All Chapters of Cruel Engineering วิศวะทรงโจร: Chapter 41 - Chapter 50

“วันมะรืนตอนเย็นว่างไหม?”“ทำไม?”“ไปดูฟุตบอลกัน” จำได้ว่าช่วงนี้มีแข่งฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน (AFF MITSUBISHI ELECTRIC CUP) หรือ AFF และนัดที่เขาชวนไปดูก็เป็นนัดที่แข่งในบ้านตัวเอง ทีมที่มาเยือนคือทีมจากประเทศเพื่อนบ้าน ที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานานแสนนาน นัดนี้น่าจะต้องสนุกมากแน่ๆ“ไปไหม? แต่ฉันซื้อบัตรไว้เผื่อเธอแล้วนะ” ทั้งที่เตรียมการเอาไว้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ทำเป็นมาถามความสมัครใจ“ถ้าซื้อไว้แล้วก็คงต้องไปไหมล่ะ” เธอตอบเสียงแข็ง ก็ไม่น่าถามนะฟอด~เขากดปลายจมูกลงข้างแก้มนวลนุ่มนิ่มของคนตัวเล็กซ้ำๆ ย้ำๆ ด้วยความมันเขี้ยว“อื้อ นายหนวดนายมันทิ่มฉันจนเจ็บไปหมดแล้ว” ปาเจราเกาแก้มตัวเองป้อยๆ เตชรวบเธอมากดริมฝีปากหยักประทับริมฝีปากอวบอิ่มสีเชอรีของเธออีก“อื้อ อย่าแกล้งได้ไหม” ฝ่ามือบางดันใบหน้าคมคร้ามออกห่าง‘ก็เธอโคตรน่าแกล้ง ยิ่งเวลาเธองอนก็ยิ่งน่ารัก’“ฉันจะกลับแล้ว”“ไม่กลับได้ไหม คืนนี้อยู่กับฉันนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าไปส่ง”“ไม่ได้พรุ่งนี้ฉันมีเรียนเช้า” ปาเจราน้ำเสียงขึงขัง ส่วนเขากลับกะพริบตาปริบออดอ้อนทำตัวน่าสงสารขอความเห็นใจ ขืนอยู่กับเขาที่นี่ ก็คงไม่ได้น

“นาย ไปกันเถอะ” ปาเจราดึงแขนเขาเดินตามมา เพราะเขาหยุดคิดเสียนาน จนคนอื่นเดินออกไปข้างนอกอาคารกันหมดแล้ว“แป๊บนึงฉันโทรหาเลก่อน” เตชยังคงสงสัย เขาเอ่ยขึ้นพร้อมกับล้วงไปที่กระเป๋ากางเกงยีนเพื่อหยิบสมาร์ตโฟนออกมา แล้วก็ต่อสายหาน้องสาว ปรากฏว่าเธอไม่ได้รับสายเขา เตชจึงได้ทิ้งข้อความเอาไว้แทนTech : เลอยู่ไหน?เขารอสักพักจึงได้รับข้อความตอบกลับจากน้องสาวLay : เลไม่สะดวกคุยนะ พอดีทำรายงานเสร็จแล้วก็เลยออกมาดูหนังกับเพื่อนคลายเครียดน่ะTech : เคๆ กลับหอดีๆ นะเตชรู้สึกโล่งใจไปเปลาะหนึ่งที่แท้น้องก็อยู่ที่โรงภาพยนตร์จึงรับสายเขาไม่ได้นี่เอง ไม่ใช่แอบเถลไถลไปกับผู้ชายที่ไหนสักหน่อยเขาคงคิดมากไปเอง“ไอ้เตชเหรอ?” หลังจากที่ชเลเก็บสมาร์ตโฟนในกระเป๋าใครคนหนึ่งก็เอ่ยถามขึ้นมาทันที“อื้อ”“แม่ง หวงน้องฉิบหาย”“ไปกันเถอะค่ะ เลกลัวพี่เตชจับได้ว่าเราก็มาที่นี่เหมือนกัน” พูดจบก็ดึงแขนคนที่เธอมาด้วยรีบออกจากที่เกิดเหตุทันที ขืนถูกพี่ชายจับได้เธอต้องซวยแน่ๆทั้งเพื่อนของปาเจราและกลุ่มเพื่อนของเตช ซึ่งก็ขาดเพียงแค่วายุเพียงคนเดียวเท่านั้น ทุกคนตกลงนัดกันไปต่อที่ร้านหมูกระทะหลังจากดูบอลเสร็จภิภ

“เป็นไงพวกเรา รอเรียนวิชาต่อไปอยู่เหรอ”“ใช่ค่า” ทั้งสามคนตอบรับอย่างพร้อมเพรียงกัน ก่อนที่เจฟจะเดินเข้าไปในตึกคณะฯ“แล้วมึงคิดว่าใครเป็นพี่เทคมึงอะ” ปาเจราเอ่ยถามจรูญบ้าง“เดาไม่ถูกเลยว่ะ” จรูญตอบ“เดายากมาก เราก็เดาไม่ออกว่าเป็นใคร สงสัยคงต้องยอมโดนทำโทษ” จอมนรีร่วมผสมโรง และในขณะที่กำลังขมวดคิ้วมุ่นครุ่นคิดอยู่นั้นก็มีแก้วชานมไข่มุกสามแก้ววางลงบนโต๊ะ“อ่ะ พี่ซื้อมาฝาก” เป็นปรณัมนั่นเองที่ซื้อมาฝากทุกคน คุยทักทายกันสักพักพี่ธามเพื่อนสนิทของเขา ก็เดินเข้ามากอดคอปกรณัมแล้วเอ่ยทักทายบ้าง“ว่าไงสาวๆ เรียนเป็นไงบ้าง?” ธามเอ่ยทักทายรุ่นน้อง“ก็เรื่อยๆ อ่ะพี่” ปาเจราเอ่ยตอบ“มีอะไรไม่เข้าใจก็ปรึกษาได้เลยนะ” ธามแย้มยิ้มบอกกับทั้งสามคน“ขอบคุณค่ะพี่” จากนั้นเขาก็กอดคอกันปรณัมแล้วก็พากันเดินเข้าตึกคณะไป หรือว่าพี่เทคของเธอจะเป็นพี่ธาม ปาเจราขมวดคิ้วมุ่นครุ่นคิดยามเย็นหลังกลับจากเรียนจบภาคบ่าย...ปาเจรากลับมาพร้อมกับถุงส้มตำไก่ย่างและข้าวเหนียวสำหรับอาหารเย็นและยังซื้อมาเผื่อชเลด้วย ชเลกลับมาถึงหอพักก่อนปาเจรา พอเธอเข้ามาในห้องก็เห็นว่าชเลยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่กับหน้าจอสมาร์ตโฟน พ

“ทำไมต้องขอเบอร์มันด้วย!” เป็นภิภูที่เสียงแข็งฮึดฮัดขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุเสียอย่างนั้น เพื่อนที่เหลืออีกสองคนได้แต่หันหน้ามองกันเหมือนจะขอความเห็นจากอีกฝ่ายว่าคิดตรงกันหรือไม่ว่าสองคนนี้ต้องมีซัมติงกันอยู่แน่ๆ“เอ่อ...คือว่า” จอมนรีหันไปมองพี่เทคของเธอที่ยืนอยู่กับกลุ่มเพื่อนอีกสองคน และคนพวกนั้นก็จับตามองเธออยู่เธอก็เลยต้องหันหน้าหลบมุมแล้วกระซิบกระซาบบอกพวกเขาว่าเธอมีความจำเป็นไม่อย่างนั้นเธอโดนพี่เทคยำใหญ่แน่“น้อง แล้วเจล่ะ ถูกทำโทษด้วยไหม?” เมื่อได้ยินดังนั้น เตชก็ถามถึงอีกคนขึ้นมาทันที“เจก็ถูกทำโทษเหมือนกันเพราะทายไม่ถูกค่ะ”“แล้วตอนนี้เจอยู่ไหน” เตชถามอีก“ตอนแยกกันมาก็ยังอยู่ที่ตึกคณะค่ะ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้พี่เจฟจะพาไปทำโทษที่ไหน” จอมนรีตอบตามความจริง เพราะเธอเองก็ถูกจับแยกออกมาทำโทษเช่นกัน“เจฟ?” เตชเลิกคิ้วเป็นเชิงคำถาม“ค่ะ พี่เจฟเป็นพี่เทคของเจค่ะ”จอมนรีเฉลยให้ทันที ว่าเจฟนั้นก็คือพี่เทคของปาเจรานั่นเอง“ผู้หญิงหรือผู้ชาย?”“ผู้ชายค่ะ” เขาพยักหน้ารับน้อยๆ“พี่หนูขอร้องล่ะ” จอมนรียกมือขึ้นมาไหว้แล้วถูมือไปมาพลางขอร้องอ้อนวอนทำหน้าน่าสงสารเหมือนจะร้องไห้ตรงนั้

ริมฝีปากร้อนเลื่อนลงมากดจูบตรงหน้าท้องแบนราบเรียบไร้ไขมันจนสาวเจ้าสะดุ้ง เสียงพ่นลมหายใจผ่าวร้อนราดรดเนื้อนวลจนขนกายสาวลุกชูชัน ทุกการสัมผัสวาบหวามรัญจวนใจล่อลวงให้เธอติดกับได้ไม่ยาก“อื้อ” เสียงครวญครางอื้ออึงยามฝ่ามือหนาสัมผัสวนเวียนลากไล้ต้นขาอ่อนนุ่มด้านในก่อนจะแยกเรียวขาสลักเสลาแยกออกจากกันและฝังใบหน้าเข้าไปเกลือกกลั้วกับร่องนุ่มสีชมพูสวยฝ่ามือบางเลื่อนมาขยำผมของเขาเพราะความรู้สึกเสียวซ่านที่ได้รับ ชิวหาระรัวที่ร่องสวยสร้างความวูบวาบจนหน้าท้องสวยขมวดเกร็งซี้ดปากระบายความเสียดเสียวที่เขาปรนเปรอให้จนน้ำหวานซ่านกระเซ็นออกมาเป็นสาย เขาปาดเลียไล้กลืนลงคอไปจนหมดราวกับกระหายน้ำ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาวิ้งวับพร้อมกับแขนที่ปาดริมฝีปากที่มันเลื่อม“แตกเร็วจัง เสียวมากเลยเหรอ ลิ้นฉันก็พลิ้วไม่แพ้เอวหรอกนะ หึๆ” เขากลั้วเสียงหัวเราะในลำคอหยอกเย้าพร้อมกับยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ ปาเจราหน้าร้อนผ่าวเม้มปากด้วยความเขินอายเสหลบใบหน้าไปอีกทาง ที่ดันห้ามร่างกายเอาไว้ไม่อยู่ปล่อยไปตามสัณชาตญาณดิบที่กดข่มไว้ภายในเตชเลื่อนสายตาลงมาที่ร่องฉ่ำน้ำที่เยิ้มออกมาด้วยสายตาหื่นกระหาย“ไม่ไหวแล้วว่ะเธอ โคตร