All Chapters of เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ: Chapter 41 - Chapter 50

84 Chapters

บทที่41 วีรบุรุษช่วยหญิงงาม (ที่ดูแลตัวเองได้)

“บังอาจนัก! สตรีของข้า เจ้ามีสิทธิ์อันใดมาใช้สายตาสกปรกมองนาง!” เทียนอี้กดเสียงต่ำ รังสีความโกรธเกรี้ยวแผ่ซ่านจนแม้แต่หลินซียังรู้สึกขนลุก‘สตรีของข้า’ ประโยคนี้ดังสะท้อนอยู่ในหัวของเสิ่นหลินซี นางมองแผ่นหลังกว้างของบุรุษที่ยืนปกป้องอยู่เบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขาบอกว่านางเป็นสตรีของเขาตั้งแต่เมื่อใดกัน รัชทายาทผู้เอาแต่ใจผู้นี้ช่างขี้ตู่และเผด็จการเสียจริงแต่ในส่วนลึกของหัวใจ กลับมีความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งไหลผ่านอย่างเงียบงันจ้าวเหวินนอนขดตัวงอเป็นกุ้งอยู่บนพื้น หายใจรวยริน ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงร้องขอความเมตตาอีก เซียวเทียนอี้ปรายตามองเศษสวะบนพื้นด้วยความรังเกียจ ก่อนจะหันกลับมาหาเสิ่นหลินซี รังสีสังหารเมื่อครู่จางหายไป สิ้นเหลือเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดและห่วงใย“รู้ว่ามีคนตามมา เหตุใดไม่รีบหนีไปหาที่ปลอดภัย จะเดินล่อเป้าเข้ามาในตรอกมืดๆ เพื่ออันใด!” เทียนอี้ดุเสียงเข้ม ขมวดคิ้วแน่น “หากข้ามาไม่ทัน เจ้าคิดว่ามีดสั้นกับผงพริกของเจ้าจะเอาชนะชายฉกรรจ์พวกนี้ได้หรือ”หลินซีเลิกคิ้ว ยืดตัวขึ้นยืนตรง “หม่อมฉันไม่ได้เดินล่อเป้า แต่กำลังต้อนหมูเข้าเล้าต่างหากเพคะ หาก
last updateLast Updated : 2026-10-23
Read more

บทที่42 ลมหายใจของมังกรหนุ่ม

ถ้อยคำที่พรั่งพรูออกมาพร้อมกับความโกรธจัด ทำเอาเสิ่นหลินซีถึงกับพูดไม่ออก นางเบิกตากว้าง จ้องมองลึกเข้าไปในนัยน์ตาสีรัตติกาลคู่นั้น ท่ามกลางเพลิงโทสะที่ลุกโชน นางกลับมองเห็นความตื่นตระหนก ความหวาดกลัว และความห่วงใยที่ถูกซ่อนเร้นไว้อย่างมิดชิดมังกรหนุ่มผู้ไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใดในใต้หล้า กำลังสั่นสะท้านเพราะกลัวว่าจะสูญเสียนางไปความแข็งกร้าวในใจของอดีตเจ๊ใหญ่ยุคเก้าศูนย์พลันอ่อนยวบลงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน นางเคยชินกับการยืนหยัดด้วยลำแข้งตนเอง คุ้นชินกับการเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อชัยชนะทางธุรกิจ ไม่เคยมีผู้ใดมาดุด่าเพราะห่วงใยในสวัสดิภาพของนางอย่างแท้จริงมาก่อน บิดาหรือ ก็หวังเพียงผลประโยชน์ คู่หมั้นจอมปลอมหรือ ก็เป็นเพียงหุ้นส่วน แต่บุรุษตรงหน้านี้ กลับกำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเพียงเพราะนางเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายหลินซีผ่อนลมหายใจลง แววตาดื้อรั้นอ่อนแสงลงหลายส่วน นางไม่ได้สะบัดตัวหนี แต่ปล่อยให้เขากุมไหล่นางไว้อย่างนั้น“หม่อมฉันขออภัยเพคะ” น้ำเสียงของหลินซีอ่อนโยนลงอย่างประหลาด “หม่อมฉันคุ้นชินกับการต้องพึ่งพาตนเองและใช้ทุกโอกาสเพื่อต้อนศัตรูให้จนมุม จึงอาจจะประมาทไปบ้าง แต่หม่อมฉันรับรองว่าค
last updateLast Updated : 2026-10-23
Read more

บทที่43 กวาดล้างจวนตระกูลเสิ่น

คำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากของจ้าวเหวินดังก้องไปทั่วลาน บ่าวไพร่ทุกคนได้ยินเต็มสองตาและสองหู ความจริงที่โสมมและเน่าเฟะของคุณหนูรองผู้แสนบริสุทธิ์ถูกแผ่หราต่อหน้าธารกำนัลเสิ่นปั๋วเหวินเซถอยหลังไปสามก้าว ใบหน้าชราซีดเผือดไร้สีเลือด เขาหันขวับไปมองทางเรือนหลัง“ไปลากตัวนังลูกทรยศนั่นออกมาเดี๋ยวนี้” ขุนนางเฒ่าแผดเสียงลั่นราวกับสัตว์ป่าบาดเจ็บบ่าวหญิงสองคนรีบวิ่งเข้าไปในเรือน ไม่นานนัก เสิ่นเยว่ซินก็ถูกลากตัวออกมาในสภาพผมเผ้าหลุดลุ่ย นางร้องไห้ฟูมฟาย ส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน“ท่านพ่อ ข้าไม่ได้ทำ ข้าถูกใส่ร้าย คุณชายจ้าวผู้นี้โกหก” ดอกบัวขาวพยายามดิ้นรน“โกหกหรือ” จ้าวเหวินแค่นเสียง “ปิ่นทองฝังมุกชิ้นนั้น สลักอักษรคำว่า ‘เยว่’ ไว้ที่ก้านปิ่นอย่างชัดเจน เจ้าจะให้ข้านำมายันหน้าเจ้าตรงนี้เลยหรือไม่”หลักฐานที่แน่ชัดทำให้เสิ่นเยว่ซินพูดไม่ออก นางเข่าอ่อนทรุดลงกองกับพื้น ร้องไห้สะอึกสะอื้น หวังซื่อที่วิ่งตามออกมาพยายามจะเข้าไปกอดบุตรสาว แต่ถูกเสิ่นปั๋วเหวินตบหน้าจนล้มกลิ้งไปอีกทาง“ครอบครัวของข้า ชื่อเสียงตระกูลเสิ่นของข้า พังพินาศหมดแล้วเพราะพวกเจ้าสองแม่ลูก” เสิ่นปั๋วเหวินชี้หน้าด่าทอด้วยความ
last updateLast Updated : 2026-10-23
Read more

บทที่44 เข่าอ่อน

“พวกเจ้า... พวกเจ้าเป็นคนของตำหนักบูรพา บังอาจบุกรุกเข้ามาในจวนของข้าได้อย่างไร ข้าคือเสิ่นปั๋วเหวิน อดีตราชครูแห่งต้าเซี่ยนะ” เสิ่นปั๋วเหวินฝืนทำใจดีสู้เสือ ตะโกนถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออิงคงแค่นเสียงหัวเราะเยือกเย็น เขาก้าวออกมาข้างหน้า หยิบม้วนราชโองการสีเหลืองทองออกมาคลี่กาง “อดีตราชครูเสิ่นปั๋วเหวิน รับราชโองการ”เมื่อเห็นราชโองการ เสิ่นปั๋วเหวินและหวังซื่อก็เข่าอ่อน ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ร่างกายของทั้งสองสั่นเทาประหนึ่งใบไม้ต้องลม“ด้วยเบื้องบนได้รับการร้องเรียนและหลักฐานอันแน่นหนา ว่าอดีตราชครูเสิ่นปั๋วเหวิน สมรู้ร่วมคิดกับขุนนางกังฉิน ยักยอกเงินบรรเทาทุกข์ราษฎร ซ้ำยังใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ รับสินบนเพื่อพลิกคดีความให้ผู้กระทำผิด ส่วนฮูหยินรองหวังซื่อ มีความผิดฐานลอบวางยาพิษทำร้ายภรรยาเอกและบุตรสาวสายตรง ครอบครองทรัพย์สินที่ได้มาโดยมิชอบ ราชสำนักจึงมีคำสั่งเด็ดขาด...”อิงคงเว้นจังหวะ กวาดสายตามองสองสามีภรรยาที่บัดนี้หมอบราบไปกับพื้น “ให้ริบทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเสิ่นเข้าท้องพระคลัง ปลดบรรดาศักดิ์ขุนนางและเชื้อสายทุกคนให้กลายเป็นสามัญชน และให้นำตัวเส
last updateLast Updated : 2026-10-23
Read more

บทที่45 บทลงโทษของบิดาผู้ลำเอียง

“นังลูกอกตัญญู ข้าส่งเจ้าไปบวชเพื่อรักษาชีวิตเจ้าไว้ ทว่าเจ้ากลับมาด่าทอข้าหรือ” เสิ่นปั๋วเหวินลุกขึ้น ง้างมือจะตบหน้าบุตรสาว“ตบสิ ตบเลย ตอนนี้เราเป็นแค่นักโทษรอวันตาย ท่านไม่มีอำนาจใดๆ อีกแล้ว” เสิ่นเยว่ซินเชิดหน้าท้าทายครอบครัวที่เคยร่วมกันเสวยสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น บัดนี้ต่างด่าทอและทุบตีกันเองภายในกรงขังอันคับแคบ เสียงทะเลาะเบาะแว้งดังก้องไปทั่วคุกหลวง เป็นบทสรุปแห่งผลกรรมที่พวกเขาเป็นผู้ก่อขึ้นเองในเวลาเดียวกัน ณ ห้องทำงานบนชั้นสามของโรงเตี๊ยมริมน้ำเสิ่นหลินซีกำลังนั่งพิงเก้าอี้ไม้ จิบชาดอกมะลิด้วยท่าทีผ่อนคลาย อาต้าเพิ่งรายงานข่าวการเข้าจับกุมตัวและยึดทรัพย์ตระกูลเสิ่นให้ผู้เป็นนายฟังจนจบกระบวนความ“โซ่ตรวนถูกล่ามที่ข้อเท้าของพวกเขาทั้งสามคนเรียบร้อยแล้วขอรับคุณหนู ทรัพย์สินทั้งหมดถูกอายัดเข้ากรมพระคลัง รอการไต่สวนเพื่อตัดสินโทษเนรเทศในอีกไม่กี่วันข้างหน้า” อาต้าก้มหน้ากราบทูลเสิ่นหลินซีวางถ้วยชาลงบนโต๊ะ นางทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าที่เคยมืดครึ้มเมื่อเช้า บัดนี้เริ่มมีแสงแดดสาดส่องลงมาเล็กน้อย“จบสิ้นกันเสียที” หลินซีพึมพำเสียงแผ่วเบาทันใดนั้น นางก็รู้สึกได้ถึง
last updateLast Updated : 2026-10-23
Read more

บทที่46 หมากกระดานนี้

“หุบปาก นังลูกเนรคุณ เจ้ามีสิทธิ์อันใดมาสั่งสอนข้า” เสิ่นปั๋วเหวินผุดลุกขึ้น ชี้หน้าบุตรสาวผ่านซี่กรงด้วยความโกรธจัด “เรื่องทุกอย่างมันพังพินาศก็เพราะเจ้า หากเจ้าไม่ทำตัวอวดดีไปพึ่งพิงอำนาจรัชทายาท ครอบครัวเราก็คงสงบสุขไปแล้ว เจ้าคิดว่ารัชทายาทจะปกป้องเจ้าไปได้ตลอดหรือ ในสายตาของเชื้อพระวงศ์ เจ้าก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งเท่านั้น”“หมากกระดานนี้ข้าเป็นคนเลือกที่จะเดินเอง ท่านพ่อไม่ต้องเป็นห่วง” หลินซียืดตัวขึ้นยืนตรง ท่วงท่าสง่างามดุจพระชายาผู้คุมกระดาน “แต่สิ่งที่ท่านพ่อควรจะห่วงในตอนนี้ คือชะตากรรมของตนเองมากกว่าฎีกาขอความเห็นใจฉบับนั้นนะเจ้าคะ”ขุนนางเฒ่าขมวดคิ้วแน่น “เจ้าหมายความว่าอย่างไร”หลินซีล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อ หยิบสมุดบัญชีเล่มเล็กปกสีดำสนิทออกมาชูให้ดูเพียงแค่เห็นสมุดปกดำเล่มนั้น ใบหน้าของเสิ่นปั๋วเหวินก็ซีดเผือดไร้สีเลือดราวกับเห็นผี ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน มือที่ชี้หน้าบุตรสาวตกลงข้างลำตัวอย่างหมดเรี่ยวแรง“สมุดบัญชีลับเล่มนี้ ท่านพ่อซ่อนไว้ในช่องลับหลังภาพวาดพยัคฆ์ในห้องนอนของหวังซื่อได้อย่างแนบเนียนทีเดียว” หลินซีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ ราวกับกำลังเล่าเรื่องดินฟ้าอากาศ
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

บทที่47 ถอนหมั้นจอมปลอม

เสิ่นหลินซียืนอยู่หน้าลานกว้าง สายลมเย็นพัดพาเอาปอยผมที่ปรกหน้าให้ปลิวไสว นางทอดสายตามองกลับไปยังทิศทางของจวนราชครูที่บัดนี้ไร้ซึ่งความหมาย ก่อนจะหันหลังกลับอย่างเด็ดเดี่ยว ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองเศษซากของอดีตอีกต่อไป“คุณหนู เราจะไปที่ใดกันต่อหรือเจ้าคะ” เสี่ยวเถาที่หอบห่อผ้าใบเล็กเอ่ยถาม น้ำเสียงเจือความกังวลแต่ก็มีความโล่งใจซ่อนอยู่“ไปที่โรงเตี๊ยมริมน้ำ ข้าได้สั่งให้คนทำความสะอาดและจัดเตรียมห้องพักส่วนตัวไว้ที่ชั้นสามแล้ว ต่อจากนี้ไป ที่นั่นคือบ้านและฐานบัญชาการใหม่ของเรา” หลินซีตอบด้วยรอยยิ้มบางเบา“แล้วเรื่องงานแต่งงาน เอ่อ หมายถึงสัญญาหมั้นหมายกับกู้ซื่อจื่อเล่าขอรับ” อาต้าที่เดินคุมเชิงอยู่ด้านหลังเอ่ยถามขึ้นมา “ตอนนี้ครอบครัวของท่านถูกตัดสินโทษหมดแล้ว สัญญาที่ทำไว้เพื่อเป็นข้ออ้างหลบหนีราชโองการ จะยังดำเนินต่อไปหรือขอรับ”หลินซีชะงักฝีเท้าเล็กน้อย นั่นสิ นางมัวแต่วุ่นวายกับการจัดการครอบครัวจนลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท กู้จื่อจินตกลงเป็นคู่หมั้นจอมปลอมเพื่อกันสตรีอื่น และนางก็ใช้เขาเป็นเกราะกำบังในตอนที่ยังตั้งตัวไม่ได้ บัดนี้นางมีทั้งร้านค้า เงินทอง และอำนาจของรัชทายาทหนุนหลัง สั
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

บทที่48 นับถือจากใจจริง

คำพูดที่อ่านเกมขาดทะลุปรุโปร่งทำเอากู้จื่อจินหลุดหัวเราะออกมาดังลั่น เขาหยิบพู่กันขึ้นมาจุ่มหมึก มองหน้าหญิงสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความนับถือจากใจจริง“ข้ายอมรับความพ่ายแพ้ เสิ่นหลินซี” กู้จื่อจินจรดปลายพู่กันลงบนหน้ากระดาษ ตวัดลายมือยินยอมยกเลิกสัญญาหมั้นอย่างสง่างาม “เจ้าเป็นสตรีที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบเจอ ข้าขออวยพรให้เจ้าโบยบินไปได้ไกลดั่งที่ใจหวัง และหากวันใดที่เจ้าพลาดพลั้งหรือต้องการพันธมิตร จวนกั๋วกงยังคงเปิดประตูต้อนรับหุ้นส่วนคนสำคัญเช่นเจ้าเสมอ”“ขอบพระคุณ ซื่อจื่อ” หลินซีรับเอกสารกลับมาด้วยความเบิกบานใจ จัดการฉีกสัญญาฉบับนั้นออกเป็นสองท่อนแล้วโยนลงในเตาผิงข้างโต๊ะ เปลวไฟลุกโชนกลืนกินกระดาษจนกลายเป็นเถ้าถ่าน เป็นอันสิ้นสุดพันธนาการจอมปลอมอย่างสมบูรณ์แบบทั้งสองยกจอกชาขึ้นดื่มฉลองให้แก่อิสรภาพและผลกำไรที่จะเติบโตต่อไปในอนาคต เมื่อพูดคุยเรื่องทิศทางการค้าอีกเล็กน้อย กู้จื่อจินก็ขอตัวกลับ ทิ้งให้หลินซีนั่งจัดการเอกสารที่เหลืออยู่เพียงลำพังขณะเดียวกัน ณ ตำหนักบูรพาอันโอ่อ่าและเยียบเย็นเซียวเทียนอี้กำลังประทับตราหยกแดงลงบนฎีกาฉบับสุดท้ายของช่วงเช้า ใบหน้าหล่อเหลาเรี
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

บทที่49 คำสารภาพของรัชทายาท

“ไม่ใช่เงินทอง หลินซี” มังกรหนุ่มขัดขึ้น มืออีกข้างที่ว่างอยู่ยกขึ้นประคองใบหน้างดงามของนางอย่างทะนุถนอม ปลายนิ้วโป้งไล้ไปตามริมฝีปากบางที่กำลังสั่นระริก “ผลกำไรที่ข้าต้องการ คือตัวเจ้าต่างหาก”คำประกาศที่ชัดเจนและตรงไปตรงมาทำเอาเสิ่นหลินซีหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ นางไม่เคยคาดคิดว่าบุรุษผู้หยิ่งยโสและเย็นชาเช่นเขา จะยอมทำลายกำแพงศักดิ์ศรีของตนเองเพื่อบุกเข้ามาในชีวิตนางอย่างดุดันปานนี้“องค์รัชทายาท พระองค์ทรงล้อเล่นแรงเกินไปแล้ว” หลินซีพยายามเบี่ยงหน้าหลบ “หม่อมฉันเป็นเพียงแม่ค้า ภูมิหลังตระกูลก็ด่างพร้อย ไม่คู่ควรกับ”“ข้าไม่สนเรื่องบ้าบอพวกนั้น” เทียนอี้ตัดบทเสียงเด็ดขาด “ข้าสนแค่ว่าสตรีที่กล้าด่าทอข้ากลางถนน กล้ายืมมือข้าไปฟาดฟันศัตรู และกล้าทำให้หัวใจของข้าปั่นป่วนจนไม่อาจเป็นสมาธิกับการอ่านฎีกาได้ คือเจ้า เสิ่นหลินซี”เขาโน้มใบหน้าลงมาใกล้ยิ่งขึ้นจนหน้าผากแนบชิดกัน รับรู้ได้ถึงอุณหภูมิความร้อนที่ส่งผ่านถึงกันและกัน“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือสตรีของข้า ไม่ใช่หมากกระดาน ไม่ใช่หุ้นส่วนการค้า แต่เป็นของข้าเพียงผู้เดียว หากเจ้ากล้าหนี หรือกล้าไปเจรจาทำสัญญาใดๆ กับบุรุษอื่นอีก ข้าจ
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more

บทที่50 ข้าใช้หัวใจต่างหาก

สิ้นคำพูดนั้น รัชทายาทหนุ่มก็ไม่ปล่อยให้นางได้มีโอกาสเจรจาข้อตกลงใดๆ อีกต่อไป เขาโน้มใบหน้าลงมา ริมฝีปากหยักลึกประทับลงบนริมฝีปากบางของนางอย่างดุดันและเอาแต่ใจ สัมผัสแรกนั้นเต็มไปด้วยความหึงหวงและโหยหาที่ถูกอัดอั้นมาเนิ่นนาน ก่อนจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนและเว้าวอนอย่างลึกซึ้งหลินซีเบิกตากว้างในคราแรก สองมือที่เคยผลักไสแผงอกกว้างค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำสาบเสื้อของเขาไว้แน่น รสจูบของมังกรหนุ่มช่างเร่าร้อนและหอมหวานราวกับสุราหมักชั้นดี มันมอมเมาสติสัมปชัญญะของนางให้หลอมละลายไปกับอ้อมกอดที่รัดแน่นขึ้นเรื่อยๆเขาปล้นชิงลมหายใจของนางไปอย่างตะกละตะกลาม แต่ก็มอบความอบอุ่นและปราบพยศเจ๊ใหญ่จอมดื้อรั้นได้อย่างอยู่หมัด เมื่อเขาผละริมฝีปากออกอย่างแสนเสียดาย หลินซีก็หอบหายใจฮัก ใบหน้างดงามแดงซ่านไปถึงใบหู ร่างกายอ่อนระทวยจนต้องพิงอกเขาเพื่อพยุงตัว“ตอนนี้ เจ้าคงหมดข้ออ้างที่จะหนีข้าไปหาบุรุษอื่นแล้วกระมัง” เทียนอี้กระซิบชิดริมฝีปากนาง ดวงตาฉ่ำปรือไปด้วยแรงปรารถนาหลินซีทุบกำปั้นลงบนอกเขาเบาๆ หนึ่งที “คนฉวยโอกาส... พระองค์ทรงใช้กำลังบังคับหม่อมฉัน”“ข้าใช้หัวใจต่างหาก” เขาตอบหน้าตาย ก่อนจะรั้งตั
last updateLast Updated : 2026-10-24
Read more
PREV
1
...
34567
...
9
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status