บททั้งหมดของ เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ: บทที่ 51 - บทที่ 60

169

บทที่51 เจ็ดวันชี้ชะตากับบัญชีแคว้น

แสงอรุณเบิกฟ้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุลายของโรงเตี๊ยมริมน้ำ ขับไล่ความมืดมิดและลมหนาวของยามค่ำคืนไปจนหมดสิ้น เสิ่นหลินซีขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน กลิ่นอำพันหอมเย็นเยียบจากบุรุษผู้สูงศักดิ์ดูเหมือนจะยังคงลอยอวลจางๆ อยู่ในอากาศ ชวนให้พวงแก้มเนียนนุ่มร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานหญิงสาวยกมือขึ้นตบแก้มตนเองเบาๆ สองทีเพื่อเรียกสติ ดึงวิญญาณเจ๊ใหญ่สายแข็งแห่งยุคเก้าศูนย์ให้กลับมาประทับร่าง ความรักก็ส่วนความรัก แต่เรื่องปากท้องและอนาคตคือสิ่งสำคัญอันดับหนึ่ง ในเมื่อโอรสสวรรค์ทรงโยนโจทย์หินมาให้ทดสอบ นางก็ต้องเตรียมตัวไปเสนอแผนงานให้สมศักดิ์ศรีอดีตนักธุรกิจร้อยล้านเสียหน่อย“เสี่ยวเถา เข้ามาช่วยข้าแต่งตัวที วันนี้เรามีงานใหญ่ต้องทำ” หลินซีร้องเรียกสาวใช้ที่รออยู่หน้าห้องหลังจากการล้างหน้าสางผมจนเรียบร้อย หลินซีก็เดินลงมายังห้องหนังสือที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นการเฉพาะบนชั้นสาม อิงคงในชุดดำทะมึนยืนประสานมือรออยู่ก่อนแล้วตามรับสั่งขององค์รัชทายาทที่ให้เขามาคอยอำนวยความสะดวกแก่นาง“คุณหนูใหญ่ มีสิ่งใดให้กระหม่อมรับใช้หรือพ่ะย่ะค่ะ” อิงคงเอ่ยถามด้วยความนอบน้อมที่เพิ่มขึ้นหล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-25
อ่านเพิ่มเติม

บทที่52 ข้ายังไม่อนุญาตให้เจ้ายุ่ง

บรรยากาศในเมืองหลวงยามเช้าดูสดใส แต่ภายในใจของเสี่ยวเถากลับเต้นระทึก สาวใช้มือสั่นขณะช่วยผู้เป็นนายเกล้าผม หลินซีเลือกสวมชุดกระโปรงผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มปักลายเมฆามงคลด้วยดิ้นเงิน สีสันไม่ฉูดฉาดบาดตาแต่แฝงไปด้วยความหนักแน่นและภูมิฐาน เครื่องประดับมีเพียงปิ่นหยกขาวเรียบง่ายชิ้นเดียว สะท้อนภาพลักษณ์ของสตรีที่มีสติปัญญามากกว่าความลุ่มหลงในความงาม“คุณหนูงดงามและสง่างามมากเจ้าค่ะ บ่าวขออวยพรให้ทุกอย่างราบรื่นนะเจ้าคะ” เสี่ยวเถากล่าวเสียงสั่น“ไม่ต้องกังวลไป ข้าเคยผ่านการเจรจาธุรกิจระดับร้อยล้านมาแล้ว แค่ไปนำเสนอแผนงานให้ซีอีโอ... เอ้อ ให้ฮ่องเต้ฟัง จะมีอันใดน่ากลัว” หลินซียิ้มรับอย่างมั่นใจ นางหยิบกล่องไม้จันทน์ที่บรรจุรายงานบัญชีและแผนงานที่ทำขึ้นใหม่กอดไว้แนบอก ก้าวเดินลงจากชั้นสามด้วยท่วงท่าผ่าเผยหน้าร้านหอมจรุงใจ รถม้าหรูหราประดับตราสัญลักษณ์มังกรห้าเล็บของตำหนักบูรพาจอดเทียบรออยู่แล้ว เซียวเทียนอี้ในชุดเต็มยศองค์รัชทายาทสีดำขลิบทองยืนรออยู่ข้างรถม้า บารมีของเขาทำให้ผู้คนที่สัญจรไปมาต้องก้มหน้าหลบสายตา แต่เมื่อเขาเห็นร่างระหงของหลินซีก้าวออกมา แววตาดุดันกลับอ่อนแสงลงทันทีเขายื่นมือออกไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-25
อ่านเพิ่มเติม

บทที่53 บททดสอบแห่งโอรสสวรรค์

ตำหนักหยางซินตกอยู่ในความเงียบงันจนน่าอึดอัด บรรยากาศหนักอึ้งราวกับมีเมฆฝนก่อตัวอยู่เหนือศีรษะ ขันทีเฒ่าที่ยืนเฝ้าอยู่มุมห้องแทบจะกลั้นหายใจ ไม่เคยมีสตรีใดกล้ากล่าววาจาโอหังท้าทายเบื้องพระพักตร์เช่นนี้มาก่อนเซียวเทียนอี้ลอบมองดวงพักตร์ของพระบิดา แม้ใบหน้าของเขาจะยังคงเรียบเฉย แต่ฝ่ามือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกลับกำแน่นจนข้อขาว เขารู้ดีว่าเสด็จพ่อทรงเกลียดผู้ที่อวดดี แต่ในขณะเดียวกันก็ทรงโปรดปรานผู้ที่มีความสามารถแท้จริง การเดิมพันของเสิ่นหลินซีครั้งนี้ หากพลาดพลั้งย่อมหมายถึงศีรษะที่หลุดจากบ่าฮ่องเต้เซียวเจี้ยนจดจ้องสตรีที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้า ดวงตาหงส์ของนางไม่มีแววหลบเลี่ยงหรือหวาดหวั่น มีเพียงความมุ่งมั่นที่แผดเผาราวกับเปลวเพลิง โอรสสวรรค์แค่นเสียงในลำคอ ก่อนจะเอนพระวรกายพิงพนักเก้าอี้มังกร“ช่างเป็นวาจาที่สามหาวนัก” สุรเสียงของฮ่องเต้ราบเรียบ แต่แฝงความกดดัน “ปากของเจ้าบอกว่าสามารถทำกำไรให้แคว้นได้มหาศาล เจ้าคิดว่าท้องพระคลังของต้าเซี่ยเป็นเพียงร้านขายเครื่องหอมเล็กๆ ของเจ้ากระนั้นหรือ การบริหารเงินแผ่นดินมิใช่เรื่องที่เด็กเมื่อวานซืนจะนำมาพูดเล่นได้ หากสิ่งที่เจ้ากล่าวมาเป็นเพียง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-25
อ่านเพิ่มเติม

บทที่54 ความท้าทาย

โอรสสวรรค์ทรงเอนพระวรกายมาด้านหน้า ทอดพระเนตรด้วยความท้าทาย “ข้าให้เวลาเจ้าหกเดือน หากเจ้าสามารถล้างหนี้สินทั้งหมด และทำกำไรเข้าท้องพระคลังได้ห้าแสนตำลึงเงิน ข้าจะพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เจ้า และมีราชโองการสมรสพระราชทานให้เจ้ากับรัชทายาทอย่างสมเกียรติ แต่หากเจ้าทำไม่สำเร็จ เจ้าต้องออกจากเมืองหลวงไปตลอดกาล ห้ามกลับมาเหยียบแผ่นดินนี้อีก เจ้ากล้ารับเงื่อนไขนี้หรือไม่”ห้าแสนตำลึงเงินในเวลาหกเดือน สำหรับกิจการที่กำลังจะล้มละลาย ถือเป็นตัวเลขที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยในสายตาคนทั่วไป เซียวเทียนอี้กำลังจะเอ่ยปากทัดทานเพื่อขอลดหย่อนตัวเลข แต่เสิ่นหลินซีกลับชิงตอบขึ้นมาก่อน“หม่อมฉันน้อมรับพระราชโองการเพคะ” หลินซีโขกศีรษะลงกับพื้นอย่างหนักแน่น “หกเดือนต่อจากนี้ หม่อมฉันจะทำให้สำนักการค้าหลวงกลายเป็นอู่ข้าวอู่น้ำที่สำคัญที่สุดของต้าเซี่ยให้จงได้เพคะ”ความเด็ดเดี่ยวและไร้ซึ่งความลังเลของนาง ทำให้ฮ่องเต้ทรงแย้มพระสรวลด้วยความพอพระทัยอย่างแท้จริง การประลองปัญญาครั้งนี้ พระองค์ทรงได้เห็นแล้วว่าสตรีที่รัชทายาทเลือก มิใช่ดอกไม้ที่รอวันร่วงโรย แต่เป็นต้นสนที่พร้อมจะยืนหยัดต้านทานพายุหิมะเมื่อการเข้าเฝ้าเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-25
อ่านเพิ่มเติม

บทที่55 เชือดไก่ให้ลิงดู

ทันทีที่เห็นสตรีแปลกหน้าก้าวเข้ามา เสียงพูดคุยก็เงียบลงชั่วขณะ ขุนนางร่างท้วมผู้หนึ่งซึ่งสวมชุดขุนนางขั้นหก เดินนวยนาดเข้ามาหาด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง เขาคือ ‘ซุนกวน’ หัวหน้าผู้ดูแลคลังสินค้าของสำนักการค้าหลวง“ข้าน้อยซุนกวนคารวะคุณหนูใหญ่เสิ่น” ซุนกวนประสานมือลวกๆ แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง “ได้ยินว่าเบื้องบนส่งสตรีมาดูแลสำนักการค้า ข้าน้อยก็นึกว่าฟังผิดไป ไม่คิดเลยว่าราชสำนักจะตกต่ำถึงขั้นต้องพึ่งพาบุตรสาวของอดีตราชครูต้องโทษเสียแล้ว”เสียงหัวเราะเยาะคิกคักดังขึ้นจากกลุ่มเสมียนด้านหลัง คำกล่าวทักทายที่จงใจฉีกหน้าและหยามเกียรติเช่นนี้ หากเป็นดรุณีทั่วไปคงหน้าม้านและถอยร่นไปแล้วแต่เสิ่นหลินซีกลับเพียงแค่เหยียดยิ้มเย็นชา นางไม่โต้ตอบคำยั่วยุนั้น แต่เดินฝ่าวงล้อมของเหล่าเสมียน ตรงไปที่เก้าอี้ไม้จันทน์ตัวใหญ่ซึ่งเป็นตำแหน่งของผู้คุมสำนักการค้า หญิงสาวสะบัดชายกระโปรงทิ้งตัวลงนั่งอย่างสง่าผ่าเผย สายตาคมกริบกวาดมองผู้คนในห้องราวกับพญาเหยี่ยวที่จ้องมองฝูงหนู“อาต้า ไปปิดประตูสำนักการค้าหลวง ห้ามผู้ใดเข้าออกจนกว่าข้าจะอนุญาต” หลินซีสั่งการเสียงเรียบ“ขอรับ!” องครักษ์หนุ่มรับคำเสียงหน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-25
อ่านเพิ่มเติม

บทที่56 เสียงร้องขอชีวิต

“ข้าน้อยรับคำ” อาต้าจัดการปลดหมวกและมัดตัวซุนกวนอย่างรวดเร็ว เสียงร้องขอชีวิตของอดีตหัวหน้าคลังดังโหยหวนไปตลอดทางที่ถูกลากตัวออกไปจากโถงใหญ่เมื่อตัวการใหญ่ถูกจัดการอย่างเด็ดขาดไร้ความปรานี เสิ่นหลินซีก็หันกลับมามองเหล่าเสมียนและขุนนางระดับล่างที่ยังคงคุกเข่าตัวสั่นงันงกอยู่บนพื้น การเชือดไก่ให้ลิงดูครั้งนี้ได้ผลชะงัด ทุกคนต่างก้มหน้าไม่กล้าแม้แต่จะสบสายตากับนาง“ข้าคือพ่อค้า มิใช่นักฆ่า” หลินซีเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน น้ำเสียงของนางผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ยังคงแฝงความเฉียบขาด “ข้ารู้ว่าพวกเจ้าหลายคนในที่นี้ต้องทนทำตามคำสั่งของซุนกวนเพราะกลัวอิทธิพล ข้าจะไม่เอาความผิดย้อนหลังสำหรับผู้ที่ถูกบังคับ”เหล่าเสมียนเงยหน้าขึ้นมาด้วยความหวัง“แต่ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป กฎของสำนักการค้าหลวงคือด้ายแดงที่ห้ามผู้ใดข้าม ห้ามรับสินบน ห้ามแอบอ้างของหลวง และห้ามเกียจคร้าน ผู้ใดที่ตั้งใจทำงาน ข้ามีรางวัลและส่วนแบ่งกำไรให้ตามผลงาน แต่ผู้ใดที่กล้ายักยอกเงินแผ่นดินแม้แต่ทองแดงเดียว ข้าจะสับมือมันผู้นั้นทิ้งแล้วโยนให้สุนัขกิน มีใครมีข้อข้องใจหรือไม่!”“ไม่มีขอรับ! ข้าน้อยจะทำตามคำสั่งของคุณหนูอย่างเคร่ง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่57 มหกรรมหีบเสี่ยงโชคสะท้านเมืองหลวง

ยามเหม่า (05.00-06.59 น.) ดวงอาทิตย์เพิ่งจะโผล่พ้นขอบฟ้า ทอแสงสีทองอาบไล้หลังคากระเบื้องเคลือบของเมืองหลวง แต่ถนนสายหลักหน้าสำนักการค้าหลวงกลับเนืองแน่นไปด้วยฝูงชนมืดฟ้ามัวดิน เสียงจอแจเซ็งแซ่ดังก้องไปทั่วบริเวณ ชาวบ้าน พ่อค้าหาบเร่ ไปจนถึงอนุภรรยาของคหบดีใหญ่ ต่างมายืนเบียดเสียดกันจนแทบจะไม่มีที่ให้แทรกตัวข่าวลือเรื่อง ‘หีบเสี่ยงโชค’ ราคาเพียงหนึ่งตำลึงเงินที่อาจจะเปิดได้ผ้าไหมชั้นดีหรือเครื่องเคลือบราคาแพง ถูกปล่อยออกไปตามร้านน้ำชาและตลาดสดตลอดสามวันที่ผ่านมา กลยุทธ์ปากต่อปากของเสิ่นหลินซีทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด ความอยากรู้อยากเห็นและความโลภที่ซ่อนอยู่ในสัญชาตญาณมนุษย์ ถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด“นี่ลุงจาง ข่าวลือนั่นเชื่อได้จริงหรือ จ่ายแค่หนึ่งตำลึงจะได้ผ้าไหมดิ้นทองเชียวหรือ” ชายหนุ่มหน้าตาซื่อบื้อผู้หนึ่งหันไปถามชายชราที่ยืนเบียดอยู่ข้างๆชายชราลูบเคราหัวเราะหึๆ “ข้าก็ไม่รู้หรอก แต่เมื่อวานหลานชายของข้าที่ทำงานเป็นยามเฝ้าประตูสำนักการค้า แอบกระซิบมาว่าคุณหนูใหญ่เสิ่นสั่งให้นำสินค้าค้างสต็อกในคลังหลวงมาใส่หีบจริงๆ ของในคลังหลวงเชียวนะ ต่อให้เป็นของมีตำหนิก็ยังดีกว่าของที่พวก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่58 แววตาสงบนิ่ง

เสียงฉีกกระดาษ เสียงหัวเราะสมหวัง และเสียงถอนหายใจเสียดาย ดังสลับกันไปมาตลอดทั้งวัน สำนักการค้าหลวงที่เคยเงียบเหงา บัดนี้กลายเป็นศูนย์กลางความบันเทิงและการค้าที่ร้อนแรงที่สุดในเมืองหลวงเสิ่นหลินซีนั่งจิบชาหลงจิ่งอยู่ในห้องทำงานชั้นสอง ทอดสายตามองลงไปยังลานกว้างด้านล่างด้วยแววตาสงบนิ่ง นางคำนวณสัดส่วนของรางวัลล่อใจไว้อย่างแม่นยำ ของมีค่าจริงๆ ถูกใส่ปะปนไปเพียงหนึ่งในสิบ ส่วนที่เหลือคือสินค้าค้างสต็อกที่ต้นทุนแทบจะเป็นศูนย์ แต่ด้วยกลยุทธ์จิตวิทยาที่สร้างความตื่นเต้น ทำให้ผู้คนยอมจ่ายเงินซื้อขยะกลับไปโดยไม่รู้สึกเสียดายยามเซิน (15.00-16.59 น.) ท้องฟ้าเริ่มทอแสงสีส้มแดง“หมดแล้วขอรับ! หีบเสี่ยงโชคหนึ่งหมื่นใบ หมดเกลี้ยงคลังแล้ว!”เสียงประกาศของเสมียนดังขึ้น ทำให้ผู้คนที่ต่อแถวอยู่ด้านหลังต่างส่งเสียงโห่ร้องด้วยความผิดหวัง อาต้าต้องออกไปประกาศย้ำว่าสินค้าหมดแล้วจริงๆ ฝูงชนจึงค่อยๆ ทยอยสลายตัวไปอย่างอ้อยอิ่งเมื่อบานประตูสำนักการค้าหลวงถูกปิดลงอีกครั้ง ความเงียบก็กลับคืนมา แต่มันเป็นความเงียบที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของเงินตราในห้องบัญชีขนาดใหญ่ กองเงินก้อนโตและเศษเหรียญทองแดงถูกกองรวมกันเป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่59 แผนการอันทะเยอทะยาน

“ถูกต้องเพคะ เศรษฐีในเมืองหลวงมีเพียงหยิบมือ แต่ชาวบ้านธรรมดามีเป็นแสนเป็นล้าน หากเราขายผ้าฝ้ายให้ชาวบ้านได้กำไรพับละหนึ่งร้อยอีแปะ ขายนับแสนพับ ก็ย่อมได้กำไรมากกว่าการขายผ้าไหมชั้นดีเพียงสิบพับให้ขุนนาง การผูกขาดตลาดมวลชน คือกุญแจสำคัญในการหาเงินห้าแสนตำลึงภายในหกเดือนเพคะ”มังกรหนุ่มฟังแผนการอันทะเยอทะยานของนางแล้วอดไม่ได้ที่จะรวบตัวนางเข้ามากอดแน่นขึ้นอีกนิด เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังก้องอยู่ในลำคอ“เจ้ามันปีศาจจิ้งจอกจำแลงมาเกิดแน่ๆ สมองของเจ้าทำด้วยสิ่งใดกัน ถึงได้คิดเรื่องกอบโกยเงินทองได้เก่งกาจปานนี้”“ทำด้วยความฉลาดและสติปัญญาที่สวรรค์ประทานมาให้หม่อมฉันโดยเฉพาะอย่างไรเล่าเพคะ” หลินซีเชิดหน้าขึ้น เอ่ยตอบอย่างไม่ถ่อมตัวเทียนอี้ส่ายหน้าด้วยความเอ็นดู เขาหมุนตัวนางให้หันกลับมาเผชิญหน้า ก้มลงประทับรอยจูบแผ่วเบาที่หน้าผากมน“เก่งกาจถึงเพียงนี้ ข้าคงต้องเร่งกวาดล้างขุนนางกังฉินที่เหลือให้สิ้นซากเสียแล้ว จะได้ไม่มีใครมาคอยเกะกะขวางทางหาเงินของเจ้าพระชายาของข้า... เตรียมตัวรับมือกับคลื่นใต้น้ำระลอกใหม่ไว้เถิด ขุนนางพวกนั้นไม่ยอมสูญเสียแหล่งทำเงินไปง่ายๆ หรอก”หลินซียิ้มรับแววตาที่เต็มไปด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-27
อ่านเพิ่มเติม

บทที่60 เมื่อตัวปัญหาถูกกำจัด

“ใช่แล้ว โรงทอหลวงมีเกียรติยศและศักดิ์ศรี จะให้พวกเราไปทอผ้าโหลขายได้อย่างไร มันหยามเกียรติกันเกินไปแล้ว” อีกคนผสมโรงอู๋กวนซียกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เขาก้าวออกมายืนประจันหน้ากับหลินซี “คุณหนูเสิ่น ท่านได้ยินแล้วหรือไม่ ช่างทอเหล่านี้ล้วนเป็นผู้มีฝีมือสืบทอดมาจากบรรพบุรุษ หากท่านบังคับให้พวกเขาทอผ้าฝ้าย พวกเขาคงรับไม่ได้และอาจจะต้องขอลาออก หากโรงทอหลวงขาดช่างฝีมือเหล่านี้ไป ท่านจะเอาผ้าที่ใดไปส่งขายเพื่อทำกำไรห้าแสนตำลึงตามที่รับปากกับองค์รัชทายาทไว้เล่า”นี่คือการกบฏเงียบ อู๋กวนซีรู้ดีว่าเงื่อนไขหกเดือนของฮ่องเต้คือชนักติดหลังเสิ่นหลินซี เขาจึงใช้เหล่าช่างทอมาเป็นตัวประกันเพื่อต่อรองและบีบให้นางต้องยอมถอย หากนางไม่มีช่างทอ นางก็ผลิตสินค้าไม่ได้ และต้องพ่ายแพ้ไปในที่สุดเสียงความคิดในใจของเจ๊ใหญ่แห่งวงการธุรกิจดังก้อง คิดจะใช้การหยุดงานประท้วงมากดดันข้าหรือ ช่างไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเสียแล้ว ในโลกทุนนิยม คนที่คิดว่าตนเองสำคัญจนองค์กรขาดไม่ได้ มักจะเป็นพวกแรกที่ถูกเตะโด่งออกจากบริษัทเสมอเสิ่นหลินซีไม่แสดงความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย นางมองหน้าอู๋กวนซีสลับกับเหล่าช่างทอที่ยืนกอดอกทำท่าท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-27
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
45678
...
17
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status