All Chapters of เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ: Chapter 131 - Chapter 140

169 Chapters

บทที่130

“ด้วยฟ้าคุ้มครอง ฮ่องเต้มีรับสั่ง แม่ทัพเซียวเทียนอี้สร้างความดีความชอบใหญ่หลวง ตีโต้เผ่าอนารยชนจนถอยร่น ทรงมีพระเมตตาให้เดินทางกลับเมืองหลวงเพื่อรับปูนบำเหน็จรางวัล และรายงานสถานการณ์ชายแดนโดยละเอียด ทว่าเพื่อความสงบเรียบร้อยของเมืองหลวง ห้ามนำกำลังทหารติดตามไปเกินห้าร้อยนาย หากขัดขืน ถือว่ามีเจตนาก่อกบฏ จบราชโองการ”เนื้อความในราชโองการชัดเจนจนไม่ต้องตีความ มันคือคำสั่งเรียกตัวไปเชือดทิ้ง หากนำทัพไปก็ถือเป็นกบฏ หากไปเพียงห้าร้อยนายก็เหมือนเอาเนื้อเข้าปากเสือ หลินกวนป๋อช่างวางหมากได้เหี้ยมเกรียมยิ่งนัก“แม่ทัพเซียว รับราชโองการแล้วก็รีบเตรียมตัวเดินทางเถิด ภายในสามวันขบวนต้องเคลื่อนออกจากหานโจว” ขันทีกล่าวทิ้งท้าย ยื่นม้วนผ้าไหมให้เซียวเทียนอี้รับม้วนผ้าไหมมาถือไว้ในมือ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ “ฝากไปทูลฝ่าบาทและบอกอัครเสนาบดีหลินด้วย ว่าข้าเซียวเทียนอี้ ยินดีรับพระมหากรุณาธิคุณนี้อย่างยิ่ง”ภายในกระโจมบัญชาการ ม้วนราชโองการสีทองถูกโยนทิ้งไว้บนโต๊ะอย่างไม่ไยดีอาฉือและรองแม่ทัพหลิวมีสีหน้าเคร่งเครียด “ท่านแม่ทัพ นี่มันกับดักชัดๆ หากท่านไปเมืองหลวงด้วยกำลังคนเพียงห้าร้อย ย่อม
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

บทที่131

ล้อรถม้าบดเบียดลงบนพื้นดินลูกรังดังกุกกัก ขบวนเดินทางของแม่ทัพเซียวเทียนอี้มุ่งหน้าลงใต้ ทิ้งลมหนาวเหน็บของแดนเหนือไว้เบื้องหลัง ยิ่งรอนแรมเข้าใกล้เขตที่ราบภาคกลาง อากาศก็ยิ่งอบอุ่นขึ้น ทัศนียภาพสองข้างทางเปลี่ยนจากทุ่งหญ้าแห้งแล้งเป็นผืนป่าเขียวขจีที่เริ่มผลิดอกออกใบรับฤดูใบไม้ผลิภายในห้องโดยสารรถม้ากว้างขวาง จ้าวซินเยว่นั่งพิงเบาะบุนวมนุ่มโดยมีเสี่ยวหยางนอนหนุนตักหลับสนิท เด็กน้อยกรนเสียงเบาเป็นจังหวะ มือป้อมๆ กอดดาบไม้ของเล่นไว้แนบอกไม่ยอมปล่อย หญิงสาวลูบศีรษะทุยของลูกชายอย่างเบามือ นัยน์ตาหงส์ทอดมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้าที่ถูกเปิดแง้มไว้เพียงครึ่งเดียวเบื้องนอก เซียวเทียนอี้ขี่ม้าสีนิลคู่ใจขนาบข้างรถม้าไม่ห่าง เขาสวมชุดเกราะอ่อนสีดำทะมึน แผ่นหลังตั้งตรงสง่างาม แม้จะเดินทางรอนแรมมาหลายวันแต่ใบหน้าหล่อเหลากลับไม่มีร่องรอยความเหน็ดเหนื่อยให้เห็น เมื่อเขารู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมา ชายหนุ่มก็หันขวับกลับมาสบตาคนในรถม้าทันทีมุมปากของแม่ทัพใหญ่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ ที่มีไว้สำหรับนางเพียงผู้เดียว “เบื่อหรือยัง ฮูหยิน หากเมื่อยล้าก็เอนหลังพักผ่อนเถิด หนทางยังอีกยาวไกลนัก”“ข้าไม่เป็นไร” น
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

บทที่132

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงมไปทั่ว เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นย้อมผืนดินและใบหญ้าจนกลายเป็นสีแดงเถือกเซียวเทียนอี้ไม่ได้ขยับตัวออกจากข้างรถม้า เขายังคงนั่งอยู่บนหลังม้า คอยกวาดสายตามองภาพรวมของการศึก ทว่ามีนักฆ่าฝีมือดีกลุ่มหนึ่งประมาณสิบคน อาศัยจังหวะชุลมุนลัดเลาะผ่านวงล้อมเข้ามาใกล้รถม้าได้สำเร็จ พวกมันหมายตารถม้าคันใหญ่ที่เป็นเป้าหมายหลัก“จัดการคนในรถม้าก่อน” หนึ่งในนั้นตะโกนสั่ง พร้อมกับพุ่งทะยานเข้าหาประตูรถม้าเซียวเทียนอี้แววตาเย็นเยียบดุจมัจจุราช มือหนาจับด้ามกระบี่ที่เอว ดึงออกจากฝักด้วยความเร็วที่ตามองแทบไม่ทันเคร้งกระบี่สีนิลตวัดวาดเป็นครึ่งวงกลม ตัดร่างของนักฆ่าสองคนที่พุ่งเข้ามาขาดสะบั้นในดาบเดียว เลือดสาดกระเซ็นไปโดนบานหน้าต่างรถม้า ชายหนุ่มกระโดดลงจากหลังม้า พุ่งตัวเข้าใส่กลุ่มนักฆ่าที่เหลือราวกับพยัคฆ์ร้ายที่ถูกบุกรุกอาณาเขตทุกย่างก้าวของเขามั่นคง ทุกการตวัดกระบี่คือหนึ่งชีวิตที่ร่วงหล่น ไม่มีนักฆ่าคนใดสามารถต้านทานเพลงกระบี่ที่ดุดันและไร้ปรานีของแม่ทัพใหญ่ได้เลยแม้แต่กระบวนท่าเดียว ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งก้านธูป นักฆ่ากลุ่มนั้นก็นอนจมกองเลือดอยู่แทบเท้าของเขา ร่างกายถูกฟั
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

บทที่133

ขบวนทหารม้าห้าร้อยนายแห่งกองทัพแดนเหนือเคลื่อนตัวเข้าสู่ประตูเมืองหลวงอย่างสง่าผ่าเผย กลิ่นอายความดิบเถื่อนและคาวเลือดที่แฝงอยู่ในทีของทหารผ่านศึก ทำให้ชาวเมืองที่มามุงดูสองข้างทางต้องลอบกลืนน้ำลายและยอมถอยร่นเปิดทางให้โดยอัตโนมัติท่ามกลางวงล้อมของทหารม้า รถม้าคันใหญ่ที่ถูกคุ้มกันอย่างแน่นหนากำลังแล่นไปตามถนนศิลาแผ่นเรียบ มุ่งหน้าสู่พระราชวังหลวงที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางเมืองภายในห้องโดยสาร จ้าวซินเยว่นั่งหลังตรง แววตาของนางนิ่งสงบไร้ระลอกคลื่น วันนี้นางสวมชุดกระโปรงยาวสีน้ำเงินเข้มปักลายเมฆามงคลด้วยดิ้นเงิน ดูเรียบหรูทว่าทรงอำนาจ ใบหน้างดงามถูกบิดบังไว้มิดชิดด้วยหมวกเหวยเม่าที่มีผ้าคลุมสีขาวโปร่งบางทิ้งตัวลงมาจรดหัวไหล่เสี่ยวหยางในชุดผ้าไหมสีแดงเข้มตัวจิ๋วนั่งอยู่ข้างกาย มือน้อยๆ จับชายแขนเสื้อของมารดาไว้แน่น เด็กน้อยมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความตื่นตาตื่นใจกับบ้านเมืองที่ใหญ่โตคึกคัก ทว่าก็รับรู้ได้ถึงบรรยากาศตึงเครียดที่แผ่ซ่านออกมารอบตัวเซียวเทียนอี้ที่ขี่ม้าสีนิลอยู่ด้านนอก ชะลอความเร็วลงมาเทียบข้างหน้าต่างรถม้า เขาก้มมองสตรีที่ซ่อนใบหน้าอยู่หลังม่านผ้าโปร่ง “ใกล้จะถึงหน้าประตู
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

บทที่134

“แม่ทัพเซียว” ฮ่องเต้ตรัสขึ้น ทำลายความเงียบ “สตรีผู้นั้นคือฮูหยินของเจ้าจริงๆ หรือ ข้าได้ยินเรื่องงานมงคลของเจ้ามาบ้าง ไฉนไม่ให้นางเปิดหน้าให้ข้าดูเสียหน่อยเล่า หากนางเป็นฮูหยินของแม่ทัพใหญ่ ย่อมต้องได้รับการแต่งตั้งตราตั้งตราหยกให้สมฐานะ”เซียวเทียนอี้หันไปมองซินเยว่ เขาส่งยิ้มบางๆ ให้แก่นาง เป็นการส่งสัญญาณว่าถึงเวลาที่นางจะต้องลงสนามรบด้วยตัวเองแล้วซินเยว่ปล่อยมือลูกชาย ปล่อยให้เสี่ยวหยางไปยืนเกาะขาบิดาเอาไว้ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมความกล้าหาญทั้งหมดที่มี นางก้าวเดินออกมาข้างหน้าสองก้าว มาหยุดยืนอยู่เคียงข้างสามี ท่ามกลางสายตาจับจ้องของขุนนางทั้งราชสำนักบิดาของนางยังไม่รู้ และนางก็บอกวันนี้ เพราะตั้งใจเปิดหน้าตัวเองแล้ว“ฝ่าบาททรงอยากทอดพระเนตรใบหน้าของหม่อมฉันจริงๆ หรือเพคะ” น้ำเสียงกังวานใสทว่าเย็นเยียบดุจน้ำแข็งเอ่ยขึ้น ทำเอาฮ่องเต้และขุนนางหลายคนชะงักงัน น้ำเสียงนี้... ช่างคุ้นหูเหลือเกิน“แน่นอน เจ้าจงเปิดหมวกคลุมหน้าออกเถิด” ฮ่องเต้ตรัสอนุญาตซินเยว่ยกมือเรียวที่โผล่พ้นแขนเสื้อขึ้นมาจับปมเชือกใต้คาง นางปลดเชือกออกอย่างเชื่องช้า ก่อนจะยกหมวกเหวยเม่าพร้อมผ้าคลุมสีขาว
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

บทที่135

หลักฐานที่ดิ้นไม่หลุดทำให้ขุนนางทั้งราชสำนักเริ่มถอยห่างจากหลินกวนป๋อราวกับรังเกียจ ฮ่องเต้จ้าวเหวินตี้ทรงกำพระหัตถ์แน่น พระองค์ทรงรู้ดีว่าอัครเสนาบดีผู้นี้มีอำนาจล้นมือและมักจะทำเรื่องนอกลู่นอกรอย แต่การกล้าส่งคนไปลอบสังหารพระธิดาแท้ๆ ของพระองค์ ถือเป็นการหยามพระเกียรติอย่างรุนแรงที่สุด“หลินกวนป๋อ... เจ้ากล้าดีอย่างไร!” ฮ่องเต้ตวาดลั่น พระพักตร์แดงก่ำด้วยความพิโรธทว่าจิ้งจอกเฒ่าอย่างหลินกวนป๋อมีหรือจะยอมจำนนง่ายๆ เมื่อถูกต้อนจนมุม ชายชราก็ลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นที่หัวเข่า แววตาหวาดกลัวเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงความดุดันและโอหัง“ฝ่าบาท ทรงเชื่อคำพูดของอดีตองค์หญิงกับแม่ทัพที่มีสายเลือดกบฏอย่างนั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ!” หลินกวนป๋อชี้หน้าเซียวเทียนอี้ “ฝ่าบาททรงจำไม่ได้หรือ ว่าชายผู้นี้คือใคร เขาก็คือทายาทที่เหลือรอดของตระกูลเซียว ตระกูลแม่ทัพทรยศที่ลักลอบส่งเสบียงให้ศัตรูจนฝ่าบาทต้องสั่งประหารเจ็ดชั่วโคตรเมื่อหลายปีก่อนอย่างไรเล่า! การที่มันรอดชีวิตมาได้และกลับมามีอำนาจในตอนนี้ ก็เพื่อรอวันล้างแค้นและชิงบัลลังก์ของพระองค์!”ข้อกล่าวหานี้รุนแรงยิ่งกว่าอะไร ขุนนางฝ่ายบุ๋นหลายคนเริ่มมีสีหน้าหวาด
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

บทที่136

ม่านเมฆหมอกทะมึนที่ปกคลุมเมืองหลวงมาเนิ่นนานถูกสายลมแห่งความจริงพัดพาไปจนหมดสิ้น ท้องฟ้าหลังพายุใหญ่กลับมาสว่างไสวอีกครั้ง ราชสำนักถูกกวาดล้างครั้งมโหฬาร อัครเสนาบดีหลินกวนป๋อและพรรคพวกถูกปลดจากตำแหน่ง ริบทรัพย์ และจองจำอยู่ในคุกหลวงเพื่อรอการประหารชีวิตฮ่องเต้จ้าวเหวินตี้ทรงมีราชโองการล้างมลทินให้ตระกูลเซียวอย่างเป็นทางการ คืนยศถาบรรดาศักดิ์และจวนแม่ทัพทิศทักษิณที่เคยถูกยึดไปกลับคืนมาทั้งหมด ส่วนจ้าวซินเยว่ พระองค์ทรงตระหนักถึงความผิดพลาดในอดีต จึงหมายจะคืนพระยศองค์หญิงให้นาง แต่ซินเยว่กลับปฏิเสธอย่างนุ่มนวล นางทูลฝ่าบาทว่า นางพอใจที่จะใช้ชีวิตในฐานะฮูหยินของแม่ทัพเซียว มากกว่าจะกลับไปอยู่ในกรงทองของวังหลวงทว่า สิ่งที่นางไม่คาดคิดก็คือ จวนที่นางเพิ่งปฏิเสธไป กลับถูกแทนที่ด้วยกรงรักที่แน่นหนาและน่าอึดอัดยิ่งกว่าเดิมหลายเท่าตัวณ จวนแม่ทัพทิศทักษิณอันโอ่อ่ากว้างขวางซินเยว่นั่งถอนหายใจยาวเฮือกอยู่ที่ศาลาริมน้ำ ใบหน้างดงามง้ำงออย่างขัดใจ นางกวาดสายตามองไปรอบบริเวณ เพียงแค่นางขยับตัวลุกขึ้นยืน ทหารองครักษ์รูปร่างกำยำในชุดเกราะหน้าตาดุดันกว่ายี่สิบนายก็พร้อมใจกันขยับตามประหนึ่งเงาตามตัว
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

บทที่137

“เตรียมม้า ข้าจะเข้าเมืองเดี๋ยวนี้”เซียวเทียนอี้ไม่สนคำทัดทานของกุนซือหนุ่ม เขาสะบัดชายเสื้อคลุม เดินดุ่มๆ ออกจากกระโจมไปด้วยความเร็วปานพายุพัด ร่างกายสูงใหญ่กระโจนขึ้นหลังม้าสีนิล ควบตะบึงออกจากค่ายมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงอย่างไม่คิดชีวิต ในหัวของเขามีเพียงความกังวลสารพัด นางเพิ่งจะปลอดภัยจากการลอบสังหาร หากมีศัตรูหลงเหลืออยู่และสบโอกาสเล่นงานนางระหว่างที่นางอยู่เพียงลำพัง เขาจะทำอย่างไรตัดกลับมาที่ตลาดเมืองหลวงซินเยว่กำลังยืนต่อแถวซื้อขนมเปี๊ยะอบใหม่ๆ กลิ่นหอมหวานอบอวลไปทั่ว นางอมยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อคิดถึงใบหน้าดีใจของเสี่ยวหยางตอนที่นางเอาขนมพวกนี้ไปฝาก ทว่าในขณะที่นางกำลังจะยื่นมือไปรับห่อขนมจากแม่ค้า เงาทะมึนขนาดใหญ่ก็ทาบทับลงมาบดบังแสงแดดจนมิดบรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดลงกะทันหัน ชาวบ้านที่เคยเดินขวักไขว่ต่างหยุดชะงักและถอยร่นออกไปด้านข้างด้วยความหวาดกลัว ซินเยว่ขมวดคิ้ว รู้สึกถึงรังสีความเย็นเยียบที่คุ้นเคยแผ่ซ่านมาจากด้านหลัง“ขนมเปี๊ยะร้านนี้ อร่อยกว่าอาหารในจวนแม่ทัพหรืออย่างไร ฮูหยิน”น้ำเสียงทุ้มต่ำที่กดลึกจนแทบจะกลายเป็นเสียงคำราม ดังก้องอยู่เหนือศีรษะ ซินเยว่สะดุ้งสุดตัว
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

บทที่138

นางพยายามจะเอ่ยปากห้าม แต่เขาก็ปิดปากนางด้วยจุมพิตที่เร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม บทลงโทษของแม่ทัพหน้ามึนไม่ได้รุนแรงด้วยกำลัง แต่กลับรุนแรงด้วยความปรารถนาที่หลอมละลายสติสัมปชัญญะของนางจนหมดสิ้น เขาใช้ความรักและความหวงแหนกักขังนางไว้ในกรงรักที่นางไม่มีวันดิ้นหลุด และลึกๆ ในใจ นางเองก็ไม่เคยคิดอยากจะหนีไปจากกรงนี้เลยแม้แต่น้อยค่ำคืนนั้น เสียงร้องห้ามแผ่วเบาสลับกับเสียงครางหวิวเล็ดลอดออกมาจากห้องนอนใหญ่ของจวนแม่ทัพยาวนานจนเกือบรุ่งสาง บทลงโทษจากการแอบหนีเที่ยวครั้งนี้ ช่างเป็นบทลงโทษที่หอมหวานและดูดกลืนเรี่ยวแรงของฮูหยินคนงามไปจนหมดสิ้น และแน่นอนว่า หลังจากคืนนี้ผ่านพ้นไป จ้าวซินเยว่คงไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะคิดวางแผนหนีเที่ยวไปอีกนานแสนนาน.แสงแดดยามสายส่องลอดผ่านช่องว่างของม่านมุกเข้ามาตกกระทบพื้นห้องนอนใหญ่ จ้าวซินเยว่ขยับตัวอย่างเกียจคร้าน ทว่าเพียงแค่พลิกกาย ความปวดเมื่อยก็แล่นริ้วไปทั่วร่างกายราวกับถูกรถม้าบดทับ นางสูดปากเบาๆ พลางลืมตาขึ้นอย่างยากลำบากภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาไม่ใช่เพดานห้อง แต่เป็นแผงอกกว้างเปลือยเปล่าของบุรุษที่นอนตะแคงเท้าคางจ้องมองนางอยู่ก่อนแล้ว นัยน์ตาคมกริบของเซียวเทีย
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more

บทที่139

เซียวเทียนอี้ไม่สะทกสะท้าน เขารวบมือนางมากุมไว้บนตักอย่างหน้าตาเฉย “เจ้าไม่สบายจริงๆ นี่นา เมื่อเช้าเจ้ายังบ่นปวดเมื่อยร่างกายอยู่เลย ข้าเป็นสามี ย่อมต้องอยู่ดูแลภรรยาที่ล้มป่วย มันผิดตรงไหน”ไป๋เจ๋อฟังแล้วถึงกับกลอกตาขึ้นบน เขายกมือขึ้นกุมขมับทำท่าปวดหัว “ปวดเมื่อยร่างกายงั้นหรือ หึ ท่านแม่ทัพช่างใช้คำพูดได้น่าเลื่อมใสยิ่งนัก หากท่านจะคลั่งรักฮูหยิน ข้าก็ไม่ได้ว่ากระไร แต่กรุณาแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องในม่านมุ้งด้วยเถิด ทหารทั้งค่ายกำลังลือกันว่าท่านโดนมนต์ดำของอดีตองค์หญิงเข้าให้แล้ว ถึงได้กลายเป็นคนหูหนวกตาบอด หลงเมียจนลืมหน้าที่”“ใครกล้านินทาฮูหยินของข้า” เซียวเทียนอี้ตวาดเสียงเข้ม แววตาดุดันขึ้นมาทันที “เจ้าไปบอกพวกมันเลยไป๋เจ๋อ ว่าข้าไม่ได้โดนมนต์ดำ ข้าเต็มใจหลงเมียของข้าเอง หากใครมีปัญหา ให้มันมาดวลดาบกับข้าที่ลานฝึก”ซินเยว่แทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ความหน้าหนาของบุรุษผู้นี้ดูเหมือนจะพัฒนาขึ้นทุกวันอย่างไร้ขีดจำกัด นางกระตุกแขนเสื้อเขาเบาๆ “เทียนอี้ พอได้แล้ว ท่านกุนซืออุตส่าห์มาตาม เจ้าก็ไปทำงานเถิด ข้าอยู่จวนคนเดียวได้ ไม่แอบหนีไปไหนแล้ว สัญญา”“ไม่เอา” เขาส่ายหน้าดื้อดึงราวกั
last updateLast Updated : 2026-11-18
Read more
PREV
1
...
121314151617
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status