All Chapters of The Ruthless Dons’ Obsession: Chapter 1 - Chapter 10

•SEBASTIAN’S POV — ALAS-TRES na ng madaling-araw. Ang buong Hacienda Castellejo ay nababalot sa matinding kadiliman at katahimikan. Pero sa loob ng aking silid sa ikalawang palapag ng mansyon, nananatiling gising ang aking isip. Nakatitig ako sa mataas na kisame habang naririnig ang paulit-ulit na tunog ng aircon. Malamig ang hangin sa loob ng kwarto, subalit ang balat ko ay basang-basa ng malamig na pawis. Naramdaman ko ang paggalaw ng babae sa aking tabi. "Baste... Look at me, please." Bahagya kong iminulat ang aking mga mata. Si Patricia. Nakatitig siya sa akin habang dahan-dahang humahaplos ang kanyang mga daliri sa aking dibdib. Ang kanyang magandang mukha ay nakatingala sa ilalim ng mahinang liwanag ng lamp sa tabi ng kama. Sa panlabas na anyo, si Patricia Ilustre ay isang perpektong dalaga. Anak siya ng may-ari ng katabing hacienda. Sa tuwing may mga social gathering sa kabayanan, nakasuot siya ng mga simple pero mamahaling damit at mahinhin kung magsalita. Para siyang hind

•MAYA’S POV—Sumapit na ang hapon sa buong San Sebastian. Ang kahel na kulay ng kalangitan ay dahan-dahang napalitan ng kadiliman. Sa loob ng aming maliit na kusina, tanging ang liwanag mula sa isang maliit na solar lamp ang nagbibigay ng liwanag.Nakatayo si Lola Isadora sa harap ng lumang mesang gawa sa molave. Sa ibabaw nito ay nakalatag ang iba't ibang tuyong dahon, mga ugat ng halamang-gamot, at maliliit na garapon ng polbos.Tahimik lang akong nakamasid mula sa tabi habang inihahanda niya ang espesyal na timpla."Maya, lumapit ka rito," mahinang tawag ni Lola Isadora.Dahan-dahan akong lumapit sa kanya. Naamoy ko agad ang kakaibang halimuyak na nagmumula sa mesa. Amoy ng tuyong bulaklak na humalo sa pait ng ugat ng balete at banayad na tamis ng sampaguita. "Ito ang unang hakbang, apo," wika ng lola habang dahan-dahang giniling ang mga tuyong dahon gamit ang almires. "Ang herbal tea na ito ay hindi simpleng pampakalma lamang."Tinitigan ko ang itim na polbos na nabubuo sa ilali

•MAYA’S POV—Bumagsak ang matinding katahimikan sa buong paligid nang tuluyang mawala sa malamig na hangin ang huling himig ng aking pag-hum. Ang tanging naririnig na lamang ay ang mahinang agos ng batis at ang mabilis na tibok ng aking sariling dibdib.I stayed still in the middle of the chest-deep water. Nakatayo pa rin ako sa gitna ng malamig na batis. Ang aking dalawang kamay ay nakalubog sa tubig, habang ang aking basang buhok ay nakalugay sa aking likod at humahabol sa daloy ng agos. Litaw na litaw pa rin ang itaas na bahagi ng aking dibdib at ang makinis kong mga balikat sa ilalim ng maliwanag na sikat ng buwan.Then, I heard the sound of heavy boots crushing the dry leaves. Mabagal at marahan ang bawat hakbang. Bawat tunog ay nag-iiwan ng matinding pagbabanta sa paligid. Hindi ako agad gumalaw. Nagpanggap akong nagulat at nagulumihanan sa biglang presensya ng isang tao sa gitna ng kadiliman.Dahan-dahan siyang lumabas mula sa lilim ng matataas na puno ng acacia.He stepped ou

•SEBASTIAN’S POV — NAKATITIG pa rin ako sa mukha ni Maya habang hawak-hawak ng aking mga daliri ang kanyang baba. Damang-dama ko ang matinding panginginig ng kanyang katawan habang nakabalot sa kanya ang manipis na tuwalya. Ang kanyang basang balat ay malamig sa aking kamay, pero ang matinding tensyon sa aking sistema ay naroon pa rin. "Anong... anong ibig ninyong sabihin, Don Sebastian?" mahinang tanong niya habang nanginginig ang kanyang boses. I smiled darkly at her. Binitawan ko ang kanyang baba at bahagyang humakbang pabalik upang tingnan ang buo niyang kaanyuan. Kahit nakatago ang karamihan sa kanyang katawan sa ilalim ng tuwalya, malinaw pa rin sa aking isip ang pambihirang epekto ng kanyang presensya sa akin kanina sa ilalim ng buwan. "Don't play innocent with me, Maya," malamig na sabi ko habang inilalagay ang aking dalawang kamay sa loob ng bulsa ng aking trousers. "You trespassed on my property." Umayos siya ng tayo at pilit na itinaas ang kanyang tuwalya upang mas mat

•MAYA’S POV — Alas-nuwebe quarenta'y singko na ng gabi. Ang malamig na simoy ng hangin ay patuloy na humahampas sa aking mukha habang nakatayo ako sa harap ng napakalaking gate ng Hacienda Castellejo. Ang dalawang mataas na bakal na pintuan ay nakasara, na para bang isang matibay na pader na humahadlang sa sinumang gustong pumasok. Sa likod niyon, natatanaw ko ang patay na mga ilaw ng malaking mansyon. Tanging ang ilang ilaw sa ikalawang palapag, sa mismong silid ni Baste, ang nagbibigay ng maipagkakailang liwanag. "Sigurado ka na ba talaga dito, Maya?" Nilingon ko si Elena na nakatayo sa aking tabi. Hawak niya ang aking braso nang mahigpit, at bakas sa kanyang mukha ang matinding pag-aalala. Inayos ko ang hawak sa aking maliit na bag na naglalaman ng pambalit na damit. "Kailangan ko itong gawin, Elena," mahinang sagot ko sa kanya. "Nakahanda na ang lahat. Umwi ka na sa bahay at bantayan mo si Lola Isadora." Bumuntong-hininga siya at dahan-dahang binitawan ang aking braso. "Mag