All Chapters of ชายาข้ามภพ ปราบกฏด้วยการค้า : Chapter 11 - Chapter 20

57 Chapters

11

“ตอนนี้หรือขอรับ”“ตอนนี้”หลิวซานมองท้องฟ้าที่เริ่มมืด“ให้ข้าไปซื้อคนเดียวก็ได้ขอรับ คุณหนูเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”“ข้าอยากเห็นราคาด้วยตาตัวเอง”หลิวซานไม่เถียงอีก ทั้งสองจึงออกจากร้าน มุ่งหน้าไปยังย่านค้าธัญพืชซึ่งยังมีร้านค้าขนาดใหญ่เปิดอยู่ลี่หลินไม่ได้แต่งกายเป็นบุรุษเช่นคราวที่ลอบออกจากจวน เพียงสวมเสื้อคลุมเรียบง่ายและใช้ผ้าบางคลุมศีรษะเพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจ เมื่อมาถึงร้านขายข้าวแห่งหนึ่ง หลิวซานสอบถามราคาเพียงไม่กี่คำก็ขมวดคิ้ว“เท่านี้เลยหรือ”เถ้าแก่ร้านข้าวถอนหายใจ“ข้าก็ไม่อยากขายแพง แต่ของเหลือน้อย”ลี่หลินเดินเข้าไป“ข้าวชนิดนี้ เมื่อเดือนก่อนราคาเท่าใด”เถ้าแก่บอกราคา นางคำนวณในใจทันที“ขึ้นมากเกือบเท่าตัว”“ใช่ขอรับ”“เพราะผลผลิตเสียหายหรือ”“ไม่ใช่”“เส้นทางขนส่งมีปัญหา”“ก็ไม่เชิง”“เช่นนั้นเหตุใดของถึงขาด”เถ้าแก่ถอนหายใจยาว“ช่วงนี้มีคนกว้านซื้อหนักขอรับ”ลี่หลินชะงัก“ผู้ใด”“ข้าไม่รู้แน่ชัด พวกที่มาซื้อใช้ชื่อร้านค้าหลายแห่ง บางรายไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่ซื้อคราวหนึ่งมากเสียจนพ่อค้าทั่วไปสู้ราคาไม่ไหว”“ซื้อเท่าไร”“บางครั้งเอาเกือบหมดโกดัง”แววตาของลี่หลินเปลี่ยนไ
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

12

หญิงสาวเดินจากไปพร้อมหลิวซาน โดยไม่รู้เลยว่าเบาะแสเล็ก ๆ ที่เริ่มต้นจากราคาข้าวและเกลือในตลาด กำลังจะนำพานางเข้าไปพัวพันกับเครือข่ายที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ความสงบของเมืองหลวงและในไม่ช้า คนผู้หนึ่งซึ่งนางเคยพบโดยบังเอิญในรถม้ายามค่ำคืน ก็จะก้าวเข้ามารับฟังข้อสังเกตเหล่านี้ด้วยตนเองหลังเปิดกิจการได้เพียงไม่กี่วัน ชื่อของหอชิมรสสำราญ ก็เริ่มเป็นที่พูดถึงในย่านการค้าอย่างรวดเร็วจากร้านเปิดใหม่ที่วันแรกยังไม่มีใครกล้าเดินเข้า บัดนี้กลับมีลูกค้ารอตั้งแต่ก่อนถึงเวลาอาหาร บัณฑิตจากสำนักศึกษา พ่อค้า ผู้เดินทาง ไปจนถึงบ่าวจากจวนใหญ่ต่างแวะเวียนมาลิ้มลองอาหารรสชาติแปลกใหม่บางคนมากินเพราะได้ยินคำร่ำลือบางคนมากินเพราะอยากรู้ว่าอาหารของคุณหนูตระกูลขุนนางจะดีสักเพียงใดแต่ไม่ว่าจะมาด้วยเหตุผลใด ส่วนใหญ่เมื่อได้ชิมแล้วก็มักกลับมาอีก“โต๊ะสามขอหมูย่างเพิ่มหนึ่งจานขอรับ”“โต๊ะเจ็ดถามว่าไก่ทอดยังมีหรือไม่”“ลูกค้าด้านล่างรออีกสามโต๊ะขอรับ” เสียงของคนในร้านดังขึ้นไม่ขาดสายหลิวซานเดินขึ้นลงระหว่างสองชั้นจนแทบไม่มีเวลาหยุดพัก แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความสุข“คุณหนู” เขาเดินเข้ามาหาลี่หลินซึ่งกำลังตรวจบัญชีอย
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

13

“ข้ากำลังให้โอกาสเจ้า”ลี่หลินหัวเราะเบา ๆ“แปลกจริง”“อะไร”“ตอนที่ข้ายังไม่มีร้าน คุณชายอวี้เป็นฝ่ายถอนหมั้น” นางยกถ้วยชาขึ้นจิบ“พอร้านข้าเริ่มมีลูกค้า คุณชายกลับมาพร้อมข้อเสนอขอครึ่งหนึ่ง”ลี่หลินวางถ้วยลง“หากกิจการข้าโตขึ้นอีกหน่อย คุณชายคงมาขอทั้งร้านกระมัง” เสียงหัวเราะหลุดมาจากโต๊ะใกล้ ๆอวี้เหวินเฉิงหน้าแดง“ไป๋ลี่หลิน”“คุณชายอย่าเสียงดังสิ ร้านข้ามีลูกค้า”“ข้าอุตส่าห์มาพูดดีด้วย เจ้ากลับไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง”“ข้ารู้เจ้าค่ะ” ลี่หลินยิ้ม“เพราะรู้จึงยังสงสัยว่า เหตุใดคนที่ถอนหมั้นข้าไปแล้วถึงยังคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์มาสั่งว่าข้าควรทำอะไรกับทรัพย์สินของตัวเอง”อวี้เหวินเฉิงพูดไม่ออก ส่วนไป๋ซูฮุ่ยทนฟังไม่ไหว“พี่รอง เจ้าคิดว่าตัวเองเก่งนักหรือ ร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งเดียวทำให้ลืมกำพืดไปแล้วกระมัง”ลี่หลินหันไปมอง“กำพืดของข้าคือบุตรสาวตระกูลไป๋ และเป็นเจ้าของร้านนี้”“เจ้า!”“ส่วนกำพืดของเจ้าก็คือบุตรสาวตระกูลไป๋เหมือนกัน” นางยิ้มบาง“แต่ร้านนี้ไม่ใช่ของเจ้า”ไป๋ซูฮุ่ยหน้าแดงก่ำ“ข้าไม่อยากได้ร้านชั้นต่ำของเจ้าหรอก”“ดี เช่นนั้นเราก็เข้าใจกัน”“เจ้ากล้า” ไป๋ซูฮุ่ยพุ่งเข้ามา ยกมือข
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

14

“สูงขึ้นเท่าใด”“ข้าวบางชนิดเกือบเท่าตัวเพคะ”ฉินมู่หยวนวางตะเกียบลง“เพราะผลผลิตไม่ดี”“หม่อมฉันถามแล้ว ไม่ใช่เพคะ”“เส้นทางขนส่งมีปัญหา”“เท่าที่ถามก็ไม่มีเหตุใหญ่ถึงขั้นทำให้ของขาด” แววตาของฉินมู่หยวนเริ่มจริงจัง“แล้วสาเหตุคืออะไร”“มีคนกว้านซื้อ”“พ่อค้ากักตุนสินค้าเพื่อขึ้นราคา”“ตอนแรกหม่อมฉันก็คิดเช่นนั้น” ลี่หลินหยิบสมุดเล็กออกมาจากแขนเสื้อ“แต่สิ่งที่แปลกคือผู้ซื้อไม่ได้มีเพียงร้านเดียว” นางเปิดหน้าที่จดข้อมูลไว้“หลิวซานฟังจากพ่อค้าในตลาด พบว่าช่วงหลายวันนี้มีผู้ซื้อหลายกลุ่ม ใช้ชื่อร้านต่างกัน คนมารับของก็ไม่ซ้ำหน้า แต่สินค้าที่ซื้อกลับคล้ายกัน”ฉินมู่หยวนมองสมุด“มีอะไรบ้าง”“ข้าว เกลือ ถั่วแห้ง เนื้อเค็ม และอาหารที่เก็บได้นาน”เฟิงอี้ซึ่งยืนอยู่ด้านหลังฉินอ๋องเงยหน้าขึ้นทันทีลี่หลินพูดต่อ“ปริมาณที่ซื้อก็ไม่ใช่น้อย บางครั้งเหมาของเกือบทั้งโกดัง”“เจ้าส่งคนไปสืบ”“ไม่ได้สืบลึกเพคะ” นางรีบชี้แจง“หม่อมฉันเพียงให้หลิวซานฟังข่าวเวลาซื้อวัตถุดิบ ไม่ได้ให้ติดตามผู้ใด เพราะเรื่องนี้อาจเป็นเพียงการแข่งขันทางการค้า”ฉินมู่หยวนมองนาง“แต่เจ้าไม่คิดว่าเป็นเช่นนั้น”“หม่อมฉันยังไม่ก
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

15

หลิวซานพยักหน้า ก่อนเดินกลับลงไปทำงาน ลี่หลินทอดสายตามองตลาดด้านนอกอีกครั้งเมื่อไม่กี่วันก่อน นางเพียงเห็นราคาข้าวและเกลือสูงขึ้น วันนี้กลับรู้ว่ามีผู้ซื้อหลายกลุ่มกำลังกว้านซื้อสินค้าที่ล้วนเหมาะสำหรับเก็บเป็นเสบียงยังไม่มีชื่อ ไม่มีตราสัญลักษณ์ ไม่มีเส้นทางขนส่งที่แน่ชัด และยิ่งไม่มีหลักฐานว่าคนเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับผู้ใดสิ่งที่นางมีเป็นเพียงข้อสังเกตเล็ก ๆ จากตลาด แต่บางครั้งเรื่องใหญ่ก็เริ่มต้นจากความผิดปกติเล็กน้อยเช่นนี้ลี่หลินเก็บสมุดเข้าแขนเสื้อ นางยังไม่รู้ว่าเบื้องหลังการกว้านซื้อครั้งนี้คืออะไร และไม่รู้ด้วยว่าเหตุใดฉินอ๋องจึงให้ความสนใจทันทีที่ได้ยินคำว่าเสบียงแต่สิ่งหนึ่งที่นางรู้แน่ชัดคือ ปลายเชือกเส้นนี้เพิ่งโผล่ขึ้นมาให้เห็นเท่านั้น ส่วนมันจะทอดยาวไปถึงมือของผู้ใด ยังไม่มีใครรู้กลิ่นหอมอ่อนของชาชิงซินลอยกรุ่นอยู่ภายในห้องรับรองส่วนตัวชั้นสองของหอชิมรสสำราญช่วงบ่ายของวันนี้ลูกค้าด้านล่างยังคงคึกคัก เสียงพูดคุยและเสียงถ้วยชามกระทบกันดังแว่วมาถึงชั้นบนเป็นระยะ ทว่าภายในห้องกลับเงียบสงบจนได้ยินเสียงน้ำชารินลงถ้วยอย่างชัดเจนไป๋ลี่หลินวางกาน้ำชาลงตรงหน้าบุรุษในอาภรณ์ส
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

16

“ตั้งแต่เช้า?”“ยังมีชาอีกสองถ้วย”ฉินมู่หยวนขมวดคิ้ว “ชาไม่นับเป็นอาหาร”“หม่อมฉันรู้เพคะ แต่วันนี้ร้านยุ่งมาก”“ยุ่งจนไม่มีเวลากินข้าว?”“ก็ไม่ได้ถึงขั้นนั้น เพียงแต่พอเริ่มตรวจบัญชีแล้วก็ลืมเวลาไปหน่อย”ฉินมู่หยวนหันไปทางประตู “ให้คนนำอาหารที่ย่อยง่ายเข้ามาอีกสองอย่าง”องครักษ์ด้านนอกขานรับทันทีลี่หลินมองเขาอย่างประหลาดใจ “ท่านอ๋องไม่จำเป็นต้องลำบากถึงเพียงนี้หรอกเพคะ”“ข้าเพียงสั่งอาหาร ไม่ได้ออกรบ”“หม่อมฉันหมายถึงท่านไม่จำเป็นต้องใส่ใจเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้”“สำหรับคนที่เพิ่งหายจากอาการถูกพิษ การกินข้าวไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย”ลี่หลินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มบาง ๆ “ท่านอ๋องจำได้ด้วยหรือเพคะว่าหม่อมฉันเคยถูกพิษ”“ข้าไม่ได้ความจำสั้น”“เช่นนั้นท่านคงจำได้ด้วยว่าหม่อมฉันไม่ชอบให้ใครมาจัดการชีวิตแทน”“จำได้”“แล้วเหตุใดยังสั่งอาหารให้หม่อมฉันอีกเล่าเพคะ”“เพราะข้าไม่ได้สั่งให้เจ้ากิน ข้าเพียงให้คนนำมาไว้ หากไม่อยากกิน เจ้าก็ไม่ต้องกิน”ลี่หลินหลุดหัวเราะ“ท่านอ๋องนี่ช่างเจรจาเก่งจริง ๆ”“สู้เจ้าไม่ได้”“นั่นถือเป็นคำชมใช่หรือไม่เพคะ”“แล้วแต่เจ้าจะคิด”รอยยิ้มของลี่หลินกว้างขึ้นเล็กน้อย
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

17

“ข้อสอง หม่อมฉันไม่ยอมให้ท่านใช้อำนาจของสามีมาบังคับเรื่องส่วนตัวโดยไร้เหตุผล หากเรามีเรื่องไม่เห็นด้วย ต้องพูดกันให้รู้เรื่อง”ฉินมู่หยวนพยักหน้า“ได้”“ง่ายอีกแล้ว”“ยังมีข้อสามไม่ใช่หรือ”ลี่หลินยิ้มกว้างขึ้น“ข้อสาม” นางมองเขาตรง ๆ“หม่อมฉันแต่งเข้าไปเป็นพระชายา ไม่ใช่บ่าวรับใช้ของท่าน ดังนั้นท่านให้เกียรติหม่อมฉัน หม่อมฉันก็จะให้เกียรติท่าน หากท่านปกป้องหม่อมฉัน หม่อมฉันก็จะไม่หักหลังท่าน”ฉินมู่หยวนสบตานางนิ่ง ครั้งนี้เขาไม่ได้ตอบทันที“แค่นั้นหรือ”ลี่หลินชะงัก“แค่นั้น”“ข้านึกว่าเจ้าจะเรียกร้องมากกว่านี้”“ท่านอ๋องอยากให้หม่อมฉันเพิ่มหรือเพคะ”“ไม่ต้อง”“เช่นนั้นตกลงหรือไม่”ฉินมู่หยวนพยักหน้า“ตกลง” ลี่หลินยังไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ“พูดแล้วห้ามคืนคำนะเพคะ”“เปิ่นหวังไม่คืนคำ”“หากคืนคำเล่า”“เจ้าจะทำอะไร”ลี่หลินยิ้มหวาน“หม่อมฉันยังคิดไม่ออก แต่รับรองว่าท่านอ๋องต้องปวดหัวแน่นอน”มุมปากของฉินมู่หยวนยกขึ้น“ข้าจะรอ”“ท่านดูไม่กลัวเลย”“เพราะข้าไม่คิดจะผิดคำพูด” ประโยคนั้นทำให้ลี่หลินเงียบไปครู่หนึ่งนางก้มมองถ้วยชาตรงหน้า การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่ความรัก อย่างน้อยในตอนนี้ยังไม่ใช่ แ
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

18

ลี่หลินรีบม้วนราชโองการเก็บ“เถาเถา”“เจ้าคะ”“พรุ่งนี้ไปดูร้านแต่เช้า”เถาเถาอ้าปากค้าง“คุณหนูเพิ่งได้รับราชโองการสมรสนะเจ้าคะ”“แล้วอย่างไร”“คุณหนูไม่เตรียมตัวแต่งงานหรือ”“ต้องเตรียมสิ”“แล้วร้านเล่าเจ้าคะ”ลี่หลินยิ้ม“ก็ต้องเปิด”เถาเถามองเจ้านายอย่างจนคำพูด ลี่หลินกลับเดินออกไปอย่างอารมณ์ดี จะเป็นพระชายาหรือเป็นเจ้าของร้าน สำหรับนางไม่ได้ขัดแย้งกันแม้แต่น้อยในเมื่อฉินมู่หยวนเป็นคนรับปากเองว่า จะไม่ก้าวก่ายกิจการของนางนางก็จะดูให้เห็นกับตาว่า ฉินอ๋องผู้ไร้พ่ายจะรักษาคำพูดที่ให้ไว้กับว่าที่พระชายาของตนได้ดีเพียงใดวันอภิเษกสมรสมาถึงเร็วกว่าที่ไป๋ลี่หลินคาดไว้ตั้งแต่เช้าตรู่ จวนตระกูลไป๋ก็เต็มไปด้วยผู้คน ขบวนสินเดิม หีบเครื่องประดับ ผ้าไหม และสิ่งของสำหรับเจ้าสาวถูกจัดเตรียมอย่างเป็นระเบียบสินเดิมที่จัดเตรียมสำหรับการแต่งงานครั้งนี้มีทั้งทรัพย์สินจากฝ่ายมารดาที่นางสามารถนำมาใช้ได้แล้ว และสิ่งของที่จัดเตรียมเพิ่มเติม ส่วนร้านค้าและที่ดินที่ทวงคืนมา นางยังคงดูแลในฐานะเจ้าของกิจการเช่นเดิมเมื่อถึงฤกษ์มงคล ขบวนเกี้ยวเจ้าสาวสีแดงก็เคลื่อนออกจากจวนตระกูลไป๋ มุ่งหน้าสู่ตำหนักฉินอ๋อง
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

19

“แต่วันนี้เป็นคืนแต่งงาน”“แล้วคืนแต่งงานห้ามกินข้าวหรือ”นางนิ่งไป “ไม่ห้ามเพคะ”“เช่นนั้นก็กิน”ลี่หลินมองเขาอย่างประหลาดใจ นางนึกว่าเขาจะเคร่งครัดกับพิธีการมากกว่านี้เสียอีกไม่นาน อาหารร้อน ๆ ก็ถูกยกเข้ามา ฉินมู่หยวนไม่ได้เร่งให้นางทำพิธีใดต่อ เพียงนั่งรออยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างสงบลี่หลินกินไปได้ครึ่งถ้วยจึงรู้สึกว่าร่างกายกลับมามีเรี่ยวแรง“ดีขึ้นหรือยัง”“มากเพคะ”“เช่นนั้นค่อยพูดเรื่องที่เจ้าคงเตรียมไว้ตั้งแต่ก่อนเข้าตำหนัก” ตะเกียบในมือลี่หลินหยุด“ท่านรู้ได้อย่างไร”“สีหน้าเจ้าเหมือนคนกำลังจะเปิดโต๊ะเจรจา”ลี่หลินหลุดหัวเราะ“ท่านอ๋องเริ่มอ่านหม่อมฉันออกแล้วจริง ๆ”“เจ้าก็ไม่ได้อ่านยากเพียงนั้น”“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเพคะ จะได้ไม่เสียเวลา” นางวางตะเกียบลง ก่อนนั่งหลังตรงอย่างจริงจังฉินมู่หยวนมองท่าทางนั้นแล้วรู้ทันที พระชายาของเขากำลังจะเริ่มแล้ว“ตอนก่อนแต่งงาน เราตกลงกันไว้สามเรื่อง”“ข้าจำได้”“แต่ตอนนั้นเป็นเพียงข้อตกลงกว้าง ๆ” ลี่หลินยกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว“ตอนนี้หม่อมฉันเข้ามาอยู่ในตำหนักแล้ว จึงอยากทำให้ชัดเจน”“ว่ามา”“ข้อแรก เรื่องกิจการและสินเดิม”ฉินมู่หยวนพยักหน้า“ร้านค้าขอ
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more

20

ลี่หลินนิ่งไป สิ่งที่เขามอบให้นางไม่ได้มากเกินขอบเขตจนผิดธรรมเนียม แต่ก็มากพอที่จะบอกว่าเขาไม่ได้คิดกักนางไว้ในตำหนักเหมือนนกในกรง“ท่านไม่กลัวหม่อมฉันทำตำหนักวุ่นวายหรือเพคะ”“กลัว” คำตอบรวดเร็วทำให้นางหันขวับ“ท่านอ๋อง”ฉินมู่หยวนยิ้ม“แต่ข้าคิดว่า ต่อให้ไม่มอบกุญแจให้เจ้า เจ้าก็คงหาทางทำให้วุ่นวายได้อยู่ดี”“หม่อมฉันดูเป็นคนสร้างปัญหาถึงเพียงนั้นหรือ”“ตั้งแต่รู้จักเจ้า ครั้งแรกที่พบกัน เจ้าก็กำลังหนีคนตามจับจนต้องลอบขึ้นรถม้าข้า”ลี่หลินอ้าปากจะเถียง เขากลับพูดต่อ“จากนั้นเจ้ากลับไปทวงสินเดิม เปิดร้านอาหาร ไล่อดีตคู่หมั้นออกจากร้าน แล้วพบความผิดปกติของเสบียงในตลาด”“ฟังดูแล้ว...”นางหยุดคิด“ก็วุ่นวายอยู่เล็กน้อย”“เล็กน้อยหรือ”“สำหรับหม่อมฉันถือว่าเล็กน้อยเพคะ”ฉินมู่หยวนส่ายหน้า“ข้าเริ่มสงสารตัวเองแล้ว”“ตอนขอแต่งงาน หม่อมฉันเตือนท่านแล้ว”“ตอนนั้นสายไปแล้ว”ลี่หลินชะงัก“สายไปแล้วหมายความว่าอย่างไรเพคะ”ฉินมู่หยวนมองนางนิ่งไปชั่วครู่“หมายความว่าข้าตัดสินใจแล้ว” เขาตอบเรียบ ๆ ก่อนเดินกลับไปที่โต๊ะ แต่หัวใจของลี่หลินกลับเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลนางก้มมองป้ายหยกกับพวงกุญแจใ
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status