หว่านหนิงพยักหน้า นางหยิบเสื้อคลุมมาสวมทับแล้วเดินออกไปที่ห้องโถงเล็กด้านหน้า บริเวณมุมมืดมีร่างของหญิงชราคนหนึ่งยืนค้อมตัวอยู่ เมื่อแสงตะเกียงส่องกระทบใบหน้า หว่านหนิงก็จำได้ทันทีแม่นมซุน อดีตสาวใช้รุ่นใหญ่ที่เคยคอยปรนนิบัติรับใช้มารดาของนาง แต่เมื่อหลิ่วอวี้เหนียงเข้ามามีอำนาจ แม่นมซุนก็ถูกลดขั้นให้ไปซักล้างเสื้อผ้าอยู่ท้ายจวนจนแทบไม่มีใครจดจำได้หญิงชราทรุดตัวลงคุกเข่า น้ำตาเอ่อคลอเบ้า “คุณหนูใหญ่ บ่าวได้ยินเรื่องที่ท่านจัดการคนในเรือนวันนี้ บ่าวจึงกล้าลอบมาพบท่านเจ้าค่ะ”“แม่นมซุน ลุกขึ้นเถิด มีเรื่องอันใดจึงมาหาข้าในยามวิกาลเช่นนี้” หว่านหนิงเข้าไปประคองหญิงชราให้ลุกขึ้นนั่งบนเก้าอี้แม่นมซุนมองซ้ายมองขวาอย่างหวาดระแวง ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบถุงผ้าเก่าๆ ใบหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ“บ่าวเก็บซ่อนสิ่งนี้มาหลายปี ไม่กล้าบอกผู้ใดเพราะกลัวภัยจะถึงตัว แต่เห็นคุณหนูเติบโตและเข้มแข็งถึงเพียงนี้ บ่าวจึงคิดว่าถึงเวลาต้องพูดความจริงเสียที” หญิงชราสูดลมหายใจลึก แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดในอดีต“ก่อนที่ฮูหยินเซี่ยอวิ๋นจะสิ้นใจเพียงไม่กี่วัน อาการของนางทรุดหนักลงอย่างประหลาด วันหนึ่งฮูหยิน
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-20 อ่านเพิ่มเติม