อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

“จะรีบไปไหน ถึงได้ขับเร็วขนาดนี้” โต้งพูดคนเดียว อารดาขับรถใกล้ถึงประตู เธอตีไฟเลี้ยวเพื่อมุ่งหน้าไปบ้านแม่ ทันใดนั้น เธอเบรกจนตัวโก่งเสียงเบรกดังสนั่น หัวชนกับพวงมาลัยรถอย่างจัง จนต้องยกมือขึ้นจับ“เปิดประตู” พร้อมกับคนด้านนอกทุบประตูหญิงสาวเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเป็นพ่อเลี้ยงดิน เธอตัดสินใจไม่เปิดประตู เข้าเกียร์แล้วขับรถหนีเขาทันที“แม่งเอ๊ย!” พ่อเลี้ยงดินสบถอย่างหัวเสียเขารู้ว่าหญิงสาวต้องกลับบ้าน จึงมาดักรอ หลังจากเขาเดินหนีออกจากห้องทำงาน เขารีบกลับมาขึ้นรถ ขับรถไปผับของเพื่อนอย่างหัวเสีย ห่วงไหมเหรอ เขาห่วงหญิงสาวที่สุด เพราะรู้ว่าหญิงสาวหัวร้อน ยิ่งโดนเขาต่อว่าแบบนี้เธอยิ่งไม่กลัวอะไรทั้งนั้น บ้านแม่ชบา“อายขอพักนะคะ” คนเป็นแม่กำลังจะถาม แต่เมื่อลูกสาวพูดแบบนี้ จึงไม่อยากกวนใจ ปล่อยให้ลูกสาวได้พักผ่อน คงเหนื่อยจากงานเมื่ออยู่ในห้องคนเดียว หญิงสาวปล่อยโฮ เธอเกลียดชายหนุ่มที่ต่อว่าเธอ โดยไม่มีเหตุผล คอยหาเรื่องตลอด ทั้งที่พยายามหลบหน้า

พ่อเลี้ยงดินมองคนพูดฉอดๆ ไม่ละสายตา ชุดนอนสีชมพูคลุมเข่าแขนยาว มันช่างทำให้เธอดูอ่อนหวาน แต่ผิดกับคำพูด เขาไม่รอช้าเดินเข้าหา อารดาถอยหลังกรูดอยู่มุมห้อง ก่อนมือหนาจะกระชากหญิงสาว แล้วช้อนร่างขึ้นแนบอกไม่ทันได้ดิ้น เธอถูกปล่อยให้นั่งบนที่นอน โดยเขานั่งยองๆ ที่พื้น เอื้อมมือหยิบกล่องสี่เหลี่ยม เปิดกล่องแล้วหยิบยาทามานวดที่ข้อเท้า หญิงสาวมองการกระทำของเขา พลางยิ้มไม่ให้เขารู้ตัว มือหนานวดเบาๆ อยู่ประมาณสิบห้านาที เขาเงยหน้าขึ้นอีกที เห็นหญิงสาวนั่งสัปหงก“หึๆ!” ใบหน้ามีรอยยิ้มขบขันท่าทีของหญิงสาว เธอคงง่วงจริงๆ เขาสำรวจข้อเท้าแล้วไม่มีอะไรมาก แค่ข้อเท้าแพลง มือหนาช้อนใต้เข่าและไหล่ ขยับนิดเดียวให้หัวถึงหมอน จัดท่าทางให้เธอได้นอนสบาย ดึงผ้าห่มคลุมกายให้ ช่วงนี้เข้าหน้าหนาวอากาศจะเย็นช่วงดึกๆ พ่อเลี้ยงดินหอมหน้าผากมน‘ฝันดีอารดา’ จากนั้นพาตัวเองกลับออกมาไม่ลืมที่จะล็อกประตู หากถามว่าห่วงไหม คำเดียวโคตรจะห่วงแถมปนหวง ทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อนคนตัวเล็กออกจะดื้อตาใส แต่เป็นคนที่มีความรับผิดชอบ ไม่ยึดติดกับสิ่งต่างๆ หญิงสาวยังนอนขลุกที่เตียงอุ่น เธอนอนตะแคง ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ แม้แสงแดดจะข

มาถึงบ้านพัก เธอหัวเสียก่นด่าเขาในใจ แถมต่อว่าตัวเองไม่ขาด'เกือบไปแล้วยัยอาย' เธอรีบล็อกประตูบ้านเมื่อเข้ามาในบ้านจากนั้นรีบอาบน้ำล้างคราบน้ำลายที่ชายหนุ่มฝากไว้ สบู่หมดเป็นก้อนในการอาบน้ำครั้งนี้ท่ามกลางอากาศเย็น โต้งนั่งกินเหล้าขาว อยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนข้างห้องพัก เขารู้สึกสงสารหญิงสาวที่โดนต่อว่าเพราะเขา เขามัวแต่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย แค่ชวนหญิงสาวปีนต้นหว้า มันจะเป็นเรื่องใหญ่โต เหล้าขาวสี่สิบดีกรี ไหลลงลำคอร้อนวูบวาบ“กูนั่งด้วยคน” คนมาใหม่นั่งลงก่อนได้รับคำอนุญาต“อ้าว… พ่อเลี้ยง” โต้งเรียกคนมาใหม่ ปกติคนงานก็กินเหล้าขาวเสียส่วนมาก ยิ่งบ้านนอกแบบนี้ เหล้าขาวเทลงแก้วจอก มือหนายกกระดกทีเดียวหมดแก้ว สีหน้าบ่งบอกว่ามันออกฤทธิ์ร้อนแรง แต่สำหรับเขาเอาอยู่ทั้งสองนั่งดื่มกินจนดึก พ่อเลี้ยงดินใบหน้าเริ่มเปลี่ยนสี“พ่อเลี้ยงครับ พ่อเลี้ยงโกรธน้องอายเรื่องเมื่อตอนเย็นเหรอครับ ผมเป็นคนชวนน้องเขาเอง พ่อเลี้ยงอย่าโกรธเธอเลยครับ มาลงกับโต้ง โต้งผิดเต็ม ที่ทำให้น้องเขาเถลไถล เสียงานการ&rdq

“อื้อ” จู่ๆ พ่อเลี้ยงดินก็ฉกจูบคนป่วย มือน้อยยกทุบตีอกหนาระรัว ก่อนกำปั้นน้อยๆ จะถูกย้ายไปคล้องคอเขาแทน เขาต้องช่วยให้คนป่วยดีขึ้น จึงเลือกใช้วิธีนี้ ก่อนมือหนาจะจับหญิงสาวนั่งบนตัก“เชื่อใจฉัน อาย” เขาถอนจูบ มองหน้าหญิงสาว ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าที่หน้าแดงเพราะพิษไข้หรือสิ่งที่เขากำลังทำครั้งแรกที่อารดามองหน้าพ่อเลี้ยงดินเต็มๆ ตา แววตาเป็นประกาย เขาดูดีไม่น้อย ปากน้อยกำลังจะขยับพูด กลับถูกปิดด้วยปากหนา สติอันเหลือน้อยนิด ดับวูบในอ้อมแขนแกร่งครืด… “ไอ้โต้งขับรถมารับกูที่แปลงมะเขือเทศด่วน” ความร้อนใจจึงโทรหาโต้งให้มารับ หากเขาอุ้มหญิงสาวจากที่นี่ ไปบ้านมันเกือบสองกิโลมันต้องใช้เวลานานพอสมควร… พ่อเลี้ยงดินอุ้มคนหมดสติในอ้อมแขน เดินมารอโต้ง โต้งขับรถอย่างไม่คิดชีวิต เสียงเบรกดังลั่นนาทีนี้เขาตัดสินใจพาตัวเองขึ้นไปนั่งท้ายกระบะ โดยสวมกอดหญิงสาวอย่างหวงแหน เหมือนกับโต้งรู้ใจ ไม่นานก็ถึงบ้านพ่อเลี้ยง เขารีบอุ้มหญิงสาวขึ้นบนบ้าน พาเข้าไปในห้องนอนของเ

ด้านอารดาหลังจากกินข้าวเสร็จ จะว่าข้าวคงไม่ถูก เธอกินสลัดผัก ตามด้วยขนมหวานและผลไม้ ขณะกินสมองก็คิดวนไปวนมาผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เกี่ยวข้องอะไรกัน ถึงกอดกันกลมเสียขนาดนั้น ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นอะไรกัน มันก็ไม่ใช่เรื่องของเธอจึงพาตัวเอง เดินดูของในร้านที่เป็นของฝากอารดาเดินดูของเพลินๆ ก็มีกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติประมาณสิบกว่าคน เดินมาสอบถาม อาหารเมนูไหนที่ขึ้นชื่อในร้านและของฝากอันไหนที่อร่อยมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว การสนทนาเริ่มมีเสียงหัวเราะเล็ดลอดดังขึ้น จากกลุ่มนักท่องเที่ยวของฝากหลายสิบถุงถูกวางบนโต๊ะที่นำมาวางโดยเฉพาะ จากนั้นกลุ่มนักท่องเที่ยว ขอให้อารดาแนะนำเมนูอาหารต่อ เธอแนะนำหลายสิบรายการ เหล่านักท่องเที่ยวต่างพากันสั่งตามที่เธอแนะนำรอยยิ้มหวานๆ ของอารดาเป็นที่ตรึงตราแก่นักท่องเที่ยว จนต้องขอถ่ายรูปคู่ด้วย จากนั้นกลายเป็นว่า หญิงสาวต้องคอยแนะนำรายการอาหาร และของฝากให้แก่ลูกค้าแทบทั้งวันลูกค้าเริ่มเบาบางลงจึงเดินไปเข้าห้องน้ำ“ว้าย!” แขนถูกกระชากก่อนเธอจะถึงห้องน้ำเพียงไม่กี่ก้าว ประตูห้องน้ำถูกปิดพร้อมล