All Chapters of เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ: Chapter 21 - Chapter 30

84 Chapters

บทที่21 ถอนหายใจ

เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของหวังซื่อ ฮูหยินรองเดินนวยนาดเข้ามาในห้องพร้อมกับถ้วยน้ำแกงบำรุง ใบหน้าของนางยังคงมีร่องรอยความขุ่นมัวจากความพ่ายแพ้ของบุตรสาวเมื่อวันก่อน แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าสามี นางก็ปรับสีหน้าให้ดูอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความห่วงใยได้อย่างแนบเนียน“ท่านพี่ พักสายตาสักประเดี๋ยวเถิดเจ้าค่ะ ดื่มน้ำแกงโสมนี่เสียหน่อย” หวังซื่อวางถ้วยกระเบื้องเคลือบลงบนโต๊ะ บีบนวดไหล่ให้สามีอย่างเอาใจเสิ่นปั๋วเหวินถอนหายใจยาว เอนหลังพิงเก้าอี้ “ข้าจะกินลงได้อย่างไร เจ้าดูเอาเถิด บุตรสาวไม่ได้ความผู้นั้นกำลังทำเรื่องงามหน้า ทิ้งศักดิ์ศรีคุณหนูจวนราชครูไปเป็นแม่ค้าหน้าเลือดเร่ขายของกลางตลาด ซ้ำยังไล่คนของเราออกมาจนหมดสิ้น ข้าละอายใจจนแทบไม่กล้าสู้หน้าขุนนางในราชสำนักแล้ว”หวังซื่อลอบยิ้มมุมปาก รีบฉวยโอกาสสุมไฟทันที “นั่นสิเจ้าคะท่านพี่ หลินซีทำตัวกำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว สตรีที่ออกไปปะปนกับบุรุษกลางตลาดเช่นนั้น ย่อมนำความเสื่อมเสียมาสู่วงศ์ตระกูล แต่นางกลับไม่สนใจคำทัดทานใดๆ ซ้ำยังมีจวนกั๋วกงคอยหนุนหลัง แต่ท่านพี่ หากปล่อยให้นางกุมเงินจำนวนมหาศาลไว้ในมือเพียงลำพัง เด็กเมื่อวานซืนอย่
last updateLast Updated : 2026-10-06
Read more

บทที่22 ไม่สะทกสะท้าน

หลินซีไม่สะทกสะท้าน นางก้าวเดินเข้าไปประชิดโต๊ะกลางห้องโถง ล้วงมือรับสมุดบัญชีปกสีน้ำเงินเล่มหนาจากเสี่ยวเถา แล้วทุ่มมันลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น ฝุ่นที่เกาะอยู่กระจายฟุ้งจนเสิ่นปั๋วเหวินต้องผงะถอยหลัง“ทรัพย์สินของกงสีหรือ ท่านพ่อ ท่านกำลังสับสนระหว่างคำว่า ‘สมบัติสกุลเสิ่น’ กับ ‘สินสมรสสกุลหลี่’ อยู่นะเจ้าคะ”น้ำเสียงของหลินซีดุดันและทรงพลัง แตกต่างจากดรุณีในห้องหออย่างสิ้นเชิง นางเปิดสมุดบัญชีหน้าแรกออก นิ้วเรียวชี้ไปที่ตัวอักษรสีแดงสดที่ประทับตราของทางการ“โฉนดร้านร้อยบุปผา รวมถึงที่ดินร้อยหมู่ชานเมือง และร้านค้าเครื่องประดับอีกสองแห่ง ล้วนระบุชื่อมารดาของข้า หลี่ซื่อ เป็นผู้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว ตามกฎหมายมหาแคว้นบัญญัติไว้ชัดเจน สินเดิมของภรรยาเอกย่อมตกเป็นของบุตรสายตรงเมื่อภรรยาสิ้นใจ สามีหรืออนุภรรยาไม่มีสิทธิ์แตะต้องแม้แต่แดงเดียว หากท่านพ่อคิดจะฮุบกิจการของข้าไปเป็นของกงสี นั่นหมายความว่าท่านกำลังปล้นชิงสมบัติของคนตาย และฝ่าฝืนกฎหมายบ้านเมืองอย่างโจ่งแจ้ง”คำอ้างอิงข้อกฎหมายที่แม่นยำทำเอาเสิ่นปั๋วเหวินใบหน้าแดงก่ำสลับเขียวคล้ำ เขาเป็นถึงราชครูผู้สอนสั่งกฎหมายและจริยธรรม ย่อมรู
last updateLast Updated : 2026-10-06
Read more

บทที่23 องครักษ์จำเป็นและข้ออ้างของรัชทายาท

“จำเอาไว้นะเจ้าคะ ฮูหยินรอง” หลินซีปรายตามองหญิงวัยกลางคนที่กำลังตื่นตระหนก “อย่าพยายามยื่นมือมาแตะต้องกิจการของข้าอีก เพราะครั้งหน้า ข้าจะไม่มานั่งคำนวณดอกเบี้ยให้ฟังในบ้าน แต่ข้าจะไปตีกลองร้องทุกข์หน้าศาลให้ชาวเมืองรับรู้กันถ้วนหน้าเลยทีเดียว”สิ้นคำขู่ที่เย็นเยียบจับขั้วหัวใจ เจ๊ใหญ่ยุค 90 ในร่างดรุณีน้อยก็สะบัดชายกระโปรงก้าวเดินออกจากเรือนหลักไปอย่างสง่างาม ทิ้งให้บิดาหน้าเลือดและแม่เลี้ยงใจยักษ์ต้องจมอยู่กับผลกรรมและหนี้ก้อนโตที่พวกเขาก่อไว้เองการประเมินค่าครั้งนี้ เสิ่นหลินซีเป็นผู้กำหนดราคา และนางตั้งใจจะเก็บเกี่ยวทุกหยาดเหงื่อแรงกายของพวกมันมาชดใช้ให้คุ้มค่ากับความเจ็บปวดของร่างเดิมอย่างสาสมหลังจากเหตุการณ์ชำระบัญชีแค้นกลางเรือนหลัก จวนราชครูก็ตกอยู่ในความเงียบสงบอย่างประหลาด เสิ่นปั๋วเหวินล้มป่วยลงด้วยความโกรธจัดจนต้องเชิญหมอมาฝังเข็ม หวังซื่อวุ่นวายอยู่กับการดูแลสามีและหวาดระแวงว่าเสิ่นหลินซีจะนำสมุดบัญชีไปแฉที่ศาลต้าหลี่จริง นางจึงสั่งกักบริเวณบ่าวไพร่ทุกคน ห้ามผู้ใดไปสร้างความวุ่นวายที่เรือนท้ายจวนและร้านเครื่องหอมอีกชั่วคราวเสิ่นหลินซีได้ยินข่าวคราวจากเสี่ยวเถาก็เพียงแ
last updateLast Updated : 2026-10-06
Read more

บทที่24 โกรธเกรี้ยว

เซียวเทียนอี้เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มองดูใบหน้างดงามที่กำลังขุ่นมัวด้วยความสนใจ ร่างกายของนางดูมีน้ำมีนวลขึ้นกว่าคราวก่อน รอยฟกช้ำจางหายไปหมดสิ้น เผยให้เห็นผิวพรรณที่ขาวผ่องดุจหยกเนื้อดี ยามที่ดวงตาหงส์คู่นั้นจดจ้องมาที่เขา มันเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความดื้อรั้น ไม่มีความรักใคร่เทิดทูนอันน่ารำคาญเฉกเช่นในอดีตอีกต่อไปเขาค้นพบว่าตนเองชอบมองใบหน้ายามโกรธเกรี้ยวของสตรีผู้นี้เสียแล้ว“เงินของเจ้า ข้าไม่สนใจหรอก” เทียนอี้เอ่ยเนิบนาบ สายตาปรายมองข้ามไหล่นางไปยังอาต้าและอาเอ้อที่ยืนคุมเชิงอยู่ไกลๆ “ข้าเพียงแต่ได้ยินมาว่า เจ้าไปยืมสุนัขเฝ้าบ้านของกู้จื่อจินมาใช้ หลงคิดว่าป้ายทองของจวนกั๋วกงจะคุ้มครองเจ้าได้ทุกเรื่อง ข้าจึงอยากมาดูให้เห็นกับตา ว่าคุณหนูใหญ่เสิ่นผู้เก่งกาจ จะรับมือกับการก้าวก่ายของอำนาจราชสำนักได้อย่างไร”หลินซีถึงกับสะอึกไปชั่วขณะ ที่แท้เขาก็จงใจมาลองเชิงและหักหน้าอำนาจของจวนกั๋วกงนี่เอง การหมั้นหมายจอมปลอมของนางกับกู้จื่อจินคงไปกระตุกหนวดมังกรเข้าให้แล้ว รัชทายาทผู้นี้ขี้ระแวงและชอบเอาชนะ เขาย่อมไม่ยอมให้ใครมาทำตัวโดดเด่นข้ามหน้าข้ามตาหญิงสาวเปลี่ยนท่าที นางลดแขนที่กอดอกลง ริม
last updateLast Updated : 2026-10-06
Read more

บทที่25 งานเลี้ยงชมบุปผาและการจัดฉาก

หลายวันล่วงเลยผ่านไป กิจการของร้านหอมจรุงใจยิ่งมั่นคงแข็งแกร่งราวกับรากของต้นไม้ใหญ่ที่หยั่งลึก แผนการกว้านซื้อสบู่เพื่อนำไปใส่พิษของหวังซื่อพังทลายลงไม่เป็นท่า เพราะเสิ่นหลินซีงัดกลยุทธ์ ‘จำกัดการซื้อ’ แบบแม่ค้ายุคใหม่มาใช้ ลูกค้าหนึ่งคนซื้อได้ไม่เกินสามก้อนต่อวัน ซ้ำยังต้องลงชื่อในสมุดบัญชีสมาชิก ทำให้คนของฮูหยินรองไม่สามารถกว้านซื้อสินค้าไปทำเรื่องสกปรกได้ดั่งใจนึกเมื่อแผนลับถูกทำลาย หวังซื่อก็แทบจะกระอักเลือด แต่สวรรค์กลับยังเข้าข้างคนพาลอยู่บ้าง เมื่อเทียบเชิญจากวังหลวงถูกส่งมาถึงจวนราชครูงานเลี้ยงชมบุปผาประจำปีจัดขึ้นโดยฮองเฮา เพื่อให้เหล่าคุณหนูและฮูหยินตระกูลใหญ่ได้เข้าเฝ้าและชมดอกโบตั๋นพันปีที่เพิ่งบานสะพรั่งในอุทยานหลวง แน่นอนว่างานเลี้ยงที่รวมตัวสตรีสูงศักดิ์เช่นนี้ ย่อมเป็นเวทีประลองความงามและอำนาจที่ซ่อนเร้นที่สุดในเมืองหลวงณ เรือนท้ายจวน เสิ่นหลินซีกำลังนั่งจิบชาดอกไม้เมื่อหวังซื่อและเสิ่นเยว่ซินก้าวเข้ามาพร้อมกับบ่าวรับใช้ที่ถือถาดไม้สลักลาย บนถาดนั้นมีชุดกระโปรงผ้าไหมสีฟ้าอมเขียวปักลายดอกมู่หลานที่งดงามวิจิตรบรรจง“หลินซี พรุ่งนี้เป็นวันงานเลี้ยงชมบุปผาในวังหลวง เจ้
last updateLast Updated : 2026-10-06
Read more

บทที่26 หาที่ยึดเหนี่ยว

“พี่หญิง องค์หญิงฉางเล่อประทับอยู่ตรงนั้น เราเข้าไปถวายพระพรกันเถิดเจ้าค่ะ ท่านพ่อกำชับนักหนาว่าให้เราทำความเคารพเชื้อพระวงศ์ให้ดี” เสิ่นเยว่ซินทำทีเป็นจับแขนหลินซี ดึงกึ่งลากให้เดินฝ่าฝูงชนเข้าไปหาองค์หญิงหลินซียิ้มรับบางๆ เดินตามไปอย่างว่าง่าย นางรู้จังหวะดีเมื่อทั้งสองเดินเข้ามาห่างจากองค์หญิงฉางเล่อเพียงสามก้าว เสิ่นเยว่ซินก็แสร้งทำเป็นเหยียบชายกระโปรงตนเอง ร่างอรชรทำท่าจะถลาไปชนเสิ่นหลินซีเพื่อผลักพี่สาวให้ล้มทับองค์หญิงตามแผนแต่ในเสี้ยววินาทีนั้น เสิ่นหลินซีที่กะจังหวะไว้อยู่แล้ว กลับเบี่ยงตัวหลบวูบราวกับปลาไหล อาศัยจังหวะหมุนตัวสะกิดข้อพับเข่าของเสิ่นเยว่ซินเบาๆ แต่ตรงจุด“ว้าย”เมื่อไร้คนรับน้ำหนักเบื้องหน้า เสิ่นเยว่ซินจึงถลาล้มคะมำไปข้างหน้าอย่างหมดสภาพ แขนขวาของนางปัดป่ายไปในอากาศเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ก่อนจะฟาดเข้ากับขอบโต๊ะหินอ่อนที่วางแจกันกระเบื้องอย่างจังปุ๊... พรวดเสียงถุงผ้าบางๆ แตกออก ตามมาด้วยผงชาดแดงเข้มที่พุ่งทะลักออกมาจากแขนเสื้อของเสิ่นเยว่ซินราวกับพลุควัน ผงสีแดงสดสาดกระจายลอยคลุ้งไปในอากาศ ก่อนจะร่วงหล่นลงมาเปรอะเปื้อนชุดผ้าไหมฟ้าสอดดิ้นทองขององค์หญิงฉางเล
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

บทที่27 รัชทายาทออกโรงปกป้อง

องค์หญิงฉางเล่อเห็นหลานชายออกหน้าประนีประนอม ก็ยอมคลายโทสะลงบ้าง นางสั่งให้นางกำนัลพาไปเปลี่ยนชุด และให้งานเลี้ยงดำเนินต่อไปเมื่องานเลี้ยงกลับเข้าสู่สภาวะปกติ แต่สายตาของคนทั้งงานกลับมองเสิ่นหลินซีต่างออกไป สตรีที่เคยถูกตราหน้าว่าไร้ค่า บัดนี้ไม่เพียงแต่มีความสง่างามและสติปัญญาเอาตัวรอด แต่ยังได้รับการปกป้องจากองค์รัชทายาทผู้แสนเย็นชาอย่างออกหน้าออกตาเซียวเทียนอี้ขยับตัวเข้ามาใกล้หลินซีอีกนิด ก้มหน้าลงกระซิบข้างใบหูของนางด้วยสุรเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน“ยืมดาบฆ่าคน ตลบหลังศัตรูได้อย่างหมดจด ข้าชักจะชอบความเจ้าเล่ห์ของเจ้าเข้าเสียแล้วสิ เสิ่นหลินซี”หลินซีขนลุกซู่ไปทั้งตัว นางหันไปสบตากับเขาในระยะประชิด แววตาของนักเลงยุค 90 วาวโรจน์ขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเย็นชา“องค์รัชทายาทตรัสเรื่องอันใด หม่อมฉันฟังไม่เข้าใจเพคะ ข้าก็แค่พี่สาวที่โชคร้าย มีน้องสาวที่ซุ่มซ่ามไปหน่อยเท่านั้นเอง”เทียนอี้หัวเราะในลำคอแผ่วเบา ร่างสูงยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคที่ทำให้หัวใจของหลินซีเต้นผิดจังหวะ “ระวังตัวไว้เถิด ลูกแมวน้อย กรงเล็บที่แหลมคมของเจ้า อาจจะเผลอไปเกี่ยวหั
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

บทที่28 คำด่าทอ

“ผู้ใดกล้ากำเริบเสิบสานบุกรุกศาล...”คำด่าทอของราชครูถูกกลืนหายลงไปในลำคอทันที เมื่อเห็นร่างสูงตระหง่านของบุรุษผู้หนึ่งก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาเซียวเทียนอี้ในชุดลำลองสีเข้มขลิบดิ้นเงิน ท่วงท่าสง่างามแต่แผ่กลิ่นอายกดดันจนอากาศในห้องแทบจะจับตัวเป็นน้ำแข็ง ด้านหลังของเขามีอิงคงและทหารองครักษ์เกราะเงินอีกสี่นายเดินตามเข้ามาติดๆ“ข้าเอง... รบกวนเวลาสั่งสอนบุตรของท่านราชครูหรือเปล่า” น้ำเสียงทุ้มต่ำราบเรียบเอ่ยขึ้น แต่ดวงตาคมกริบดุจใบมีดกลับทอดมองไม้เรียวในมือของเสิ่นปั๋วเหวินอย่างเยียบเย็น“อะ... องค์รัชทายาท” เสิ่นปั๋วเหวินเข่าอ่อน ทิ้งไม้เรียวลงพื้นดังเคร้งก่อนจะรีบคุกเข่าลงโขกศีรษะ หวังซื่อตกใจจนหน้าซีดเผือด รีบลากสังขารลงไปหมอบกราบกับพื้นเช่นกัน มีเพียงเสิ่นเยว่ซินที่นอนคว่ำอยู่บนแคร่ ได้แต่ตัวสั่นงันงกไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงร้องหลินซียืนมองผู้มาใหม่ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย รัชทายาทจอมหยิ่งยโสผู้นี้มาทำอันใดที่นี่ หรือว่ายังดูงิ้วในวังหลวงไม่จุใจ จึงตามมาดูตอนจบถึงในจวน“ลุกขึ้นเถิด ท่านราชครู ข้าเพียงแต่นำของกำนัลจากเสด็จอามามอบให้คุณหนูใหญ่เสิ่น เพื่อปลอบขวัญที่นางต้องตกใจกับเหตุกา
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

บทที่29 คลื่นใต้น้ำในจวนราชครู

ความพ่ายแพ้ย่อยยับที่ศาลบรรพชนเปรียบเสมือนน้ำเดือดที่ราดรดลงบนกองเพลิงแห่งความริษยา หวังซื่อเก็บตัวเงียบอยู่ในเรือนหลักมาหลายวัน มองดูบุตรสาวสุดที่รักต้องนอนคว่ำหน้าร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดจากแผลถูกโบย ชื่อเสียงที่เพียรสร้างมานับสิบปีของเสิ่นเยว่ซินพังทลายลงในพริบตา ในขณะที่นังมารหัวขนเสิ่นหลินซีกลับเสวยสุข กอบโกยเงินทองเป็นกอบเป็นกำ ซ้ำยังมีองค์รัชทายาทกางปีกปกป้องอย่างออกหน้าออกตาภายในห้องนอนที่ปิดหน้าต่างมิดชิด หวังซื่อกำชิ้นส่วนถ้วยชาที่แตกละเอียดแน่นจนเลือดซึมออกมาจากฝ่ามือ ใบหน้าที่เคยประทินโฉมอย่างงดงามบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความเคียดแค้นจนดูราวกับปีศาจร้าย“ข้าจะไม่ทนอีกต่อไป” หวังซื่อเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาแดงก่ำจดจ้องไปที่บ่าวชายคนสนิทผู้ทำหน้าที่ติดต่อโลกมืดภายนอก “กฎหมายทำอะไรมันไม่ได้ รัชทายาทก็คอยคุ้มหัวมันอยู่ เช่นนั้นข้าก็จะใช้กฎหมู่ ส่งคนไปติดต่อพวกนักเลงพยัคฆ์ดำ มอบเงินให้พวกมันห้าร้อยตำลึง บอกว่าข้าต้องการให้พวกมันดักซุ่มรอนังเด็กนั่นที่ตรอกซอยเปลี่ยว ทุบตีมันให้กระดูกหัก ร่างกายพิกลพิการ อย่าให้มันเดินเชิดหน้ากลับมาเหยียบจวนราชครูได้อีก”“แต่ฮูหยินรองขอรับ ข้างกายค
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more

บทที่30 ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอย

ขณะที่คนอื่นกำลังตกตะลึงกับอาวุธประหลาด หลินซีไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอย นางก้มลงหยิบกระบองไม้เนื้อแข็งที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา กระชับแน่นในมือ ร่างกายบางเบี่ยงหลบชายอีกคนที่พุ่งเข้ามาทางด้านข้าง อาศัยจังหวะที่มันถลำตัว ใช้ปลายกระบองกระทุ้งเข้าที่ข้อพับเข่าด้านหลังอย่างรุนแรง เสียงกระดูกลั่นกรอบดังขึ้นพร้อมกับร่างของชายผู้นั้นที่ทรุดฮวบลงไปการต่อสู้ข้างถนนไม่มีกระบวนท่าสวยงาม ไม่มีวิชาตัวเบา มีเพียงการโจมตีจุดอ่อนให้ศัตรูหมดสภาพเร็วที่สุด หลินซีฟาดกระบองซ้ำเข้าที่หลังคอของคนที่ล้มอยู่จนมันสลบเหมือดไปในดาบเดียว“นังตัวแสบ ระวังตัวด้วย มันมีของประหลาด บุกเข้าไปพร้อมกันเลย” หัวหน้ากลุ่มตวาดลั่นเมื่อเห็นลูกน้องเสียท่าไปถึงสี่คนในพริบตาพวกที่เหลืออีกห้าคนชักมีดสั้นออกมาจากเอว พุ่งเข้าล้อมกรอบหลินซีจากทุกทิศทาง หญิงสาวกัดฟันแน่น ร่างกายนี้เพิ่งจะฟื้นตัว เรี่ยวแรงยังไม่กลับมาเต็มที่ การรับมือกับชายฉกรรจ์อาวุธครบมือถึงห้าคนพร้อมกันเป็นเรื่องที่เกินกำลังไปมาก นางถอยร่นไปจนแผ่นหลังชิดกำแพงอิฐ มือข้างหนึ่งผลักเสี่ยวเถาให้หมอบลงต่ำในเสี้ยววินาทีที่คมมีดกำลังจะตวัดเข้าใส่แขนของหลินซี สายลมกรรโชกแรงก็
last updateLast Updated : 2026-10-13
Read more
PREV
123456
...
9
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status