Semua Bab มีสามีเช่นนี้ ข้ายอมอุ้มท้องหนีตายเอาดาบหน้า: Bab 51 - Bab 60

บทที่ 25 สัญญาทางธุรกิจ 2“คำถามเรื่องงานจบแล้วหรือยัง” ซูเยว่ชิงตัดบทคนทั้งห้องรีบก้มหน้าลงดูเอกสาร ทว่ารอยยิ้มยังซ่อนกันไม่มิดปิดท้ายการประชุม หัวหน้าโรงทุกคนต่างลงชื่อรับทราบ หาใช่เพื่อมอบสิทธิ์ให้หุ้นส่วนไม่ หากเพื่อยืนยันว่าตนล่วงรู้กติกาก่อนการขยายกิจการซูเยว่ชิงเก็บกระดาษแล้วกล่าวกับเผยจิ่นเหยียน “ท่านตอบคำถามส่วนตัวเก่งขึ้นมากแล้ว”“ข้าตอบเฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้องกับสัญญาเท่านั้น”“เช่นนั้นก็ดี”“ส่วนที่ไม่เกี่ยวข้อง ข้ายังรอเวลาถามเจ้าเป็นการส่วนตัวต่างหาก”นางแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน แล้วเรียกเสมียนมารับเอกสารไปทันที ทว่าใบหูกลับอุ่นวูบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้“ข้าไปด้วย” เขากล่าว“ท่านเป็นฝ่ายเสนอ ไม่ควรเป็นผู้นำตรวจสอบเอง”“ข้าเพียงไปตอบคำถาม หาได้ชี้นำว่าควรตรวจดูสิ่งใดไม่”“ตกลง”วันถัดมา ฝนตกลงมาตั้งแต่เช้า ซูเยว่ชิงพาเสมียนกับช่างคลังสองคนไปยังท่าตะวันออก เรือทั้งห้าลำของหอซื่อไห่มีสภาพดีจริงตามคำ ท้องเรือแห้งสนิท บัญชีซ่อมแซมตรงกับไม้ที่เปลี่ยนใหม่ คลังหนึ่งแห่งตั้งอยู่สูงพ้นระดับน้ำ ส่วนอีกแห่งกลับมีรอยชื้นตรงผนังและต้องซ่อมแซมก่อนรับผ้าเข้าเก็บผู้ดูแลคลังพยายามยืนยันว่ายั

บทที่ 26 เงาอดีตที่ตามมาติด ๆ 2เผยจิ่นเหยียนตรวจรอยงัดแล้วพบว่าหาใช่ฝีมือโจรทั่วไปไม่ หากเป็นคนซึ่งล่วงรู้ตำแหน่งกุญแจสำรอง เขาสืบไปจนถึงผู้ช่วยเสมียนคนหนึ่งซึ่งรับเงินจากคนในเมืองหลวง ทว่าแทนที่จะจับกุมอย่างเงียบ ๆ เขากลับนำหลักฐานทั้งหมดส่งให้ทางการดำเนินคดีตามกระบวนการ“ท่านไม่กลัวหรือว่าเขาจะสารภาพชื่อของเรา” ซูเยว่ชิงถาม“กลัวอยู่” เขาตอบ “แต่หากข้าใช้คนของตนพาเขาไปเสีย ผู้ที่สืบเรื่องเจ้าอยู่ย่อมล่วงรู้ว่าข้ามีสิ่งปิดบัง และเจ้าก็จะไม่มีบันทึกทางการไว้ป้องกันทะเบียนของตน”นางพยักหน้ารับ นี่คือการเลือกเส้นทางที่ตรวจสอบได้ แม้จะเสี่ยงยิ่งกว่าการใช้อำนาจลับก็ตามคืนวันเดียวกัน ซูเยว่ชิงลงมือเขียนหนังสือสามฉบับฉบับแรกมอบอำนาจหอชิงเหอแก่คณะผู้จัดการหากนางหายตัวไปฉบับที่สองกำหนดผู้ดูแลเด็กชั่วคราว ได้แก่ป้าหลิว หมอหลัว และอาจารย์กู้ร่วมกัน ไม่มีผู้ใดสามารถพาเด็กออกนอกอวิ๋นโจวได้เพียงลำพังฉบับสุดท้ายเขียนถึงจื่ออันกับจื่อหนิงนางไม่ได้เล่าถึงคดีทั้งหมด เพียงบอกว่า ชื่อเสิ่นเป็นชื่อที่มารดาเลือกให้แก่ชีวิตใหม่ ส่วนสายเลือดไม่เคยมีสิทธิ์เหนือกว่าคนที่เลี้ยงดูมาด้วยมือของตน หากวันหนึ่

บทที่ 27 ความหึงหวงที่ซ่อนไว้ 2คืนนั้น เผยจิ่นเหยียนกลับจากจวนจ้าวดึกดื่น ซูเยว่ชิงยังคงอยู่ในห้องบัญชี นางกำลังตรวจสัญญาจ้าวซ้ำเป็นรอบที่สามแล้ว“มีจุดใดผิดพลาดหรือ” เขาถาม“ไม่มี”“เหตุใดยังไม่เข้านอน”“งานของข้าเอง”เขาวางกล่องขนมจากจวนจ้าวลง “หมิงจูฝากมาให้เด็ก ๆ”“นางมีน้ำใจนัก”“เจ้าดูไม่ชอบนางเสียเลย”ซูเยว่ชิงเงยตาขึ้น “ข้าไม่มีเหตุผลใดจะไม่ชอบ คุณหนูจ้าวทั้งเก่ง ทั้งตรง และทำสัญญาอย่างเที่ยงธรรม”“เช่นนั้นเป็นเพราะข้าหรือ”“ท่านทำสิ่งใดไปหรือ”“ข้าจึงถามอยู่นี่ไง”ความเงียบประหลาดก่อตัวขึ้นในห้อง เผยจิ่นเหยียนยืนอยู่ข้างโต๊ะ ไม่ยอมให้คำตอบทั่วไปพานางหลบออกนอกเรื่อง ทว่าก็ไม่ได้รุกถามให้ตรงประเด็นซูเยว่ชิงหันไปเก็บพู่กัน “หยกวงนั้นคือสิ่งใด”คำถามหลุดออกจากปากเร็วกว่าความคิดแววตาเขาแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ตราผ่านคลังหลวงครึ่งหนึ่ง ท่านจ้าวยืมไว้ใช้ขนชา อีกครึ่งอยู่กับข้า ต้องนำมาประกบกันจึงจะเปิดหีบเอกสารได้”“ข้าไม่ได้ถามเพราะอยากรู้เรื่องส่วนตัวของท่าน เพียงเกรงว่าจะกระทบต่อหุ้นส่วนกิจการ”“ข้ายังไม่ได้กล่าวเลยว่าเป็นเรื่องส่วนตัว”“เช่นนั้นก็ดีแล้ว”มุมปากเขาเหมือนจะยกขึ้น

บทที่ 28 คำสารภาพครึ่งใจ 2ไฟไหม้ต่ออีกราวหนึ่งชั่วยามจึงถูกควบคุมไว้ได้ คลังผ้าเสียหายไปครึ่งหนึ่ง ห้องพักพังทลายทั้งหลัง ทว่าน้ำมันถูกขนออกทันการและไฟไม่ลามไปถึงคลังข้างเคียง ไม่มีผู้ใดเสียชีวิต มีเพียงคนบาดเจ็บหนักสองคนซูเยว่ชิงสั่งปิดพื้นที่ทันที ห้ามผู้ใดเก็บซากจนกว่าเจ้าหน้าที่กับตัวแทนหอการค้าจะมาถึง นางแยกผ้าที่เพียงเปียกน้ำออกจากผ้าที่ไหม้เสีย จดตราทุกหีบไว้ครบถ้วน และให้เสมียนคำนวณความเสียหายต่อหน้าผู้แทนหอซื่อไห่“สามร้อยสี่สิบตำลึง ไม่รวมค่าอาคาร” เสมียนรายงานด้วยเสียงสั่นเทา “สัญญาส่งชารอบหน้าอาจผิดกำหนดไปด้วย”จ้าวหมิงจูซึ่งยืนอยู่ข้างเครื่องสูบน้ำกล่าว “ข้าขยายเวลาให้อีกสิบวัน ไม่คิดค่าปรับ แต่ต้องเขียนบันทึกเหตุไฟไหม้กับวันส่งใหม่ไว้ให้ชัดเจน”“ขอบคุณ” ซูเยว่ชิงตอบ “เราไม่ขอให้ท่านยกเลิกค่าปรับทั้งหมด หากเกินสิบวัน ก็ให้คิดตามสัญญาเดิม”“ไฟเพิ่งดับไป เจ้ายังคิดเรื่องเงินอยู่อีกหรือ”“ก็เพราะไฟเพิ่งดับ จึงต้องให้ทุกคนล่วงรู้ภาระที่แท้จริงก่อนรับงานเพิ่มเข้ามาอีก”เผยจิ่นเหยียนซึ่งยังนั่งให้หมอพันแขนอยู่ได้ยินเช่นนั้น เขาให้คนส่งคลังสำรองของหอซื่อไห่มารับสินค้าที่ยังรอด

บทที่ 29 คำเชิญจากเมืองหลวง 2ยามบ่าย คนจากกองคลังนำรายชื่อคณะตรวจสอบมาให้ดู หนึ่งในนั้นคือกองพิทักษ์ประตูเหนือ ผู้ทดสอบชุดยาในสนามมีลายมือรับรองของแม่ทัพเซียวจิ้งเหิงกำกับอยู่ชื่อบนแผ่นกระดาษนั้นทำให้ห้องเงียบสงัดลงทันทีซูเยว่ชิงเคยเห็นลายมือเดียวกันนี้ปรากฏอยู่บนคำสั่งกักตัวนาง วันนี้มันกลับปรากฏอยู่ใต้คำเชิญซึ่งอาจยกระดับกิจการของนางขึ้นทะเบียนหลวงวงกลมกำลังปิดเข้ามาแล้วไม่ว่าเขาจะล่วงรู้หรือไม่ว่าเถ้าแก่เนี้ยเสิ่นเป็นผู้ใด เส้นทางของทั้งสองกำลังจะตัดกันตรงโต๊ะตรวจสินค้าในไม่ช้าหลังคนอื่นออกไปหมด ซูเยว่ชิงจึงถามเผยจิ่นเหยียน “ท่านล่วงรู้มาก่อนหรือไม่ว่าคำเชิญนี้จะมาถึง”“รู้เพียงว่ากองคลังกำลังหาผ้า ทว่าไม่รู้รายชื่อสุดท้าย”“ท่านเป็นผู้เสนอชื่อหอชิงเหอเข้าไปหรือ”“หอซื่อไห่ส่งรายชื่อสินค้าจากทุกเมืองตามคำขอ ผ้าของเจ้าอยู่ในบัญชีนั้นอยู่แล้ว ข้าไม่ได้ตัดออกและไม่ได้ผลักดันขึ้นเช่นกัน”“คณะกรรมการรู้หรือไม่ว่าท่านเป็นหุ้นส่วนของข้า”“ระบุไว้ในเอกสารครบถ้วนแล้ว ผู้ตัดสินสูตรจะไม่มีคนของหอซื่อไห่ร่วมอยู่ด้วย”ซูเยว่ชิงพยักหน้ารับ นางเชื่อข้อมูลนี้ได้เพราะตรวจสอบได้จริง หาต้องอาศั