at may bitbit na bag, nasa competition hall habang nag-aayos ako ng buhok. May mga larawan pa habang naglalakad ako sa kalsada pauwi at may ilang kuha na hindi ko maalala kung kailan at saan nangyari dahil hindi ko namalayan na may kumukuha pala sa akin.Hindi ko alam kung sino ang kumuha ng mga larawang iyon at kung paano siya nakapasok sa loob ng compound.Kinabukasan, pilit kong kumilos na parang normal lang ang lahat kahit halos hindi ako nakatulog buong gabi dahil sa takot at kaba na baka may nakamasid pa rin sa akin.Pagdating ko sa mansion bandang alas-singko, agad akong sinalubong ni Kael sa may main door na par

Tahimik ang kitchen nang umalis na si kael at tanging tunog lang ng kutsara na humahalo sa bowl ang maririnig ko.Katatapos ko lang maghanda ng dessert na chocolate mousse para sa training kinabukasan at inaayos ko na ang huling toppings nang biglang bumukas ang pinto ng kitchen.“Still working this late? It's almost midnight,” sabi ng isang pamilyar na boses mula sa may pinto na mahina at kalmado.Napalingon ako agad at nakita ko si Kael na nakatayo sa may doorway.“May kailangan pa akong tapusin para sa training bukas, malapit na ang final tasting,” sagot ko habang patuloy na naghahalo ng mixture na chocolate at cream para hindi mamuo.Lumapit siya sa counter nang dahan-dahan at tumingin sa bowl na hawak ko. “What are you making? Looks good,” tanong niya na parang curious sa ginagawa ko.“Chocolate mousse, ito yung dessert na ipapasa namin bukas para sa plating,” sagot ko na medyo nakangiti dahil paborito ko itong gawin at kabisado ko na ang recipe.“Can I try it later? Mukhang masa