All Chapters of A Night With Ninong Rafa: Chapter 71 - Chapter 80

“THEA! GISING NA! BAKA MA-LATE TAYO!” Napadilat ako nang marinig ang boses ni Bea na halos ikayanig ng buong kwarto. Napapikit pa ako sandali at hinila ang kumot hanggang ulo ko, umaasang kapag hindi ko siya pinansin ay kusang mawawala ang kaibigan kong parang may sariling alarm clock sa lalamunan. Unfortunately, hindi ganoon ang nangyari dahil ilang segundo lang ang lumipas ay may humila na sa kumot ko, dahilan para mapaupo ako sa kama habang nakakunot ang noo. “Bea, for the love of everything na sacred sa buhay ko, puwede bang hinaan mo ang boses mo? Hindi pa ako handang mamatay ngayong umaga,” reklamo ko habang kinukusot ang mga mata. “Anong oras na ba? Bakit parang may sunog na naman?” “Six twenty na, Miss Sleeping Beauty. At hindi sunog ang dahilan kung bakit kita ginising. Ang dahilan ay may klase tayo, at ayokong sa unang araw ng sleepover natin ay ako lang ang mukhang presentable habang ikaw ay mukhang bagong hinukay sa sementeryo.” Nakapamewang pa siya sa harap ko, suot

Pagkatapos naming kumain sa mall, si Rafa na ang nag-asikaso ng bill habang kami ni Bea ay naghihintay sa may entrance ng restaurant. Hindi ko na rin tinangkang makipagtalo nang kunin niya ang bayarin, dahil alam kong kahit anong sabihin ko ay hindi siya basta magpapatalo kapag gusto niyang ilibre ako. Si Bea naman ay abalang-abala sa pagtingin sa phone niya, pero paminsan-minsan ay sumisilip sa akin na para bang may naaalala siyang nakakatawang bagay na gusto na naman niyang ibato sa mukha ko.“Anong tinitingin-tingin mo diyan?” tanong ko nang makalapit si Rafa sa amin, hawak na ang shopping bags ng mga gamit para sa baby.“Wala naman,” sagot ni Bea, pilit na pinipigil ang ngiti. “Iniisip ko lang kung paano ko ikukuwento sa future grandchildren ko na muntik na akong mawalan ng best friend dahil sa isang pakete ng diapers.”Napapikit ako at napahawak sa noo. “Bea, please. Tapos na tayo sa issue na 'yan. May asawa at baby ang kaibigan ni Rafa, hindi si Rafa. Can we move on now?”“I'm m

Nang bumalik si Rafa mula sa kitchen, dala ang isang basong tubig at maliit na plato ng prutas, nakahiga pa rin ako sa sofa habang yakap-yakap ang unan. Agad akong umayos ng upo nang makita ko siya, saka iniabot ang mga kamay ko para salubungin ang dala niya. Inilapag niya ang mga iyon sa coffee table bago umupo sa tabi ko, at gaya ng inaasahan ko, hindi pa man ako nakakainom ay dumulas na agad ako palapit sa kaniya hanggang sa nakasandal na naman ang ulo ko sa balikat niya.“Comfortable ka na ba diyan, sweetheart?” tanong niya habang inaabot ang remote para hinaan ang volume ng telebisyon. “Or do you need me to bring you another pillow? Because at this rate, I might have to turn this entire sofa into your personal bed.”“Hmm, not a bad idea,” sagot ko habang nakangiti. “Puwede bang dito na lang ako tumira? Ikaw na lang ang magdala ng pagkain ko araw-araw, tapos ako ang bahala sa entertainment mo.”Napatawa siya at bahagyang lumingon sa akin. “And what exactly would your entertainment

Kinabukasan, maaga akong nagising kahit halos hindi ako nakatulog nang maayos kagabi. Ilang beses akong nagising sa kalagitnaan ng gabi dahil sa paulit-ulit na pag-iisip kung sino ang nasa likod ng mga litrato, at tuwing kukunin ko ang phone ko para tingnan kung may bagong mensahe, lalo lang bumibigat ang pakiramdam ko. Wala namang bagong notification nang magising ako, pero hindi iyon sapat para tuluyan akong kumalma. Nasa gallery ko pa rin ang mga litrato, at sa tuwing nakikita ko ang mga iyon, naaalala kong may taong nakakakita sa amin ni Rafa kahit hindi namin alam. Pagkatapos kong maligo at magbihis para pumasok sa university, naupo muna ako sa gilid ng kama at binuksan ang conversation namin ni Rafa. May mensahe siya kagabi pagkatapos kong sabihing nakauwi na ako, at may bago rin siyang ipinadala kaninang umaga.[Good morning, sweetheart. Did you sleep well?]Napakagat ako sa ibabang labi ko. Karaniwan, sasagot ako agad ng kung anu-anong kalokohan, minsan ay hihingi pa ng good

Hindi ako makatulog.Ilang beses na akong nagpalit ng puwesto sa kama, ilang beses na ring pumikit at nagkunwaring pagod na ako, pero sa tuwing isinasara ko ang mga mata ko, iisang bagay lang ang nakikita ko. Ang lumang litrato nina Rafa at Mommy, ang ngiti nilang dalawa, at ang mensaheng paulit-ulit na bumabalik sa isip ko na para bang may kung anong gustong sirain sa loob ng dibdib ko.[He doesn't love you because you're Althea. He only sees the woman he loved back then because you look exactly like your mother.]Napahiga ako nang patihaya at mariing ipinikit ang mga mata, saka agad ding bumangon nang hindi ko na nakayanan ang bigat ng sarili kong iniisip. Nakakainis dahil wala naman akong ibang hawak kundi mga salita mula sa isang taong hindi ko kilala, pero bakit parang mas malakas pa ang boses niyon kaysa sa lahat ng sinabi sa akin ni Rafa? Bakit mas pinaniniwalaan ko ang isang estranghero kaysa sa lalaking ilang beses nang nagsabing mahal niya ako?Dahil siguro natatakot ako.Ta