Todos os capítulos de พ่ายรักพลิน: Capítulo 21 - Capítulo 30

บารมีพูดจาแบบนี้ต่อหน้าลูกได้อย่างไรพลินที่กำลังเดินหลบ ยืนนิ่งเม้มปากแน่น หน้าชาสลับร้อนผ่าวเมื่อได้ยินคำพูดจาสองแง่สองง่ามแบบนั้น เธอรังเกียจคนพูดจาแบบนี้ที่สุดเลย บารมีเหลือบตามามองแล้วก็ยิ้มยั่ว คล้ายสนุกกับการเย้าแหย่ให้คนอารมณ์ไม่ดีมากกว่าที่เป็น รีบถามปลายสายเมื่อเห็นว่ามีคนกำลังจะหลบหนีออกไปจากห้องของเขา“น้องพราวด์อยากคุยกับคุณแม่ใช่ไหมลูก”“ใช่ค่ะ”“คุณแม่อยู่นี่ไง” ว่าจบบารมีหันกล้องมาที่เธอทันที พลินชะงักกึกเมื่อได้ยินเสียงบุตรสาวถามกลับมาอย่างแปลกใจ “อ้าว ทำไมคุณแม่อยู่นั่นด้วยล่ะคะ” “มาคุยกับลูก” บารมีเค้นเสียงสั่งเบาลงตั้งใจให้ได้ยินกันแค่สองคน พลินนิ่งแล้วเดินมารับโทรศัพท์จากเขาไปคุย พอเขาส่งโทรศัพท์ให้ พลินรีบรับแล้วรีบสาวเท้าไวๆจนเกือบเป็นวิ่งออกไปคุยที่ข้างนอกแทน แล้วก็ได้คุยสมใจอยากจนบุตรสาววางสายไป ชั่งใจครู่หนึ่งว่าจะทำอย่างไรกับโทรศัพท์ของเขา ก็พอดีเจ้าของโทรศัพท์เปิดประตูออกมาเสียก่อน บารมีสั่งเสียงดุ “กลับเข้าไปนอนในห้อง” พลินส่ายหน้าบอกว่าตนเองไม่มีทางกลับเข้าไปในห้องนั้นอีก แล้ว ไม่ว่าจะเป็นตายร้ายดีอย่างไรเ

“มิวมาทำงานแทนจ๋าค่ะน้องพลิน” ชายหนุ่มท่าทางดูดี สะอาดและเจ้าสำอาง เจ้าของชื่อ ‘มิว’ ยิ้มเจียมเนื้อเจียมตัว ก่อนยกมือขึ้นไหว้พลิน เมื่อตอนที่เธอก้าวเข้ามาในสำนักงานแล้ว สอบถามความกันไปมาปรากฏว่าอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับพลิน“มิวหล้อหล่อเนอะน้องพลิน”ศยามลกระซิบคุยด้วยตอนที่ฝ่ายนั้นออกไปกับผู้จัดการไร่ เพื่อแนะนำให้งานอื่นได้รู้จักหน้าค่าตาบ้าง ว่าเป็นใคร ชื่ออะไร ทำงานที่แผนกไหน พลินยิ้มไม่ได้ว่าอะไรเพื่อเป็นการต่อบทสนทนา คนชวนคุยพาเม้าต่อ“แต่น่าเสียดาย น้องมิวเขาเป็นผู้ชายสายเหลือง”“อะไรนะคะ”พลินไม่ได้ตั้งใจฟังแต่แรก ความหมายคือแค่ทวนถามประโยคเท่านั้น แต่ศยามลคิดว่าเธอไม่เข้าใจว่าผู้ชายสายเหลืองคืออะไร เลยสาธยายต่อ “แหม...ก็พวกรักร่วมเพศ พวกเกย์พวกตุ๊ดน่ะสิคะน้องพลิน”“ทำไมคุณมลรู้ล่ะคะ”“มีอะไรบ้างล่ะคะน้องพลินที่พี่ไม่รู้” ศยามลจีบปากจีบคอพร้อมจีบมือบอก “ไม่ว่าจะเรื่องของนาย เรื่องของเพื่อนร่วมงาน เรื่องแผนกนู้นแผนกนี้ พี่รู้หมดนั่นแหละค่ะ…”“ยกเว้นเรื่องงาน”“อ๊ะ ถูกต้องนะคะ” ศยามลยกมือตามพิธีกรชื่อดังเป็นสัญลักษณ์เครื่องหมายถูก ยิ้มแต้ แล้วก็หุบยิ้มลงเมื่อเสียงที่ว่าน

“ควายอะไรคะ ทำไมขายได้ขนาดนั้น”ตั้งหน้าตั้งตาฟังเลยทีเดียว หลังได้ยินว่าสัตว์สี่ขาตัวใหญ่ที่ใช้ในไร่ในท้องนาขายได้ราคาหลายหลักขนาดนั้น “เป็นพวกควายสวยงามน่ะครับคุณดา” “ควายสวยงามหรือคะ แล้วต้องเลี้ยงยังไงถึงจะขายได้เป็นล้านๆแบบนั้นน่ะค่ะ” “ตาแต้ม แก้มจั๊ม ปลอกคอขาว ข้อเท้าขาว”เจ้าของควายสาธยายไปเรื่อยคล้ายชวนคุย พลอยให้บรรยากาศครื้นเครงต่อจากนั้น ญาดาฟังพวกหนุ่มๆคุยกันแล้วเลยตัดสินใจดื่มอีกหน่อย ไม่นานก็เอนศรีษะลงพิงไหล่บารมี ชายทั้งสามแห่งแก๊งค์อมนุษย์มองแล้วพากันสะกิดให้ดู จากนั้นอีกเกือบชั่วโมงเสียงสนทนาในวงเหล้าก็ชักจะดังขึ้นอีกเรื่อยๆพลินไม่ได้แวะเวียนเฉียดกายเข้าไปใกล้วงสนทนาที่หน้าบ้าน เธออยู่ทำอาหารให้เหล่านักดื่มที่ในครัว ส่วนเด็กรับใช้คอยยกมาบริการเป็นระยะ ญาดาออกพึงใจไม่น้อยที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ ประจวบเหมาะจริงๆที่วันนี้มีคนมาตั้งวงดื่ม แผนที่คิดใช้คืนนี้จะได้ง่ายเข้าอีก ยื่นมือรับแก้วที่ผสมแอลกอฮอล์มาดื่มพร้อมนั่งเอาอกเอาใจบารมีด้วยการผสมเหล้าให้เขา บางทีก็จิ้มอาหารป้อนให้ถึงปากเขาบ้าง ท้าทายสายตาเพื่อนๆของเขาอยู่ไม่น้อย พอ

“ก็แล้วถ้าพี่อยากล่ะ...”พลินไม่อยากตีความคำพูดของเขานัก ว่าบารมีอยากอะไร ตอนนี้ใจสั่นระรัวจนแทบหลุดออกมานอกอก แววตาไหววูบ เบี่ยงตัวหนี พร้อมสองมือยกขึ้นยันไหล่ของบารมีจนสุดแรง “ยะ อย่านะคะคุ…” หญิงสาวร้องปราม แต่ดูเหมือนว่าจะช้าเกินไป เมื่อถูกเขารื้อฟื้นขั้นแรกด้วยจุมพิตเรียกร้อง เสน่หาที่เขาใช้กับเธอมันทั้งเร่าร้อนและปลุกเร้า พลินเองมีเพียงเขาแค่คนเดียวที่เคยผ่านความสัมพันธ์ด้วยกันมา เธออ่อนด้อยกว่าเขาหลายขุมนัก สุดท้ายก็ถูกเขาตวัดอุ้มกระเตงไปที่เตียงด้วยกัน บารมีตามลงมาทาบทับจูบเอาจูบเอาจนเธอหายใจไม่ทัน กายก็ดูเหมือนจะอ่อนปวกเปียก ที่เคยต่อต้านมาก่อนหน้าตอนนี้เธอทานเขาไม่ไหว มาได้สติอีกทีก็ที่รู้สึกว่ามือร้อนผ่าวๆเลื่อนเข้ามาสำรวจเรือนกายของเธอราวกับลุ่มหลง บารมีสอดมือผ่านชายเสื้อด้านหลังนวดเฟ้นเหนือบั้นเอวไล้วนมาจนถึงหน้าท้อง เขาปล่อยให้ปากของพลินได้เป็นอิสระแล้วเคลื่อนต่ำลงเรื่อย หยุดลงตรงยอดทรวงเต็มอิ่ม ครอบปากบนเสื้อของพลินที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอาหารเพราะยืนหน้าเตาอยู่นานร่วมชั่วโมง สะกิดยอดอกของเธอด้วยลิ้นสากจงใจปลุกปั่นอารมณ์เบื้องลึ

พลินหลบออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ หลังจากนอนนิ่งๆให้บารมีตายใจว่าเธอหลับด้วยความเพลียจากบทรักเดี๋ยวหวานเดี๋ยวเผ็ดที่มันแผดเผาคนทั้งคู่อยู่ทั้งคืน แล้วก็ไม่รู้จะไปตั้งหลักที่ไหนลุกออกจากเตียงก่อนเขาแล้วก็หน้าร้อนหน้าชาไปหมดกับเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ เธอกับบารมีความสัมพันธ์ต่อกันได้อย่างไร แถมคำพูดที่เขาเพียรพร่ำถามที่ข้างหูว่าใช่แบบนี้หรือไม่ที่เคยทำกันในค่ำคืนนั้นก็ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทไม่จางหายไปเสียทีเม้มปากแน่น เมื่อนึกถึงก็ให้ร้อนผ่าวไปหมดทั้งตัวแล้วบังเกิดความละอายใจ เธอทำผิดต่อญาดาซ้ำอีกครั้งแล้วหรือ หากญาดารู้เข้าจะผิดหวังในตัวน้องสาวอย่างเธอมากขนาดไหนตรงไปหาญาดาที่ห้องเมื่อเช้านี้แล้วแต่ไม่พบ พอเข้าไปในครัว ถามหาญาดากับเด็กๆก็ไม่มีใครเห็นสักคน นึกเป็นห่วงขึ้นมาในตอนนั้นว่าเช้าตรู่เช่นนี้ญาดาจะออกไปไหน แล้วเลยฝากความไว้กับเด็กในบ้านว่าหากญาดากลับมาแล้ว ช่วยดูแลเรื่องอาหารการกินให้ด้วยค่อยตัดสินใจตรงไปยังสำนักงานของไร่ต่อ เพราะไม่อยากอยู่เจอหน้าบารมีในตอนนี้ ขอหลบไปทำใจซักพัก ปลอบตัวเองว่าอย่าได้ไปถามหาความรับผิดชอบจากเขากับความสัมพันธ์ที่เพิ่งผ่านพ้นไปนั่นเลย เธอเองก็ทำผิดต่อเข