เมืองน่านวางแก้วกาแฟลงในซิงก์ล้างจาน หยิบกุญแจรถเอสยูวีและกระเป๋าสตางค์ ก้าวขายาวๆ ออกจากบ้านพักแพทย์ทันทีนาฬิกาบนหน้าปัดรถบอกเวลาเจ็ดโมงยี่สิบห้านาทีเขาออกเดินทางล่วงหน้าเกือบครึ่งชั่วโมง เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีอุปสรรคใดๆ มาทำให้เขาผิดคำสัญญาเจ็ดโมงสี่สิบห้านาทีตรงรถเอสยูวีสีดำแล่นเข้ามาจอดเทียบสนิทที่ลานดินหน้าร้านทอฝันอย่างนุ่มนวลเมืองน่านดับเครื่องยนต์ เขานั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัย สูดลมหายใจยาวลึกเข้าปอดเพื่อสะกดข่มอาการประหม่า ฝ่ามือหนาที่จับพวงมาลัยมีเหงื่อซึมออกมาเล็กน้อย เขาเหลือบมองกระจกมองหลัง จัดทรงผมอีกครั้งหนึ่ง ก่อนจะปลดเข็มขัดนิรภัยและเปิดประตูรถก้าวลงมายืนบนพื้นดินเช้าวันนี้ อากาศในตัวเมืองน่านเย็นสดชื่น หมอกบางๆ สีขาวลอยเรี่ยยอดไม้ แสงแดดอุ่นๆ สีทองสาดส่องกระทบป้ายร้านทอฝันที่เพิ่งทาสีใหม่เมืองน่านก้าวขายาวๆ เดินตรงไปหยุดยืนอยู่หน้าประตูรั้วไม้ เขาไม่ได้ตะโกนเรียก ไม่ได้กดกริ่งรัวๆ แต่ยืนรออยู่อย่างสงบและให้เกียรติเจ็ดโมงห้าสิบแปดนาทีเสียงปลดกลอนประตูด้านในดังขึ้นเบาๆ ตามด้วยเสียงฝีเท้าที่เหยียบ
Last Updated : 2026-10-16 Read more