Tous les chapitres de : Chapitre 101 - Chapitre 106

Ilang araw matapos ang proposal ni Alistair, parang walang malaking nagbago sa bahay nila.Pareho pa rin ang umaga. Pareho pa rin ang kalat ng mga laruan ni Amara sa sala. Pareho pa rin ang kape ni Viara na madalas ay nakakalimutan niyang inumin dahil may kailangang habulin na bata.Ang pinagkaiba lang, may singsing na sa daliri niya.At kapag napapatingin siya roon, napapangiti siya nang hindi niya namamalayan.Hindi pa rin niya nasasabi sa lahat na engaged na sila. Hindi dahil nahihiya siya, kundi dahil gusto muna niyang sarilinin ang sandaling iyon.Hindi niya gustong gawing malaking event ang lahat.Pagkatapos ng napakaraming nangyari sa buhay niya, gusto niyang maranasan naman ang isang magandang bagay nang hindi agad sinusundan ng problema.Kaya nang gabing iyon, habang nakaupo sila ni Alistair sa sofa at naglalaro si Amara sa sahig, napunta na naman ang usapan sa kasal.“Hindi pa rin ako nagmamadali,” sabi ni Viara habang pinagmamasdan si Amara na pilit inaabot ang isang laruan

Hindi agad sinabi ni Viara kay Alistair ang nasa isip niya matapos nilang malaman na wala siyang pirma sa original agreement.Hindi dahil may tinatago siya.Hindi lang niya alam kung paano ipapaliwanag ang pakiramdam niya.Parang may bahagi na naman ng buhay niya na matagal nang pinagdesisyunan ng ibang tao habang siya ang naiwan na walang kaalam-alam.Noong gabing iyon, hindi muna nila pinag-usapan ang kasunduan.Kailangan muna nilang huminga.Kinabukasan, dumating ang original records na hinihintay nila. Hindi ito isang simpleng folder lang. Isang maliit na kahon ang ipinadala mula sa lumang legal storage facility, sealed at may listahan ng laman.Nasa dining table sila ni Alistair nang buksan nila iyon.“Sigurado kang dito natin bubuksan?” tanong ni Viara.“Mas gusto kong dito kaysa sa office.”“Bakit?”“Dahil ayokong may ibang tao na nakapaligid.”Napatingin siya sa kahon.“Parang nakakatakot.”“Hindi kita pipilitin.”“Hindi ako natatakot sa dokumento,” sagot niya. “Natatakot ako

Hindi na nakatulog si Viara matapos nilang ma-verify ang reference number na iniwan ni Serena.Tama ang number.Tama ang archive code.At mas masakit kaysa sa inaasahan niya ang nahanap nila.Hindi lang basta security monitoring ang ginawa sa kanya noon.May mga taong talagang nagdedesisyon kung ano ang dapat niyang malaman, kung saan siya pupunta, at kung sino ang dapat niyang makausap.At ang pinakamasakit sa lahat, hindi pala siya isinama sa lumang kasunduan dahil nagkataon lang.Pinili siya.Pagdating ng umaga, tahimik na nakaupo si Viara sa dining table habang hawak ang isang tasa ng kape. Hindi niya ito iniinom. Kanina pa iyon nasa harap niya pero hindi man lang niya napapansin.Sa kabilang bahagi ng mesa, binabasa ni Alistair ang mga dokumentong nakuha nila.Ilang minuto silang walang imikan.Hanggang sa tuluyang magsalita si Viara.“Bakit ako?”Itinigil ni Alistair ang pagbabasa.“Hindi ko pa alam.”“Hindi iyon ang sagot na gusto kong marinig.”“Alam ko.”“Pero iyon lang ang k