อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

65 챕터

หงุดหงิด

ผับเมฆินทร์สองสาวเดินเข้ามาภายในร้าน เสียงดนตรีและเสียงเพลง มันช่างเร้าใจยิ่งนัก พวกเธอมาแต่หัววันก็จริง แต่ก็มีแขกมานั่งดื่มกินอยู่ก่อน ประมาณห้าถึงหกโต๊ะสำหรับครูน้ำ แม้จะรู้จักผับแห่งนี้ แต่ไม่เคยย่างกรายเข้ามาสักครั้ง นี่ครั้งแรกที่พาเพื่อนมา อารดาชะเง้อมองหาโต๊ะนั่ง เธออยากได้ที่ไม่สว่างมาก แบบมีไฟส่องสลัวๆ จนมาถึงโต๊ะที่อยากได้ มันอยู่เยื้องกับห้องวีไอพีด้านบน หากไม่ได้สังเกตหรือไม่เคยมาก็ไม่มีใครรู้ เหมือนกับสองสาวคนนี้ อารดาวางกระเป๋าบนโต๊ะคนไม่เคยดื่ม จึงเรียกพนักงาน ครูน้ำเป็นคนสั่งรายการน้ำเมา สองสาวนั่งรอไม่นาน ของที่สั่งก็ถูกนำมาเสิร์ฟ ทั้งสองไม่เคยเห็นหน้าตาสักอย่าง แต่ก็สั่ง อารดาเป็นคนกล้าคนแรก ยกน้ำเมาสีออกฟ้าๆ ขึ้นกิน รสชาติออกหวานเปรี้ยว ถือว่าอร่อยที่เดียว“หือ… แก อร่อยอะ ลองกินดูสิน้ำ” อายให้เพื่อนได้ลองชิม ครูน้ำยกขึ้นดื่ม ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันฟากฝั่งร้านอาหารบดินทร์ ชายหนุ่มตามหาหญิงสาว จนทั่วร้านก็ไม่เจอแม้แต่เงา เขาตามหาชั่วโมงกว่าๆ จนตอนนี้เกือบสองทุ่ม ถามใครก็ไม่มีใครเห็น แล้วเจ้าตัวหนีหายไปอยู่ที่ไหน หรือไปแอบหลับกันนะเขาจึงเดินมาที่ห้องทำงานอีกครั
last update최신 업데이트 : 2026-10-01
더 보기

ชอบอวบๆ

“สบายมาก” เธอลุกเดินไปตามลูกศร ที่ชี้ไปตามทาง มันเลี้ยวไปทางซ้ายมือ ไฟส่องสลัว คนไม่เคยกินถึงกับเดินขาไขว้ เดินหน้าสองสามก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว แต่เธอก็มาถึงห้องน้ำจนได้อารดาเข้าห้องน้ำอย่างทุลักทุเล ภายในห้องน้ำมีคนอยู่สองสามคน ที่กำลังพากันส่องกระจกอยู่ด้านนอก หญิงสาวทำธุระส่วนตัวเสร็จ เปิดประตูออกมาก็ไม่เห็นคนเหล่านั้น“ว้าย!” เสียงร้องเมื่อถูกผลักกลับเข้าห้องน้ำเหมือนเดิม คนเมาเกือบล้ม เธอหลับตาปี๋ แต่แขนแกร่งคว้าเอวคอดไว้ได้ทัน แขนบางคล้องคอคนนั้น ซึ่งเธอไม่เห็นว่าเป็นใคร ก่อนค่อยๆ ลืมตาขึ้น ถึงกับดวงตาเบิกโพลงกว้างเมื่อเห็นคนตรงหน้า ใบหน้าแดงก่ำยิ่งแดงกว่าเดิม ใจเต้นกระหน่ำไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่“ไง… อารดา”เสียงทุ้มต่ำ ทำคนฟังขนลุกซู่ จนต้องหลบสายตาดุดัน เหมือนจะกินเลือดกินเนื้อพ่อเลี้ยงดินขอตัวจากเพื่อน เขาเดินตามหญิงสาว เมื่อเห็นเธอเดินโซเซไปห้องน้ำ เขาจึงเดินตาม เขายืนสูบบุหรี่รอเวลา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำ มีเพียงหญิงสาว เขาจึงสบโอกาสผลักเธอกลับเข้าห้องเดิม“นาย…” เสียงสั่นระริกเรียกชายหนุ่ม ชุดสวยหมิ่นเหม่จะหลุดมิหลุดแหล่ เธอยังไปเต้นต่อหน้าผู้ชายนับสิบ พวกนั้น
last update최신 업데이트 : 2026-10-01
더 보기

หิวไหม?

“จริงนะ อีกอย่างนายชอบดุชอบว่าฉัน ไม่ว่าจะทำอะไรถูกหรือผิด ก็ว่าแต่ฉัน รู้ไหมฉัน อารดาเสียใจเป็นเหมือนกันนะ ถ้าวันไหนฉันทำงานใช้หนี้นายหมด นายก็ไม่ต้องทนเห็นหน้าฉันแล้ว”สิ่งที่เธอพูด จะใช่ความจริงหรือไม่นั้นไม่รู้ แต่คนฟังเกิดความไม่พอใจ เมื่อใช้หนี้เขาหมด เธอจะไปจากที่นี่ มันคงไม่ง่ายเหมือนที่พูด“อยากไปจากที่นี่จริงๆ เหรออารดา” เสียงเข้มเอ่ย พร้อมสายตาที่จ้องใบหน้าหญิงสาว“ใช่ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ กับคนใจร้ายอย่างนาย” เธอค่อยๆ หลับตาลง อาการเวียนหัวมันมาเป็นระยะๆ“ฉันให้เธอตอบอีกครั้ง” เสียงทุ้มต่ำ ถามอีกรอบ“ใช่… ฉันจะไปจากที่นี่ อื้อ” ไม่ทันจบประโยค พ่อเลี้ยงดินกระแทกจูบหนักๆ เขาจะไม่ปล่อยให้เธอ ได้ไปจากไร่ของเขาเด็ดขาด มือหนาปรับเบาะนั่งตัวเองถอยห่างพวงมาลัย ดึงอารดามานั่งคร่อมชายหนุ่ม ทำให้ร่องสาวชนกับเป้าตุงอย่างจังมือหนาสอดเข้ากลุ่มผมดกดำ สองลิ้นเกี่ยวพันจนคนบนร่างหายใจไม่ทัน ต้องประท้วงตีไหล่หนา ความอึดอัดภายใต้กางเกง พอๆ กับลมหายใจขาดช่วง เขายกร่างบางถอยห่าง ก่อนปลดกระดุมกางเกงออก แท่งร้อนชูชันเมื่อเป็นอิสระ ชุดเดรสถูกดึงมาอยู่ที่เอวคอด สายเสื้อทั้งสองถูกดึงจนขาด ไหลกองที่
last update최신 업데이트 : 2026-10-01
더 보기

จับกินตลอด

“ไม่หิว” เธอส่ายหัว“แต่ฉันหิว…” สิ้นเสียงเขาก้มดูดจุกนมจากเต้าหญิงสาว เสียงดูดเลียขบเม้มดังจ๊วบจ๊าบ ใบหน้าคมฝังอยู่เต้าอวบ สองมือเล็กสอดเข้ากลุ่มผมสั้นดกดำของชายหนุ่ม พ่อเลี้ยงดินหยอกเย้าเต้านมจนหนำใจ จึงเลื่อนใบหน้าขึ้นหาใบหน้างาม ใช้ฟันงับริมฝีปากแล้วดึงสองสามที ก่อนไล่หอมตามเรียวหน้าสวยพ่อเลี้ยงดินหยุดมองใบหน้าหญิงสาวตรงหน้า ประจวบกับอารดาที่ลืมตาขึ้น ทั้งสองสบตากันโดยบังเอิญ“ลุกออกไปเลย เดี๋ยวมีคนมาเห็น” หญิงสาวยกมือผลักอกชายหนุ่ม“ดีเสียอีกมีคนเห็น เขาจะได้รู้ว่าเธอเข้าห้องมาหาฉัน” ชายหนุ่มพูดหน้าตาเฉย คนฟังถึงกับตาเบิกกว้าง นี่เขากล่าวหาว่าเธอเข้าห้องของเขาอย่างนั้นหรือ“นายจะมากล่าวหาฉันไม่ได้นะ…ฉันเมาแล้วทำไมนาย ไม่พาฉันกลับห้อง พาฉันมาห้องนายทำไมกันเล่า” อารดาผลักไหล่หนาอีกครั้ง แต่ไม่สะเทือนกายหนาสักนิด“อาย…” พ่อเลี้ยงดินก้มหาริมฝีปากชมพู เขามอบจูบอันแสนหวาน ให้เจ้าของชื่ออีกครั้ง แรกๆ แม้หญิงสาวจะต
last update최신 업데이트 : 2026-10-02
더 보기

มาทำไม?

“สวัสดีค่ะ… พี่ดิน” เจ้าของเสียงชะเง้อมองชายหนุ่มพ่อเลี้ยงดินหน้าถอดสีนิดหน่อย ไม่คิดว่าหญิงสาวจะมาหาถึงไร่วันนี้ เขาเปิดประตูรถเดินลง ประจวบกับหญิงสาวก็เปิดประตูรถพอดี ชายหนุ่มบอกให้ลุงสันต์กลับไปได้ หญิงสาวยืนกับที่ เธอมาก่อนโดยไม่ได้บอกให้เขารู้“พี่ดินสบายดีนะคะ” เธอทักทายเขา“พี่สบายดี อ้อนมาได้ยังไง”“อ้อนขับรถมาค่ะ พอดีอ้อนไม่อยากรบกวนให้พี่ไปรับค่ะ” จริงๆ ตกลงกันไว้ว่าชายหนุ่ม จะเป็นคนไปรับเธอ แต่เธอไม่อยากรอ เธอยังคงจำเส้นทางมาไร่ได้ดี“ครับ อ้อนมาเหนื่อยไปพักก่อน เดี๋ยวพี่ให้ป้าเอี่ยมจัดห้องพักให้” พ่อเลี้ยงดินจำใจต้องพาหญิงสาวกลับ แดดร้อนกลัวเธอไม่สบาย“อ้อนอยากเดินดูแปลงผักก่อนค่ะ” เธอห่างหายไปหลายปี อยากรู้ว่าไร่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง“เอ่อ…” ชายหนุ่มทำท่าเหมือนไม่สะดวกเท่าไรฝ่ายหญิงสาวเห็นชายหนุ่มเงียบไป“พี่ดินไม่สะดวก อ้อนกลับก็ได้ค่ะ”“ไม่ใช่ไม่สะดวก พี่กลัวอ้อนไม
last update최신 업데이트 : 2026-10-02
더 보기

ไม่แล้งน้ำใจ

“นายยังไม่ได้กินข้าวเหรอ ปกติเวลานายไปร้าน ก็กินมาจากร้านแล้วไม่ใช่เหรอ” เธอพูดทั้งที่ยังเคี้ยวมาม่า“วันนี้ยังไม่ได้กิน” เขาพูดเหมือนเหนื่อยๆ ไม่เหมือนทุกวัน อารดาเลื่อนถ้วยมาม่าของเธอ ให้ชายหนุ่ม แม้จะกินได้เพียงไม่กี่คำ“อือ นายกินสิ” เธอมองถ้วยตรงหน้าชายหนุ่มอย่างเสียดาย“เดี๋ยวฉันทำใหม่ เธอกินไปเถอะ” มือหนาเลื่อนถ้วยมาม่าส่งคืน“นาย” เธอเสียงอ่อยลง“หือ” พ่อเลี้ยงดินนิ่วหน้าคิ้วขมวด มองหน้าคนตรงหน้า“มาม่ามันหมดแล้ว ห่อสุดท้ายที่ฉันกินพอดี” หญิงสาวบอกเขา“ไข่ไก่”“หมด”“อะไรนะ เธอกินหมดทุกอย่างเลยเหรอ อาย” ชายหนุ่มพูดเสียงดัง พ่นลมหายใจ หันมามองคนที่นั่งอยู่“โชคร้าย นายมาช้าไป” เธอย้อน ชายหนุ่มเดินไปเปิดตู้เย็น หยิบกล่องสี่เหลี่ยมออกมา แล้วเดินไปที่อ่างล้างจาน เขาดึงเสื้อแขนยาว ขึ้นถึงข้อศอก เขาหยิบผักสามสี่อย่าง รวมทั้งมะเขือเทศมาเปิดน้ำล้างจากนั้นลงมือนำมาหั่น และวางใส
last update최신 업데이트 : 2026-10-03
더 보기

ดื้อด้าน

ชายหนุ่มดึงผ้าห่ม ขึ้นคลุมกายให้หญิงสาว พ่อเลี้ยงดินล้มตัวลงนอนข้างหญิงสาว สวมกอดเอวบาง เขาหลับตามหญิงสาว เพราะเหนื่อยกับงานมาทั้งวัน เช้ามืดวันหยุด“อื้อ” อากาศหนาวเย็น ทำให้คนที่นอนหลับ พยายามหาที่อบอุ่นซุกตัว ใบหน้าหวานซบเข้าหาอกแกร่ง เธอเอาแขนกอดเอวหนา คนตัวโตกอดตอบกระชับแขนแน่นขึ้นพ่อเลี้ยงดินรู้สึกตัวตั้งแต่ หญิงสาวเอาหน้าซบที่อกเขา สายตาคม จ้องมองคนหลับในอ้อมแขนเขากดจมูกลงหน้าผากมน ก่อนใช้จมูกถูไถจมูกหญิงสาว เขาหยอกเย้าจนคนหลับ หลุดเสียงคราง“อื้อ” คนนอนหลับขยับตัวหนี เมื่อมีสิ่งรบกวนการนอน ริมฝีปากหนางับติ่งหูหญิงสาว เหมือนเป็นการกลั่นแกล้ง มือน้อยยกขึ้นปัด เธอพลิกตัวหันนอนตะแคงอีกข้างมือหนารวบเอวบางเข้าหาตัว และงับติ่งหูอีกข้าง เมื่อถูกรบกวนมากๆ จึงพลิกนอนหงาย เธอปรือตามองหาสิ่งที่มันรบกวน และแล้วก็เจอต้นตอ เธอสบตามองคนตัวโต ที่จ้องมองเธอไม่ละสายตา“นาย อื้อ” เสียงถูกกลืนหายในลำคอ เมื่อเขาฉกจูบลงริมฝีปากเธอมือน้อยๆ ผลักไสไหล่หนา พร้อมทั้งทุบตีดิ้นหน
last update최신 업데이트 : 2026-10-03
더 보기

เมียฉัน

ทั้งสองนั่งนับเงินในกระเป๋า และนำมารวมกับเงินของหญิงสาว มันได้เกินคาดจริงๆ“โห…เจ็ดแสนห้าหมื่นบาท” เสียงหญิงสาวตะโกนเบาๆ พร้อมกับรอยยิ้ม“แต่มันน่าเสียดาย” พลันใบหน้ากลับเศร้าสร้อยลงอย่างเห็นได้ชัด“ขอโทษนะอาย” แม่ชบาเอ่ยขอโทษให้ลูกสาวอีกครั้ง ที่ต้องให้แบกรับภาระหนี้สินของครอบครัว หญิงสาวรู้สึกทำให้แม่ไม่สบายใจ จึงเปลี่ยนประเด็นให้มันไม่ดูเศร้าเกินไป“แม่พรุ่งนี้อายว่าจะเอาไปใช้หนี้เขาก่อน จะได้ให้เขาหักไปเลย อย่างน้อยยอดมันก็เหลือน้อยลง” เธอยิ้มให้แม่“แม่ฝากอายเอาไปให้พ่อเลี้ยงเขาด้วยนะลูก” แม่ชบาจับมือลูกสาว แล้วบีบเบาๆ เป็นการให้กำลังใจหญิงสาว#####บทที่ 40วันหยุด ของหญิงสาวหมดไปกับการวิ่งวุ่น ต้อนรับแขกที่มาจองห้องพัก อากาศเริ่มอุ่นร้อนขึ้น เธอถอดเสื้อแขนยาวออก เหลือเพียงเสื้อยืดเอวลอย โชว์สะดือสวยและเอวคอด กางเกงยีนขายาวเอวต่ำ เหงื่อเริ่มออกหญิงสาวจึงบอกแม่ ขอไปอาบน้ำที่บ้าน หลังจากแขกเริ่มหมดลง หญิงสาวเดินทางเท้าที่ทะลุมาบ้านได้ เธอเปิดประตูและเดินขึ้นบนห้อง ทำการอาบน้ำชำระล้างคราบเหงื่อไคลร่างกายได้น้ำเย็นๆ ทำให้เธอสดชื่นขึ้น ผ้าขนหนูผืนใหญ่พันรอบอก เสื้อผ้าชุดเดิมถูกสวมใส
last update최신 업데이트 : 2026-10-04
더 보기

มากประสบการณ์

เวลาสามทุ่มกว่าๆ “อายเดี๋ยวไปดูห้องพัก ให้พ่อเลี้ยงหน่อยนะลูก” วันนี้ชายหนุ่มขอพักที่นี่“ฮะ ทำไมเขาไม่กลับไร่ล่ะคะ”“แม่จะรู้กับพ่อเลี้ยงไหมลูก ยังไงหนูช่วยจัดการให้แม่ด้วยแล้วกัน แม่จะเตรียมเอกสาร ไปสอนเด็กๆ พรุ่งนี้” แม่ชบาปลีกตัวไปหาพ่อเลี้ยงดิน“เดี๋ยวน้าจะให้อาย พาไปดูห้องพักนะคะ” จากนั้นจึงเดินขึ้นบนบ้าน ปล่อยที่เหลือให้เป็นหน้าที่ของลูกสาวท่ามกลางแสงไฟสลัว ที่สาดส่องให้ความสว่าง ระหว่างทาง สองหนุ่มสาวเดินไปยังห้องพักอารดาทำท่าฟึดฟัดกระฟัดกระเฟียด ไม่พอใจชายหนุ่ม‘บ้านช่องก็มีดันไม่กลับ จะมาค้างที่นี่ทำไมกันไม่รู้'หญิงสาวนึกในใจ มาถึงห้องพักหลังสุดท้ายของรีสอร์ต ซึ่งห่างจากหลังอื่นๆ ระหว่างทางไม่มีแม้เสียงพูดคุยคลิก... กุญแจถูกไขและเปิดประตู หญิงสาวยืนอยู่หน้าห้อง ไม่ยอมเข้าภายใน คนตามหลังจึงยืนนิ่งเช่นกัน“ฉันกลับละ” ขณะที่เอี้ยวตัวหันหลังกลับมือหนากระชากแขนหญิงสาว ให้ตามเขาเข้าไปภายในห้อง โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนเหวี่ยงเธอกลางห้อง พร้อมประตูที่ปิดลง“ทำอะไรของนาย” สีหน้าไม่พอใจ มองจ้องชายหนุ่มเขาไม่ตอบกลับทำให้ใจเธอเต้นกระหน่ำ เมื่อปากหนาประกบจูบ ไม่ให้เธอตั้งตัว รสจูบท
last update최신 업데이트 : 2026-10-04
더 보기

เชื่อมั่น

ภายในห้องพัก“อื้อ เหนื่อย ไม่ไหว” เสียงตะกุกตะกักท่ามกลางความหอบเหนื่อย เม็ดเหงื่อผุดเกาะตามกรอบหน้าหวาน“อือ อ๊า อ่า” พ่อเลี้ยงดินเปล่งเสียงคำราม จับเอวคอดไว้แน่น ก่อนโยกสะโพกใส่หนักๆ ถี่ๆก่อนปล่อยน้ำเชื้อจำนวนมาก ให้กับอีกคนที่นอนหมดแรง ใบหน้าแดงก่ำ หลับตาพริ้ม ปากจิ้มลิ้มเผยอ เสียงหายใจแรงส่งผลให้เต้าอวบกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงชายหนุ่มล้มตัวลงนอนข้างหญิงสาว เขาสวมกอดจากด้านหลัง ปากหนายังคงไล่จูบซอกคอระหงมาตามลาดไหล่ ของคนตัวเล็กไม่ปล่อย“อายง่วง” หญิงสาวแทบไม่มีแรงพูดพ่อเลี้ยงดินจึงยอมถอนจูบ เขากอดเอวบางแล้วเข้าสู่ห้วงนิทรากันทั้งคู่พ่อเลี้ยงดินตื่นนอนแต่เช้ามืด แม้เมื่อคืนมีกิจกรรมเข้าจังหวะจนดึกดื่น เขาปล่อยให้หญิงสาวนอนพัก ส่วนตัวเขาเดินมายังโซนรับอาหารเช้า ที่รีสอร์ตจะมีกาแฟให้กินฟรีชายหนุ่มชงแล้วมานั่งกินโต๊ะข้างพุ่มไม้ อากาศยามเช้า มีหมอกลงจางๆ ความหนาวยังแผ่คลุมไปทั่ว แขกคนอื่นยังคงไม่มีใครตื่นแต่ทว่า…“พ่อเลี้ยงดินคะ น้าขอคุยอะไรด้วยได้ไหมคะ” แม่ชบาเห็นว่ายามนี้ไม่มีใครเพ่นพ่านจึงใช้โอกาสนี้ที่จะคุยกับชายหนุ่ม“ครับ คุณน้ามีอะไรจะคุยกับผมครับ” พ่อเลี้ยงดินหันมองแม่ของหญ
last update최신 업데이트 : 2026-10-04
더 보기
이전
1234567
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status