“พี่ป้อง สวัสดีค่ะ” ฉันเอ่ยทักทายคนตัวสูง ผละตัวออกจากคุณแม่ของเขา พี่ป้องระบายยิ้มอ่อน จากนั้นดวงตาคมจึงมองไปยังบุคคลด้านหลังของฉันแวบหนึ่งก่อนจะดึงสายตากลับมามองกันอีกครั้งตอนที่เห็นคุณป้าเดินออกมาจากร้าน ลางสังหรณ์คิดว่าอาจจะเจอเขาด้วย แต่พอได้เจอจริง ๆ มันก็ทำตัวไม่ถูกอยู่เหมือนกัน ยิ่งเขามาเจอฉันอยู่กับพี่ติณณ์ด้วยแต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่มีสิทธิ์ว่าอะไรอยู่แล้วนี่นา ฉันจะกังวลไปก่อนทำไมก็ไม่รู้“ป้าปรีสบายดีนะคะ น้องพริมคิดถึง”“น้องพริมคิดถึงป้าปรีจริงหรือเปล่าน้า ช่วงนี้ไม่มาเยี่ยมป้าเลย”“คิดถึงสิคะ คิดถึงมาก อยากกินแกงเขียวหวานฝีมือป้าปรี”“เอาไว้น้องพริมกับพี่ป้องแวะมาที่บ้านด้วยกันสิ ป้าจะทำอาหารของโปรดให้กิน” คุณป้าเอ่ยชวนอย่างใจดี ดวงตาของท่านมองเลยไปยังด้านหลังฉัน พี่ติณณ์ยกมือไหว้อย่างอ่อนน้อม จากนั้นเขาก็เดินแยกตัวออกไปเพื่อให้พื้นที่ส่วนตัวกับเราสามคนได้พูดคุยกันได้สะดวก“แม่ครับ พ่อโทรบอกว่าแหวนซ่อมเสร็จแล้วนะครับตอนนี้รอพวกเราอยู่ชั้นสอง” พี่ป้องเอ่ยบอกมารดาเสียงเบา ดูเหมือนวันนี้พี่ป้องมากินข้าวกับครอบครัวสินะและฉันเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของครอบคร
آخر تحديث : 2026-10-18
