All Chapters of เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ: Chapter 71 - Chapter 80

169 Chapters

บทที่71 เสน่ห์ดิ้นทองและพันธมิตรแดนเหนือ

“เสิ่นหลินซี เจ้าทำได้ดีมาก” ฮ่องเต้ทรงผ่อนลมหายใจ พระพักตร์กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง “เจ้าช่วยขจัดเนื้อร้ายของแผ่นดิน และยังนำรายได้เข้าคลังหลวงอย่างรวดเร็ว ความดีความชอบครั้งนี้ ข้าจะจดจำไว้ จงไปทำหน้าที่ของเจ้าต่อไปให้สำเร็จตามกำหนดหกเดือนเถิด”“ขอบพระทัยองค์รัชทายาท หม่อมฉันจะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังเพคะ” หลินซีย่อกายเคารพอย่างงดงามเมื่อการว่าราชการสิ้นสุดลง ขุนนางต่างทยอยเดินออกจากท้องพระโรงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ไม่มีใครกล้าสบตาหรือเข้าใกล้เสิ่นหลินซีเลยแม้แต่น้อย บัดนี้ชื่อของนางกลายเป็นตัวแทนของพญายมราชแห่งวงการธุรกิจและการเมืองไปเสียแล้วเซียวเทียนอี้เดินเคียงข้างหลินซีออกจากพระราชวัง แสงแดดยามสายทอประกายอบอุ่น แต่ไม่อาจเทียบได้กับความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาจากบุรุษข้างกายเมื่อก้าวขึ้นมาบนรถม้าส่วนพระองค์ที่มิดชิด เทียนอี้ก็ดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แนบอกทันที เขากดจมูกลงบนกระหม่อมของนาง สูดดมความหอมอย่างแสนรัก“เจ้าช่างงดงามและอันตรายเหลือเกิน พระชายาของข้า” เทียนอี้กระซิบเสียงนุ่ม “ตอนที่เจ้ายืนอยู่กลางท้องพระโรง แผ่รังสีข่มขู่ขุนนางเฒ่าพวกนั้น ข้าแทบจะอดใจไม่ไหวอยากจะจูบเจ้าเสียตรงนั้นใ
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

บทที่72 ยิ้มรับ

คำสัญญาที่แสนเย้ายวนทำเอาเทียนอี้ยกยิ้มมุมปาก เขายอมคลายอ้อมกอดออกอย่างแสนเสียดาย “คำพูดของเจ้า ข้าจดจำไว้ทุกคำ ห้ามคืนคำเด็ดขาด ไปเถิด ข้าจะนั่งจิบชาอยู่หลังม่านกั้นบนชั้นสอง คอยดูพระชายาของข้ากวาดเงินเข้าท้องพระคลัง”หลินซีพยักหน้ารับ ก่อนจะหมุนตัวก้าวเดินออกจากห้องพักมุ่งหน้าสู่โถงใหญ่บรรยากาศภายในหอหอมหมื่นลี้คึกคักไปด้วยสตรีสูงศักดิ์ ฮูหยินและคุณหนูจากจวนขุนนางต่างมารวมตัวกันตามเทียบเชิญพิเศษ เมื่อเสิ่นหลินซีก้าวปรากฏตัวบนเวทีกลางโถง สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมาที่ชุดผ้าไหมมัดย้อมดิ้นทองบนเรือนร่างของนางราวกับถูกมนตร์สะกดเสียงซุบซิบชื่นชมดังกระหึ่มขึ้นทันที“สวรรค์ นั่นผ้าไหมหรือ เหตุใดลวดลายจึงแปลกตาและงดงามพริ้วไหวถึงเพียงนั้น”“ดูเส้นดิ้นทองนั่นสิ ปกติผ้าไหมทอดิ้นทองจะแข็งกระด้างและร้อนระอุ แต่ชุดที่คุณหนูเสิ่นสวมใส่กลับดูเบาสบายราวกับปุยนุ่น นางทำได้อย่างไรกัน”เสิ่นหลินซียืนยิ้มรับทุกสายตา ปล่อยให้พวกนางชื่นชมจนพอใจก่อนจะเอ่ยปาก “ขอต้อนรับฮูหยินและคุณหนูทุกท่านเข้าสู่งานเปิดตัวสินค้าลอตพิเศษจากสำนักการค้าหลวง สิ่งที่ทุกท่านเห็นอยู่บนตัวข้า คือผ้าไหมที่ผ่านกรรมวิธี ‘มัดย้อมเย็น
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

บทที่73 สมองที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมการค้า

“แต่พวกข้า พวกข้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ข้ายอมลดราคาให้ครึ่งหนึ่งเลยก็ได้ เจ้าช่วยรับซื้อไว้เถิด” น้ำเสียงของพ่อค้าแดนเหนืออ่อนลง กลายเป็นการอ้อนวอนเจ๊ใหญ่ยุคเก้าศูนย์หรี่ตาลง สมองที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมการค้าประมวลผลอย่างรวดเร็ว วิกฤตของผู้อื่นคือโอกาสทองของนางเสมอ“ผ้าขนสัตว์และหนังสัตว์ ข้าไม่ต้องการ” หลินซีกล่าวช้าๆ ทำเอาทั่วป๋าหานคอตก แต่ประโยคต่อมาของนางกลับทำให้เขาต้องเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง “แต่ข้าได้ยินมาว่า แคว้นเป่ยฉีของพวกท่าน มีชื่อเสียงเรื่องการเลี้ยงม้าพันธุ์ดี และมีเหมืองทองแดงที่ยังไม่ได้ถูกขุดค้นอย่างเต็มที่ ใช่หรือไม่”ทั่วป๋าหานเบิกตากว้าง “ชะ... ใช่ แคว้นของเรามีม้าชั้นยอดและแร่ทองแดงมากมาย แต่ของพวกนั้นขนส่งยากลำบาก พวกข้าจึงเน้นค้าขายผ้าขนสัตว์”“เช่นนั้นเรามาทำข้อตกลงกันใหม่” หลินซีเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ไม้จันทน์ รินชาให้ตนเองอย่างเกียจคร้าน “ข้าจะมอบเงินให้ท่านยืมเป็นค่าเสบียงเดินทางกลับแคว้น ซ้ำข้ายังจะให้ผ้าฝ้ายลายเมฆาของข้าไปกับพวกท่านอีกหนึ่งพันพับ เพื่อนำไปขายที่เป่ยฉี ผ้าเนื้อบางเบานี้อาจจะไม่เหมาะกับหน้าหนาว แต่ในหน้าร้อนของเป่ยฉีก็ย่อมต้องมีผู้ต้องกา
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

บทที่74 วิกฤตชายแดนและราชโองการสีทอง

หลินซีวางถ้วยชาลง ลุกขึ้นย่อกายต้อนรับ “ช่วงนี้องค์รัชทายาทเสด็จมาที่สำนักการค้าหลวงบ่อยกว่าไปว่าราชการที่ท้องพระโรงเสียอีกนะเพคะ ไม่กลัวเหล่าขุนนางจะถวายฎีกาตำหนิหรือ”เทียนอี้ไม่ตอบ เขาก้าวเข้ามาประชิดตัว รวบเอวบางของนางเข้าสู่อ้อมกอดแล้วซบหน้าผากลงกับลาดไหล่ของนางอย่างเหนื่อยล้า ท่าทีออดอ้อนเช่นนี้มีเพียงนางคนเดียวเท่านั้นที่ได้เห็น“ขุนนางพวกนั้นมีแต่อ้าปากประจบสอพลอ ฟังแล้วน่ารำคาญหู ข้าสู้มาฟังสตรีของข้าดีดลูกคิดหาเงินยังจะรื่นรมย์เสียกว่า” น้ำเสียงของเขาอู้อี้อยู่กับคอเสื้อของนาง ก่อนจะสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ จากร่างกายของนางเพื่อเติมพลังหลินซีหัวเราะเบาๆ ยกมือขึ้นลูบแผ่นหลังกว้างของเขาอย่างปลอบประโลม “วันนี้มีเรื่องอันใดให้หงุดหงิดพระทัยอีกหรือเพคะ”มังกรหนุ่มผละออกเล็กน้อย จูงมือนางไปนั่งที่ตั่งไม้ยาวริมหน้าต่าง เขาทรุดตัวลงนอนหนุนตักของนางอย่างถือวิสาสะ จับมือข้างหนึ่งของนางมาแนบแก้มตนเองไว้“สายข่าวจากชายแดนเหนือส่งม้าเร็วมาแจ้งว่า ปีนี้ฤดูหนาวมาเยือนแคว้นเป่ยฉีเร็วกว่าปกติ ชนเผ่าเร่ร่อนทางตอนเหนือเริ่มขาดแคลนเสบียง จึงเริ่มยกทัพมารุกรานชายแดนต้าเซี่ยเพื่อปล้นสะดม เสด็จพ่อทรงกร
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

บทที่75 ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า

โอรสสวรรค์เสด็จลงจากบัลลังก์ นำขบวนเหล่าขุนนางออกไปยังลานกว้างหน้าพระราชวัง ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าทำให้ทุกคนถึงกับสูดลมหายใจลึกเกวียนเทียมม้านับสิบเล่มจอดเรียงรายอยู่เต็มลาน บนเกวียนบรรทุกก้อนแร่ทองแดงดิบที่ส่องประกายสีแดงอมน้ำตาล ถัดไปคือกรงไม้ขนาดใหญ่ที่มีม้าศึกร่างกำยำขนเป็นมันขลับจำนวนห้าสิบตัวยืนส่งเสียงร้องอย่างคึกคะนอง ทั่วป๋าหานและพ่อค้าชาวเป่ยฉีก้าวออกมายืนเข้าแถว และทำความเคารพฮ่องเต้แห่งต้าเซี่ยตามธรรมเนียมของตน“ถวายบังคมฮ่องเต้ต้าเซี่ย กระหม่อมทั่วป๋าหาน นำสินค้ามาส่งมอบให้แก่คุณหนูเสิ่นตามสัญญาขอรับ ซ้ำยังมีตั๋วเงินอีกเจ็ดหมื่นตำลึง ซึ่งเป็นส่วนแบ่งกำไรหกส่วนจากการขายผ้าลายเมฆาในแคว้นเป่ยฉี มาส่งมอบให้ด้วยขอรับ” ทั่วป๋าหานชูหีบไม้ขนาดเล็กที่บรรจุตั๋วเงินขึ้นเหนือศีรษะความตื่นตะลึงระลอกสองพัดกระหน่ำใส่เหล่าขุนนาง ไม่เพียงแต่ได้ทรัพยากรล้ำค่าที่ไม่อาจประเมินเป็นตัวเงินได้ในยามสงคราม แต่ยังได้กำไรกลับมาอีกถึงเจ็ดหมื่นตำลึง!เสิ่นหลินซีก้าวออกมายืนเบื้องหน้าฮ่องเต้ นางคุกเข่าลงอีกครั้ง “กราบทูลองค์รัชทายาท เมื่อรวมกับตั๋วเงินเจ็ดหมื่นตำลึงนี้ สำนักการค้าหลวงทำกำไรทะลุเป
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

บทที่76 กระซิบชิดริมฝีปาก

เบื้องหลังของเขามีอิงคงและองครักษ์เงาอีกสี่นายเดินตามเข้ามา พร้อมกับแบกหีบไม้จันทน์สลักลายมังกรขนาดกลางจำนวนสามใบมาวางลงกลางห้อง“ถวายบังคมองค์รัชทายาท” เสี่ยวเถารีบย่อกายทำความเคารพอย่างรู้ธรรมเนียม ก่อนจะรีบขอตัวถอยร่นออกไปพร้อมกับอิงคงและองครักษ์ ปิดประตูเรือนให้เจ้านายทั้งสองได้อยู่ด้วยกันตามลำพังหลินซีลุกขึ้นยืน ย่อกายเคารพอย่างงดงาม “องค์รัชทายาทเสด็จมาถึงจวนกั๋วกงแต่เช้า มีธุระด่วนอันใดหรือเพคะ แล้วหีบพวกนี้คือสิ่งใดกัน”เทียนอี้ก้าวเข้ามาหา รวบมือบางของนางมากุมไว้หลวมๆ ดวงตาคมกริบทอดมองใบหน้างดงามของว่าที่พระชายาด้วยความลุ่มหลง “ข้าได้ยินว่าพรุ่งนี้กรมพิธีการจะส่งขบวนสินสอดและเครื่องทองหมั้นมาที่จวนของเจ้าตามธรรมเนียมราชประเพณี ข้าจึงต้องรีบมาก่อน”“รีบมาก่อน ทำไมหรือเพคะ” หลินซีเอียงคอถามด้วยความสงสัย“เพราะสินสอดที่กรมพิธีการจัดเตรียม เป็นเงินของท้องพระคลังและสิ่งของตามธรรมเนียมราชวงศ์ มันงดงามและสมเกียรติก็จริง แต่มันมิใช่ของที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของข้า”มังกรหนุ่มจูงมือนางให้เดินมาที่หีบไม้จันทน์กลางห้อง เขาเอื้อมมือไปเปิดฝาหีบใบแรกออก สิ่งที่อยู่ภายในไม่ใช่ทองคำแท่งหรืออัญ
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

บทที่77 เอาแต่ใจ

หลินซียิ้มรับความเอาแต่ใจนั้นอย่างอ่อนใจ “ตามพระทัยองค์รัชทายาทเพคะ”ในช่วงบ่ายของวันเดียวกัน บรรยากาศในจวนกั๋วกงยิ่งคึกคักมากขึ้นไปอีก เมื่อขุนนางจากกรมพิธีการและกลุ่มช่างตัดเสื้อหลวงหญิงเดินทางมาถึง พวกนางนำพับผ้าไหมสีแดงสดปักลายหงส์มังกรดิ้นทอง และเครื่องประดับศีรษะล้ำค่ามาให้ท่านหญิงกั๋วกงได้เลือกสรรเสิ่นหลินซียืนกางแขนอยู่กลางห้อง ให้ช่างตัดเสื้อหลวงทำการวัดสัดส่วนร่างกายอย่างละเอียด เสี่ยวเถายืนมองอยู่ด้านข้างด้วยแววตาเป็นประกาย คอยจดบันทึกและช่วยเลือกแบบลวดลายที่เข้ากับเจ้านายของตน“คุณหนู ลายหงส์สยายปีกบนผ้าไหมสีแดงเข้มนี้งดงามมากเจ้าค่ะ หากปักด้วยดิ้นทองคำแท้ จะต้องเปล่งประกายเจิดจ้าเวลาก้าวเดินแน่ๆ” เสี่ยวเถาชี้ชวนให้ดูแบบผ้า“เอาตามที่เจ้าว่าก็แล้วกัน ให้ช่างเน้นการตัดเย็บที่เข้ารูปแต่สวมใส่สบาย ไม่ต้องทำชายกระโปรงให้ยาวลากพื้นจนเดินสะดุดล้มหรอกนะ ข้าไม่ชอบความรุ่มร่าม” หลินซีสั่งการช่างตัดเสื้อด้วยวิสัยทัศน์ของคนยุคใหม่“รับด้วยเกล้าเพคะ ท่านหญิง” ช่างตัดเสื้อหลวงรับคำอย่างนอบน้อม พวกนางเคยได้ยินกิตติศัพท์ความเฉียบขาดของสตรีผู้นี้มานาน ย่อมไม่กล้าขัดใจขณะที่กำลังวัดตัวอย
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

บทที่78 คุ้นชิน

คำหยอดที่ตรงไปตรงมาทำเอาหลินซีหน้าร้อนผ่าว แม้จะคุ้นชินกับการกระทำเอาแต่ใจของเขามาหลายเดือน แต่พอเอาเข้าจริง เจ๊ใหญ่ที่เคยฝีปากกล้าก็มักจะไปไม่เป็นเมื่อเจอโหมดคลั่งรักของมังกรหนุ่มผู้นี้เสมอ“แล้วที่แต่งกายเรียบง่ายปานนี้ ทรงมีแผนอันใดในพระทัยอีกล่ะเพคะ” นางแกล้งเปลี่ยนเรื่องเพื่อกลบเกลื่อนความเขิน“ข้าจะพาเจ้าออกไปเดินเล่น” เขากระซิบชิดใบหู “หลายเดือนมานี้เจ้าเอาแต่อุดอู้อยู่กับกองผ้าและสมุดบัญชี คืนนี้ในเมืองหลวงมีเทศกาลโคมไฟบูชาเทพธิดาแห่งฤดูร่วง ข้าอยากพาเจ้าไปดูความสำเร็จที่เจ้าสร้างไว้ด้วยตาของเจ้าเอง ไปสวมเสื้อคลุมเสีย เราจะออกไปในฐานะสามีภรรยาชาวบ้านธรรมดา”หลินซีตาลุกวาว ความเป็นนักธุรกิจและความอยากรู้อยากเห็นถูกกระตุ้นขึ้นมาทันที นางรีบวิ่งไปหยิบเสื้อคลุมสีขนมทรายตัวเก่งมาสวมทับ แล้วหยิบผ้าโปร่งบางมาปิดบังใบหน้าครึ่งล่างไว้เพื่อไม่ให้ใครจำได้“พร้อมแล้วเพคะ คุณชายเซียว” นางหันมายิ้มจนตาหยีเทียนอี้หัวเราะทุ้มต่ำ เขาจับจูงมือนางให้เดินตามออกไปทางประตูด้านหลังของจวนกั๋วกง โดยมีอิงคงและองครักษ์เงาแฝงตัวตามห่างๆ เพื่อไม่ให้เสียบรรยากาศการออกเดตของเจ้านายบรรยากาศในเมืองหลวงยามค่
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

บทที่79 เดินมาถึงจุดนี้

“หม่อมฉันก็ไม่เคยเชื่อในความรักเลยเพคะ” หลินซีเอ่ยเสียงแผ่วหวาน “ในโลกที่หม่อมฉันจากมา... เอ้อ ในอดีตของหม่อมฉัน การไว้ใจใครสักคนคือความเสี่ยงที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่พระองค์กลับทลายกำแพงของหม่อมฉันลงจนหมดสิ้น พระองค์ทรงกางร่มให้หม่อมฉันในวันที่มีพายุ และทรงยืนเคียงข้างในวันที่หม่อมฉันรื้อกระดานการค้า หากไม่มีพระองค์ หม่อมฉันคงไม่มีทางเดินมาถึงจุดนี้ได้”นางเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของสตรีผู้ปราดเปรื่องเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “พรุ่งนี้เมื่อพิธีเสร็จสิ้น หม่อมฉันจะมิใช่เพียงท่านหญิงกั๋วกงอีกต่อไป แต่คือพระชายาแห่งตำหนักบูรพา หม่อมฉันขอสัญญาเพคะ ว่าจะใช้สติปัญญาและทุกสิ่งที่หม่อมฉันมี ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่ร่วมสร้างความยิ่งใหญ่ให้แก่ต้าเซี่ยไปพร้อมกับพระองค์”เซียวเทียนอี้แย้มยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่งดงามที่สุดเท่าที่หลินซีเคยเห็น เขาเชยคางมนขึ้นมาอย่างแผ่วเบา โน้มใบหน้าลงไปประทับจุมพิตที่ริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน สัมผัสที่เนิบนาบแต่ลึกซึ้ง ราวกับเป็นการประทับตราสัญญารักนิรันดร์ใต้แสงจันทร์รสจูบครั้งนี้ไม่มีความเร่าร้อนเรียกร้อง มีเพียงความผูกพันและคำสัญญาว่าจะจับมือกันก้าวผ่านทุกอุปสรรคที่จะพุ่งเข้า
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more

บทที่80 เจ้าสาวออกมาแล้ว

หน้าประตูจวนกั๋วกง ฝูงชนชาวเมืองหลวงต่างมายืนรอชมบารมีกันมืดฟ้ามัวดิน เสียงดนตรีมงคลบรรเลงกึกก้อง ขบวนทหารองครักษ์เกราะทองเดินนำหน้า ตามด้วยนางกำนัลและขันทีที่ถือเครื่องทองหมั้นยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตาแต่สิ่งที่สะกดสายตาทุกคู่ คือบุรุษผู้ควบม้าเหงื่อโลหิตนำหน้าขบวนต่างหากเซียวเทียนอี้ในชุดมงคลสีแดงเข้มปักลายมังกรห้าเล็บดิ้นทอง ทรงผมถูกรวบตึงสวมกวานทองคำ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเย็นชาและถมึงทึง บัดนี้กลับประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาที่แฝงไปด้วยความปีติยินดีอย่างปิดไม่มิด รัศมีขององค์รัชทายาทยามนี้ช่างเจิดจ้าและทรงเสน่ห์จนสตรีค่อนเมืองได้แต่ลอบถอนหายใจด้วยความอิจฉา“เจ้าสาวออกมาแล้ว!” เสียงตะโกนดังก้องขึ้นเซียวเทียนอี้ตวัดขาลงจากหลังม้าอย่างสง่างาม เขาก้าวเดินไปหยุดรออยู่หน้าประตูจวน สายตาคมกริบจดจ้องไปยังร่างระหงที่กำลังก้าวเดินออกมาเสิ่นหลินซีมีผ้าคลุมหน้าสีแดงผืนบางปิดบังใบหน้าไว้ แต่ท่วงท่าการเดินที่มั่นคงและสง่าผ่าเผยนั้น กลับแผ่กลิ่นอายของนางพญาที่ไม่อาจหาผู้ใดเปรียบเทียบได้ อาต้าและอาเอ้อเดินคุมเชิงอยู่ด้านหลัง เสี่ยวเถาคอยประคองชายกระโปรงให้เมื่อนางเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าเขา เทียนอี้
last updateLast Updated : 2026-10-27
Read more
PREV
1
...
678910
...
17
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status