สองเท้าก้าวลงบันไดช้าๆ ถึงมันจะมีเพียงห้าขั้น สำหรับคนที่ขาเจ็บมันก็ลงลำบาก หญิงสาวใช้มือจับราวบันไดค่อยๆ ลง หลายครั้งที่ทรงตัวไม่อยู่เกือบล้มหลายครั้ง เธอหอบสังขารมาเรื่อยๆ จนถึงต้นไม้ที่ห่างจากบันไดไม่มาก หลังบอบบางแอบพิงแล้วถอนหายใจ“จะกลับยังไงอายเอ๊ย…” เธอได้แค่คิดแต่ยังคงไม่ลดละความพยายามที่จะไปให้ถึงรถที่จอดอยู่ฟากฝั่งคนตัวโต หลังจากเขาเดินหนีหญิงสาว เขาอ้อมเข้าห้องทำงานที่อยู่ติดห้องรับแขก เขาแอบมองพฤติกรรมของหญิงสาวจนเธอไปถึงรถและเปิดประตูพาตัวเองเข้าไปนั่งในรถได้พ่อเลี้ยงดินคิดว่า ถ้าเธอเป็นผู้หญิงอ่อนหวานถ่อมตนจะน่ารักมากกว่านี้ นี่ขนาดทำตัวเป็นผู้หญิงห้าวยังน่ามอง แต่นึกถึงความแสบแล้วถึงกับส่ายหัวทันที“จะรอดไหมวะอาย” ขณะเสียบกุญแจสตาร์ตรถแม้จะเจ็บขาแต่หญิงสาวค่อยๆ หมุนพวงมาลัย เพื่อเลี้ยวรถขับออกจากไร่ โดยค่อยๆ ขับช้าๆ หัวเข่าที่ตึงทำให้เธอปวดระบม ไม่ใช่แค่เข่ากับมือแต่มันปวดร้าวทั้งตัวเมื่อออกพ้นไร่เอี่ยมสกุลชัย เธอรีบขับตรงดิ่งกลับบ้านทันที ตอนแรกก็ว่าจะแวะหาน้ำแต่ไม่ไหวมันปวดเกินไป เธอจึงมุ่งหน้ากลับบ้านทันทีรีสอร์ตบ้านอาย อารดาเลี้ยวรถเข้ามาจอดในโรงรถของรีสอร์ต
Última actualización : 2026-09-23 Leer más