All Chapters of HIS UNWANTED SLAVE : Chapter 71 - Chapter 80

Hindi ko maalis sa isip ko ang matandang babaeng tinulungan ko kahapon. Hindi dahil sa pagtulong ko lang, kundi dahil sa kakaiba niyang reaksyon nang malaman niya ang apelyido ko. May kakaiba sa paraan ng pagtitig niya sa akin, lalo na nang marinig niya kung sino ako. Parang may hinahanap siya sa mukha ko, parang may alaala na biglang bumalik sa kanya. Pero wala akong sapat na dahilan para isipin na may kaugnayan siya sa pamilya ko, kaya sinubukan ko na lang kalimutan kahit hindi ko magawa. “Eliana, can you bring these documents to the archive room?” tanong ni Sebastian habang inilalapag ang makapal na folder sa mesa ko. Tumango ako at kinuha iyon nang maayos. “Sige po,” sagot ko. Habang naglalakad ako sa mahabang hallway papunta sa archive ay tahimik ang paligid at walang masyadong tao. Napansin kong bahagyang nakabukas ang p***o ng isang pribadong silid na dapat ay sarado. May narinig akong boses ng babae mula sa loob, mahina pero malinaw. “I saw her again,” sabi ng boses.

Natapos din ang meeting makalipas ang halos isang oras na punuan ng diskusyon tungkol sa mga bagong menu at sa nalalapit na culinary competition. Pagod man ay may gaan sa pakiramdam ko dahil sa wakas ay naipakita ko ang lahat ng pinaghandaan ko. Habang maingat kong inaayos ang mga dokumento sa ibabaw ng mesa, naramdaman kong may lumapit sa akin at tumigil sa aking tabi. Si Vanessa iyon. Nakangiti siya nang malapad, ang mga mata ay kumikinang sa kasiyahan, ngunit may bahagyang pag-aalinlangan sa kanyang kilos. "Leah—" Natigilan siya at agad niyang itinama ang sarili, saka mahinang natawa na parang nahihiya siya sa pagkakamali. "Eliana, would you like to have lunch with me? We haven't had the chance to talk properly." Napangiti ako sa kanya dahil magaan talaga siyang kasama at hindi ko kailanman naramdaman na may masama siyang intensyon sa akin. "Sure, I'd love to," sagot ko nang walang pagdadalawang-isip. "Great! I know a really good restaurant nearby. Tahimik doon at masarap

Pagkatapos ng sinabi ni Kael, hindi na ako sumagot. Dumiretso ako sa loob ng office niya at nagkunwaring abala sa pag-aayos ng mga dokumento. Inayos ko ang mga papel sa mesa at hindi ko siya tiningnan.“Are you ignoring me, Slave?” Tanong niya. Nakatayo siya malapit sa pinto.“I'm working, Kael.” Sagot ko habang patuloy sa pag-aayos.“Interesting. You seem to have plenty of time for Liam.” Nakatingin siya sa akin habang nagsasalita.Napalingon ako sa kaniya. “Are you seriously bringing him up again?” Tumaas ang boses ko ng bahagya.He leaned back in his chair, wearing that irritating smirk. Sumandal siya sa upuan at nakangisi.“Just making an observation.” Sabi niya.“Then observe quietly.” Sagot ko at bumalik sa pag-aayos ng papel.Napatawa siya nang mahina, na lalo lang nagpainit sa ulo ko. Narinig ko ang tawa niya at mas nainis ako.Nang matapos ang trabaho ko, umuwi na kami sa mansion. Sumakay kami sa kotse at tahimik lang ako sa byahe. Diretso akong pumunta sa kitchen para mag-pr

Pagkatapos ng nangyari sa kitchen kagabi — yung halos magdikit na kami ni Kael sa may counter at bigla siyang umatras na parang walang nangyari sinabi ko sa sarili ko na iiwasan ko na siya. Hindi ko na siya papatulan sa mga pang-aasar niya. Hindi na ako titingin nang matagal.Pag-uwi namin galing sa opisina bandang alas-sais, dumiretso agad ako sa kwarto niya. Amoy panlinis pa lang pagpasok ko. Magulo na naman ang kama, parang hindi inayos mula umaga. May dalawang polo na nakatambak sa sofa at may mga dokumentong nakakalat sa mesa niya malapit sa bintana. Sinimulan kong ayusin ang kama, pinagpag ang kumot at inayos ang unan. Sunod kong pinunasan ang mesa at tinupi ang mga polo niya isa-isa.Tahimik pa sana. Akala ko matatapos ako nang walang gulo. Hanggang sa may narinig akong boses mula sa loob ng banyo. Malakas ang agos ng shower sa loob.“Slave!” sigaw ni Kael mula sa loob ng banyo, may pinto pa sa pagitan namin.“What?” sagot ko, medyo malakas para marinig niya.“Get me a towel. I

Tahimik akong nakaupo sa tabi ni Kael habang hinihintay naming magsimula ang business meeting. Nasa harap namin ang makakapal na dokumento para sa bagong investment project ng Montenegro Corporation. Sa paligid ng mahabang mesa ay nakaupo ang mga executive na halatang sabik malaman kung matutuloy ang partnership.Malamig ang aircon sa boardroom pero ramdam ko ang bahagyang pawis sa palad ko. Hindi dahil sa kaba sa proyekto, kundi dahil sa katahimikang namamagitan sa amin ni Kael simula kaninang umaga.Ilang minuto lang ang lumipas nang bumukas ang malaking pinto at pumasok si Liam Valerio kasama ang buong team niya.Maayos ang suot niya, kalmado ang lakad, at dala niya ang kumpiyansang hindi pilit. Agad niya akong napansin at bahagyang ngumiti na parang may sinasabi ang mga mata niya na hindi niya masabi sa harap ng lahat. Gumanti ako ng maliit na ngiti bago bumalik sa pag-aayos ng mga dokumento sa harap ko.Sa kabilang tabi ko, naramdaman kong bahagyang tumigas ang pagkakahawak ni Ka