LOGINฝรั่งเศส นครแห่งความหรูหรา แฟชั่น และศิลปะที่ไม่เคยหลับใหล หลังจากการเจรจาธุรกิจและเซ็นสัญญาฉบับสำคัญผ่านไปอย่างราบรื่น รังสรรค์พาเลขาคู่ใจมาร่วมงานเลี้ยงฉลองกับกลุ่มคู่ค้าระดับมหาเศรษฐีชาวต่างชาติโต๊ะอาหารในร้านหรูเต็มไปด้วยเมนูชั้นเลิศจากเชฟระดับมิชลินสตาร์ พร้อมด้วยไวน์แดงวินเทจระดับตำนานราคาแพงที่ถูกรินลงในแก้วทรงสูงทีละน้อย วิภาวรรณในชุดเดรสเกาะอกสีดำผ่าสูงแหวกหลังดีไซน์หรู เผยแผ่นหลังขาวเนียนและส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างพอดิบพอดี เธอนั่งละเลียดจิบไวน์รสละมุนด้วยท่วงท่าทรงเสน่ห์ ละอองความสุขและความทะเยอทะยานแล่นพล่านไปทั่วเรือนร่าง สายตาของเธอมองออกไปชมแสงไฟระยิบระยับยามค่ำคืนของกรุงปารีสด้วยความพอใจ ก่อนกระตุกยิ้มมุมปากและนึกในใจด้วยความเหยียดหยาม ‘ชีวิตหรูหราแบบนี้... ถ้ายังจมปุกอยู่กับผัวไร้อนาคตอย่างชานนท์ ชาตินี้ทั้งชาติอย่าหวังเลยว่าจะได้มาสัมผัส’ นี่ต่างหากคือชีวิตที่เธอต้องการ ไม่ใช่บ้านหลังเล็กๆ กับอาหารธรรมดาบนโต๊ะ ไม่ใช่สามีที่ไม่มีความทะเยอทะยาน และไม่ใช่ชีวิตที่ต้องคอยประหยัดเพื่อรอเงินเดือนสิ้นเดือน ทุกอย่างที่นี่ดูหรูหราและไร้ขีดจำกัด ความรู้สึกเย่อหยิ่งพองโตขึ้นใ
แสงสว่างยามเช้าทอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนเล็ก น้องพะแพงตื่นนอนขึ้นมาภายในห้อง เด็กน้อยขยี้ตาเบาๆ ก่อนจะมองข้ามเบาะนุ่มมาที่เตียงใหญ่ของพี่เลี้ยง พลันดวงตาใสซื่อก็ฉายแววดีใจสุดขีดเมื่อเห็นพี่เลี้ยงสาวนอนอยู่ตรงนั้น“พี่กวางงง…” พะแพงส่งเสียงใสแจ๋ว ร้องทักอย่างร่าเริงตามประสาเด็กแต่พอเด็กน้อยขยับเข้ามาใกล้ สายตาก็เหลือบไปเห็นคนเป็นพ่อนอนซ้อนอยู่ทางด้านหลังของพี่เลี้ยงสาว พะแพงยิ่งตบมือดีใจใหญ่ ยิ้มกว้างอย่างหัวไว “ปะป๊า! พี่กวาง! นอนด้วยกัน... พะแพงอยากให้ ปะป๊ากับพี่กวางนอนแบบนี้ทุกวันเลย”ความไร้เดียงสาของเด็กน้อยทำเอาตกอยู่ในความเงียบกริบ ทว่าเบื้องล่างภายใต้ผ้าผืนหนาที่คลุมร่างของคนทั้งสองไว้ ชานนท์กลับไม่ได้มีความคิดจะหยุดยั้งความหื่นกระหายเลยแม้แต่น้อย“งั้น ปะป๊าจะนอนกับพี่กวางนอนทุกวันเลยนะ” แววตาของคุณพ่อลูกอ่อนเต็มไปด้วยความคึกคักรับเช้าวันใหม่ มือกว้างใต้ผ้าห่มจับแกนกายใหญ่โตที่ตึงขึงแข็งปั๋งขึ้นมาทาบลงบนร่องเนื้อฉ่ำหวานของกวาง แล้วบรรจงกดแทรกความแข็งแกร่งสอดเข้าใส่ร่องรักทางด้านหลัง ทีละนิดจนมิดด้าม“อื้อออ!...” กวางสะดุ้งสุดตัว ดวงตาโตขึ้นด้วยความตกใจและตระหนกสุด
เสียงเครื่องยนต์รถสปอร์ตคันหรูของวิภาวรรณดังกระหึ่มขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่ ก่อนที่ตัวรถจะทะยานออกจากบ้านไปโดยไม่คิดแม้แต่จะบอก หรือใส่ใจว่าสามีและลูกสาวจะเป็นอย่างไร เธอละทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังเพื่อมุ่งหน้าไปหาชีวิตอันหรูหรากับท่านประธานรังสรรค์ ทันทีที่เสียงรถยนต์แล่นลับหายไป ความเงียบสงบกลับคืนสู่บ้านหลังเล็ก ชานนท์ที่ลืมตาตื่นอยู่บนเตียงในห้องนอนเด็ก กำลังมองเรือนร่างขาวผ่องเปลือยเปล่าของกวางที่ยังคงนอนหลับอยู่ข้างกายด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มก้มลงหอมแก้มเนียนและซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นจนเมียเด็กเริ่มรู้สึกตัวงัวเงียขึ้นมา “อื้อ... พี่นนท์ขา…” กวางปรือตาขึ้นมอง บิดกายเสียวซ่านยามสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งตึงแน่นที่กำลังบดเบียดอยู่ตรงสะโพก “คุณวิ... ไปแล้วเหรอคะ” “ไปตั้งแต่เช้ามืดแล้วครับ... ไม่เคยสนใจผัวหรอก” ชานนท์กระซิบพร่า มือกว้างบีบเฟ้นเต้าอกอวบอิ่มอย่างมันมือ “ตอนนี้ทั้งบ้าน... และทั้งเตียงนี้ เป็นของผัวกับหนูคนเดียวแล้ว” ชายหนุ่มขยับตัวเลื่อนพิงหัวเตียง จับกวางให้ขยับลงไปอยู่ระหว่างขา ชูท่อนเอ็นแกร่งที่ยังคงชูชันตึงแน่นท้าทายสายตาขึ้นตรงหน้าเธอ “เมียจ๋า...เด็กดีของผัว ดูดควยให้ผั
ประตูเชื่อมระหว่างห้องนอนถูกดันเปิดออกเบาๆ ชานนท์ก้าวเข้ามาภายในห้องนอนของลูกสาว ความเงียบสงบและแสงไฟจากโคมสลัวส่องให้เห็นร่างเล็กของน้องพะแพงที่นอนหลับสนิทอยู่ในเตียงเด็ก ชายหนุ่มทอดสายตามองลูกด้วยความรัก ก่อนรอยยิ้มอ่อนโยนจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าเมื่อแน่ใจว่าลูกสาวหลับสนิท เขาเลื่อนสายตาไปยังเตียงนอนผู้ใหญ่ติดกัน ที่ซึ่งกวางกำลังนอนหลับอยู่ในชุดนอนเรียบง่าย เธอคงเพิ่งหลับไปได้ไม่นาน เพราะเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า หญิงสาวก็ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น“พี่นนท์...” กวางกระซิบเสียงแผ่ว “ลูกหลับแล้วค่ะ”ชานนท์เดินเข้าไปหา พลางทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงของกวาง มือกว้างยื่นไปลูบแก้มเนียนนุ่มเบาๆ“ใช่ครับ ลูกหลับสนิทแล้ว แต่...ผัวนอนไม่หลับ” ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูพี่เลี้ยงสาว ลมหายใจอุ่นร้อนรดซอกคอหอมกรุ่นจนกวางขนลุกซู่ “เห็นลูกหลับปุ๋ยแบบนี้... ผัวขอนะครับเมียจ๋า คืนนี้อยากเอาหนูใจจะขาดแล้ว”“พี่นนท์...” กวางหน้าแดงผ่าว หัวใจเต้นระทึกขึ้นมาทันทีกับคำขอตรงไปตรงมาอันแสนเร่าร้อน เธอมองสบสายตาที่เต็มไปด้วยความเสน่หาและตัณหาของชายหนุ่ม ก่อนจะพูดเบาๆ “แต่คุณวิ อยู่บ้านนะคะ”“อยู่ก็ช่าง
“สวัสดีค่ะท่านประธาน…”“ว่าไงครับวิ... เตรียมตัวเรียบร้อยแล้วใช่ไหม ตอนนี้อยู่ที่ไหนแล้วครับ” เสียงทุ้มจากปลายสายฟังดูอบอุ่น แต่แฝงความหวงแหนและหิวกระหายอย่างไม่คิดจะปิดบัง“วิเพิ่งจัดกระเป๋าเตรียมเดินทางพรุ่งนี้เสร็จค่ะ ตอนนี้อยู่ในห้องนอนค่ะ”“ห้องนอนเหรอครับ... อยู่คนเดียวหรือเปล่า ไหนขอป๋าดูหน่อยสิ เปิดกล้องหน่อยได้ไหมครับ ป๋าคิดถึงอยากเห็นหน้าเลขาคนสวยจะแย่แล้ว” รังสรรค์เอ่ยออดอ้อนแบบชายวัยใหญ่ที่กำลังหลงเสน่ห์สาวรุ่นลูกจนหัวปักหัวปำวิภาวรรณหัวเราะเบา ๆ ก่อนสลับเป็นวิดีโอคอล โชคดีที่ภายในห้องนอนใหญ่ไม่เคยมีรูปคู่ระหว่างเธอกับชานนท์แม้แต่ใบเดียว เธอแพนกล้องไปรอบห้องนอนโทนสีเรียบหรูอย่างตั้งใจ ให้คนปลายสายเห็นชัดเจนว่าไม่มีร่องรอยผู้ชายคนอื่น“เห็นหรือยังคะ วิอยู่คนเดียวจริง ๆ ค่ะ ไม่มีใครมารบกวนวิหรอกค่ะท่านประธาน…”“ไม่เอา นอกเวลางานแล้ว เรียกป๋าสิครับ เด็กดี”“ค่ะ... ป๋า”เพียงคำเรียกสั้น ๆ กับรอยยิ้มยั่วยวน ก็ทำให้รังสรรค์ยิ้มกว้างผ่านหน้าจอ ชายวัยกลางคนจ้องมองใบหน้าเนียนสวยและปากแดงฉ่ำของเลขาคู่ใจด้วยสายตาตัณหาร้อนฉ่า ไม่เหลือเค้าของเจ้านายกับลูกน้องอีกต่อไป“ดีมากครับ... รู้
ไฟหน้ารถยนต์สปอร์ตคันหรูของวิภาวรรณส่องสว่างเข้ามาในบริเวณบ้านเดี่ยวหลังเล็ก บรรยากาศเงียบสงบยามหัวค่ำทำให้เธอก้าวลงจากรถด้วยสีหน้าราบเรียบ วันนี้เธอกลับบ้านเร็วกว่าปกติเพราะต้องกลับมาจัดกระเป๋าเตรียมเดินทางไปประชุมต่างประเทศกับท่านประธานรังสรรค์ในวันรุ่งขึ้นทันทีที่เปิดประตูบ้าน สายตาของวิภาวรรณก็ปะทะเข้ากับภาพชานนท์กำลังนั่งขัดสมาธิเล่นกับน้องพะแพงอยู่บนเสื่อยางกลางห้องรับแขก ชายหนุ่มอยู่ในเสื้อยืดสีซีดที่ย้วยตรงคอ กับกางเกงขาสั้นปานกลาง ผมยาวยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง วิภาวรรณยืนมองสามีของตัวเองด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนความรู้สึกบางอย่างจะค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในใจ‘น่าสมเพช’ เธออดไม่ได้ที่จะนำภาพตรงหน้าไปเปรียบเทียบกับท่านประธานรังสรรค์ ชายวัยใหญ่ผู้ทรงเสน่ห์ที่มักปรากฏกายในชุดสูทสั่งตัดจากแบรนด์ชั้นนำ นาฬิกาเรือนละหลายล้านประดับอยู่บนข้อมือ รูปร่างภูมิฐาน ผิวพรรณได้รับการดูแลอย่างดี และใบหน้าคมเข้มที่ยังดูหล่อเหลาสมวัย ผู้ชายอย่างรังสรรค์ ต่อให้เดินควงไปไหนก็ทำให้เธอรู้สึกเชิดหน้าชูตาไม่เหมือนชานนท์...ผู้ชายที่ดูเหี่ยวเฉา ไร้ความทะเยอทะยาน และเหมือนจะพอใจกับชีวิตธรรมดา ๆ ตรงหน้า‘โชคดีแค่ไ







