All Chapters of สาปรักบุษบัน: Chapter 11 - Chapter 20

62 Chapters

นิ้วพี่คงเอาไม่อยู่แล้ว

“อ๊ะ...!”บุษย์สะดุ้งโหยงแอ่นตัวขึ้นสุดเหยียด ใบหน้างามแดงก่ำเมื่อปลายนิ้วหนาบดขยี้ลงบนติ่งเกสรอวบ ก่อนจะคลี่แหวกสองแคมขาวนวลให้แบะอ้าออกจากกัน ความรู้สึกที่โดนชายหนุ่มแตะต้องตรงนั้น ทำให้ช่องทางคับแคบขมิบตอดรัวระริก ด้วยความเสียวซ่านทรมานปานใจจะขาด“พี่หาญ...”เสียงหวานครางครวญแผ่วเบา เรียวขาขาวผ่องสั่นสะท้านอ้ากว้าง ราวกับจะอ้อนวอนให้เขาช่วยเติมเต็มความว่างเปล่าอันร้อนรุ่ม คันยุบยิบทว่ายังไม่ทันที่หล่อนจะได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด ปากหยักและปลายลิ้นร้อนสากก็โฉบลงปาดเลียร่องสวาทที่เผยออ้า ตวัดชอนไชดูดกลืนน้ำหวานฉ่ำเยิ้มอย่างตะกรุมตะกราม จนธารน้ำรักสีใสแตกซ่าน พุ่งกระจายเปรอะเปื้อนเต็มใบหน้าหล่อเหลาแม้ว่าร่างบางจะดิ้นเร่าทุรนทุรายจนสติแทบแตกกระเจิง แต่ชายหนุ่มก็ยิ่งย่ามใจไม่ยอมหยุดรังแก ปากหนาอ้าครอบดูดดึงเม็ดละมุดอวบอิ่ม รัวลิ้นสะกิดยอดเกสรจนเนื้อสาวบวมเป่งแดงก่ำ ฝ่ามือหยาบกร้านบีบเค้นแก้มก้นแน่นหนั่นของหล่อนอย่างเมามัน ก่อนจะเลื่อนขึ้นมากอบกุมสองเต้าอวบอัดคัดตึง นวดขยำเคล้นคลึงจนเนื้อนุ่มหยุ่นยวบทะลักล้น“พี่หาญ... พี่หาญจ๋า...” หญิงสาวร้องครางเสียงหวาน สองมือเรียวบางสอดขยุ้มเส้นผมดกหนาข
last updateLast Updated : 2026-09-19
Read more

เปิดม่านอดีต

“ไปอยู่กับพี่เถิดแม่บุษย์...”น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นแผ่วเบา อ่อนโยนและจริงจังผิดวิสัยพ่อหมอหนุ่มเจ้าสำราญที่มักคอยพูดจาหยอกเอินให้หล่อนหัวเราะ“ที่นี่ไม่มีผู้คน ไม่มีตลาด ไม่มีแม้แต่เรือนชานที่มั่นคงให้เอ็งอยู่อาศัย หากยอมข้ามน้ำข้ามดงไปกับพี่ เอ็งจะมีบ้าน มีพี่คอยดูแลทะนุถนอม ไม่ต้องทนอ้างว้างกลางป่าชื้นนี่คนเดียวอีกต่อไป”บุษย์ทอดสายตามองผืนน้ำสีนิลเบื้องหน้า ดวงตากวางคู่งามที่เคยสดใสพลันหม่นแสงลงด้วยรอยโศกศัลย์“พี่หาญ...”“หืม... ว่าอย่างไรแม่คุณ?”“พี่เคยได้ยินเรื่องเล่าขานของเกาะกชเมื่อสองร้อยปีก่อนหรือไม่จ๊ะ?”หาญชะงักไปเล็กน้อย เลิกคิ้วมองใบหน้างามสะคราญ“เรื่องเมืองร้างนี่น่ะหรือ?”“จ้ะ...”“พี่เคยได้ยินพวกครูบาอาจารย์เล่าต่อๆ กันมาอยู่บ้าง” พ่อหมอหนุ่มยกมือขึ้นลูบคางสากที่เริ่มมีตอเคราเขียวครึ้ม นัยน์ตาคมกริบฉายแววครุ่นคิด“เขาว่ากันว่าเมื่อสองร้อยปีก่อน เกาะกชแห่งนี้เคยเป็นเมืองท่ามั่งคั่ง รุ่มรวยไปด้วยทองคำและทรัพย์ศฤงคารมหาศาล แต่แล้วก็เกิดโรคห่าระบาดใหญ่ ผู้คนล้มตายกันเกลื่อนเมือง พวกที่เหลือรอดจึงพากันอพยพขึ้นเหนือ ทิ้งบ้านเมืองให้รกร้างกลายเป็นดงดิบเช่นนี้”บุษย์ค่อยๆ
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

พอตอกมิดลำ เอ็งจะเสียวแทบขาดใจ

“พี่หาญ... อื้อ... เข้ามาเถิดจ้ะพี่...”ใบหน้าเนียนงามแดงซ่านและเสียงครวญครางอ้อนวอนหวานหยด ยิ่งสุมไฟกำหนัดให้ไอ้เสือหนุ่มคึกคะนองจนนัยน์ตาลุกวาว หัวเอ็นบานฉ่ำแข็งกร้าวจ่อบดรูร่องที่แฉะเยิ้ม สะโพกสอบกระดกขึ้น ก่อนจะเสือกกายตอกเด้าเข้าไปเต็มแรงทั้งสองร้องครางออกมาพร้อมกัน เมื่อท่อนเอ็นลำเขื่องแหวกทะลวงมุดผ่านนวลเนื้อสาวสดเข้าไปพรวดเดียวจนเกือบสุดทาง หาญเสียวสะท้านจนใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยว ขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูน ส่วนบุษย์ก็เจ็บจุกจนบิดร่างไปมาด้วยความแน่นตึงทรมาน“อูย... พี่หาญจ๋า... อ๊ะ... มันตึงเหมือนเนื้อจะฉีกเลย...” บุษย์เผยอริมฝีปากอิ่มครางประท้วง ตื่นตระหนกจนสองเต้ากลมโตสั่นกระเพื่อม“น้ำเอ็งเจิ่งนองขนาดนี้ ไม่ฉีกดอกแม่คุณ... ประเดี๋ยวพอพี่ตอกมิดลำ เอ็งจะเสียวจนแทบลืมหายใจ...”สายตาคมกริบของหาญทอดมองเหยื่อใต้ร่างอย่างคลั่งไคล้ ปลายนิ้วหยาบเอื้อมลงไปบดคลึงเม็ดละมุดสาวที่สั่นระริก หลอกล่อให้หล่อนมีอารมณ์วาบหวามรัญจวน พลางขยับสะโพกสอบเติมเต็มความใหญ่โตเข้าไปทีละนิ้วจนกระทั่งร่างหนาแนบชิดติดหัวเหน่าขาวเน
last updateLast Updated : 2026-09-26
Read more

เปิดม่านอดีต

“ไปอยู่กับพี่เถิดแม่บุษย์...”น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นแผ่วเบา อ่อนโยนและจริงจังผิดวิสัยพ่อหมอหนุ่มเจ้าสำราญที่มักคอยพูดจาหยอกเอินให้หล่อนหัวเราะ“ที่นี่ไม่มีผู้คน ไม่มีตลาด ไม่มีแม้แต่เรือนชานที่มั่นคงให้เอ็งอยู่อาศัย หากยอมข้ามน้ำข้ามดงไปกับพี่ เอ็งจะมีบ้าน มีพี่คอยดูแลทะนุถนอม ไม่ต้องทนอ้างว้างกลางป่าชื้นนี่คนเดียวอีกต่อไป”บุษย์ทอดสายตามองผืนน้ำสีนิลเบื้องหน้า ดวงตากวางคู่งามที่เคยสดใสพลันหม่นแสงลงด้วยรอยโศกศัลย์“พี่หาญ...”“หืม... ว่าอย่างไรแม่คุณ?”“พี่เคยได้ยินเรื่องเล่าขานของเกาะกชเมื่อสองร้อยปีก่อนหรือไม่จ๊ะ?”หาญชะงักไปเล็กน้อย เลิกคิ้วมองใบหน้างามสะคราญ“เรื่องเมืองร้างนี่น่ะหรือ?”“จ้ะ...”“พี่เคยได้ยินพวกครูบาอาจารย์เล่าต่อๆ กันมาอยู่บ้าง” พ่อหมอหนุ่มยกมือขึ้นลูบคางสากที่เริ่มมีตอเคราเขียวครึ้ม นัยน์ตาคมกริบฉายแววครุ่นคิด“เขาว่ากันว่าเมื่อสองร้อยปีก่อน เกาะกชแห่งนี้เคยเป็นเมืองท่ามั่งคั่ง รุ่มรวยไปด้วยทองคำและทรัพย์ศฤงคารมหาศาล แต่แล้วก็เกิดโรคห่าระบาดใหญ่ ผู้คนล้มตายกันเกลื่อนเมือง พวกที่เหลือรอดจึงพากันอพยพขึ้นเหนือ ทิ้งบ้านเมืองให้รกร้างกลายเป็นดงดิบเช่นนี้”บุษย์ค่อยๆ
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more

จุดเริ่มต้นของวิบากกรรมรัก

บทที่ ๕ จุดเริ่มต้นของวิบากกรรมรักแสงประทีปจากโคมน้ำมันมะพร้าว สว่างไสวสะท้อนผิวน้ำในสระโบกขรณีหลวง เสียงมโหรีปี่พาทย์และกลองแขกขับกล่อมบรรเลงเพลงสำเนียงชาวเหนือแว่วหวานไปทั่วคุ้งคุ้มเมืองกสินงานสมโภชฉลองวันประสูติของ เจ้าหญิงพิมพา จัดขึ้นอย่างโอ่อ่าตระการตา กลิ่นร่ำน้ำอบและควันกำยานดอกลำดวนอวลคลุ้งเคล้าไปกับเสียงสรวลเสเฮฮาของเหล่าขุนน้ำขุนนาง เจ้านางแห่งเมืองกสินหมายพระทัยจะจัดงานส่งท้ายอย่างสมเกียรติ ก่อนที่ราชธิดาจะต้องเสด็จขึ้นเหนือไปเข้าพิธีอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีกับ หลวงไกรพ เจ้าผู้ครองเมืองเกาะกช ชายหนุ่มผู้มั่งคั่งด้วยทรัพย์ศฤงคารและคลังทองคำทว่า ณ ศาลาริมสระบัวอันเงียบสงัดห่างไกลสายตาผู้คน แผนการอันแยบยลกลับถูกชักใยขึ้นอย่างเงียบเชียบตูม!เสียงร่างมนุษย์ตกลงไปในสายน้ำดังสนั่นหวั่นไหว ตัดเสียงดนตรีขับกล่อมให้เงียบงันลงชั่วขณะ พร้อมกับเสียงกรีดร้องขอความช่วยเหลือที่แสร้งทำเป็นแผ่วโหยลอยมาตามสายลม"ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยข้าที... ข้าหายใจไม่ออก!"แม่ทัพเหม ขุนศึกหนุ่มรูปงามร่างกำยำผู้เกรียงไกรแห่งเมืองกสิน ถลันกายฝ่าดงแขมเข้ามาเป็นคนแรก เมื่อเห็นร่างบางในชุดผ้าแพรสีกลีบ
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more

มติลงทัณฑ์

"หยิบแส้ม้ามาให้ข้า!"เหมตวาดเสียงเหี้ยมดังก้องศาลา บ่าวรับใช้ของเจ้าหญิงพิมพารีบส่งแส้หนังม้าเส้นหนาที่จัดเตรียมไว้ให้ทันควัน"พี่เหม..."บุษบันครางแผ่ว นัยน์ตาคู่งามเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนเจ็บปวดผิดหวัง ไม่คาดคิดว่าชายที่นางมอบทั้งใจและชีวิตให้ จะหูเบาและใจทมิฬถึงเพียงนี้ขวับ! เพียะ!เสียงแส้หนังม้าฟาดเปรี้ยงเข้ากลางแผ่นหลังบางอย่างรุนแรง แรงฟาดฉีกกระชากสไบแพรเนื้อบางจนขาดวิ่น คมแส้กรีดลึกผ่านเนื้อนวลจนเลือดสีสดซึมทะลักออกมาเป็นริ้วยาวบุษบันสะดุ้งสุดตัว ทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นศาลา ความเจ็บปวดแล่นพล่านปานถูกเหล็กเผาไฟนาบเนื้อ ทว่านางกลับกัดฟันแน่น ไม่ยอมส่งเสียงกรีดร้องอ้อนวอนแม้แต่ครึ่งคำภายในคุ้มหลวงแห่งนี้ เจ้าหญิงพิมพาคือผู้มีอำนาจชี้เป็นชี้ตาย หากมีเจตนาจะลงทัณฑ์ผู้ใด แม้ผู้นั้นจะไร้ความผิด ก็สามารถสั่งลงโทษหรือปลิดชีพได้ตามอำเภอใจ ต่อให้บุษบันยกเหตุผลหรือขุดคุ้ยเอาความจริงมาอธิบายเพียงใด ฝ่ายที่มีอำนาจก็ย่อมหาข้ออ้างอันยุติธรรมมาเอาผิดจนได้ในที่สุดเพียะ! เพียะ!แส้ที่สองและสามฟาดซ้ำลงบนรอยเดิมอย่างไร้ความปรานี เลือดสดๆ ไหลอาบย้อมผ้านุ่งจนแดงฉาน พิมพาที่แสร้งซบหน้าร่ำไห
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more

มิเคยลืมบุญคุณ

คืนวันผ่านไปว่องไวราวกับติดปีก...แสงเงินแสงทองจับขอบฟ้ารำไร ลมเช้าพัดพาเอากลิ่นมะลิคั่วและน้ำอบร่ำหอมจรุงใจอบอวลไปทั่วห้องนอนเรือนพักบ่าวรับใช้สองนางกำลังช่วยกันแต่งองค์ทรงเครื่องให้บุษบันอย่างประณีตบรรจง ผ้านุ่งไหมยกทองคำผืนงามถูกจับจีบหน้านางทิ้งชายอย่างวิจิตร สไบแพรเนื้อบางสีกลีบบัวกรองทับด้วยผ้ายกดิ้นเงินระยับพาดทับบ่าระหง ขับเน้นผิวพรรณที่นวลเนียนผุดผ่องให้สว่างกระจ่างตายิ่งกว่าดาวประกายพรึกยามรุ่งสางนังเจิม บ่าวคู่ทุกข์คู่ยากที่นั่งคุกเข่าจัดชายสไบอยู่ข้างล่าง อดรนทนไม่ไหวเงยหน้ามองยอดดวงใจของตนด้วยดวงตาแดงก่ำ ริมฝีปากเบะบ่นพึมพำด้วยความคับแค้นใจ"แม่นายของบ่าวช่างงามหยดย้อยปานนางอัปสรสวรรค์แปลงลงมาแท้ๆ... แต่นายท่านเหมกลับตาบอดตาฟาง ใกล้เกลือกินด่างเสียนี่กระไร! สันดานบุรุษหนอบุรุษ มักมองข้ามเพชรน้ำเอกในมือ ไปหลงละเมอดอกไม้พิษนอกเรือน เล่ห์เหลี่ยมมารยาบีบน้ำตาของเจ้าหญิงพิมพาก็ตามไม่ทัน ปล่อยให้นางกลั่นแกล้งแม่นายจนต้องถูกเนรเทศไปไกลถึงเมืองเหนือเยี่ยงนี้!""นังเจิม... เงียบปากของเอ็งเสีย"บุษบันตวัดเสียงปรามเบาๆ ทว่าเด็ดขาด นัยน์ตาคู่งามที่สบมองเงาสะท้อนของตนในกระจกทองเหลือ
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more

นี่หรือเจ้าสาวของข้า

ผืนน้ำกว้างใหญ่ ของทะเลสาบเมืองเกาะกชราบเรียบสงบนิ่งดุจกระจกเงาบานยักษ์ สะท้อนเงาขุนเขาสลับซับซ้อน และไอหมอกจางที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือเกาะแก่ง ใจกลางห้วงน้ำคือที่ตั้งของ เมืองเกาะกช นครอันมั่งคั่งที่ผุดเด่นขึ้นมาราวกับภาพฝันในสรวงสวรรค์ ทิวทัศน์งดงามตระการตาจนแทบสะกดลมหายใจของผู้มาเยือนเมื่อขบวนเกวียนเจ้าสาวเคลื่อนมาหยุดลงตรงท่าน้ำริมฝั่งใหญ่ แม่ทัพเหมชะลอม้าศึกคู่ใจลง นัยน์ตาคมดุดันตวัดมองไปยังร่างระหงที่ค่อยๆ ก้าวลงมาจากเกี้ยวประดับ ม่านตาของขุนศึกหนุ่มพลันเบิกกว้างด้วยความตะลึงงันบุษบันในเพลานี้ช่างงามสะพรั่งจนยากจะละสายตา นางสวมใส่ผ้าซิ่นไหมยกดิ้นทองคำล้านนาทอมืออย่างประณีต ชายเชิงซิ่นปักลวดลายวิจิตรตระการตาขับเน้นทรวดทรงองค์เอวอ้อนแอ้น ห่มสไบแพรจีบสีนวลกรองทับด้วยผ้ายกดิ้นเงินระยับพาดเฉียงบ่าบาง เผยให้เห็นผิวพรรณนวลเนียนผุดผ่องปานแสงจันทร์วันเพ็ญ เรือนผมดำขลับเกล้ามวยสูงปักประดับด้วยปิ่นทองคำฝังนพเก้าทอดสายระย้าเคลียข้างแก้มความงามอันสูงศักดิ์สมฐานะตัวแทนแห่งราชสำนักกษัตรี กลับยิ่งขับเน้นให้ความหวงแหนและริษยาในกมลสันดานของเหมปะทุพล่านขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งหญิงงามเพียบพร้อมถึงเพี
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more

พ้นเมฆหมอกบัง จันทร์จึงทอแสง  1 

บทที่ ๖ พ้นเมฆหมอกบัง จันทร์จึงทอแสง แดดเช้าสาดแสงลอดบานหน้าต่างไม้สัก ส่องกระทบเปลือกตาของหลวงไกรพที่กำลังนอนก่ายหน้าผากอยู่บนตั่งไม้ตัวยาวในห้องนอนเก่าของตนชายหนุ่มสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดศีรษะตุบๆ ลำคอแห้งผากปานทะเลทราย พอสติสัมปชัญญะเริ่มฟื้น ความทรงจำเมื่อคืนวานก็แจ่มชัด จนพ่อเมืองหนุ่มแทบอยากจะยกมือขึ้นมาตบปากตัวเองสักสิบฉาดทั้งหมดเป็นเพราะความปากดีของเขาแท้ๆก่อนหน้าวันแต่งงาน เขาเคยลั่นวาจาอวดโอ้ต่อหน้าพวกเพื่อนพ้องขุนนางร่วมศึกไว้เสียดิบดีว่า หญิงงามฤๅจะต่างกับหญิงพื้นๆ พอดับแสงประทีปในห้องหอแล้ว เนื้อตัวก็เหมือนกันหมดนั่นแล! ซ้ำยังปากพล่อยสั่งกำชับบ่าวไพร่ให้จัดห้องนอนแยกต่างหากเพื่อวางมาดชายชาตรีไม่แยแสเจ้าสาวการเมืองทว่าพอขบวนเรือเทียบท่า และเหล่าสหายตัวแสบได้เห็นรูปโฉมสวยสะพรั่งของบุษบันเข้าเต็มสองตา ไอ้พวกเพื่อนฝูงขี้อิจฉาก็พากันหมั่นไส้จนตาร้อนผ่าว นึกแค้นเคืองคำพูดโอหังของพ่อเมืองหนุ่ม จึงร่วมหัวจมท้ายเทเหล้าสาโทชั้นดีกรอกปากเจ้าบ่าวไม่ยั้ง ล่อหลอกประเคนจอกแล้วจอกเล่า มอมสุราจนหลวงไกรพเมาแอ๋เดินเซเหมือนคนขาเป๋ สิ้นท่าจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน ข้ารับใช้และบ่าว
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more

พ้นเมฆหมอกบัง จันทร์จึงทอแสง  2

สำรับมื้อค่ำบนเรือนไม้สักหลังใหญ่แห่งคุ้มหลวง ถูกจัดวางอย่างประณีตบรรจง หลวงไกรพนั่งตัวตรงสงวนท่าที วางมาดเจ้าเมืองผู้เคร่งขรึม หมายจะข่มความตื่นเต้นระทึกในอก มิให้บ่าวไพร่จับพิรุธได้ทว่าพอยอดพธูอย่างบุษบันขยับกายชดช้อยเข้ามานั่งพับเพียบเคียงข้าง กลิ่นหอมระรวยของแป้งร่ำดอกมะลิก็กำจายเตะปลายจมูกจนใจพ่อเมืองหนุ่มแทบละลาย มือเรียวงามขาวผ่องบรรจงตักแกงตักข้าวใส่จานให้อย่างนุ่มนวล กิริยาแช่มช้อยทุกกระเบียดนิ้วสะกดสายตาของเขาจนแทบไม่กะพริบ"วันนี้ข้าทำสำรับไว้หลายอย่างนักเจ้าค่ะพี่ไกร... ไม่รู้ว่ารสมือคนเมืองกสินจะถูกปากคุณพี่หรือไม่ หากชอบสิ่งใดหรือไม่ชอบสิ่งใด วานบอกข้าเถิด วันหน้าข้าจะได้ปรุงมาให้ถูกใจ"เสียงหวานหยดย้อยปานน้ำผึ้งรวงชโลมใจ ทำเอาหลวงไกรพลืมสิ้นมาดเคร่งขรึมที่อุตส่าห์ปลุกปั้นมาทั้งวัน ริมฝีปากหยักลึกฉีกยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ"ถูกปากสิแม่คุณ รสมือเจ้าต่อให้เป็นเพียงน้ำพริกผักต้ม พี่ก็กลืนลงคอได้จนหมดเกลี้ยง... แต่ถ้าเป็นอาหารพื้นเมืองเกาะกชล่ะก็ ต้องแกงแคไก่บ้านใส่ยอดหวายกับแกงอ่อมปลาบึก รสชาติมันจัดจ้านเผ็ดร้อนถึงใจนัก หากแม่บุษบันได้ลิ้มลองสักคำรับรองว่าจะต้องติดใจ วันหลัง
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status