“นอนเถอะ” นางเม้มริมฝีปาก ก่อนเอนตัวลงอีกครั้งผ่านไปครู่หนึ่ง ลี่หลินจึงพูดเบา ๆ“ขอบพระทัยเพคะ”อีกฝ่ายเงียบไปเล็กน้อย“เรื่องใด”“ทุกเรื่องวันนี้” ฉินมู่หยวนมองเงาร่างบนเตียงผ่านความมืด“ข้าเพียงทำตามที่รับปากไว้”“นั่นแหละเพคะ” ลี่หลินหลับตาลง“คนที่พูดแล้วทำได้จริง หาไม่ได้ง่ายนัก”ห้องกลับเข้าสู่ความเงียบ แต่คราวนี้เป็นความเงียบที่ไม่อึดอัดฉินมู่หยวนไม่ได้ตอบอะไรอีก ทว่ามุมปากของเขากลับยกขึ้นเล็กน้อยส่วนลี่หลิน แม้จะพยายามบอกตนเองว่าการแต่งงานครั้งนี้เริ่มต้นจากผลประโยชน์และความปลอดภัย แต่นางก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ความรู้สึกที่มีต่อบุรุษคนนี้กำลังเปลี่ยนไปทีละน้อยไม่ใช่เพราะเขาเป็นอ๋องไม่ใช่เพราะเขามีอำนาจปกป้องนางแต่เป็นเพราะเมื่อเขารับปากว่าจะให้เกียรตินาง เขาก็ทำเช่นนั้นจริง ๆและสำหรับลี่หลินแล้ว การให้เกียรติ อาจเป็นจุดเริ่มต้นของความรู้สึกบางอย่างที่มีค่ากว่าคำหวานเสียอีกหลังพิธีอภิเษกผ่านพ้นไปหลายวัน ชีวิตของไป๋ลี่หลินในตำหนักฉินอ๋องก็เริ่มเข้าที่เข้าทางเร็วกว่าที่คิดนางไม่ได้เข้าไปเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในตำหนักตามใจตนเองเรื่ององครักษ์ การรักษาความปลอดภัย งานราชการ และบัญช
Last Updated : 2026-09-25 Read more