All Chapters of ทะลุมิติมาปราบพระเอกใจร้าย: Chapter 41 - Chapter 50

“แกล้อฉันเล่นหรือเปล่าเนี่ยไอ้เค้ก” ปิ่นทำสีหน้าประหลาดใจ ไม่คิดว่าเพื่อนอยากมาทำงานบริการอีกครั้ง “ฉันพูดจริง เป็นพาร์ทไทม์ก็ได้” ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายอย่างมีหวัง เมื่อเห็นสีหน้าลังเลของเพื่อนสนิท “แต่...” “นะๆๆ ปิ่น พาร์ทไทม์สั้นๆ ก็ได้นะ...” พอถูกรบเร้าเข้ามากๆ ปิ่นก็ต้องยอมลูกตื๊อของขนมเค้ก ร่างบางถอนหายใจออกมาก่อนจะเอ่ยย้ำ “มีเด็กโทรมาลาพร้อมกันสามคน แกไปได้ใช่ไหม” “ไปสิ” ขนมเค้กยิ้มแป้นราวกับได้ของที่ถูกใจ อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องนั่งๆ นอนๆ หายใจทิ้งไปวัน ๆ “ฉันล่ะเชื่อแกเลยไอ้เค้ก” ปิ่นส่ายหน้าไปมา ก็ยังดีที่ได้ขนมเค้กมาช่วย ไม่อยากคิดว่าพรุ่งนี้จะวุ่นวายขนาดไหน “แล้วจะไปทำงานเนี่ย บอกสามีแล้วหรือยังจ๊ะ” “ทำไมต้องขออนุญาต ไม่ได้ผูกเชือกติดกันสักหน่อย” คำถามของเพื่อนทำเอาคนฟังชะงักไปเล็กน้อย...สองสามวันมานี้ที่เธอไม่ได้เห็นหน้าคีนเลย ถึงจะรู้สึกวูบโหวงในใจ แต่มาคิดดูอีกทีก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอที่ไม่ต้องเจอหน้ากัน “อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ ถ้าผิดใจกันก็รีบเคลียร์กันให้รู้เรื่องเถอะ ป

หญิงสาวในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงยีนสีซีดกับรองเท้าผ้าใบไร้แบรนด์ มานั่งรอเข้างานเป็นคนแรก พอถึงหูผู้จัดการคนใหม่ ปิ่นถึงกับต้องกุมขมับให้กับความขยันเกินเหตุของเพื่อนสาว แต่ยังไม่ทันได้อ้าปากพูดบ่น ลูกค้าก็ต่างพากันเข้าร้านจนทั้งคู่ไม่มีเวลาได้คุยกันเลย “โต๊ะสี่มีลูกค้าชาวเยอรมัน ฝากด้วยนะแก” ขนมเค้กพยักหน้ารับเมื่อถูกไหว้วานให้ไปดูแลลูกค้าชาวต่างชาติ ก่อนที่ร่างบางในชุดเครื่องแบบพนักงานพยักหน้าตกลง เธอเดินถือเครื่องรับออเดอร์เดินไปยังโต๊ะสี่ที่มีลูกค้านั่งอยู่คนเดียว “รับอะไรดีคะ” เธอถามลูกค้าหนุ่มเป็นภาษาอังกฤษพร้อมกับเตรียมจะรับออเดอร์ “เอวา...เอวาใช่ไหมเนี่ย” เขาถามเธอเป็นภาษาไทยพร้อมกับมีสีหน้าตกใจเพราะไม่คิดว่าจะได้เจอคนรู้จักที่นี่เลย “เอ่อ...” ขนมเค้กนิ่งไป พลางคิดว่าผู้ชายต่างชาติคนนี้นักเขียนเคยบรรยายไว้หรือไม่ แต่พอนึกไปเรื่อยๆ กลับรู้ว่าตัวละครนี้ไม่เคยมีระบุไว้ในบทไหนเลย “จำผมไม่ได้เหรอ...ผมโทนี่ ที่เรียนห้องเดียวกับคุณตอนเรียนไฮสคูล” โทนี่ทบทวนความจำ แต่ขนมเค้กกลับส่ายหน้าอย่างช้าๆ หนุ่มตาน้ำข้าว ผมดำเ

“ฉันอยากกลับแล้ว ปล่อยนะ” เธอดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของคีนอยู่อย่างนั้น แต่กลับไม่มีท่าทีที่เขาจะปล่อยเธอไป “หึ...เธอหลบหน้าฉันทำไม” เขาถามกลับจนเธอหยุดชะงัก “ฉันเปล่า” ตอบสั้นๆ แต่เขารู้ว่าเธอกำลังโกหกอยู่ “ที่เธอทำอยู่ มันคือการพยายามหลบหน้าฉัน” เรียวปากสวยเม้มแน่นหลังจากที่คีนพูดจบ เขาพูดถูก เธอกำลังหลบหน้าเขา หลบหัวใจที่กำลังหวั่นไหวไม่ให้ไปไกลมากกว่านี้ “ฉัน...” “ที่เธอหลบหน้าฉันก็เพราะเธอชอบฉันใช่ไหมขนมเค้ก” คีนเอ่ยถาม นัยน์ตาของเขาเกินคาดเดาว่าคิดอะไรอยู่ คงกำลังสนุกที่ได้ปั่นหัวเธอเล่น หรือเพราะอยากเอาชนะกันแน่ “ค่ะ...คุณพอใจหรือยัง” น้ำเสียงราบเรียบของขนมเค้กทำเอาชายหนุ่มถึงกับหุบยิ้ม ดวงตาของขนมเค้กแดงก่ำบ่งบอกว่าเธอไม่ได้พูดเล่นแต่อย่างใด เขาปล่อยร่างกายอันสั่นเทาให้เป็นอิสระ แล้วเปลี่ยนเรื่องคุยในฉับพลัน “ไปกับฉัน ส่วนรถเดี๋ยวให้คนมาขับกลับไป” ขนมเค้กไม่โต้เถียง ยอมเดินตามคนที่กำลังจูงมือเธอขึ้นรถอย่างง่ายดายโดยไม่ปริปากพูดสักคำ ภายในห้องโดยสารตกอยู่ในคว

พั่บๆๆๆ “อ๊ะๆๆ อื้อ เบาหน่อย อื้อ” มือบางจับเอวหนาเป็นสิ่งยึดเหนี่ยว พยายามเอ่ยให้เขาเบาลงกว่านี้ แต่ดูเหมือนเสียงของเธอจะส่งไปไม่ถึง “โคตรแน่นเลยเค้ก ซี้ด” คำชมไม่เคยขาดปาก คีนโถมกายใส่ไม่มียั้ง ยิ่งช่องทางรักรัดแน่นมาเท่าไรแรงปรารถนาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นทวีคูณไปอีก พั่บๆๆๆ “ไม่ไหว อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว อ๊ะๆๆๆๆ” ขนมเค้กสะบัดหน้าจนผมเผ้ารุงรังเธอกอดร่างสูงแน่น ขาเรียวพาดไขว้ล็อกเอวหนาไว้ราวกับจะกลัวหลุด “เสร็จแล้ว กรี๊ดๆๆๆๆ” เสียงกรีดร้องด้วยความสุขสม ร่างทั้งร่างกระตุกเกร็งเช่นเดียวกับโพรงอุ่นที่บีบรัดแน่นจนคีนถึงกับขบฟันแน่น “แฮ่กๆๆๆ พอเถอะ ฉันไม่ไหวแล้ว”คำอ้อนวอนไม่เป็นผล คีนถอดกายออกพร้อมกับหมุนกายให้คนตัวเล็กหันหลัง แล้วสอดใส่ความยาวเข้าใหม่ เอวหนาควงบดเบียดสลับกับควงเป็นวงกลมจนเธอตัวสั่น“เสร็จอยู่คนเดียว เห็นแก่ตัวไปหน่อยนะเค้ก”เขากระซิบที่ข้างหู จับใบหน้าสวยหันมาประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม“อื้อๆๆ”ขณะที่ลิ้นสากพันเกี่ยวกับอีกคน ด้านหลังก็ค่อยๆขยับกายจนหน้าท้องแกร่งกระทบกับก้นงอนจนเกิดเสียงน่าอายดังลั่น

เจ้าสัวดิเรกพยักหน้าตกลง ก่อนจะให้สาวใช้พาหลานชายขึ้นไปข้างบนห้อง อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วค่อยลงมาใหม่ “เรื่องที่หนูจะพูดกับฉัน คือเรื่องของหนูทิวาใช่ไหม” คนอาบน้ำร้อนมาก่อนก็พอจะดูออก มือหนายกแก้วชาขึ้นจิบอย่างใจเย็น “ท่านเจ้าสัวพิจารณาเรื่องของคุณคีนกับทิวาได้ไหมคะ” ขนมเค้กพูดออกมาด้วยหัวใจเจ็บ “รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเอ็นดูหนูมากขนาดนี้ แม้ว่าก่อนหน้านี้หนูจะทำผิดแค่ไหนก็ตาม” “...” ขนมเค้กส่ายหน้าช้าๆ ประเด็นที่เจ้าสัวรักและเอ็นดูเอวานักเขียนยังไม่เฉลยปมนี้ แต่เธอพอจะเดาถึงความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าสัวดิเรกกับแม่ของเอวาได้ “ฉันกับแม่ของเธอเราเคยคบกัน” น้ำเสียงของผู้ทรงอำนาจเต็มไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อนึกถึงใบหน้าของอดีตคนรักทับซ้อนกับใบหน้าของเอวา “นิสาเป็นผู้หญิงฉลาด เพียบพร้อม ใจดี และเป็นผู้หญิงเก่งคนหนึ่ง” “...” “เราสองคนไม่ใช่คู่กัน ในตอนนั้นฉันต้องจำใจแต่งงานกับแม่ของตาคีน เพื่อถ่วงอำนาจของผู้ถือหุ้นส่วนของบริษัท ฉันยอมรับว่ามันเป็นเรื่องที่ผิดพลาด แต่ฉันก็ตกหลุมรักภรรยาเข้าจริงๆ”