All Chapters of พี่เลี้ยงซ่อนรัก: Chapter 11 - Chapter 20

ทั้งคู่นอนกกกอดกันบนโซฟาห้องรับแขก ชานนท์นอนหงายพลิกเรือนร่างนุ่มนิ่มที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อไว้บนตัว เขากอดกวางไว้ในอ้อมแขนอย่างรักใคร่และหลงใหล ในขณะที่พี่เลี้ยงสาวก็ซบหน้าลงกับอกแกร่ง ทั้งสองกอดก่ายกันราวกับสามีภรรยาคู่ใหม่ที่เพิ่งผ่านคืนน้ำผึ้งพระจันทร์อันเร่าร้อน ท่อนเอ็นของชานนท์ยังคงบดเบียดอยู่ในโพรงนิ่ม ความสดใหม่ของเรือนร่างสาววัย 22 ปี บวกกับความอัดอั้นที่ถูกเก็บกดมานาน แม้จะได้ปลดปล่อยความอัดอั้นไปแล้ว แต่ชานนท์รู้สึกว่าความต้องการในตัวกวางลดลงเลย กลับยังคงพลุ่งพล่านไม่หยุด ยิ่งได้ใกล้ชิด ความหิวกระหาย จนความแข็งขึงใต้เรือนร่างเริ่มขยายตัวตึงแน่นขึ้นมาภายในช่องทางรักที่ยังโอบรัดเขาไว้อีกครั้ง “อ๊ะ...พี่นนท์ขา... มัน... มันขยายอีกแล้วเหรอคะ” กวางกระซิบเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานที่ซบอยู่กับอกแกร่งเอี้ยวขึ้นมองด้วยสายตาฉ่ำปรือ เต้าอกอวบอิ่มถูกมือกว้างบีบเค้นอย่างมันมือจนเนื้อสาวทะลักตามซอกนิ้ว“กวาง...ผัวขอเอาอีกยกนะคนดี” เขากระซิบเสียงพร่าต่ำข้างใบหูเล็ก กวางแก้มร้อนผ่าว เงยหน้าสบตาเขา “อื้อออ...ตามใจผัวเลยค่ะ แต่ไปต่อกันในห้องได้ไหมคะ กวางกลัวมีคนมาเห็นเข้า”เสียงหวานที่สั่นพร่าพร้

“วิ... เอกสารประชุมบอร์ดเรียบร้อยดีไหมครับ” เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมด้วยอำนาจดังขึ้นจากชายร่างใหญ่ภูมิฐาน รังสรรค์ในห้าสิบสี่ปี สวมสูทสากลตัดเย็บอย่างดี ร่างกายที่ผ่านการดูแลอย่างดีและกลิ่นโคโลญจน์ราคาแพงเตะจมูก ส่งพลังแห่งความอุดมสมบูรณ์และอำนาจเงินทองที่พร้อมจะประเคนทุกอย่างให้หญิงสาวตรงหน้า“เรียบร้อยหมดแล้วค่ะท่านประธาน ทั้งตารางประชุมและแนวทางรับมือคู่แข่ง วิจัดการไว้ให้หมดแล้วค่ะ” วิภาวรรณเดินถือแฟ้มเข้ามาหยุดยืนข้างโต๊ะทำงานหรูหรา กระโปรงทรงดินสอสีดำสนิทเข้ารูปจนเห็นส่วนโค้งส่วนงอนของสะโพกผายทรงสวย เสื้อเชิ้ตผ้าซาตินสีครีมเนื้อนุ่มทิ้งตัวแนบไปกับทรวงอกอวบอิ่มที่ชูชันพ้นขอบเสื้อ เรียวขายาวระหงเนียนตาส่องประกายวับแวมยามสะท้อนแสงไฟรังสรรค์ไม่ใช่เพียงเจ้านายธรรมดาของวิภาวรรณ แต่เป็นเจ้านายสายเปย์ที่คอยหนุนหลังและผลักดันเธอมาตลอด เขาสะดุดตาเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ตอนนั้นวิภาวรรณเป็นเพียงพนักงานตำแหน่งเล็ก ๆ แต่กลับมีบางอย่างที่ทำให้เขาละสายตาไม่ได้เขาค่อย ๆ ดึงเธอเข้ามาอยู่ใกล้ตัว มอบงานสำคัญ มอบโอกาสที่คนอื่นต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะได้มา เปิดทางให้ก้าวหน้า จนวันนี้วิภาวรรณก็กลายเป

“สวัสดีค่ะท่านประธาน…”“ว่าไงครับวิ... เตรียมตัวเรียบร้อยแล้วใช่ไหม ตอนนี้อยู่ที่ไหนแล้วครับ” เสียงทุ้มจากปลายสายฟังดูอบอุ่น แต่แฝงความหวงแหนและหิวกระหายอย่างไม่คิดจะปิดบัง“วิเพิ่งจัดกระเป๋าเตรียมเดินทางพรุ่งนี้เสร็จค่ะ ตอนนี้อยู่ในห้องนอนค่ะ”“ห้องนอนเหรอครับ... อยู่คนเดียวหรือเปล่า ไหนขอป๋าดูหน่อยสิ เปิดกล้องหน่อยได้ไหมครับ ป๋าคิดถึงอยากเห็นหน้าเลขาคนสวยจะแย่แล้ว” รังสรรค์เอ่ยออดอ้อนแบบชายวัยใหญ่ที่กำลังหลงเสน่ห์สาวรุ่นลูกจนหัวปักหัวปำวิภาวรรณหัวเราะเบา ๆ ก่อนสลับเป็นวิดีโอคอล โชคดีที่ภายในห้องนอนใหญ่ไม่เคยมีรูปคู่ระหว่างเธอกับชานนท์แม้แต่ใบเดียว เธอแพนกล้องไปรอบห้องนอนโทนสีเรียบหรูอย่างตั้งใจ ให้คนปลายสายเห็นชัดเจนว่าไม่มีร่องรอยผู้ชายคนอื่น“เห็นหรือยังคะ วิอยู่คนเดียวจริง ๆ ค่ะ ไม่มีใครมารบกวนวิหรอกค่ะท่านประธาน…”“ไม่เอา นอกเวลางานแล้ว เรียกป๋าสิครับ เด็กดี”“ค่ะ... ป๋า”เพียงคำเรียกสั้น ๆ กับรอยยิ้มยั่วยวน ก็ทำให้รังสรรค์ยิ้มกว้างผ่านหน้าจอ ชายวัยกลางคนจ้องมองใบหน้าเนียนสวยและปากแดงฉ่ำของเลขาคู่ใจด้วยสายตาตัณหาร้อนฉ่า ไม่เหลือเค้าของเจ้านายกับลูกน้องอีกต่อไป“ดีมากครับ... รู้

เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตคันหรูของวิภาวรรณดังกระหึ่มขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่ ก่อนที่ตัวรถจะทะยานออกจากบ้านไปโดยไม่คิดแม้แต่จะบอก หรือใส่ใจว่าสามีและลูกสาวจะเป็นอย่างไร เธอละทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังเพื่อมุ่งหน้าไปหาชีวิตอันหรูหรากับท่านประธานรังสรรค์ ทันทีที่เสียงรถยนต์แล่นลับหายไป ความเงียบสงบกลับคืนสู่บ้านหลังเล็ก ชานนท์ที่ลืมตาตื่นอยู่บนเตียงในห้องนอนเด็ก กำลังมองเรือนร่างขาวผ่องเปลือยเปล่าของกวางที่ยังคงนอนหลับอยู่ข้างกายด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มก้มลงหอมแก้มเนียนและซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นจนเมียเด็กเริ่มรู้สึกตัวงัวเงียขึ้นมา “อื้อ... พี่นนท์ขา…” กวางปรือตาขึ้นมอง บิดกายเสียวซ่านยามสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งตึงแน่นที่กำลังบดเบียดอยู่ตรงสะโพก “คุณวิ... ไปแล้วเหรอคะ” “ไปตั้งแต่เช้ามืดแล้วครับ... ไม่เคยสนใจผัวหรอก” ชานนท์กระซิบพร่า มือกว้างบีบเฟ้นเต้าอกอวบอิ่มอย่างมันมือ “ตอนนี้ทั้งบ้าน... และทั้งเตียงนี้ เป็นของผัวกับหนูคนเดียวแล้ว” ชายหนุ่มขยับตัวเลื่อนพิงหัวเตียง จับกวางให้ขยับลงไปอยู่ระหว่างขา ชูท่อนเอ็นแกร่งที่ยังคงชูชันตึงแน่นท้าทายสายตาขึ้นตรงหน้าเธอ “เมียจ๋า...เด็กดีของผัว ดูดควยให้ผั

ฝรั่งเศส นครแห่งความหรูหรา แฟชั่น และศิลปะที่ไม่เคยหลับใหล หลังจากการเจรจาธุรกิจและเซ็นสัญญาฉบับสำคัญผ่านไปอย่างราบรื่น รังสรรค์พาเลขาคู่ใจมาร่วมงานเลี้ยงฉลองกับกลุ่มคู่ค้าระดับมหาเศรษฐีชาวต่างชาติโต๊ะอาหารในร้านหรูเต็มไปด้วยเมนูชั้นเลิศจากเชฟระดับมิชลินสตาร์ พร้อมด้วยไวน์แดงวินเทจระดับตำนานราคาแพงที่ถูกรินลงในแก้วทรงสูงทีละน้อย วิภาวรรณในชุดเดรสเกาะอกสีดำผ่าสูงแหวกหลังดีไซน์หรู เผยแผ่นหลังขาวเนียนและส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างพอดิบพอดี เธอนั่งละเลียดจิบไวน์รสละมุนด้วยท่วงท่าทรงเสน่ห์ ละอองความสุขและความทะเยอทะยานแล่นพล่านไปทั่วเรือนร่าง สายตาของเธอมองออกไปชมแสงไฟระยิบระยับยามค่ำคืนของกรุงปารีสด้วยความพอใจ ก่อนกระตุกยิ้มมุมปากและนึกในใจด้วยความเหยียดหยาม ‘ชีวิตหรูหราแบบนี้... ถ้ายังจมปุกอยู่กับผัวไร้อนาคตอย่างชานนท์ ชาตินี้ทั้งชาติอย่าหวังเลยว่าจะได้มาสัมผัส’ นี่ต่างหากคือชีวิตที่เธอต้องการ ไม่ใช่บ้านหลังเล็กๆ กับอาหารธรรมดาบนโต๊ะ ไม่ใช่สามีที่ไม่มีความทะเยอทะยาน และไม่ใช่ชีวิตที่ต้องคอยประหยัดเพื่อรอเงินเดือนสิ้นเดือน ทุกอย่างที่นี่ดูหรูหราและไร้ขีดจำกัด ความรู้สึกเย่อหยิ่งพองโตขึ้นใ