Todos os capítulos de พ่ายรักพลิน: Capítulo 41 - Capítulo 50

“เกิดเขาตามมาทีหลัง จะหาว่าเราไม่บอกไม่กล่าวเขานะ” นายแม่ว่าออกมาแบบนั้น พลินก็ให้ไม่สบายใจขึ้นมาทันที เมื่อบุตรสาวเร่งให้รีบไป จึงปัดเรื่องนั้นทิ้ง ขึ้นรถมุ่งสู่งานเลี้ยงย่อมๆที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นก่อนปิดภาคเรียน จุดประสงค์เพื่อส่งเสริมการแสดงออกของเด็กๆและเป็นงานเลี้ยงสานสัมพันธ์ระหว่างผู้ปกครองกับทางโรงเรียนไปด้วยในตัว “เชิญที่โต๊ะได้เลยนะคะ” บรรดาคุณครูยืนต้อนรับที่ด้านหน้า กล่าวกับผู้ปกครองที่ทยอยพาเด็กมาร่วมงาน พลินจูงมือบุตรสาวไปยังโต๊ะที่ทางโรงเรียนจัดเอาไว้ให้ พร้อมพี่เลี้ยงอีกสองคนและคนรถที่ตามมาชมการแสดงของเด็กๆด้วย ครู่เดียว คุณครูประจำชั้นเข้ามาตามให้เด็กๆไปรวมกันที่ด้านข้าง “น้องพราวด์คะไปเตรียมตัวกันเถอะ” พลินกำลังจะตามไปด้วย คุณครูก็บอกว่าให้รับประทานอาหารรอไปพลางๆก่อน ประธานในงานกล่าวเปิดงานยังไม่ได้แสดงตอนนี้ เดี๋ยวพอใกล้ๆถึงเวลาแสดง ก็ให้ไปถ่ายภาพได้ที่ด้านข้างสเตจได้เลย ได้แต่ชะเง้อมองตามลูก พี่เลี้ยงน้องพราวด์สะกิดถามพลิน “งุ้ย คนนั้นก็พ่อเด็กหรือคะคุณพลิน ทำไมหล่อจัง”พอหันไปมองก็เ

ส่วนบารมีเธอไม่พบเขาเลยตั้งแต่เช้า จะถามกับคนอื่นๆก็ขี้คร้าน นึกโมโหอยู่บ้างที่เขาพามาที่ในไร่ ไม่บอกกันเลย เสื้อผ้าข้าวของไม่ได้เตรียมมาสักอย่าง ของเธอน่ะไม่เท่าไรหรอกแต่ของบุตรสาวนี่สิ แล้วยังไม่ได้ขออนุญาตคุณศุภลักษณ์อีกด้วย ป่านนี้ท่านจะว่าอย่างไรแล้วไม่รู้ งานเลี้ยงในไร่จัดแบบเรียบง่ายก็จริง แต่ของกิน เครื่องดื่มมีบริการแบบจุใจ พลินมองรถที่ขับเข้ามาในบริเวณงานนั่นเป็นรถหกล้อหลายคันนำน้ำแข็ง เครื่องดื่มมาลงเอาไว้ให้ ทั้งยังอาหารที่บารมีลงทุนจ้างโต๊ะจีนเจ้าอร่อยของแถบนั้นมาคอยบริการ แล้วยังจ้างร้านมีชื่ออีกหลายร้านให้จัดอาหารมาเพิ่มเติมอีก ใครใคร่ดื่มก็ดื่ม ใครใคร่กินก็กิน ใครใคร่สนุกสนานเต้นร้องรำเพลงมีบริการให้เพียบพร้อมไปหมดให้สมกับทำงานหนักกันมาทั้งปีฟ้าครึ้มลง มีเมฆดำก้อนใหญ่อยู่ไม่ไกลจากลานเลี้ยง อุณหภูมิลดลงทุกขณะ จากที่เย็นๆสบายๆก็ชักหนาว มีคนงานชายก่อไฟตรงรอบนอกของลานจัดเลี้ยง บางส่วนออกไปนั่งกินดื่มกันตรงนั้นเพราะมีสาวสวยมายืนส่งเบียร์ยี่ห้อดังให้ดื่มแบบจัดเต็ม มีแสดงดนตรีจากวงชื่อดังที่ว่าจ้างมาอีกด้วยเด็กหญิงวิ่งเล่นสนุกอยู่กับลูกคนงานในไร่ โด

“ปล่อย พลิน”บารมีรวบร่างเล็กเอาไว้ได้เขากอดเอาไว้แน่นกึ่งๆว่าอยากลงโทษพร้อมกับความรู้สึกหนึ่งในใจแผ่ซ่านผสมกัน จนอีกฝ่ายนิ่งไป ถึงได้ดันออก สบตาแดงกล่ำที่แม้ฝนจะตกลงมาอย่างหนัก เขาก็ยังเห็นน้ำตาที่รินไหลลงมาอย่างอดสูจนน่าอาดูรสิ่งที่วนเวียนในหัวติดค้างในใจบารมีมานาน จากที่คิดว่าจะปล่อยให้มันผ่านเลยไป ก็ตัดสินใจถามออกมาในที่สุด บารมีรู้ว่าคนตรงหน้าจะไม่ยอมพูด หากเขาไม่จี้ถาม และเขาก็พร้อมจะเชื่อเธอทุกคำ ตอนนี้ขอให้พูด ขอให้บอกออกมาให้เขาได้รู้ความจริงบ้างได้ไหม “บอกพี่ ว่าพลินรับเงินจ้างนายแม่จริงๆใช่ไหม แล้วเราทำแบบนั้นทำไม พี่อยากฟังว่าพลินมีความจำเป็นอะไรถึงต้องทำแบบนั้น” พลินตาแดงกล่ำ ก่อนที่น้ำตาจะไหลพรากๆปะปนกับสายฝนที่เทกระหน่ำลงมา ไม่เคยคิดอยากแก้ตัวให้ตัวเอง แต่เมื่อเขาถาม เขาเปิดช่อง เปิดโอกาสให้พลิน เธอจะปิดประตูนั้นเอาไว้อีกทำไม กระพริบตาหลบสายฝนที่กระหน่ำตกลงมาไม่ขาดระยะ สะอื้นบอก “แม่ต้องได้รักษาในโรง’บาลที่ดีดี แม่ต้องได้ผ่าตัดกับหมอที่เก่งๆ พลินไม่กล้าพาแม่ไปรอที่โรง’บาลจังหวัด เห็นเขาว่าผ่ามาแล้วเดินไม่ได้ พลินอยากให้แม

“อ้าวคุณพลินมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ” เสียงทักดังมาจากทางเข้าสำนักงานในวันถัดมา เมื่อพลินเดินผ่านประตูเข้ามาด้านใน เป็นเจริญขวัญนั่นเอง สาวงามยิ้มรับแขกก่อนออกตัว“ไม่ทราบว่าจะแวะมา เลยไม่ได้เอาอะไรมาฝากเลยค่ะ”อีกฝ่ายกลับมาทำงานแล้ว พลินไม่ได้ว่าอะไร เพราะไม่ได้อยากได้ของฝากจากใครอยู่แล้ว เจริญขวัญมองใบหน้าน่ารักของพลินที่ดวงตาสุกใสก็ให้นึกระแวง ไม่ใช่ว่าช่วงที่เธอไม่อยู่ บารมีกับแม่นี่พัฒนาความสัมพันธ์กันไปถึงไหนต่อไหนแล้วหรือรุ่งขึ้น เจริญขวัญมาทำงานสาย ทั้งยังพาใครอีกคนมาด้วย“พี่ชายพุกเองค่ะ”แนะนำให้ทุกคนได้รู้จักกับชายหนุ่ม พลินที่เข้าไปทำธุระในห้องน้ำ พอออกมาก็เห็นด้านนอกครึกครื้นกันอยู่ จึงเดินผ่านไปเอาแฟ้มงานบนโต๊ะมาทำให้เรียบร้อย“คุณแม่น้องพราวด์”เสียงทักดังมาจากพี่ชายของเจริญขวัญ พลินหันไปมองพอเห็นว่าเป็นจิรภัทรก็ยิ้ม ก่อนยกมือไหว้“สวัสดีค่ะคุณครูภัทร”“รู้จักกันด้วยหรือคะเนี่ย ว้าว What a small world!” เจริญขวัญบอกขำๆ ศยามลมองแล้วก็ให้หมั่นไส้นึกตงิดใจเลยแกล้งว่า “อะไรหรือคะน้องพุกที่ว่ามอนๆเว่อๆน่ะค่ะ” เจริญขวัญยิ้มแต่ปากไปไม่ถึงดวง

ที่งานเลี้ยงของสมาคมไอออนจังหวัดในค่ำคืนนี้ แขกส่วนใหญ่เป็นเหล่าคนมีหน้ามีตาเสียแยะ ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการ นักการเมือง พ่อค้า และแม่งานก็เป็นคุณอมร มารดาของเจริญขวัญเองที่ร่วมกับเหล่าบรรดาสมาชิกผู้มีหน้าตาท่านอื่นๆ บารมีตั้งใจมาร่วมงานสักชั่วโมงถึงกลับไปเตรียมตัวเดินทางข้ามประเทศ เขาดื่มไปไม่น้อยเพราะเห็นว่าคนในงานเป็นพรรคพวกกันเกินกว่าครึ่ง หนุ่ยไม่ได้ตามมาด้วยเพราะเป็นงานใหญ่ เขาเองก็ไม่ได้ไปสร้างศัตรูเอาไว้ที่ไหนมากมายเลยไม่ต้องถึงกับต้องมีการ์ดคอยตามต้อนหน้าต้อนหลัง เจริญขวัญดูสงบเสงี่ยมไปมาก หลังจากโดนเขาเอ็ดไปวันนั้น พอนั่งโต๊ะด้วยกัน ก็ปรนบัติเขาแบบนายจ้างลูกน้อง ชงเครื่องดื่มให้ บารมีที่มัวแต่สนใจเครื่องเพชรที่นำมาแสดงในงานจึงรับแก้วจากเจริญขวัญมาดื่ม ไม่ได้สนใจอะไร กำลังเล็งว่าชุดไหนที่พลินจะถุกใจที่สุด ดูสิว่าใจจะตรงกันกับเขาไหมสุดท้ายบารมีก็รู้สึกตื่นมาพบว่าตนเองนอนอยู่บนเตียงภายในห้องนอนของโรงแรม และที่ข้างกายของเขานั่นเป็น... “หนูพุก” เจริญขวัญนอนเปลือยกายล่อนจ้อนแบบเดียวกันกับเขา เจ้าหล่อ