บทนำหิมะแรกแห่งเหมันต์โปรยลงมาเงียบงันคลุมทับกำแพงเมืองหลวงให้ขาวสะอาดราวไม่เคยมีบาปใดเกิดขึ้นทว่าใต้ความขาวนั้น…เลือดยังอุ่นหยาดหนึ่ง หยาดสอง ไหลซึมจากรอยแยกของศิลาค่อย ๆ แผ่ซ่านดุจดอกเหมยสีชาดบานสะพรั่งกลางความหนาว เสียงกรีดร้องดับลงไปนานแล้วเหลือเพียงกลิ่นคาวจาง ๆ ที่ลมหนาวพัดวนไม่ยอมจางหาย“รายต่อไป”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเฉยชาบุรุษในอาภรณ์ดำยืนอยู่ท่ามกลางลานประหาร ชายเสื้อเขาไม่เปื้อนแม้หยดเลือดราวกับความตายไม่อาจแตะต้องดวงตาคู่นั้น…เย็นยิ่งกว่าหิมะเบื้องหน้าเขา ขุนนางผู้หนึ่งทรุดตัวคุกเข่า ร่างสั่นสะท้านริมฝีปากพร่ำขอชีวิตซ้ำแล้วซ้ำเล่า“ท่านอ๋อง! กระหม่อมถูกใส่ร้าย”คำวิงวอนยังไม่ทันสิ้น ดาบก็ร่วงลงฉับเดียว…โลหิตกระเซ็นเป็นเส้นโค้ง ก่อนจะตกลงบนหิมะขาว งดงาม…และน่าสะพรึงในคราเดียวกันบุรุษในอาภรณ์ดำมิได้แม้แต่จะกะพริบตาเขาคือผู้ที่ใต้หล้าเรียกขานว่า “ปีศาจ” ผู้เหยียบศพขึ้นสู่จุดสูงสุด ผู้ที่ยิ้มบาง ๆ ก็ทำให้ทั้งราชสำนักหนาวสั่นอ๋องมู่หรงชิงอี้ ผู้สำเร็จราชการเขาหันกายจากลานประหารอย่างไม่ไยดีราวกับเพิ่งเหยียบมดตัวหนึ่งตาย“เก็บกวาดให้เรียบร้อย”คำสั่งถูกทิ้งไว้เบื้
Last Updated : 2026-09-22
LOGIN
